บทที่ 952: 217: ตัวตนที่แท้จริงของโจวรุ่ยและซ่งเฉินยวี่ เฉินอวี่เยี่ยนสติแตก! 3 โจวรุ่ยมองเฉินอวี่เยี่ยนแล้วกล่าวว่า “อวี่เยี่ยน ยังไงพวกเขาก็เป็นครอบครัวของเธอนะ ทุกอย่างที่พวกเขาพูดก็เพราะหวังดีกับเธอทั้งนั้น อย่าโกรธไปเลย ยังไงพวกเขาก็ไม่เหมือนเธอ เราสองคนอยู่ด้วยกันมานาน เธอรู้ว่าผมเป็นคนยังไงและรู้ว่าผมไม่มีวันโกหกเธอ แต่พวกเขาไม่ใช่เธอ... พวกเราคุกเข่าต่ออีกสักพักเถอะ! บางทีพอกลับไปแล้ว พวกเขาอาจจะยอมตกลงให้เราอยู่ด้วยกันก็ได้! อีกอย่าง ถ้าไม่มีทะเบียนสมรส ลูกของเราก็จะเกิดมาเป็นเด็กนอกกฎหมาย เธอทนเห็นลูกของเราไม่มีแม้แต่ชื่อในทะเบียนบ้านได้จริงๆ เหรอ?” ไม่ว่าอย่างไร เฉินอวี่เยี่ยนก็ยังมีสายเลือดของตระกูลเฉิน โจวรุ่ยไม่เชื่อหรอกว่าคนตระกูลเฉินจะตัดขาดจากเฉินอวี่เยี่ยนได้ลงคอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่เฉินอวี่เยี่ยนกำลังตั้งท้องอยู่ เขาทำแบบนี้ก็เพื่อขู่เฉินอวี่เยี่ยน และในขณะเดียวกันก็เพื่อพิสูจน์ความจริงใจที่มีต่อเธอด้วย เขาจะยอมให้ใครมาทดสอบได้ง่ายๆ ได้อย่างไร? หากเขาพาเฉินอวี่เยี่ยนหนีไปในตอนนี้ ความพยายามทั้งหมดที่ทำมาก็จะสูญเปล่าทันที เฉินอวี่เยี่ยนมองโจวรุ่ยด้วยสีหน้าตื้นตันใจ เธอไม่คาดคิดเลยว่าในเวลาแบบนี้ โจวรุ่ยยังจะช่วยพูดแก้ตัวให้กับคนในตระกูลเฉินอีก แม้ว่าคนตระกูลเฉินจะตราหน้าว่าโจวรุ่ยเป็นพวกแมงดาเกาะผู้หญิงกิน แต่เขาก็หาได้ใส่ใจไม่ ทว่าคนในตระกูลเฉินกลับไม่รู้จักถนอมน้ำใจคนดีๆ อย่างโจวรุ่ยเลยแม้แต่นิดเดียว ลูกเขยแสนดีอย่างโจวรุ่ย ต่อให้จุดตะเกียงหาก็คงหาไม่ได้จากที่ไหนอีกแล้ว เฉินอวี่เยี่ยนสูดน้ำมูก “ฉันแค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับคุณเลย” โจวรุ่ยยิ้มแล้วตอบว่า “เด็กโง่ มันจะไม่ยุติธรรมตรงไหนกัน? ถ้าจะพูดเรื่องความอยุติธรรม คนที่ถูกรังแกควรจะเป็นเธอมากกว่า เธอยังท้องอยู่ด้วย ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเองที่ไร้ความสามารถ เป็นความผิดของผมที่ทำให้เธอและลูกต้องลำบาก ถ้าผมได้รับการยอมรับจากครอบครัวของเธอ พวกเราก็คงไม่ต้องมาคุกเข่าอยู่ตรงนี้” เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของเฉินอวี่เยี่ยนก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เธอต่างหากที่ควรจะเป็นฝ่ายขอโทษ แต่โจวรุ่ยกลับเป็นฝ่ายขอโทษเธอแทน การได้พบกับโจวรุ่ยถือเป็นโชคดีที่สุดในชีวิตของเธอจริงๆ เฉินอวี่เยี่ยนกุมมือโจวรุ่ยไว้ “โจวรุ่ย ไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะคุกเข่าอยู่ที่นี่กับคุณจนกว่าพวกเขาจะยอมตกลงให้เราแต่งงานกัน” “อวี่เยี่ยน ขอบใจนะ” “คนที่ควรจะพูดคำว่าขอบคุณคือฉันต่างหาก” ณ บ้านตระกูลเฉิน เมื่อคุณย่าเฉินได้รับรายงานเรื่องนี้ ใบหน้าของเธอก็ไม่ได้แสดงอารมณ์พิเศษใดๆ ออกมา เธอเพียงหันไปมองโจวเซียง “เซียงเซียง