Chapter 792 สาม ในวันต่อมา สตาร์คอร์, ทองคำหักเห และแร่ราตรีเพลิงจำนวนมหาศาลถูกส่งมาถึงมือลีโอเนล ถึงตอนนี้ เคลาและคนอื่นๆ ได้สะสมแต้มผลงานไว้มากเกินพอสำหรับให้ลีโอเนลสามารถแลกของจำนวนขนาดนี้ด้วยตัวเองได้แล้ว แต่จะใช้มันไปทำไมในเมื่อเขาสามารถเก็บแต้มเหล่านี้ไว้ใช้ทำอย่างอื่นได้? ลีโอเนลรู้สึกว่าวัตถุดิบพวกนี้มากเกินพอที่จะช่วยผลักดันร่างกายของเขาไปสู่กายาโลหะขั้นที่ 9 ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาต้องขอบคุณแผ่นหินนั่นที่ทำให้เขาสามารถทำได้สำเร็จ หลังจากจัดการข้อมูลที่แผ่นหินถาโถมเข้ามาในหัว ลีโอเนลก็ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่ามันคืออะไรและทำงานอย่างไร แม้ว่าที่มาของมันจะยังคงเป็นปริศนาสำหรับเขาอยู่ก็ตาม ข้อสรุปของลีโอเนลนั้นเรียบง่ายมาก ดูเหมือนว่าแผ่นหินจะมีความผูกพันเป็นพิเศษกับพลังธาตุแห่งชีวิตและพลังธาตุแห่งความฝัน หากต้องบรรยายให้เห็นภาพ ลีโอเนลอาจจะบอกว่ามันคือการรวมกันของพลังทั้งสองเพื่อสร้างพลังงานระดับที่สูงยิ่งกว่าที่เขาจะหยั่งถึง โชคร้ายที่พลังงานที่ไร้นามนี้ดูเลือนรางเกินไป และถึงแม้จะไม่เป็นเช่นนั้น ลีโอเนลก็ไม่มีความถนัดธาตุแห่งชีวิตที่จำเป็นต่อการควบคุมมัน เมื่อพักเรื่องนี้ไว้ก่อน ลีโอเนลกลับรู้สึกว่าตัวพลังงานนั้นมีความสำคัญน้อยกว่าในบริบทนี้ สิ่งที่สำคัญคือความจริงที่ว่าแผ่นหินสามารถผลิตมันออกมาและใช้มันเพื่อทำกิจกรรมที่น่าทึ่งต่างๆ ได้ อย่างแรกที่ชัดเจนที่สุดคือการคืนชีพ อย่างไรก็ตาม จากความเข้าใจของลีโอเนล นี่ไม่ใช่การคืนชีพที่ครอบคลุมทุกอย่าง มีเพียง 'วิญญาณ' ที่แผ่นหินยอมรับเข้าสู่ตัวมันเท่านั้นที่จะได้รับโอกาสให้กำเนิดใหม่ และถึงอย่างนั้น มันก็จะเกิดขึ้นได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ลีโอเนลไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้ทำงานอย่างไร หรือเหตุใดแผ่นหินจึงมีกฎเกณฑ์เช่นนั้นตั้งแต่แรก มันดูเอาแต่ใจและไร้เหตุผลเกินไป เหตุใดคนคนหนึ่งถึงคืนชีพได้เพียงครั้งเดียวแต่ไม่สามารถทำซ้ำเป็นครั้งที่สองได้? และถ้าหากว่ารอแลน, เอลธอร์ และคนอื่นๆ เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริง เหตุใดแผ่นหินถึงคืนชีพให้ได้แค่พวกเขาแต่ไม่ใช่คนอื่น? หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลีโอเนลก็ยังหาคำตอบของคำถามแรกไม่ได้ แต่เขารู้สึกว่าเขาน่าจะพอเดาสาเหตุของข้อสองได้ โซนนั้นโดยพื้นฐานแล้วเป็นสถานการณ์ของเวลาที่พับทับซ้อนเข้าหากัน หากปล่อยทิ้งไว้ มันอาจทำให้ปัจจุบันพังทลายลงได้ อย่างไรก็ตาม มีปัญหาเรื่องวงวนเวลามากมายที่เกิดขึ้นพร้อมกับสิ่งนี้ ยกตัวอย่างเช่น หากลีโอเนลย้อนเวลากลับไปเหมือนที่เขาทำในโซนโจน เส้นเวลาไหนกันแน่ที่เป็นของจริง? คือเส้นเวลาที่เขาเคยเรียนมาในโรงเรียน? หรือว่าเหตุการณ์จริงคือเส้นเวลาที่การกระทำของเขาทำให้เธอต้องตาย? การใช้ตรรกะพยายามอธิบายเรื่องพวกนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้ และมันง่ายกว่าที่จะยอมรับว่าเวลาในจักรวาลมิตินั้นไม่ใช่เส้นตรง แต่ในเมื่อมันไม่ใช่เส้นตรง... แล้วนั่นหมายความว่าอย่างไรกัน? หากลีโอเนลต้องคาดเดาอย่างมีหลักการ เขาน่าจะชี้ให้เห็นว่าความแตกต่างระหว่างคนอย่างรอแลนกับโจน เมื่อเทียบกับตัวเขาหรือไอน่า คือสองคนแรกถูกดึงออกมาจากกฎแห่งเหตุปัจจัยปกติ ในขณะที่สองคนหลังแม้จะเป็นนักเดินทางที่ข้ามไปยังยุคอดีตและอนาคต