Chapter 428
336 / 2066
5 min read
Chapter 428
Published Mar 9, 2026, 05:04 PM
บทที่ 428: 121: ฉันบังเอิญเจอพวกเขา พี่น้องทั้งสองคนมาจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ความกลัวของเฟิงเชียนฮวา เย่ซูตามหาลูกสาวที่แท้จริง! 3
ซ่งสือยวี่ไม่ได้ห้ามพี่หง แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน
พี่หงเปิดหน้าต่างออก
สายลมพัดเอื่อยๆ เข้ามาจากข้างนอก
เนื่องจากฝนเพิ่งตก กลิ่นของมันจึงหอมสดชื่นเป็นพิเศษ
พี่หงยิ้มแล้วพูดว่า “สือยวี่ ฉันจำได้ว่าตอนเธอยังเด็ก เธอชอบอากาศแบบนี้ที่สุด”
ตอนเขายังเด็กงั้นเหรอ?
สายตาของซ่งสือยวี่ดูเลื่อนลอยไปไกลเล็กน้อย
ตอนเขายังเด็ก นอกจากพื้นที่มืดมิดและเสียงที่สดใสของน้องชายตัวน้อยแล้ว เขาก็ไม่มีความทรงจำอื่นใดอีกเลย
ค่ำคืนที่มืดมิดเปรียบเสมือนตาข่ายที่หนาทึบและแข็งแกร่ง
มันกักขังเขาไว้ข้างในอย่างแน่นหนา
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ซ่งสือยวี่ก็แกะลูกอมอีกเม็ด
สายตาของพี่หงตกลงบนลูกอม “สือยวี่ ตอนที่นายหญิงผู้เฒ่าจากไป เธอเป็นห่วงเธอมากที่สุด เธอหวังว่าจะมีใครสักคนที่สามารถร่วมเดินทางไปกับเธอได้ในอนาคต”
“นอกจากตัวผมเองแล้ว” ริมฝีปากของซ่งสือยวี่เหยียดออกเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันตัวเอง “ไม่มีใครสามารถร่วมเดินทางไปกับผมได้หรอก”
พี่หงกล่าวว่า “ฉันรู้ว่าคุณหนูเย่ต่างจากคนอื่นสำหรับเธอ ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด คุณหนูเย่ควรจะเป็นคนที่เธอตามหามาตลอดใช่ไหม?”
ซ่งสือยวี่ไม่ได้ปฏิเสธหรือพูดอะไร
พี่หงพูดต่อ “สือยวี่ ฉันเห็นได้จากสายตาของเธอว่าเธอมีคุณหนูเย่อยู่ในหัวใจ เธอก็ชอบเธอใช่ไหม? ในเมื่อชอบเธอ ทำไมเธอไม่ลองสู้เพื่อเธอดูละ?”
“คุณคิดว่าผมมีคุณสมบัติพอเหรอ?” ซ่งสือยวี่หันไปมองพี่หง ดวงตาที่ลึกซึ้งของเขาเหมือนกับบ่อน้ำที่ไร้ก้นบึ้ง “ผมคู่ควรกับเธอเหรอ?”
เขาเป็นคนที่ไม่น่าให้อภัย
มือของเขาเปื้อนไปด้วยบาปและความชั่วร้าย
ทั่วทั้งร่างของเขาปกคลุมไปด้วยเลือด
ส่วนเธอนั้น บริสุทธิ์ราวกับชิ้นหยก
ไม่มีร่องรอยของสิ่งเจือปนเลยแม้แต่น้อย
ทั้งสองคนเป็นตัวตนที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วตั้งแต่เริ่มต้น
แล้วถ้าชอบกันล่ะจะเป็นยังไง?
เขาอยู่ในขุมนรกที่ไร้ขอบเขต แล้วทำไมเขาต้องลากเธอลงมาด้วยล่ะ?
พี่หงตกตะลึง
ซ่งสือยวี่ที่เธอรู้จักไม่ใช่แบบนี้
ซ่งสือยวี่เป็นคนเห็นแก่ตัว ตราบใดที่เขาสามารถบรรลุเป้าหมายได้ เขาจะทำทุกอย่าง
แม้ว่าจะเป็นพ่อแท้ๆ ของเขา เขาก็จะไม่แสดงความเมตตาใดๆ
แต่ตอนนี้...
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเย่จ่าว ซ่งสือยวี่กลับขี้ขลาด
เขาถ่อมตัวมากจนเหมือนลดตัวเองลงไปในธุลีดิน
นี่ไม่เหมือนซ่งสือยวี่เลยจริงๆ
“สือยวี่ เธอคิดแบบนั้นได้ยังไง? ตราบใดที่เธอสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคุณหนูเย่ได้ เธอก็สามารถคู่ควรกับคุณหนูเย่ได้”
ซ่งสือยวี่ส่ายหัว “สิ่งที่ดีที่สุดที่ผมสามารถให้เธอได้ตอนนี้คือการปกป้อง”
พี่หงถอนหายใจ
ถ้าพ่อของซ่งสือยวี่มีความรักที่ลึกซึ้งได้เพียงครึ่งหนึ่งของซ่งสือยวี่ เรื่องต่างๆ ก็คงจะไม่เกิดขึ้นในภายหลัง
“แล้วคุณหนูเฉินล่ะ?” พี่หงถามต่อ “คุณหนูเฉินรอเธอมาสิบปีแล้วนะ”
“ผมขอให้เธอรอเหรอ?” เมื่อพูดถึงเฉินซือเหยียน สีหน้าของซ่งสือยวี่ก็กลับมาเป็นปกติ “ผมบอกทุกสิ่งที่จำเป็นต้องบอกกับเธอไปหมดแล้ว”
พี่หงถอนหายใจอีกครั้ง
ดูเหมือนว่าความรักของเฉินซือเหยียนถูกกำหนดมาให้ไม่มีวันผลิบานและออกผล
ซ่งสือยวี่เงยหน้าขึ้นมองพี่หงทันที “ผมอยากดื่มน้ำขิงน้ำตาลแดง รบกวนคุณช่วยทำมาให้ผมสักแก้วได้ไหม?”
น้ำขิงน้ำตาลแดงเหรอ?
พี่หงชะงักไป “สือยวี่ เธอรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
ซ่งสือยวี่ส่ายหัว “เปล่าหรอก ผมแค่ยากดื่มมัน”
“ตกลง” พี่หงเดินลงไปชั้นล่างเพื่อต้มน้ำขิงให้ซ่งสือยวี่
เมื่อเธอลงไปข้างล่าง เธอก็บังเอิญเจอเฉินซือเหยียน
“พี่หง”
“คุณหนูเฉิน” พี่หงยิ้มให้เฉินซือเหยียน
เฉินซือเหยียนพูดว่า “พี่หง ฉันบอกพี่กี่ครั้งแล้ว? ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับฉันขนาดนั้น เรียกชื่อฉันเฉยๆ ก็พอ”
พี่หงยังคงรักษารอยยิ้มไว้ “ไม่ว่ายังไง เราก็ไม่สามารถทิ้งมารยาทได้หรอกค่ะ”
เฉินซือเหยียนไม่ใช่คนโง่
แน่นอนว่าเธอรู้ดีว่ามารยาทนั้นสำคัญกับคนนอกเท่านั้น
สำหรับคนในตระกูลซ่ง เธอคือคนนอก
...
เย่จ่าวไม่ได้ตื่นจนกระทั่งตอนเที่ยง
ทันทีที่เธอตื่น เธอก็ได้รับข้อความวีแชทจากเซินเส้าชิง [ท่านผู้นำ คืนนี้อยากไปทานมื้อค่ำด้วยกันไหมครับ?]
เซินเส้าชิงไม่เพียงแต่เรียกเย่จ่าวว่าท่านผู้นำ เขายังเปลี่ยนชื่อในวีแชทเป็น ‘ท่านผู้นำ’ อีกด้วย
เย่จ่าวตอบกลับไปว่า: [ตกลง]
[อยากนัดกันกี่โมงดีครับ?] เซินเส้าชิงตอบกลับมาทันที
เย่จ่าวคิดอยู่ครู่หนึ่ง [อากาศร้อนเกินไป ไปสายหน่อยดีกว่า]
[19:30 น. ไหม?]
เย่จ่าวลุกจากเตียงและตอบกลับในวีแชท: [ตกลง]
หลังจากล้างหน้าเสร็จ เธอก็เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น เย่จ่าวเห็นเย่เซินและเย่ซูอยู่ที่บ้านจริงๆ “แม่ น้า ทำไมพวกคุณถึงไม่ไปที่ทำงานล่ะคะ?”
เย่ซูกล่าวว่า “น้ากับแม่จะบินไปปักกิ่งในช่วงบ่ายจ้ะ”
เที่ยวบินช่วงบ่ายเหรอ?
เย่จ่าวชะงักไป “ทำไมถึงกะทันหันขนาดนี้คะ?”
เย่เซินอธิบายว่า “ขั้นตอนทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราต้องไปปักกิ่งล่วงหน้าเพื่อจัดการเรื่องอื่นๆ จ่าวจ่าว ไปกับพวกเราเลยไหม? ยังไงโรงเรียนก็กำลังจะเปิดในอีกไม่กี่วันนี้แล้วด้วย”
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.