Chapter 941
849 / 2066
5 min read
Chapter 941
Published Mar 13, 2026, 06:48 AM
บทที่ 941: 210: โลกอินเทอร์เน็ตเดือดพล่าน เราจะไม่มีวันยอมแพ้! 5
“ในช่วงหลายปีก่อน ถึงขนาดเคยมีการฉีดพ่นยาคุมกำเนิดลงบนแตงกวาด้วยซ้ำ”
เซี่ยเสี่ยวหมานถึงกับอึ้ง “ถ้าอย่างนั้นฉันควรทำยังไงดี?”
เย่เฉ่ากล่าวว่า “ระวังเรื่องอาหารการกินหน่อย ทางที่ดีควรซื้ออุปกรณ์ที่สามารถวัดค่าฮอร์โมนได้มาติดไว้ ถ้าเจอผักที่มีฮอร์โมนเกินขนาดก็อย่ากิน”
“ตกลง” เซี่ยเสี่ยวหมานพยักหน้า
เย่เฉ่ากล่าวต่อ “เดี๋ยวฉันจะจัดยาถอนพิษให้ รักษาอารมณ์ให้แจ่มใสเข้าไว้ ใครจะรู้ล่ะว่าน้องชายหรือน้องสาวตัวน้อยจะมาเมื่อไหร่”
เซี่ยเสี่ยวหมานยิ้ม “เฉ่าเฉ่า ขอบใจเธอมากนะ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
หลังจากคุยเรื่องของเซี่ยเสี่ยวหมานจบ เย่เฉ่าก็เดินตามเธอไปยังโถงด้านหน้า
อันลี่จือกำลังกอดพี่เหมียวแล้วจูบซ้ายจูบขวาอย่างรักใคร่ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเย่เฉ่าเดินเข้ามาแล้ว
“ลี่จือ” เย่เฉ่าเรียกพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินเสียงของเย่เฉ่า อันลี่จือก็ปล่อยพี่เหมียวออกจากอ้อมแขนแล้ววิ่งถลาเข้าหาเย่เฉ่าทันที “พี่เฉ่าเฉ่า!”
พี่เหมียวถูกทิ้งลงพื้นและร้องเมี๊ยวออกมาอย่างน่าสงสาร
เสี่ยวไป๋จึงเข้าไปอุ้มพี่เหมียวขึ้นมาจากพื้น
...
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เพียงพริบตาเดียว ครึ่งเดือนก็ผ่านพ้นไป
เพื่อให้เซินยวี่เยียนตั้งครรภ์ได้สำเร็จ โจวรุ่ยจึงทำงานอย่างหนักในทุกๆ คืน
แต่น่าเสียดาย
หน้าท้องของเซินยวี่เยียนยังคงไม่มีวี่แววความเคลื่อนไหวใดๆ เลย
ตามหลักเหตุผลแล้ว หลังจากที่เซินยวี่เยียนกินยาของแม่ตระกูลโจวเข้าไป เธอควรจะตั้งท้องได้อย่างรวดเร็ว
แต่แม้จะผ่านไปนานขนาดนี้ หน้าท้องของเซินยวี่เยียนก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
โจวรุ่ยหาเวลาเดินทางกลับไปยังตระกูลโจว
ในช่วงไม่กี่วันนี้โจวรุ่ยยุ่งมาก ในช่วงกลางวันเขาแทบจะไม่ยู่บ้านเลย และจะกลับมาก็ต่อเมื่อใกล้เวลาเที่ยงคืนเท่านั้น
ดังนั้น ในช่วงกลางวัน เซินยวี่เยียนจึงเดินทางไปหาซ่งเฉินยวี่ที่บ้าน
เมื่อเห็นเซินยวี่เยียนมาหา ซ่งเฉินยวี่ก็ยิ้มและถามว่า “ทำไมคุณถึงมาคนเดียวล่ะ? แล้วโจวรุ่ยไปไหนเสียล่ะ?”
เซินยวี่เยียนตอบว่า “เขายุ่งมากเลยล่ะ! จะได้เห็นหน้าเขาก็แค่ตอนกลางคืนเท่านั้น”
โชคดีที่ถึงแม้โจวรุ่ยจะยุ่งมากและกลับบ้านได้แค่ตอนกลางคืน แต่เขาก็เอาใจใส่เซินยวี่เยียนเป็นอย่างดี
มิฉะนั้น เซินยวี่เยียนคงจะทนไม่ไหวจริงๆ
ยุ่งงั้นเหรอ?
โจวรุ่ยจะไปยุ่งเรื่องอะไรได้อีก?
ยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนอื่นล่ะสิ?
