ณ พรรคมหิทธินกฟีนิกซ์ บรรยากาศภายในห้องโถงเต็มไปด้วยความกดดันอันหนักอึ้ง เฟิ่งซีสุ่ยกำลังพำนักอยู่กับเหล่าผู้อาวุโสสูงสุดจากเผ่าสัตว์เทพอื่น ๆ ทว่าไร้เงาของเหล่าประมุขหญิง เนื่องจากพวกนางกำลังกักตนบำเพ็ญเพียรร่วมกับจางเฟย "เป็นความจริงหรือที่จางเฟยได้สยบหลงเฉียง, หวังอู่กุ้ย และต้ายหู่ไป๋ ไว้ภายใต้พันธนาการทาสอย่างเบ็ดเสร็จแล้ว?" อวี่เหวินซิงจ้วนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังขา ต้ายไป๋หู่พยักหน้ายืนยัน "ต้ายหู่ไป๋ออกคำสั่งให้คนในเผ่าปล่อยตัวข้าและครอบครัว ทั้งยังมอบหมายกิจการทั้งหมดของเผ่าในดินแดนนี้ให้แก่ข้า มิหนำซ้ำเขายังกำชับให้ข้าปฏิบัติตามคำสั่งของจางเฟยอย่างเคร่งครัด บัดนี้เผ่าพยัคฆ์ขาวของข้าจึงขึ้นตรงต่อเขาแล้ว" "หวังอู่กุ้ยก็สั่งการข้าในทำนองเดียวกัน" หวังอู่เจ๋อกล่าวพลางเหลือบมองเฟิ่งซีสุ่ย "แล้วหลงเอาเทียนกับเผ่ามังกรเล่า เป็นอย่างไรบ้าง?" เฟิ่งซีสุ่ยรีบแจกแจงสถานการณ์ทันที "หลงเอาเทียนและคนอื่น ๆ ยังไม่ฟื้นคืนจากผลกระทบของวิชาของจางเฟย ดังนั้นกิจการของเผ่ามังกรจึงถูกส่งต่อให้หลงอิงไท่ดูแลเป็นการชั่วคราว เขาได้ติดต่อมาหาข้าตามคำสั่งของหลงเฉียงแล้ว และดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อยหลังจากได้ประจักษ์ในศึกที่ผ่านมา" "บอกตามตรง ข้ายังรู้สึกประหลาดใจกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้" เหล่ยฉีหลินทอดถอนใจเบา ๆ "ทว่าข้าก็ยินดีที่ดินแดนแห่งนี้จะได้พบกับความสงบสุขเสียที แต่ก็เกรงว่ามันอาจจะเป็นเพียงความสงบก่อนพายุจะมา เพราะจางเฟยได้เหยียดหยามและทำร้ายสามบรรพชนไว้สาหัส ข้าเชื่อว่าพวกเขาย่อมรู้ดีว่าจางเฟยได้ทำบางอย่างกับหลงเฉียงและคนอื่น ๆ และคงจะผูกใจเจ็บอย่างลึกซึ้ง" "ต่อให้พวกเขาจะแค้นเคืองจางเฟยเพียงใด เราก็มิจำเป็นต้องกังวลมิใช่หรือ?" เฟิ่งหย่งเหิงเอ่ยขึ้น เรียกสายตาของทุกคนให้หันมามอง "แม้คราก่อนพวกเขาจะส่งเพียงร่างจำแลงมาต่อกรกับเด็กหนุ่มคนนั้น แต่เขาก็ได้แสดงขุมพลังที่ซ่อนเร้นออกมาจนทำเอาบรรพชนเหล่านั้นบาดเจ็บสาหัส อีกทั้งข้างกายเขายังมีสองสัตว์เทพสาวที่ขอบเขตพลังสูงถึง ‘เทวะจุติ 5 จันทรา’ ข้าเชื่อว่าหลงจิ่วเซียวและอีกสองคนจะไม่บุ่มบามกลับมาที่นี่ในเร็ววัน