บทที่ 633 การทดสอบพิษ “เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว!” อเล็กซ์ร้องขึ้นเมื่อเห็นงูตัวนั้นเลื้อยเข้ามาหาเขาด้วยท่วงท่าที่ดูเหมือนจะเลื้อยและไม่เลื้อยในเวลาเดียวกัน ออร่าระดับเซียนทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก แม้จะไม่มีแรงกดดันใดๆ แผ่ออกมา แต่พิษที่กำลังจะถูกปล่อยออกมาต่างหากที่ทำให้เขาขวัญผวา “ไม่เป็นไรหรอกเจ้าหนู มันมียาแก้พิษอยู่” เฉินจิงกล่าว แล้วงูตัวนั้นก็พยักหน้าตอบ อเล็กซ์กลืนน้ำลายลงคอพลางจ้องมองงูตัวนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พินิจพิจารณามันอย่างละเอียด ลำตัวของงูถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีน้ำเงินเข้มตลอดทั้งร่าง จนกระทั่งถึงช่วงสองในสามของลำตัวที่หัวของมันแยกออกเป็นสามหัว แต่ละหัวมีช่วงคอที่ยาวราวหนึ่งเมตร ดูเหมือนว่าแม้จะมีสามหัว แต่งูตัวนี้กลับเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิดเดียว สัมผัสทางจิตวิญญาณแผ่ออกมาจากงู ตรวจสอบร่างของอเล็กซ์ และมีเสียงหนึ่งดังเข้ามาในหัวของเขา “เลือกมาหนึ่งหัว” มันกล่าว “อะไรนะ?” อเล็กซ์ถามพลางมองงูตัวนั้นด้วยความฉงน “หัวทั้งสามของข้ามีพิษต่างชนิดกัน เลือกมาหนึ่งอย่าง” งูตัวนั้นเอ่ย ‘นี่มันเกมหรือไง?’ อเล็กซ์คิดด้วยความตกตะลึง แต่กระนั้นเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งงู เขาจึงค่อยๆ ขยับมือแล้วพูดว่า “หัวกลาง” งูตัวนั้นส่งเสียงขู่ “เป็นตัวเลือกที่แย่มาก” มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วปานภาพติดตา เร็วเสียจนอเล็กซ์ตั้งตัวไม่ติด หัวกลางของมันพ่นหมอกสีม่วงใส่ใบหน้าของเขาโดยตรง อเล็กซ์สูดลมหายใจเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อทันที จากนั้นเขาก็ล้มลงกับพื้นพร้อมกับดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด “อ๊ากกกกกกกก!!!” เขาแผดเสียงร้องดังลั่นจนเฉินจิงต้องสร้างม่านพลังด้วยปราณเพื่อกักเก็บเสียงไว้ มันร้อนดั่งไฟเผา ไม่ใช่ที่ร่างกาย ไม่ใช่ที่จิตใจ แต่เป็นที่เส้นชีพจร ช่องทางอันซับซ้อนในร่างกายของเขาบวมเป่งในขณะที่พิษพยายามจะกัดกร่อนพวกมัน ร่างกายของเขาพยายามกำจัดพิษ แต่พิษนั้นแทรกซึมอยู่ในเส้นชีพจร แม้ร่างกายจะมีอิทธิพลเหนือสิ่งแปลกปลอมบ้าง แต่ก็ทำอะไรพิษพวกนี้ไม่ได้มากนัก ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของเขายังพยายามดึงปราณออกมาเพื่อรักษาบาดแผลแทนที่จะขับพิษออกไป ปราณของเขาคงหมดลงก่อนที่บาดแผลจะหายดี แม้เขจะมีปราณสำรองมหาศาล แต่ทว่านี่คือพิษของสัตว์อสูรระดับเซียน