บทที่ 2115: 436: ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาใช้ชีวิตอยู่กับคำโกหก! 5 แปลโดย: 549690339 เมื่อถึงจุดนี้ ย่าเฟยกล่าวต่อ “พวกเธอทั้งสองคนไปได้สวยเลยนะ ในอนาคต ฉันจะอวยพรให้พวกเธอได้ขึ้นสวรรค์ และขอให้มีลูกชายตัวอ้วนๆ เร็วๆ นี้” เซน เส้าชิง ถอยหลังไปหนึ่งก้าว และโค้งคำนับย่าเฟยอย่างจริงจัง “ขอบคุณครับ ย่าเฟย” ย่าเฟยยิ้มและกล่าวว่า “ดึกแล้ว พวกเธอควรรีบไปได้แล้ว” “ย่าเฟย พวกเราขอตัวก่อนนะคะ” เย่ จ้าว กล่าว “ไปเถอะ” ย่าเฟยพยักหน้า ทั้งสองขึ้นเครื่องบิน ย่าเฟยเฝ้ามองเครื่องบินจากไป หลังจากครู่หนึ่ง เธอก็ละสายตาและกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “จ้าว จ้าว เด็กคนนี้ในที่สุดก็เจอที่ของเขาแล้ว” แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้พูดคุยกันมากนักเกี่ยวกับภูมิหลังของเซน เส้าชิง แต่ย่าเฟยก็บอกได้ว่าเซน เส้าชิง เกิดมาอย่างไม่ธรรมดา อีกด้านหนึ่ง เครื่องบินเพิ่งลงจอดหน้าประตูซื่อหยู๋ พาเวลเลียน เมื่อ เย่ ฮั่น ขึ้นไปต้อนรับ เขากล่าวด้วยความประหลาดใจ “พี่! พี่!” “มีอะไรรึเปล่า?” เย่ จั๋ว ถาม “เย่ ฮั่น กล่าวต่อ “เครื่องติดตามได้ระบุตำแหน่งของ ท่านผู้นำสมาพันธ์หลักแล้ว!” “อยู่ที่ไหน?” เย่ จั๋ว ถาม เย่ ฮั่น รีบหยิบแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ออกมา “อยู่ที่นี่” “รัฐตะวันตกเฉียงเหนือ?” เย่ จั๋ว ขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางของเธอ เซน เส้าชิง กล่าวถามต่อ “มีอะไรผิดปกติที่นี่รึเปล่า?” เย่ จั๋ว กล่าวต่อ “นอกจากธารน้ำแข็งนิรันดร์แล้ว ภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือเป็นดินแดนที่หนาวจัดของสมาพันธ์หลัก ที่นี่เป็นที่อยู่ของตระกูลต้องห้ามที่เก่าแก่ที่สุด” เย่ จั๋ว เคยสงสัยว่าเซน ไห่เฟิง ลืมทุกสิ่งเพราะเขาอยู่ภายใต้คาถาต้องห้าม ตอนนี้ที่เซน ไห่เฟิง ไปยังรัฐตะวันตกเฉียงเหนือเพียงลำพัง ยิ่งเป็นการยืนยันการคาดเดาของเย่ จั๋ว บางที เซน ไห่เฟิง อาจถูกหลอกลวงมาตลอดหลายปีนี้ อีกด้านหนึ่ง ที่สำนักงานใหญ่ ต้วนหมู หวงเฟย ได้จัดงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่เพื่อต้อนรับผู้เฒ่าอันดับหนึ่งและมหาปราชญ์ การแสดงความปรารถนาดีอย่างกะทันหันนี้ ทำให้ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งและปราชญ์แห่งชาติค่อนข้างตกตะลึง “ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งมองไปที่ ต้วนหมู หวงเฟย และกล่าว “ท่านหญิง หากมีสิ่งใดที่ท่านต้องการจะพูด ก็พูดมาได้เลย ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อม” “ปราชญ์แห่งชาติพยักหน้าและกล่าว “ท่านคือมารดาของสมาพันธ์หลักของเรา ตราบใดที่อยู่ภายใต้คำสั่งของท่าน พวกเราจะทำอย่างเต็มที่” ต้วนหมู หวงเฟย มองไปที่ ผู้เฒ่าอันดับหนึ่ง และ ปราชญ์แห่งชาติ แล้วลุกขึ้นยืน “ข้าจะไม่ปิดบังท่านทั้งสอง ข้ามีเรื่องที่ต้องการหารือกับท่านทั้งสอง” เมื่อเห็น ต้วนหมู หวงเฟย ลุกขึ้นยืน ทั้ง ผู้เฒ่าอันดับหนึ่ง และ ปราชญ์แห่งชาติ ก็ลุกขึ้นตามทันที “ท่านหญิง ท่านพูดมาได้เลย” ต้วนหมู หวงเฟย ไม่ได้อ้อมค้อมและพูดตรงประเด็น “ท่านผู้นำสมาพันธ์หลักได้เดินทางไปยังรัฐตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว” รัฐตะวันตกเฉียงเหนือ? เหตุใดเขาถึงไปที่นั่นกะทันหัน? ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งและปราชญ์แห่งชาติมองหน้ากัน และเห็นความสงสัยในแววตาของกันและกัน “ต้วนหมู หวงเฟย กล่าวต่อ “เขาจะไปถอนคาถาต้องห้าม” เมื่อถึงจุดนี้ ต้วนหมู หวงเฟย คุกเข่าลงข้างหนึ่ง “ข้าขอร้องท่านทั้งสอง โปรดหาวิธีป้องกันไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้น! มิฉะนั้น ผลที่ตามมาจะคาดเดาไม่ได้!” ไม่ว่าอย่างไร เซน ไห่เฟิง จะต้องไม่รู้ความจริงของเรื่องนี้ ไม่! เมื่อเห็นเช่นนี้ ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งและปราชญ์แห่งชาติก็รีบก้าวไปช่วยพยุง ต้วนหมู หวงเฟย ขึ้น “ท่านหญิง ท่านกำลังจะฆ่าพวกเรา! เป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของเราที่จะรับใช้ท่านและสมาพันธ์หลัก! อย่ากังวล พวกเราจะกลับไปพบกับตระกูลที่ใช้คาถาต้องห้าม ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ถอนคาถาต้องห้ามของสมาพันธ์หลักได้หากไม่ได้รับคำสั่งจากเรา” เซน ไห่เฟิง จะต้องไม่รู้ความจริงของเรื่องนี้ หากเธอไม่ใจอ่อนช่วยบรรเทาอาการปวดหัวของเซน ไห่เฟิง เซน ไห่เฟิง ก็คงจะไม่จำอะไรได้เลย ต้วนหมู หวงเฟย เสียใจมากในตอนนี้ หากเธอไม่ใจอ่อนช่วยบรรเทาอาการปวดหัวของเซน ไห่เฟิง เซน ไห่เฟิง ก็คงจะไม่จำอะไรได้เลย น่าเสียดาย ในโลกนี้มีทุกสิ่งทุกอย่าง ยกเว้นยาแก้แห่งความเสียใจ เมื่อได้ยินดังนี้ ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งก็หรี่ตาลงและกล่าวต่อ “แน่นอน เมื่อท่านสุภาพบุรุษกลับมา พวกเราจะใช้คาถาต้องห้ามและผนึกความทรงจำของเขาอีกครั้ง” “ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องรบกวนท่านทั้งสองแล้ว” ต้วนหมู หวงเฟย กล่าว “แน่นอน ท่านหญิง ท่านสุภาพเกินไปแล้ว” ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งกล่าว หลังจาก ต้วนหมู หวงเฟย กลับไป ผู้เฒ่าอันดับหนึ่ง และ ปราชญ์แห่งชาติ ก็รีบออกประกาศไปยังมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ ห้ามมิให้พวกเขากระทำการใดๆ เพื่อปลดปล่อยคาถาต้องห้ามของสมาพันธ์หลัก ตราบใดที่ตระกูลที่ใช้เทคนิคต้องห้ามไม่ปลดปล่อยเทคนิคต้องห้ามของเซน ไห่เฟิง เซน ไห่เฟิง ก็จะไม่สามารถฟื้นคืนความทรงจำได้ ส่วนตระกูลต้องห้ามแห่งมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ พวกเขาเชื่อฟังเพียง ผู้เฒ่าอันดับหนึ่ง และ ปราชญ์แห่งชาติ เท่านั้น จึงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ ไม่นาน มณฑลตะวันตกเฉียงเหนือก็ตอบกลับมาว่า เซน ไห่เฟิง ได้เดินทางมาถึงแล้ว และพวกเขากำลังจะปลดผนึกเสียแล้ว โชคดีที่ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งและปราชญ์แห่งชาติได้แจ้งเตือนไว้ทันท่วงที หลังจากได้รับคำตอบจากมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ ผู้เฒ่าอันดับหนึ่งก็รีบไปยังสำนักงานใหญ่พร้อมเอกสาร เมื่อเห็นคำตอบจากภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ต้วนหมู หวงเฟย ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ขอโทษที่ต้องรบกวนท่านทั้งสอง!” “นี่คือสิ่งที่พวกเราควรทำ” ปราชญ์แห่งชาติกล่าวต่อ “ท่านหญิง หากในอนาคตท่านพบเจอปัญหาใดๆ ข้าหวังว่าท่านจะปรึกษาพวกเราทันที หากครั้งนี้พวกเราล่าช้าไปเพียงเล็กน้อย ผลที่ตามมาจะคาดเดาไม่ได้” “ตกลง” ต้วนหมู หวงเฟย พยักหน้า อีกด้านหนึ่ง หลังจาก เย่ จั๋ว และ เซน เส้าชิง พร้อมแล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางไปยังรัฐตะวันตกเฉียงเหนือ รัฐตะวันตกเฉียงเหนือตั้งอยู่ในเขตหนาวจัด พวกเขาจำเป็นต้องสวมเสื้อแจ็คเก็ตดาวน์กันความร้อนที่มีนาโนเทคโนโลยี เพื่อทนทานต่อความหนาวเหน็บ หลังจากเครื่องบินบินไปได้สองชั่วโมง เย่ จั๋ว ก็พลันเห็นบุคคลคนหนึ่งในกองหิมะ “นั่นดูเหมือนลุงของพวกเราไหม?” เซน เส้าชิง ก้มลงมอง และเห็นร่างหนึ่งนอนอยู่ในหิมะ เกือบจะกลืนหายไปกับหิมะ “ไปดูกันเถอะ”