แววตาเยาะเย้ยผุดขึ้นในดวงตาของซ่งเฉินยวี่วูบหนึ่ง โชคดีที่เซินยวี่เยียนโง่พอ หากเป็นคนอื่นคงไม่สามารถปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ได้แน่
ซ่งเฉินยวี่กุมมือของเซินยวี่เยียนเอาไว้ “นี่ก็ผ่านไปครึ่งเดือนกว่าแล้ว ทางครอบครัวของคุณยังไม่มีข่าวคราวอะไรเลยเหรอ?”
เซินยวี่เยียนส่ายหน้า “ยังไงซะ ตอนนี้ฉันก็มีโจวรุ่ยคอยหนุนหลังอยู่แล้ว พวกเขาจะยอมรับฉันหรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอก”
โจวรุ่ยหนุนหลังงั้นเหรอ?
เงินของโจวรุ่ยก็คือเงินของเธอนั่นแหละ!
ดวงตาของซ่งเฉินยวี่หม่นลง เพียงแค่ครึ่งเดือน โจวรุ่ยก็เอาเงินจากเธอไปมากกว่าห้าล้านแล้ว
ถ้าเซินยวี่เยียนไม่รีบตั้งท้องในเร็วๆ นี้ ใครจะไปทนรับไหว?
ไม่ได้การละ
พวกเขาต้องรีบคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างเซินยวี่เยียนกับตระกูลเซินโดยเร็วที่สุด
เพื่อให้ตระกูลเซินกลับมาสนับสนุนด้านการเงินแก่เซินยวี่เยียนเหมือนเดิม
ซ่งเฉินยวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่ให้สังเกตเห็น ก่อนจะกล่าวต่อ “ถึงสิ่งที่คุณพูดมาจะเป็นเรื่องจริง แต่ยังไงพวกเขาก็เป็นครอบครัวของคุณนะ ต่อให้ในอนาคตคุณจะแต่งงานกับโจวรุ่ย พวกเขาก็ยังเป็นครอบครัวอยู่ดี พูดตรงๆ นะ ถ้าวันข้างหน้าโจวรุ่ยรังแกคุณ คุณก็ยังมีครอบครัวคอยหนุนหลัง!”
เซินยวี่เยียนชำเลืองมองซ่งเฉินยวี่ “โจวรุ่ยไม่มีวันรังแกฉันหรอก”
ซ่งเฉินยวี่ยิ้มแล้วพูดว่า “จ้ะๆๆ! โจวรุ่ยไม่รังแกคุณหรอก! โจวรุ่ยดีกับคุณที่สุดแล้ว!”
“มันแน่อยู่แล้ว”
ซ่งเฉินยวี่กล่าวต่อ “อยากกินองุ่นไหม? ฉันเพิ่งให้คนเอามาส่งเมื่อเช้านี้เอง สดใหม่ มีรสเปรี้ยวๆ หวานๆ ด้วยนะ”
เซินยวี่เยียนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายเมื่อได้ยินคำว่าเปรี้ยวๆ หวานๆ “อยู่ในตู้เย็นหรือเปล่า? เดี๋ยวฉันไปหยิบเอง!”
“เดี๋ยวฉันไปเอง” ซ่งเฉินยวี่ลุกขึ้น
“ไม่เป็นไร ฉันไปเอง” เซินยวี่เยียนกล่าวต่อ “ทำไมเธอถึงเหมือนโจวรุ่ยจังนะ? ไอ้นั่นก็ไม่ให้ทำ ไอ้นี่ก็ไม่ให้ทำ ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ!”
ซ่งเฉินยวี่ยิ้มแล้วพูดว่า “ดูท่าทางโจวรุ่ยจะช่างเอาใจใส่จริงๆ เลยนะ”
“ก็จริง” เซินยวี่เยียนถามต่อ “เฉินยวี่ เธอจะกินองุ่นด้วยไหม? ถ้ากินฉันจะได้หยิบมาเยอะหน่อย”
“ฉันอิ่มแล้วล่ะ” ซ่งเฉินยวี่ตอบ
เซินยวี่เยียนรู้สึกสงสัยเล็กน้อย “เธอกินอะไรมาถึงได้อิ่มขนาดนี้?”
ซ่งเฉินยวี่ยิ้ม “กินอาหารหมาจากการโชว์หวานของคุณกับโจวรุ่ยไงล่ะ”
เซินยวี่เยียนพูดออกมาอย่างเขินอาย “มีแต่เธอนี่แหละที่ชอบล้อฉัน”
“ฉันแค่พูดความจริง ไม่ได้ล้อเล่นเสียหน่อย”
เซินยวี่เยียนเดินถือองุ่นออกมาจากห้องครัวพร้อมกับถอนหายใจ “ถ้าไม่ใช่เพราะเย่เฉ่า ป่านนี้เธอคงไม่ครองตัวเป็นโสดอยู่แบบนี้หรอก”
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.