แต่โดยเนื้อแท้แล้วยังคงอยู่ในปัจจุบันและยังคงถูกผูกมัดด้วยกฎเกณฑ์นั้น ลีโอเนลไม่แน่ใจว่าเขาทำความเข้าใจกับมันได้ถูกต้องหรือไม่ ตัวอย่างเช่น อาจจะอธิบายได้ดีกว่าว่ามันเป็นการบิดเบือนหรือการเคลื่อนย้ายของเหตุปัจจัย มากกว่าจะเป็นการเพิกเฉยต่อมัน แต่ความจริงพื้นฐานคือ กฎแห่งเหตุปัจจัยใดก็ตามที่ใช้กับพวกเขา กลับไม่ได้ใช้กับคนอื่น และความเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในเหตุปัจจัยนี้เองที่แผ่นหินสามารถใช้ประโยชน์จากช่องโหว่เพื่อคืนชีพผู้คนได้ เมื่อยอมรับเรื่องนี้ได้แล้ว ลีโอเนลก็พบว่ามันง่ายขึ้นที่จะทำความเข้าใจ และทำให้เขารู้สึกชื่นชมในความสามารถอื่นๆ ของแผ่นหินมากยิ่งขึ้น สิ่งนี้นำไปสู่ความสามารถที่สอง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการคลายและปลดล็อกคอขวด การใช้พลังระดับสูงนี้ แผ่นหินสามารถขจัดอุปสรรคที่มักเกิดขึ้นจากความไม่พร้อมของร่างกายหรือการปรับตัวที่ล่าช้า เพื่อแลกกับพลังงานที่มันชอบดูดซับ แผ่นหินสามารถเปิดคอขวดให้กับลีโอเนล ทำให้ความก้าวหน้าในอนาคตของเขารวดเร็วยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ความสามารถที่สามต่างหากที่ทำให้ลีโอเนลรู้สึกราวกับว่าดวงดาวกำลังเรียงตัวกันเพื่อเขา พูดตามตรง นี่ไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริงของแผ่นหินในแง่ที่ว่ามันถูกสร้างมาเพื่อจุดประสงค์นี้ แต่เป็นเพราะโลกแห่งความฝันของลีโอเนลที่จุดประกายและเชื่อมโยงเข้ากับปัญหาอีกอย่างหนึ่งที่เขาหาทางแก้ไม่ได้มานานหลายปี นานมาแล้ว ลีโอเนลเคยเรียนรู้เกี่ยวกับความสามารถอันมหัศจรรย์ของเจ้าดาราเล็กในการขโมยพลังของผู้ที่เขาฆ่า สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือเจ้าตัวเล็กนั่นสามารถรับพลังได้ครั้งละหนึ่งอย่างเท่านั้น ข้อดีของเรื่องนี้คือการที่เจ้าดาราเล็กสามารถอนุญาตให้ผู้อื่นดูดซับพลังเหล่านี้ได้เช่นกัน แต่ทว่ามันก็มาพร้อมกับข้อเสียร้ายแรงสองประการ... ประการแรกยังพอจัดการได้ ไม่ใช่ทุกความสามารถจะนำไปสู่การเพิ่มความแข็งแกร่ง ตัวอย่างเช่น หากลีโอเนลพยายามดูดซับความสามารถของผู้อื่นที่มีความถนัดพลังธาตุแห่งความฝัน ความเป็นไปได้คือเขาจะอ่อนแอลงแทนที่จะแข็งแกร่งขึ้น การดูดซับความสามารถจำเป็นต้องมีความเข้ากันได้ ต้องเป็นพลังที่แข็งแกร่งเท่ากันหรือมากกว่า และต้องมีผลเสริมฤทธิ์กับพลังของตัวเอง หากไม่เป็นเช่นนั้น มันจะเป็นผลเสียยิ่งกว่าสิ่งใด อย่างไรก็ตาม ข้อเสียประการที่สองนั้นสาหัสมาก สาหัสเสียจนลีโอเนลไม่เคยคิดที่จะใช้ความสามารถของเจ้าดาราเล็กในลักษณะนี้มาก่อนเลยจนถึงตอนนี้... เมื่อดูดซับความสามารถของผู้ตายไป บุคลิกหรือวิญญาณที่ตกค้างจะยังคงอยู่ และเปลี่ยนนิสัยใจคอของผู้ดูดซับไปอย่างถาวรชั่วชีวิต! ทว่า... แผ่นหินสามารถดูดซับวิญญาณที่ตกค้างเหล่านั้นได้ โดยไม่เหลืออะไรทิ้งไว้นอกจากความสามารถที่บริสุทธิ์! ลีโอเนลพ่นลมหายใจยาว เปลวไฟปะทุและส่งเสียงเปรี๊ยะปรี้ะอยู่ระหว่างฟันและริมฝีปากของเขา ดวงตาของเขาเบิกโพลง แววตาที่สงบนิ่งปรากฏขึ้นขณะที่เขาลุกขึ้นยืนและก้าวเข้าสู่โซนห้องแล็บ ไม่นานนัก เขาก็มายืนอยู่หน้าลูกแก้วหิมะสองใบที่เขาเก็บรักษาไว้อย่างแน่นหนา เพราะไม่อยากเสี่ยงทำอะไรผิดพลาดกับพวกมันเลยแม้แต่น้อย ภายในลูกแก้วหิมะเหล่านั้น ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากแคนเดิลและไวซ์ สองผู้ปราชญ์ที่หลงเหลืออยู่ของโลก