ร่างกายของเขาไม่อาจฟื้นฟูได้เร็วกว่าอัตราการทำลายของพิษ งูตัวนั้นขู่ใส่เฉินจิงและพูดอะไรบางอย่าง หลังจากยืนฟังเสียงกรีดร้องอยู่หนึ่งนาที เขาก็เอ่ยขึ้น “ได้ รักษาเขาซะ” เขากล่าว “ไม่!” อเล็กซ์ตะโกน “ผมทำเองได้” เฉินจิงประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าอเล็กซ์จะมีสติมากพอที่จะรับรู้เหตุการณ์ภายนอกในสภาพแบบนี้ “เจ้าจะทำลายเส้นชีพจรตัวเองนะถ้ายังดื้อดึงอยู่แบบนี้” เฉินจิงเตือน “ผมรู้!” อเล็กซ์ตะโกน “แต่ผมกำจัดมันได้” เขาใช้มือข้างหนึ่งยันตัวขึ้นและนั่งขัดสมาธิเข้าสู่สภาวะบ่มเพาะ เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มโคจรปราณผ่านเส้นชีพจรด้วยความคิด วิถีห้าหยางศักดิ์สิทธิ์สอนให้เขาควบคุมปราณในเส้นชีพจรและเขาก็ทำตามนั้น เมื่อปราณหยางเคลื่อนที่ผ่านเส้นชีพจร มันทำลายพิษที่ขวางทางอยู่ เหลือไว้เพียงเส้นชีพจรที่บวมขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น ยิ่งมันผ่านเส้นชีพจรไปได้มากเท่าไร พิษก็ยิ่งถูกทำลายไปมากเท่านั้น ในสองนาทีต่อมา ขณะที่อเล็กซ์บ่มเพาะ พิษทั้งหมดในร่างกายก็ถูกกำจัดจนหมดสิ้น อเล็กซ์ลืมตาขึ้นแล้วถอนหายใจยาว ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าปราณของตัวเองเพิ่มขึ้นเล็กน้อยด้วย ดวงตาของงูตัวนั้นเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง แต่ไม่ใช่แค่ตัวงู แม้แต่เฉินจิงก็ยังรู้สึกทึ่ง เขาเดินเข้าไปใกล้แล้วตรวจดูอเล็กซ์ “ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ข้าคงไม่เชื่อแน่ๆ” เขากล่าวด้วยความอัศจรรย์ใจ ‘หนุ่มคนนี้มีความลับซ่อนอยู่เท่าไรกันแน่?’ เฉินจิงคิด “ผมเองก็ประหลาดใจเหมือนกัน” อเล็กซ์กล่าว งูตัวนั้นขู่บางอย่างออกมาด้วยความตกใจ จนลืมไปว่าต้องใช้สัมผัสทางจิตวิญญาณในการสื่อสาร “มันบอกว่านั่นเป็นพิษที่รุนแรงที่สุดของมัน ซึ่งออกแบบมาเพื่อทำลายเส้นชีพจรของคู่ต่อสู้โดยเฉพาะ” เฉินจิงแปลให้ฟัง “ขออภัยครับผู้อาวุโส แต่ท่านช่วยใช้พิษอีกสองชนิดกับผมได้ไหม?” อเล็กซ์ถาม เฉินจิงเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจและหันไปพยักหน้าให้งู งูตัวนั้นเลื้อยเข้ามาหาอเล็กซ์และกัดที่ขาของเขา ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านไปทั่วร่าง เส้นเลือดของอเล็กซ์บวมเป่งและเปลี่ยนเป็นสีม่วงตามฤทธิ์พิษ อเล็กซ์เริ่มใช้วิถีห้าหยางศักดิ์สิทธิ์ทันที ราวกับว่าพิษนั้นไม่เคยมีอยู่มาก่อน มันก็สลายไปจนหมดสิ้น กินเวลาไม่ถึงสองวินาทีด้วยซ้ำ งูตัวนั้นตื่นตะลึงยิ่งกว่าเดิม และอเล็กซ์เองก็ค่อนข้างประหลาดใจเช่นกัน ‘การบ่มเพาะช่วยขับพิษได้ดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?’ เขาคิด เขาไม่เคยบ่มเพาะขณะที่โดนพิษมาก่อน แต่เมื่อเห็นว่ามันกำจัดพิษระดับเซียนได้ด้วย ต่อจากนี้เขาจะทำแบบนี้แน่นอน “ชนิดสุดท้ายครับผู้อาวุโส” อเล็กซ์กล่าว งูพูดอะไรบางอย่างกับเฉินจิง ทำให้เขานิ่งไปชั่วครู่ “ชนิดสุดท้ายเป็นพิษทางจิตวิญญาณ เจ้าแน่ใจนะว่า—” “ช่วยทำเลยครับ” อเล็กซ์กล่าวขณะเตรียมพร้อม งูตัวนั้นไม่มีทางเลือก จึงใช้วิชาที่มันเพิ่งเรียนรู้หลังจากงอกหัวที่สามออกมาทางด้านซ้าย การโจมตีทางจิต พลังงานทางจิตวิญญาณซึ่งเป็นสีม่วงในสัมผัสของอเล็กซ์ก่อตัวขึ้นหน้าหัวงูและพุ่งเข้าใส่อเล็กซ์ด้วยความเร็วที่เขาไม่สามารถรับรู้ได้ทัน เมื่อมันเข้าสู่ห้วงความคิด เขาต้องเผชิญกับความเจ็บปวดแสนสาหัสจากทะเลจิตวิญญาณ เมื่อตั้งสมาธิเขาก็ปรากฏตัวขึ้นภายในทะเลจิตวิญญาณและเห็นกลุ่มเมฆสีม่วงมหาศาลที่กำลังเริ่มกัดกินผืนน้ำ “เฮ้ย เจ้าหนู! เกิดอะไรขึ้น? เจ้ายังไม่ตายใช่ไหม? ถ้าเจ้ากำลังจะตายช่วยส่งข้าออกไปก่อน ข้าไม่อยากตายไปพร้อมกับเจ้า” วิญญาณอาวุธ ‘ผู้สังหารเทพ’ พูดขึ้นอย่างร้อนรนจากด้านข้าง แต่อเล็กซ์ไม่สนใจ อเล็กซ์บินขึ้นไปบนยอดเขาและกางมือทั้งสองข้างออก ด้วยความคิด แสงสีเหลืองมหาศาลก็ระเบิดออกจากมือของเขาและเริ่มแผ่ขยายเข้าหาหมอกสีม่วง ดูเหมือนทั้งสองจะปะทะกันอยู่ครู่หนึ่ง แต่เพียงอึดใจต่อมา แสงสีเหลืองก็เริ่มเขมือบหมอกสีม่วงจนหมดสิ้น เมื่อพิษทั้งหมดหายไป อเล็กซ์ก็ดึงพลังกลับเข้าสู่ร่าง ทิ้งไว้เพียงท้องฟ้าที่ใสสะอาดแต่มีสายฟ้าสีเงินพาดผ่าน เขาไม่เคยใช้สิ่งใดนอกจากมือของตัวเองในการดูดซับเส้นสายสีเงินเหล่านั้นได้เลย เมื่อพิษถูกกำจัดจนสิ้น อเล็กซ์ก็ไม่สนใจเสียงคร่ำครวญขอบคุณของผู้สังหารเทพ แล้ววาร์ปออกไป เมื่อออกมาด้านนอก เฉินจิงและงูต่างก็มองเขาด้วยสายตาอัศจรรย์ใจ อเล็กซ์ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับให้งู “ขอบคุณที่อนุญาตให้ผมทดสอบขีดจำกัดของร่างกายด้วยพิษของท่านครับ” งูตัวนั้นขู่ตอบกลับมาและเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามนุษย์ฟังไม่เข้าใจ จึงกล่าวซ้ำด้วยกระแสจิตอีกครั้ง “ไม่เป็นไร” งูตัวนั้นยังคงช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนไม่สามารถเอ่ยสิ่งอื่นใดได้ “ข้าประหลาดใจจริงๆ ที่เจ้าสามารถรอดพ้นจากพิษของไฮดร้าสามหัวได้ ข้าไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นไปได้ แต่เจ้ากลับทำได้จริงๆ” เฉินจิงกล่าว ‘ไฮดร้าสามหัวเหรอ?’ อเล็กซ์คิดด้วยความประหลาดใจพลางเอ่ยขึ้น “ผู้อาวุโสครับ ผมมีเรื่องอยากขอร้อง”