ดินแดนแห่งนี้จะสงบสุขไปอีกนานแสนนาน" "ข้าเห็นพ้องกับเจ้า" อวี่เหวินซิงจ้วนพยักหน้า "จะมีก็เพียงเผ่าจิ้งจอกทองที่ยังไม่ตัดสินใจในเรื่องนี้ แต่ในเมื่อหูลี่เซียนเหนียงตกอยู่ในเงื้อมมือของจางเฟยแล้ว ข้าไม่อาจคาดเดาชะตากรรมของนางได้ แต่เชื่อว่าเขาคงจะใช้นางเป็นหมากในการควบคุมเผ่าของนางเป็นแน่" หวังอู่เจ๋อกล่าวเสริม "แต่เผ่าจิ้งจอกทองยังมีหูลี่จินหูและหูลี่จือเสินอยู่ หากพวกเขารู้ว่าจางเฟยจับตัวหูลี่เซียนเหนียงไป ข้าเกรงว่าพวกเขาจะโกรธแค้นจนไม่ยอมสยบให้" "ฮ่า ๆ" เฟิ่งซีสุ่ยระเบิดเสียงหัวเราะ "เจ้ายังไม่รู้สถานการณ์ภายในเผ่าจิ้งจอกทองดีพอ ข้าได้ยินเรื่องทั้งหมดมาจากปากจางเฟยแล้ว หูลี่จินหูอาจจะอยากสังหารเขาจริง แต่หูลี่จือเสินนั้นมีความคิดที่ต่างออกไป นางมีสติสัมปชัญญะมากกว่าสามีและตระหนักถึงความแข็งแกร่งของจางเฟยได้ดี ข้าไม่รู้ว่านางจะเข้าพวกหรือไม่ แต่นางเลือกที่จะไม่เป็นศัตรูกับเขา ต่อให้นางรู้เรื่องหูลี่เซียนเหนียง ข้าก็เชื่อว่านางคงไม่เขลาพอที่จะเป็นปรปักษ์กับเขาในตอนนี้" "ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นที่เจ้าว่า" ต้ายไป๋หู่เอ่ยถามต่อ "แล้วจางเฟยได้บอกหรือไม่ว่าเขาจะจัดการสถานการณ์ในเผ่ามังกรเมื่อใด?" "ยัง" เฟิ่งซีสุ่ยส่ายหน้าเบา ๆ "เขายังมีกิจธุระส่วนตัวที่ต้องจัดการ แต่ข้าเชื่อว่าเขาจะสะสางทุกอย่างในเร็ว ๆ นี้ ช่วงนี้เราควรเฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ ไปก่อน" หลังจบการหารือ ทุกคนต่างแยกย้ายกันออกจากพรรคมหิทธินกฟีนิกซ์ เหลือเพียงเฟิ่งซีสุ่ยและเฟิ่งหย่งเหิงเท่านั้น . . . ท่ามกลางบรรยากาศอันเร่าร้อนภายในห้องบรรทม จางเฟยยืนอยู่ตรงปลายเตียง สายตาจับจ้องไปยังร่างอันเย้ายวนของหูลี่ลี่ที่กำลังคลานอยู่เหนือร่างบุตรสาวของนาง สะโพกมนกลมกลึงถูกยกขึ้นสูงเด่น ลิ้นร้อนของจางเฟยตวัดเลียจุดยุทธศาสตร์ของนางอย่างรัวเร็ว สัมผัสอันช่ำชองส่งผลให้ธารเสน่หาหลั่งรินออกมาจากกายสาวมิขาดสาย "อืมมม..." "อือออ..." หางนุ่มสลวยของจางเฟยตวัดวนเวียนอยู่รอบทรวงอกของหูลี่ลี่และหูลี่เยว่ ปลายหางสะกิดยอดปทุมถันที่แข็งชูชันครั้งแล้วครั้งเล่า ปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ให้พุ่งพล่าน หูลี่ลี่ที่กำลังมัวเมาในรสสัมผัสที่จางเฟยมอบให้ ก็ก้มลงมอบความหฤหรรษ์ให้กับบุตรสาวที่นอนอ้าเรียวขาอยู่เบื้องล่าง ลิ้นของนางสอดแทรกเข้าไปสัมผัสความอ่อนนุ่มภายในตัวหูลี่เยว่ สองร่างแม่ลูกบิดเร้าด้วยความรัญจวนใจที่เอ่อล้นไปทั่วทุกอณูขุมขน เดิมทีหูลี่ลี่มิได้มีรสนิยมชมชอบเพศเดียวกัน และไม่เคยผ่านสมรภูมิรักแบบสามคนมาก่อน ทว่าพลังอันลึกลับของหูลี่เยว่กลับมีผลกระทบต่อจิตใจของนางอย่างลึกซึ้ง กลิ่นอายเสน่หาที่แผ่ออกมาจากกายของบุตรสาวทำให้นางปรารถนาจะปรนเปรอนางอย่างไม่อาจยับยั้ง *จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...* หูลี่เยว่เองก็มิได้อยู่นิ่ง นางปรนนิบัติแท่งหฤหรรษ์ของจางเฟยด้วยริมฝีปากอย่างรู้งาน ขณะที่ยอดปทุมถันถูกปลายหางของเขาสะกิดหยอกเย้าจนเสียวสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย ลิ้นของหูลี่ลี่สอดลึกเข้าไปในกายบุตรสาว ตวัดเลียชิมรสหวานล้ำอย่างตะกรุมตะกราม นิ้วเรียวสวยบดบี้จุดกระสันของบุตรสาวจนหูลี่เยว่ครางกระเส่าด้วยความสุขสมที่ยากจะต้านทาน [ท่านได้รับ ปราณอสูร 50,000 หน่วย จากหูลี่ลี่] [ท่านได้รับ ปราณหยิน 200,000 หน่วย จากหูลี่ลี่] [ท่านได้รับ ปราณอสูร 150,000 หน่วย จากหูลี่เยว่] [ท่านได้รับ ปราณหยิน 400,000 หน่วย จากหูลี่เยว่] ในที่สุดหูลี่ลี่ก็ไปถึงฝั่งฝันเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ร่างของนางทรุดฮวบลงทับบุตรสาวพร้อมกับธารเสน่หาที่พวยพุ่งออกมาจนชโลมใบหน้าของจางเฟย นางหอบหายใจรัวรินพลางลิ้มรสของเหลวหวานล้ำที่ไหลออกมาจากกายของบุตรสาวมิขาดสาย หูลี่เยว่เองก็ไปถึงจุดสุดยอดเช่นกัน นางกลืนกินห้วงน้ำรักอันร้อนระอุของจางเฟยที่หลั่งไหลเข้าสู่ลำคออย่างสุขสม นางมิได้หยุดเพียงเท่านั้น แต่กลับเร่งจังหวะดูดดึงเพื่อรีดเค้นทุกหยาดหยดออกมาให้สิ้นซาก เมื่อพายุอารมณ์สงบลงครู่หนึ่ง หูลี่ลี่ก็พลิกกายคลานเข้าหาจางเฟย นางมิได้สนใจจะจุมพิตบุตรสาว แต่กลับมุ่งตรงเข้าหาแท่งอุ่นร้อนที่ยังคงชุ่มโชกไปด้วยน้ำลายของบุตรสาวและคราบน้ำรักของเขา "อือออ..." จางเฟยครางต่ำด้วยความซ่านสยิวเมื่อถูกริมฝีปากอันร้อนผ่าวของหูลี่ลี่ครอบครอง มือหนาลูบไล้เส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ของนางอย่างแผ่วเบา "ลี่ลี่ ฝีมือการปรนนิบัติด้วยปากของเจ้ายอดเยี่ยมยิ่งนัก แต่ข้าอยากให้เจ้าเร่งจังหวะให้หนักหน่วงกว่านี้" หูลี่ลี่ตอบรับด้วยการขยับศีรษะรัวเร็วขึ้น นางยอมให้ความแข็งขึงนั้นสอดลึกเข้าไปถึงลำคอ ตวัดลิ้นเลียโลมอย่างหิวกระหาย *จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ...* หูลี่เยว่มองภาพมารดาที่กำลังปรนเปรอจางเฟยด้วยความอิ่มเอมใจ เพราะนางรู้ดีว่ามารดาเคยปฏิเสธชายผู้นี้มานับครั้งไม่ถ้วน แต่ในที่สุดทั้งคู่ก็กำลังจะกลายเป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์ หูลี่เยว่ขยับกายเข้าไปใกล้ทรวงอกของมารดา นางนวดคลึงปทุมถันคู่งามก่อนจะครอบครองยอดอกนั้นด้วยริมฝีปาก ตวัดลิ้นหยอกเย้าจนหูลี่ลี่บิดเร้าอีกครั้ง ความต้องการที่เพิ่งสงบไปพุ่งพล่านขึ้นมาใหม่ทันที เมื่อนิ้วของหูลี่เยว่สอดแทรกเข้าไปในกายของมารดา ร่างของหูลี่ลี่ก็กระตุกเกร็งด้วยความเสียวซ่าน ธารเสน่หาเริ่มรินไหลออกมาอีกครา จางเฟยที่เฝ้ามองความสัมพันธ์อันลึกซึ้งของแม่ลูกคู่จิ้งจอกทอง ก็เริ่มใช้หางทั้งเจ็ดของตนเข้าร่วมวง หางสี่เส้นโอบรัดรอบทรวงอกของหูลี่เยว่ อีกสองเส้นลูบไล้อยู่เบื้องล่าง และเส้นสุดท้ายลากผ่านหน้าท้องและสะดือของนางอย่างแผ่วเบา [ท่านได้รับ ปราณอสูร 50,000 หน่วย จากหูลี่ลี่] [ท่านได้รับ ปราณหยิน 200,000 หน่วย จากหูลี่ลี่] [ท่านได้รับ ปราณอสูร 150,000 หน่วย จากหูลี่เยว่] [ท่านได้รับ ปราณหยิน 400,000 หน่วย จากหูลี่เยว่] เพียงไม่กี่นาทีต่อมา สองแม่ลูกจิ้งจอกก็ไปถึงจุดสูงสุดอีกครา หูลี่ลี่กลืนกินทุกหยาดหยดของจางเฟยอย่างไม่ยอมให้เสียเปล่า แม้จะกลืนลงไปมากมายเพียงใด แต่นางก็ยังคงปรารถนามันอย่างไม่รู้จักพอ จางเฟยเข้าใจในความต้องการของนางดี เขาจึงปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง หากเขาเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคงจะสิ้นเรี่ยวแรงไปนานแล้ว ทว่าในฐานะ ‘ราคะปีศาจ’ ที่เปี่ยมด้วยพลังกายและพละกำลังมหาศาล เรื่องเพียงเท่านี้จึงมิใช่ปัญหา หูลี่ลี่ถอนริมฝีปากออกพลางปาดคราบน้ำรักที่หลงเหลืออยู่ขึ้นมาเลียด้วยสายตายั่วยวน "ฮ่า ๆ" จางเฟยหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะอุ้มหูลี่ลี่ขึ้นจากเตียง เขาทำความสะอาดให้นางก่อนจะจุมพิตอย่างดูดดื่ม "เจ้าช่างเป็นแม่จิ้งจอกที่เร่าร้อนยิ่งนัก