Chapter 655 Taking out Trash

Published Mar 11, 2026, 09:56 PM

บทที่ 655 กำจัดขยะ “อึก!” เสียงของจื่อหลานอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ แต่อเล็กซ์ก็ยังพอเข้าใจว่าเธอพยายามจะสื่ออะไร หนีไป ถึงตอนนี้เธอก็ยังอยากให้เขาหนีไปอยู่ดี หรือว่าที่เธอเข้าหาเขาตั้งแต่แรกก็เพื่อจะใช้ประโยชน์จากเขาในยามคับขันเท่านั้น? หรือว่าเขาเข้าใจผิดไปเอง? หญิงสาวที่ถือกระบี่สวมชุดคลุมสีเหลืองมีฐานพลังระดับปรมาจารย์แท้จริงขั้นที่ 8 ชายในชุดคลุมสีชมพูที่ชกจื่อหลานมีฐานพลังระดับจ้าวแท้จริงขั้นที่ 1 และสุดท้าย ชายอีกคนที่มีดาบและเปรอะเปื้อนเลือดมากที่สุดในกลุ่มมีฐานพลังระดับจ้าวแท้จริงขั้นที่ 3 พวกเขาแข็งแกร่งทุกคน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสักคนที่ถือเป็นภัยคุกคามต่อเขาเลย “พวกคุณทำแบบนี้ทำไม?” อเล็กซ์ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พวกคุณเก่งขนาดนี้ การปล้นเป็นวิธีเดียวที่พวกคุณคิดออกในการหาเงินในดินแดนนี้งั้นเหรอ?” “เจ้าเด็กนี่ฝีปากกล้าไม่เบาเลยนะ” หญิงสาวกล่าวพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย “แน่นอนว่าเรามีวิธีอื่นในการได้สิ่งที่ต้องการในที่แห่งนี้” ชายชุดคลุมสีชมพูกล่าว “แล้วทำไมพวกคุณถึง—” “อะไรทำให้แกคิดว่าเราทำแบบนี้เพื่อสมบัติ?” เขาถาม “อะไรนะ? ถ้าไม่ใช่เพื่อสมบัติและทรัพยากรฝึกตน แล้วพวกคุณจะปล้นคนอื่นไปทำไม?” อเล็กซ์ถาม ชายคนนั้นคว้าผมของจื่อหลานแล้วกระชากขึ้นเพื่อให้เห็นใบหน้าที่อาบไปด้วยเลือด “แกเห็นส่วนไหนของเรื่องนี้ที่เหมือนกับการปล้นงั้นเหรอ?” เขาถาม “พอได้แล้ว ฆ่ามันเลยดีกว่า มันเหลือแขนข้างเดียวแถมยังอ่อนแอ ทรมานมันไปก็ไม่เห็นจะสนุกตรงไหน” ชายถือดาบกล่าว อเล็กซ์มองทั้งสามคนด้วยความตกตะลึง “พวกคุณทำแบบนี้เพราะชอบทำร้ายผู้คนงั้นเหรอ?” เขาถาม “ถูกต้อง!” ชายหนุ่มตอบแล้วปล่อยจื่อหลาน ซึ่งใบหน้าของเธอกระแทกพื้นจนเกิดเสียงดัง “ข้าชอบเวลาที่ได้ซ้อมคน” เขากล่าวขณะเตะเข้าที่ใบหน้าของจื่อหลานจนร่างของเธอปลิวไปกระแทกกำแพง “ดี” อเล็กซ์กล่าว “งั้นข้าก็ไม่ต้องรู้สึกผิดที่จะฆ่าพวกเจ้าแล้ว” ทันทีที่อเล็กซ์พูดจบ เขาก็หายวับไป ชายถือดาบและหญิงสาวมีปฏิกิริยาโต้ตอบทันทีเพราะพวกเขากำลังจ้องมองเขาอยู่ แต่ชายชุดคลุมสีชมพูกำลังหันหน้าไปทางอื่นจึงมองไม่เห็นเขา เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเบื้องหลัง เขาจึงรีบหันขวับกลับมา แต่เห็นเพียงฝ่ามือที่ยื่นมาตรงหน้า อเล็กซ์เสริมพลังกายด้วยวิชาผิวหยก เปลวเพลิงพุ่งออกมาจากฝ่ามือขณะที่เขาคว้าเข้าที่ใบหน้าของชายผู้นั้น ‘ระเบิด!’ ~ตูม!~ ทั้งชายและหญิงกระเด็นถอยหลังด้วยแรงระเบิด เมื่อพวกเขาลุกขึ้นมาได้ สิ่งที่เห็นคืออเล็กซ์กำลังปัดเศษเนื้อสีแดงออกจากชุดคลุมสีฟ้าอมเทาของเขา ข้างกายเขาคือซากศพที่ไร้ศีรษะและขาดครึ่งท่อนของสหายของพวกเขา “ไม่ต้องห่วง” เสียงของอเล็กซ์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบขณะที่เขาชักดาบที่กลั่นจากโลหิตออกมา “ต่างจากพวกขยะอย่างพวกเจ้า ข้าไม่ชอบทรมานผู้คน” ขณะที่เขาพูด