Chapter 283: การเปลี่ยนแปลง หลังจากที่โอลิเวอร์ เบลค และเคลาส์จากไป ก็มีการประกาศแต่งตั้งอาจารย์ใหญ่และหัวหน้าผู้สอนคนใหม่ ทั้งหมดล้วนมาจากเมืองหลวง ทำให้ผู้คนต่างคาดเดากันไปว่าจักรพรรดิอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการที่อาจารย์ใหญ่คนก่อนต้องลงจากตำแหน่ง ทว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเกรย์เลยแม้แต่น้อย ปัจจุบันเขายังคงหมกตัวอยู่ในหุบเขาของอาจารย์ เมื่อเขาทำวิจัยเสร็จสิ้นเมื่อไหร่ เขาก็ตั้งใจจะออกจากสถาบันทันที สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกหดหู่เล็กน้อยคือเขายังเรียนรู้พื้นฐานของการเป็นช่างตีเหล็กไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ ‘สงสัยคงต้องไปหาซื้อหนังสือที่เกี่ยวกับเรื่องนี้มาศึกษาด้วยตัวเองแล้วล่ะ’ เกรย์คิด ห้าวันต่อมา เกรย์กำลังจะก้าวออกจากหุบเขาของอาจารย์ แต่จู่ๆ วอยด์ก็บอกให้เขารอเดี๋ยวก่อน ‘มีอะไรเหรอ?’ เขาถามอย่างสงสัย ขณะนี้เขามาถึงอุโมงค์แล้ว อีกเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็จะออกไปข้างนอกได้แล้ว ‘มีคนอยู่ข้างนอก พวกเขากำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่’ วอยด์ตอบ ‘พวกเขากำลังมาทางก้อนหินนี่หรือเปล่า?’ เกรย์ถาม ‘ไม่นะ ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะรู้ว่าก้อนหินนี่คืออะไร แต่ดูจากวิธีการค้นหาแล้ว เหมือนพวกเขากำลังหาทางลับหรืออะไรทำนองนั้นอยู่’ วอยด์ยังคงเฝ้าสังเกตการณ์คนภายนอกต่อไป ประสาทสัมผัสของเกรย์ไม่ได้เฉียบคมเท่ากับวอยด์ ดังนั้นเขาจึงสัมผัสสิ่งที่อยู่นอกเหนืออาคมที่อาจารย์วางไว้บนก้อนหินไม่ได้ เขาทำได้เพียงรออย่างอดทนโดยมีวอยด์คอยอัปเดตสถานการณ์ให้ฟังตลอดเวลา คนพวกนั้นตรวจสอบทุกตารางนิ้วรวมถึงตัวก้อนหินด้วย แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดๆ ที่บ่งบอกถึงตำแหน่งของทางลับ หลังจากวนเวียนอยู่เกือบสิบนาที พวกเขาก็จากไปในที่สุด เกรย์ส่งวอยด์ออกไปแอบฟังบทสนทนาขณะที่พวกเขายังอยู่ที่นั่น และตามที่วอยด์บอกมา คนพวกนั้นรู้เรื่องทางลับของอาจารย์ แต่ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัด เหตุผลที่พวกเขาอยู่นานเกือบสิบนาทีก็เพราะกำลังถกเถียงกับผู้สอนที่พาพวกเขามาที่นี่ ‘ทำไมพวกเขาถึงตามหาอาจารย์อย่างบ้าคลั่งขนาดนี้? หรือว่าการลาออกของพ่อเคลาส์จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา?’ เกรย์ครุ่นคิด ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น วอยด์ก็นำข่าวที่ทำให้เขารู้สึกกังวลมาบอก นั่นคือคนพวกนั้นกำลังตามหาตัวเขาด้วย พวกเขากล่าวว่าเกรย์มักจะมุ่งหน้ามายังพื้นที่ป่าแห่งนี้และจะหายไปนานหลายชั่วโมงโดยไม่กลับออกมา มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผู้สอนเดินตามเข้ามาเพียงไม่กี่นาทีหลังจากเกรย์เข้าป่าไป แต่ก็ไม่พบวี่แววของเขาเลย ราวกับว่าเขาหายตัวไปในอากาศธาตุ ผู้สอนคนนั้นกล่าวว่าหากหาตัวเกรย์เจอ พวกเขาก็อาจจะหาทางลับพบ เนื่องจากเขารู้สึกว่าเกรย์น่าจะรู้อะไรบางอย่าง ผู้สอนยังบอกอีกว่าเขาเห็นเกรย์มุ่งหน้าเข้าป่าไปเมื่อสองสามวันก่อน แต่จนถึงตอนนี้เขายังไม่เห็นเกรย์เดินออกมาเลย ‘แย่แล้วสิ ข้าจะอยู่ที่นี่นานกว่านี้ไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นอาจตกอยู่ในอันตราย ข้าอาจจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เรื่องนี้ต้องเกี่ยวกับอาจารย์แน่ๆ และมันก็ส่งผลกระทบมาถึงข้าด้วย’ เกรย์จมลงสู่ความคิดอันหนักอึ้ง การค้นพบนี้ทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคาม นี่ผ่านไปเพียงห้าวันนับตั้งแต่พ่อของเคลาส์ลงจากตำแหน่ง แต่สถาบันก็ไม่ปลอดภัยสำหรับเขาที่เป็นเพียงนักเรียนคนหนึ่งอีกต่อไป ‘เราจะเอายังไงกันดี?’ วอยด์ถามหลังจากกลับเข้ามาในอุโมงค์ เขาบอกได้เลยว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่เห็น มีโอกาสสูงที่พวกเขาจะถูกจับตัวได้หากถูกพบเข้า ‘มันยังเร็วเกินไปที่เราจะออกไปตอนนี้ ข้ามั่นใจว่าไม่มีใครเข้าหุบเขานี้ได้หากไม่มีข้าช่วย ในเมื่ออาจารย์จากไปแล้ว และผู้สอนเบลคกับอาจารย์ใหญ่ก็ไม่อยู่ ข้าคือคนเดียวที่เข้าออกที่นี่ได้ตามใจชอบ’ เกรย์กล่าวพลางลูบคาง ‘ตกลง ข้าไม่มีปัญหาอะไรถ้าจะต้องอยู่ที่นี่ต่อ’ วอยด์ยักไหล่ ‘ข้าต้องการให้เจ้าช่วยนำทางผ่านป่าแบบไม่ให้ใครเห็น ข้าไม่มีไม้เหลือแล้ว และต้องไปเอาเพิ่มจากเจ้าฮิวจ์คนนั้น’ เกรย์กล่าว วอยด์พยักหน้าก่อนจะหายตัวไปและปรากฏกายที่ด้านนอกอีกครั้ง เขาสำรวจทั่วทั้งพื้นที่รวมถึงบริเวณนอกป่าเพื่อดูว่าคนพวกนั้นวางกำลังไว้ตรงไหนบ้าง เขาเขากลับมาในอีกสามสิบนาทีต่อมาพร้อมกับข่าวร้ายเพิ่มเติมสำหรับเกรย์ ‘ไม่มีทางที่เจ้าจะใช้เส้นทางเดิมที่เราใช้เข้ามาได้เลย พวกเขาจัดวางคนไว้ทุกมุมของสถาบัน มันยากมากที่จะผ่านไปโดยไม่ถูกเห็น’ วอยด์รายงานสิ่งที่เขาพบให้เกรย์ฟัง ซึ่งทำให้เกรย์ต้องครุ่นคิดหนักขึ้นไปอีก ‘งั้นเราจะใช้เส้นทางที่อ้อมกว่าเดิม มันเสียเวลาเพิ่มขึ้นแค่สี่ชั่วโมงเท่านั้น’ เกรย์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้เขาจะเอาไม้จากฮิวจ์มาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาใกล้จะทำสำเร็จแล้ว หากเขาสามารถเขียนเส้นอาคมได้ถูกต้องอีกเพียงเล็กน้อย เขาก็จะจบโปรเจกต์นี้เสียที เหตุผลที่มันล่าช้าเป็นเพราะแทนที่จะใช้การจัดวางอาคมจากวัตถุชิ้นก่อนหน้า เขากลับเริ่มสร้างอาคมของตัวเองขึ้นมาใหม่ เพราะของเดิมมักจะระเบิดตลอดแม้เขาจะพยายามปรับเปลี่ยนไปบ้างแล้วก็ตาม ตั้งแต่เริ่มใช้อาคมชุดของตัวเอง วัตถุไม้ก็น้อยครั้งที่จะระเบิด เพียงแต่เขายังไม่สามารถสร้างผลลัพธ์ที่ต้องการได้เท่านั้น เกรย์ออกเดินทางหลังจากได้รับสัญญาณไฟเขียวจากวอยด์ ด้วยความช่วยเหลือของวอยด์ เขาจึงสามารถออกจากป่าผ่านอีกฝั่งหนึ่งได้อย่างปลอดภัย เขาเห็นผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองลูนาร์ จึงตัดสินใจร่วมทางไปกับพวกเขาด้วย ไม่นานพวกเขาก็มาถึงตัวเมืองก่อนที่เกรย์จะแยกตัวออกมา พวกเขาได้พบกับสิ่งที่เกรย์ไม่เคยเห็นมาก่อนที่ประตูเมือง ทหารยามกำลังเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทางจากทุกคนที่เข้ามาในเมือง ‘หืม ผ่านไปแค่ไม่กี่วันหลังเปลี่ยนถ่ายอำนาจ พวกเขาก็เริ่มเก็บค่าธรรมเนียมกันแล้วงั้นเหรอ?’ เกรย์คิดหลังจากเดินเข้าเมือง เมื่ออยู่ในเมือง เขาได้ยินข่าวเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่ไม่เพียงแต่เกิดขึ้นในเมืองเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นในสถาบันอีกด้วย ผู้สอนส่วนใหญ่ที่เหลืออยู่ถูกไล่ออก และในช่วงสองวันที่ผ่านมา นักเรียนรุ่นพี่มากกว่าครึ่งก็ได้ลาออกจากสถาบันไปแล้ว ผลลัพธ์เช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่จักรพรรดิหรือเจ้าชายรัชทายาททรงคาดหวังไว้แต่อย่างใด แต่นี่ก็แสดงให้เห็นว่านักเรียนรักอาจารย์ใหญ่และผู้สอนคนก่อนหน้ามากเพียงใด