และข้าก็คือหมาป่าผู้หิวกระหายที่อยากจะขย้ำเจ้าใจจะขาด" "เดี๋ยวก่อน" หูลี่ลี่เอ่ยขัดขณะที่จางเฟยเลิกคิ้วขึ้น "ในเมื่อ ‘แคปซูลวิทยาศาสตร์’ ของท่านสามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นอสูรหรือปีศาจได้ มันย่อมสามารถฟื้นคืนความบริสุทธิ์ให้กับสตรีได้มิใช่หรือ?" "หือ?" [เอ๋?] จางเฟยและเหม่ยถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะพวกเขาไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อน "ท่านพี่คิดว่ามันเป็นไปได้หรือไม่?" หูลี่เยว่เอ่ยถามพลางนั่งลงที่ปลายเตียง จางเฟยส่ายหน้า "บอกตามตรง ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย เพราะข้ามมิใช่ชายที่ยึดติดกับเรื่องพรหมจรรย์นัก" "เราลองดูตอนนี้เลยได้หรือไม่?" หูลี่ลี่เอ่ยด้วยความหวัง "ตกลง" จางเฟยนำแคปซูลวิทยาศาสตร์ออกมา หูลี่ลี่รีบเข้าไปนอนข้างในทันที 'เหม่ย ลองดูซิ' เหม่ยรีบตรวจสอบระบบก่อนจะแจ้งผล [นายท่าน ข้าเชื่อว่าทำได้ ข้าจะลองฟื้นคืนพรหมจรรย์ให้หูลี่ลี่เดี๋ยวนี้ หากสำเร็จ ท่านอาจจะได้รับ ‘ปราณพรหมจรรย์ครั้งที่สอง’ จากนาง ทว่าปริมาณอาจไม่เทียบเท่ากับเหล่านักล่าในขอบเขตเจ็ดเทวะ] 'อืม' ระหว่างที่รอ จางเฟยรั้งร่างหูลี่เยว่มานั่งบนตัก "ข้าไม่รู้ว่ามันจะสำเร็จจริงหรือไม่ แต่โอกาสก็มีอยู่ เจ้าอยากจะลองด้วยไหม?" "ไม่เจ้าค่ะ" หูลี่เยว่โอบรอบคอจางเฟยพลางกดกายลงครอบครองความแข็งขึงของเขา "อ๊า! ข้ารู้ว่าปราณหยินพรหมจรรย์ของข้ามีประโยชน์ต่อท่าน แต่ครั้งแรกของผู้หญิงนั้นมีค่าเกินกว่าจะเลียนแบบ ในเมื่อข้ามอบให้ท่านไปแล้ว ข้าก็มิต้องการจะทำมันซ้ำอีก" "ตามใจเจ้า" จางเฟยบีบเค้นสะโพกมนของนาง "แล้วความสามารถใหม่ของเจ้ามีอะไรอีกบ้าง?" "หึหึ" หูลี่เยว่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปิดใช้งานทักษะใหม่ แสงสีทองสาดส่องไปทั่วห้อง ปลุกเร้าตัณหาของจางเฟยให้พุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัว "นี่คือ ‘เขตแดนหยินจิ้งจอกทอง’ ใครก็ตามที่ติดอยู่ในนี้จะตกอยู่ในความคุ้มคลั่งที่ขับเคลื่อนด้วยราคะ เว้นแต่จะมีจิตใจที่มั่นคงหรือระดับวิญญาณที่สูงส่ง แม้ท่านจะเป็นราคะปีศาจ แต่ก็ยังรู้สึกถึงผลของมันใช่หรือไม่?" "ใช่" จางเฟยพยักหน้า "หากข้ามิใช่ราคะปีศาจ ข้าคงคลุ้มคลั่งและร่วมรักกับเจ้าอย่างรุนแรงไปแล้ว" "ข้ายังมีอีกความสามารถหนึ่ง" หูลี่เยว่กล่าวพลางขยับกาย "‘การดูดซับปราณจิ้งจอกทอง’ มันทำให้ข้าสามารถดูดซับได้ทั้งปราณหยินและหยางจากอากาศ และยังสามารถสูบมันออกมาจากร่างกายผู้อื่นได้โดยตรง ดังที่ท่านกำลังสัมผัสอยู่นี้" "วิชาของเจ้าร้ายกาจเกือบเทียบเท่าทักษะการดูดกลืนของข้า แต่มันจะมีประโยชน์ต่อเจ้ามาก ความเร็วในการบำเพ็ญของเจ้าจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว" หูลี่เยว่ทำท่าจะหยุด แต่อาจารย์เฟยรีบห้ามไว้ "อย่าหยุด จงดูดซับปราณหยางของข้าไปให้มากที่สุดเท่าที่เจ้าต้องการ" "แต่ว่า—" "ข้าเคยช่วยผู้อื่นเพิ่มระดับด้วยการเสียสละปราณหยางมานับครั้งไม่ถ้วน จำได้ไหม?" หูลี่เยว่พยักหน้า "เจ้าจะดูดซับจากอากาศหรือจากข้าก็ได้ แต่ข้าสั่งห้ามมิให้เจ้าไปดูดซับจากชายอื่นเด็ดขาด" "คริคริ" หูลี่เยว่หัวเราะร่าพลางหอมแก้มเขา "ต่อให้ข้าอยากจะแข็งแกร่งเพียงใด ข้าก็มิตยอมให้ปราณของชายอื่นมาแปดเปื้อนร่างกายของข้า ร่างนี้เป็นของท่านเพียงผู้เดียวเท่านั้น... เอาล่ะ ข้าอยากลองเป็นฝ่ายคุมเกมบ้าง ข้าจะปรนเปรอท่านเอง" จางเฟยเอนกายลงบนเตียง "มาดูซิว่าเจ้าจะทำให้ข้าสุขสมได้แค่ไหน แม่จิ้งจอกน้อยของข้า" หูลี่เยว่คลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเปิดใช้งานอีกสองทักษะ "ท่านรู้สึกได้ใช่ไหม? ‘พันธสัญญาจิตวิญญาณทองคำ’ นี้คล้ายกับความสามารถของท่านที่ยืมพลังจากสัตว์อสูรตัวอื่น แต่วิชาของข้าจะเชื่อมโยงเราสองคนเข้าด้วยกัน ท่านจะได้รับรู้ความรู้สึกที่ข้าได้รับ ทั้งความเจ็บปวด ความเศร้า หรือแม้แต่ตัณหา... ส่วนทักษะที่สองคือ ‘สายสัมพันธ์ตัณหาทองคำ’ มันทำให้ข้าสามารถใช้ราคะของท่านมาเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ตนเองได้" "โอ้?" จางเฟยประหลาดใจ "ข้ามินึกเลยว่าเผ่าจิ้งจอกทองจะมีวิชาเช่นนี้" "ข้าเองก็แปลกใจเช่นกัน" หูลี่เยว่กล่าวต่อ "เขตแดนหยินจะทำให้ศัตรูคุ้มคลั่งด้วยราคะ และข้าจะใช้สายสัมพันธ์ตัณหาดึงเอาพลังจากพวกเขามาเป็นของข้า ยิ่งมีคนมาก ข้าก็ยิ่งแข็งแกร่ง และหากข้าบำเพ็ญคู่กับท่าน ข้าก็จะมีพลังไม่ด้อยไปกว่าโอริธเลย" "เข้าใจแล้ว" จางเฟยพยักหน้า "ทว่าไม่มีวิชาใดที่สมบูรณ์แบบ ผู้ที่มีจิตแข็งแกร่งย่อมต้านทานมันได้ แต่เจ้าสามารถใช้มันในงานเลี้ยงกามารมณ์ของเราในภายหลังเพื่อดูว่าเจ้าจะไปได้ไกลแค่ไหน" "เจ้าค่ะ" หูลี่เยว่พยักหน้า "ความสามารถส่วนใหญ่ของเผ่าข้าเกี่ยวข้องกับเสน่ห์และราคะ แต่มันยังมีวิชาหนึ่งที่ข้าจะไม่ลองกับท่าน เพราะมันคล้ายกับการเปลี่ยนคนให้เป็นทาสโดยมิต้องใช้ตราประทับ" "เช่นไรหรือ?" "‘พันธนาการดวงใจ’ มันจะสร้างความยึดติดทางอารมณ์อย่างลึกซึ้ง ทำให้เป้าหมายซื่อสัตย์และปกป้องข้าด้วยชีวิต" หูลี่เยว่ประทับฝ่ามือลงบนอกจางเฟย "พอสำหรับเรื่องวิชาแล้ว ตอนนี้ข้าจะเริ่มปรนเปรอท่านจริง ๆ เสียที" "อึก!" จางเฟยครางเสียงหลงทันทีที่หูลี่เยว่เริ่มขยับกาย สัมผัสที่ได้รับมันรุนแรงกว่าการบำเพ็ญคู่ครั้งไหน ๆ เพราะเขาได้รับรู้ถึงความเสียวซ่านที่นางได้รับไปด้วย "อูยยย! ความรู้สึกนี้มันยอดเยี่ยมมากเยว่เอ๋อร์!" เมื่อได้ยินเช่นนั้น หูลี่เยว่ก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น กล้ามเนื้อภายในบีบรัดตัวตนของเขาไว้แน่น เพิ่มความรัญจวนใจให้ทั้งคู่จนถึงขีดสุด "อ๊า! ท่านพี่ ข้าหลงรักสัมผัสของท่านที่บดเบียดอยู่ภายในตัวข้าเหลือเกิน" "ซี้ดดด! กายสาวของเจ้ายอดเยี่ยมที่สุด!" จางเฟยแทบจะอดรนทนไม่ไหวอยากจะพลิกตัวขึ้นมาขยี้ร่างบางนั้นให้หนำใจ แต่เขาก็ยังคงยับยั้งชั่งใจปล่อยให้นางนำทางไป "เยว่เอ๋อร์ ข้าจะใช้ฟีโรโมนฮอร์โมนแล้วนะ?" "อืมมม... อ๊า... ใช้เลยเจ้าค่ะท่านพี่" สิ้นคำอนุญาต จางเฟยก็ปลดปล่อยกลุ่มก๊าซสีชมพูออกมา มอมเมาแม่จิ้งจอกสาวให้ตกอยู่ในห้วงแห่งตัณหาอย่างสมบูรณ์ เพียงไม่กี่นาที ทั้งคู่ก็จมดิ่งลงสู่มหาสมุทรแห่งความใคร่ จางเฟยรั้งร่างหูลี่เยว่มากอดก่ายพลางบดบี้ปทุมถันของนางอย่างมันมือ เสียงเนื้อกระทบกันสลับกับเสียงธารเสน่หาที่สาดกระเซ็นดังระงมไปทั่วห้อง ขณะที่ทั้งคู่กำลังเสวยสุข หูลี่ลี่ก็เสร็จสิ้นกระบวนการฟื้นฟู นางคลี่ยิ้มกว้างเมื่อตรวจสอบร่างกายแล้วพบว่าเยื่อพรหมจรรย์ของนางกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง 'ข้าเดาถูกจริง ๆ ด้วยว่าแคปซูลนี้ทำได้ บัดนี้ข้าก็ไร้ซึ่งความเสียใจใด ๆ ที่จะกลายเป็นภรรยาของเขาอย่างเต็มตัว' ด้วยอารมณ์ราคะที่ถูกกระตุ้นจากพลังของจางเฟยและบุตรสาว หูลี่ลี่จึงผลักฝาแคปซูลออกแล้วพุ่งเข้าร่วมสมรภูมิรักบนเตียงทันที - โปรดติดตามตอนต่อไป -