บทที่ 966: 220: ตบหน้าสั่งสอน นังปลาขี้เหร่ถูกทรมาน! 2 ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี? ซ่งเฉินอวี้เม้มริมฝีปากแน่นและพยายามสงบสติอารมณ์ลง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาพ่อแม่ตระกูลโจว เพื่อให้ทุกคนได้เห็นธาตุแท้ของพ่อแม่ตระกูลโจว ซ่งเฉินอวี้จึงตั้งใจเปิดโหมดบันทึกเสียงในโทรศัพท์เอาไว้ พวกพ่อแม่ตระกูลโจวทำแบบนี้ก็เพื่อจะไถเงินไม่ใช่หรือไง? หากเธอโทรไป พ่อแม่ตระกูลโจวจะต้องเผยธาตุแท้ออกมาและขอเงินจากเธออย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น เธอจะอัปโหลดคลิปเสียงลงบนอินเทอร์เน็ต แล้วความจริงก็จะถูกเปิดเผย ไม่นานนัก สายก็ต่อติด “สวัสดีค่ะ นี่ซ่งเฉินอวี้ค่ะ” หลังจากซ่งเฉินอวี้รับสาย เธอคิดว่าพ่อแม่ตระกูลโจวจะต้องเรียกร้องเงินก้อนโตแน่ๆ ทว่าพ่อแม่ตระกูลโจวกลับทำตัวราวกับเป็นคนละคน “เฉินอวี้ ในที่สุดลูกก็ยอมโทรมา พ่อกับแม่ตอนนี้สบายดีมาก ลูกไม่ต้องเป็นห่วงนะ” พ่อแม่ตระกูลโจวย่อมคาดเดาถึงปัญหาที่ซ่งเฉินอวี้คิดออกอยู่แล้ว พวกเขาทายไว้นานแล้วว่าซ่งเฉินอวี้จะต้องแอบบันทึกการสนทนาไว้แน่นอน ซ่งเฉินอวี้ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “พวกคุณไม่ได้ต้องการเงินหรอกเหรอ? บอกมาสิว่าอยากได้เท่าไหร่? ฉันจะโอนให้!” แม่โจวรีบอธิบาย “เฉินอวี้ ลูกเข้าใจผิดแล้ว เราไม่มีเจตนาจะขอเงินลูกเลย...” “งั้นพวกคุณต้องการจะทำอะไร?” แม่โจวกล่าวว่า “แม่กับพ่อหาลูกไม่เจอเลย เรากังวลว่าลูกจะถูกหลอก พอเราโทรหาลูก ลูกก็บล็อกเบอร์เราอีก เราเลยทำได้แค่ตามหาลูกผ่านสื่อเท่านั้น! ตอนนี้รู้ว่าลูกสบายดี เราก็โล่งอกมากแล้ว” ซ่งเฉินอวี้แทบจะคำรามออกมาด้วยความโกรธ “เลิกแสดงละครได้แล้ว!” “โธ่ลูกรัก พ่อกับแม่เป็นห่วงลูกจริงๆ นะ! ลูกพูดได้ยังไงว่าพวกเราแสดงละคร?” ซ่งเฉินอวี้โกรธจัดจนทุบโทรศัพท์ทิ้ง ปัง! โทรศัพท์สีดำถูกกระแทกลงกับพื้นและแตกละเอียดเป็นชิ้นๆ ในทันที อีกด้านหนึ่งของหน้าจอ แม่โจวแสยะยิ้ม “นังเด็กสารเลว! ลูกไม้ตื้นๆ แค่นี้ ยังริจะมาสู้กับฉัน!” พ่อโจวพูดด้วยความกังวลเล็กน้อย “เราทำให้เรื่องมันยุ่งยากขนาดนี้ ถ้าถึงเวลาแล้วมันไม่ยอมจ่ายจะทำยังไง?” แม่โจวตอบว่า “ไม่ให้เงินเรางั้นเหรอ? ถ้ามันไม่ให้เงิน เราก็จะแฉมันผ่านสื่ออีกรอบ! ฉันอยากจะรู้นักว่ามันยังจะทำงานในวงการบันเทิงต่อไปได้ไหม! อีกอย่าง มันก็แค่ 80 ล้านหยวน มันเป็นดาราดัง ไม่เหมือนคนธรรมดาอย่างพวกเรา ดาราน่ะหาเงินได้เร็ว 80 ล้านหยวนสำหรับมันน่ะไม่มีความหมายอะไรหรอก!” พ่อโจวพยักหน้า “ก็จริงนะ” ซ่งเฉินอวี้เพิ่งจะขว้างโทรศัพท์ทิ้ง ประตูก็ถูกผลักเข้ามาจากด้านนอก พี่เทา ผู้จัดการของเธอเดินเข้ามาด้วยสีหน้าโกรธจัด “เฉินอวี้! พ่อแม่เธอเป็นอะไรไป? ไหนเธอบอกว่าเป็นเด็กกำพร้านี่?” ซ่งเฉินอวี้คว้าแขนเสื้อของพี่เทาไว้ “พี่เทา พี่ต้องช่วยหนูนะ!” สีหน้าของพี่เทาดูไม่สู้ดีนัก ก่อนหน้านี้เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประเทศที่ 2 ซ่งเฉินอวี้ก็ได้สูญเสียคะแนนนิยมไปส่วนหนึ่งแล้ว ตอนนี้ยังมีข่าวอื้อฉาวแบบนี้อีก มันยากจริงๆ ที่จะล้างมลทินในเวลาอันสั้นขนาดนี้! ตอนที่ข่าวเริ่มติดเทรนด์คำค้นหา พี่เทาและแผนกประชาสัมพันธ์ได้ใช้เวลาถึง 3 ชั่วโมงเพื่อดึงเทรนด์นั้นลง เทรนด์แรกเพิ่งจะถูกถอดออกไป เทรนด์ที่สองก็พุ่งขึ้นมาทันที ไม่เพียงแต่ไม่สามารถกดกระแสความนิยมลงได้ แต่มันกลับยิ่งเพิ่มความดังของข่าวให้มากขึ้นไปอีก การโพสต์บทความจำนวนมากเพื่อชี้นำความเห็นสาธารณชนนั้นไม่ได้ผลเลย “เธอไปล่วงเกินใครเข้าหรือเปล่า?” พี่เทาถามต่อ “ต้องมีคนคอยบงการความเห็นสาธารณะอยู่เบื้องหลังแน่ๆ ไม่อย่างนั้นกระแสมันคงไม่พุ่งเร็วขนาดนี้!” หากไม่ใช่เพราะมีคนบงการอยู่เบื้องหลัง กระแสความนิยมย่อมไม่มีทางพุ่งสูงขึ้นรวดเร็วขนาดนี้ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซ่งเฉินอวี้ก็ถึงกับอึ้งไป เธอเป็นคนดังที่มีคนนิยมมากในวงการมาตลอด คนเดียวที่เธอเคยล่วงเกินก็คือซ่งอี้หวาน แต่ซ่งอี้หวานถูกแบนไปนานแล้ว หล่อนไม่มีความสามารถพอจะทำเรื่องแบบนี้ได้แน่ หรือจะเป็น... เฉินอวี้เยี่ยน? ซ่งเฉินอวี้หรี่ตาลง ต้องเป็นเฉินอวี้เยี่ยนแน่นอน ตั้งแต่วินาทีที่หล่อนหย่ากับโจวรุ่ย เฉินอวี้เยี่ยนก็คงวางแผนเอาไว้แล้ว เฉินอวี้เยี่ยนมักจะเป็นคนโง่ในสายตาของซ่งเฉินอวี้เสมอ ดังนั้นซ่งเฉินอวี้จึงไม่เคยเก็บเฉินอวี้เยี่ยนมาใส่ใจเลย ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้เธอจะตกอยู่ในกำมือของเฉินอวี้เยี่ยนจริงๆ “พี่เทา” ซ่งเฉินอวี้จับมือพี่เทาไว้ “พี่ต้องช่วยหนูหาทางออกนะ” พี่เทานวดขมับ “ทางเดียวในตอนนี้คือต้องให้พ่อแม่ของเธอปล่อยวิดีโอชี้แจง และบอกทุกคนว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นแค่ความเข้าใจผิด” วิดีโอชี้แจงเหรอ? ประโยคนี้พูดน่ะมันง่าย แต่ถ้าพ่อแม่ตระกูลโจวจะยอมชี้แจงง่ายๆ ขนาดนั้น พวกเขาคงไม่ลำบากไปตามหาสื่อหรอก “80 ล้าน พี่เทา พี่มีเงิน 80 ล้านไหม?” ซ่งเฉินอวี้เงยหน้ามองพี่เทา “ขอยืมหนู 80 ล้านหน่อย!” “80 ล้าน?” พี่เทานึกว่าตัวเองหูฝาด “เธอว่า 80 ล้านเหรอ? ไม่ใช่ 8 ล้านใช่ไหม?”