ฐานพลังก็ปะทุขึ้นจนเห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ในระดับปรมาจารย์แท้จริงขั้นที่ 9 ดวงตาของชายผู้นั้นหรี่ลงด้วยความกลัวและความสับสนเมื่อสัมผัสได้ถึงออร่าอีกสายหนึ่งที่ไม่ไกลออกไปนัก แมวตัวเล็กที่พวกเขาไม่ได้สนใจได้ขยายร่างใหญ่ขึ้นและแสดงฐานพลังระดับจ้าวแท้จริงขั้นที่ 5 ออกมา ชายผู้นั้นหมดสิ้นความหวัง ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร หญิงสาวอีกคนก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปทันที “จัดการนางซะ” อเล็กซ์กล่าวเบาๆ “เหมียว!” เพิร์ลขานรับแล้ววิ่งไล่ตามไป ไม่ถึง 3 วินาทีต่อมา ชายผู้นั้นก็ได้ยินเสียงกรีดร้องที่น่าสยดสยองของหญิงสาวก่อนที่นางจะถูกสังหาร สายตาของเขาเหลือบไปด้านข้างเพื่อดูว่าสัตว์อสูรตัวนั้นจะกลับมาหรือไม่ “มันไม่ใช่คู่มือของเจ้า ข้าต่างหากล่ะ” อเล็กซ์กล่าว จากนั้นเขาก็ค่อยๆ ก้าวเดินตรงไปหาชายผู้นั้น เมื่อชายคนนั้นตระหนักว่าสัตว์อสูรไม่ได้กลับมา เขาก็เกิดความกล้าอย่างไม่มีที่มาที่ไปในการต่อสู้กับอเล็กซ์ เพราะคิดว่าฐานพลังของอีกฝ่ายไม่แกร่งพอจะสู้กับเขาได้ ด้วยความกลัวที่มีต่อเพิร์ล ทำให้เขาลืมไปว่าชายหนุ่มตรงหน้าเพิ่งทำอะไรกับสหายของเขาไป ชายผู้นั้นฟาดฟันดาบสีฟ้าที่เปล่งประกาย ส่งเศษน้ำแข็งแหลมคมพุ่งตรงไปหาเขา อเล็กซ์ยังคงใช้เคล็ดวิชาป้องกันอยู่ เขาจึงวิ่งฝ่าเศษน้ำแข็งเข้าไปประชิดตัวชายผู้นั้นได้ในทันที ชายคนนั้นตวัดดาบลงมาอย่างลนลาน แต่อเล็กซ์ใช้ดาบทองของเขาปัดป้องได้อย่างง่ายดาย ในชั่วพริบตาถัดมา เขาก็ฟันฉับเข้าที่คอของชายผู้นั้นจนศีรษะขาดกระเด็น ชายผู้นั้นไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งศีรษะของเขากระแทกพื้น เขาทำได้เพียงจ้องมองภาพของอเล็กซ์ในมุมเอียงขณะที่อีกฝ่ายหันหลังเดินไปหาจื่อหลาน จากนั้นภาพการมองเห็นของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไปจนสิ้นใจ อเล็กซ์รีบไปถึงตัวจื่อหลานที่ใกล้จะขาดใจตายและป้อนยาฟื้นฟูพลังให้เธอ เขาเฝ้ารออยู่ครู่หนึ่งจนกระทั่งตัวยาเริ่มออกฤทธิ์ เพิร์ลปรากฏตัวข้างๆ ในร่างเล็กและเอาหัวดุนเธอเบาๆ “เหมียว?” มันร้องเรียก จื่อหลานค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองอเล็กซ์ “ทะ-เกิดอะไรขึ้นเหรอ?” เธอถาม “ไม่มีอะไร ข้าแค่ให้ยาฟื้นฟูพลังเจ้าไป” อเล็กซ์ตอบ จื่อหลานค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งและพยายามโคจรพลังเพื่อให้ยาทำงานได้เร็วขึ้น เธอรู้สึกได้ว่ากระดูกที่แตกหักและเนื้อที่ฉีกขาดกำลังค่อยๆ ประสานกัน ความเจ็บปวดจางหายไป อเล็กซ์ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวเพื่อขจัดคราบเลือดทั้งหมดที่เปื้อนตัวเธอออก จากนั้นเขาก็ส่งยาเพิ่มเลือดให้ซึ่งเธอก็กลืนลงไปในทันที 5 นาทีต่อมา จื่อหลานก็กลับมาสมบูรณ์แข็งแรงอีกครั้ง นอกจากรอยฉีกขาดบนชุดคลุมแล้ว ก็แทบดูไม่ออกเลยว่าเธอเพิ่งเฉียดตายเมื่อครู่นี้ ในที่สุด เธอก็มองไปยังศพรอบๆ ตัวด้วยความลังเลและถามว่า “นี่... เจ้าทำเองทั้งหมดเลยเหรอ?” อเล็กซ์พยักหน้าโดยไม่ลังเล “งั้น... เจ้าต้องแข็งแกร่งมากแน่

React

Discussion