ตามฉันไปที่สถานีตำรวจหน่อย” โจวเซียงพยักหน้า “ค่ะ” “จะไปสถานีตำรวจทำไมเหรอคะ?” เฉินอวี่อิงถามด้วยความสงสัย คุณย่าเฉินตอบเรียบๆ ว่า “ไปย้ายชื่อนังหนูสี่ออกจากทะเบียนบ้าน” เฉินอวี่อิงเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ “คุณย่า จะย้ายชื่ออวี่เยี่ยนออกจริงๆ เหรอคะ?” คุณย่าเฉินถอนหายใจ “หล่อนเลือกทางเดินของหล่อนเอง ในเมื่อหล่อนรักโจวรุ่ยมากและอยากแต่งงานกับเขานัก ฉันก็จะทำตามความปรารถนาของหล่อนให้” เมื่อได้รับคำยืนยัน เฉินอวี่อิงก็รู้สึกไม่สบายใจนัก น้องสี่คนนี้ช่างไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเอาเสียเลย! เธอคงจะโทษใครไม่ได้ที่ทำให้สถานการณ์มาถึงจุดนี้ ตอนที่คุณย่าเฉินและโจวเซียงนั่งรถออกไป โจวรุ่ยและเฉินอวี่เยี่ยนยังคงคุกเข่าอยู่ที่พื้น เมื่อเห็นรถของตระกูลเฉินขับออกมา โจวรุ่ยก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ตระกูลเฉินกำลังวางแผนอะไรอยู่? หรือว่าพวกเขาจะไปหาเฉินเซ่าชิงเพื่อหารือเรื่องนี้? อย่างไรเสีย การแต่งงานก็ถือเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งไปกว่านั้น เฉินอวี่เยี่ยนยังเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลเฉินที่ยังไม่ได้แต่งงาน เมื่อถึงเวลานั้น งานแต่งงานของพวกเขาจะต้องสั่นสะเทือนไปทั้งเมืองแน่นอน! เมื่อคิดถึงภาพนั้น หัวใจของโจวรุ่ยก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง อีกไม่นาน เขาก็จะได้เป็นลูกเขยที่ถูกต้องตามกฎหมายของตระกูลเฉินแล้ว ในตอนนั้นเอง เสียงที่เย็นชาและเฉยเมยก็ดังขึ้นกลางอากาศ “อวี่เยี่ยน!” เฉินอวี่เยี่ยนเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าเป็นเฉินอวี่อิง “พี่สาม” เฉินอวี่อิงทนไม่ได้ที่จะเห็นเฉินอวี่เยี่ยนถูกไล่ออกจากบ้าน เธอจึงพูดต่อว่า “ลุกขึ้นเถอะ พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” “พี่สาม ถ้าพี่มีอะไรจะพูดก็พูดตรงนี้เลยเถอะค่ะ” เฉินอวี่อิงขมวดคิ้วด้วยความขัดใจ โจวรุ่ยยิ้มและพูดว่า “อวี่เยี่ยน ไปเถอะ” เฉินอวี่เยี่ยนจึงยอมลุกขึ้นและเดินตามเฉินอวี่อิงไป ทั้งคู่เดินมายังห้องรับรองข้างคฤหาสน์ “อวี่เยี่ยน คำพูดของคุณย่า คุณแม่ และพี่สาวทั้งสามคนของพวกเรา มันเป็นแค่ลมพัดผ่านหูเธออย่างนั้นเหรอ? แต่กับคำพูดของโจวรุ่ยคนนั้น เธอกลับมองว่ามันเป็นราชโองการศักดิ์สิทธิ์! เธอไม่คิดว่าตัวเองโง่บ้างหรือไง?” เฉินอวี่เยี่ยนขมวดคิ้ว “พี่สาม ถ้าพี่เรียกฉันมาเพื่อพูดเรื่องนี้ล่ะก็ ฉันว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วละค่ะ” เมื่อเห็นเฉินอวี่เยี่ยนเป็นเช่นนี้ เฉินอวี่อิงก็รู้สึกอัดอั้นตันใจ เธอเป็นพี่สามของตระกูลเฉินและเติบโตมาพร้อมกับเฉินอวี่เยี่ยน เธอไม่อยากเห็นน้องสาวทำเรื่องที่จะต้องมานั่งเสียใจภายหลัง ในโลกนี้มีทุกสิ่งทุกอย่าง มีเพียงยาแก้เสียใจภายหลังเท่านั้นที่ไม่มีขายในโลกนี้