บทที่ 431 - จ้าวนภาสวรรค์ "ขุมอำนาจนั้นถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในแดนสวรรค์เบื้องบน เพราะหากไร้ซึ่งพวกพ้อง เจ้าจะตกอยู่ในสภาวะสุ่มเสี่ยงท่ามกลางกระแสธารของผู้คนที่มีสังกัดแน่นหนา เจ้าอาจหลงระเริงว่าผู้เป็นอมตะหรือกระทั่งเทพเจ้านั้นอยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง แต่ในดินแดนที่มีเหล่าอมตะและเทพเจ้าจุติอยู่ดาษดื่นเช่นนี้... ไม่มีผู้ใดปลอดภัยได้อย่างแท้จริง" ผู้อาวุโสไป๋เอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "หากเจ้าเข้าร่วมกับขุมอำนาจที่ทรงพลัง ตราบใดที่ขุมอำนาจอื่นไม่อยากเสี่ยงก่อสงคราม พวกเขาก็ย่อมไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องเจ้า" "ไม่ว่าจะเป็นอมตะ เทพเจ้า หรือแม้แต่สำนักที่ทรงอำนาจ... ทั้งหมดล้วนมีขุมอำนาจหนุนหลังทั้งสิ้น" "คราวนี้เจ้าเข้าใจถึงความสำคัญของขุมอำนาจแล้วหรือยัง?" ผู้อาวุโสไป๋ถามย้ำ หยวนพยักหน้าช้าๆ "ครับ ผมเข้าใจแล้ว" "ในเมื่อเจ้าเข้าใจแล้วว่าขุมอำนาจคืออะไร คำตอบของเจ้าคืออะไร?" สวี่เจียฉีถามขึ้นอีกครั้ง "ขุมอำนาจของข้า— ‘จ้าวนภาสวรรค์’ คือหนึ่งในมหาอำนาจที่เกรียงไกรที่สุดในปริมณฑลเก้าชั้นฟ้า พรั่งพร้อมไปด้วยยอดฝีมือระดับจุติและบุคคลในตำนานมากมาย ตราบใดที่เจ้าให้สัจจะว่าจะเข้าร่วมกับเรา ข้าจะบอกทุกสิ่งที่ข้ารู้เกี่ยวกับ ‘กายาหลอมสวรรค์’ ให้เจ้าฟังจนหมดสิ้น" "ทว่า หากเจ้าปฏิเสธ ข้าก็มิอาจปริปากบอกสิ่งใด เพราะในภายภาคหน้าเจ้าอาจกลายเป็นภัยคุกคามต่อเรา สหายหรือศัตรู... เจ้าคือผู้เลือกเอง" "จ้าวนภาสวรรค์..." หยวนพึมพำกับตัวเองเบาๆ เขาหันไปมองผู้อาวุโสไป๋ก่อนจะถามว่า "ท่านเองก็เป็นส่วนหนึ่งของจ้าวนภาสวรรค์ด้วยใช่ไหมครับ?" ผู้อาวุโสไป๋พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มละไมบนใบหน้า ‘หากผู้อาวุโสไป๋เป็นส่วนหนึ่งของขุมอำนาจนี้ การที่ข้าจะเข้าร่วมด้วยก็คงมิใช่เรื่องเลวร้าย เพราะท่านเป็นคนดี ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังจะได้รับรู้ความลับเกี่ยวกับกายาของตนเองเพิ่มขึ้นอีก...’ หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง หยวนก็พยักหน้ายืนยัน "ตกลงครับ ผมจะเข้าร่วมกับจ้าวนภาสวรรค์" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสวี่เจียฉีทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น แต่มันก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่นางจะประกาศก้อง "ถ้าเช่นนั้น นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป เจ้าคือสมาชิกของจ้าวนภาสวรรค์!" ฉับพลันนั้น สวี่เจียฉียกมือขึ้นแล้วดีดนิ้วเสียงดังสนั่น เพียงไม่กี่อึดใจต่อมา ณ สถานที่เร้นลับสักแห่งในแดนสวรรค์เบื้องบน แผ่นหยกโบราณขนาดมหึมาพลันสว่างวาบเจิดจ้า ก่อนที่อักขระสัญลักษณ์อันซับซ้อนจะลอยเด่นออกมาจากแผ่นหยกนั้น สัญลักษณ์ดังกล่าวหายวับไปและมาปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของสวี่เจียฉีในวินาทีต่อมา นางแสดงสัญลักษณ์สีทองอร่ามนั้นให้หยวนดูพลางเอ่ยว่า "นี่คือข้อพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นส่วนหนึ่งของจ้าวนภาสวรรค์ เนื่องจากเจ้าเพิ่งเข้าร่วม เจ้าจึงต้องเริ่มจากลำดับชั้นล่างสุด หากต้องการเลื่อนลำดับ เจ้าต้องสร้างผลงานให้แก่ขุมอำนาจด้วยการทำความดีและสร้างชื่อเสียงให้เป็นที่ประจักษ์" "ลำดับขั้นนั้นเรียงจากต่ำสุดไปหาสูงสุด ดังนี้— ศิษย์ฝึกหัด, นักรบ, หัวหน้าหมู่, ขุนพล, แม่ทัพ, จ้าวพิภพ และท้ายที่สุดคือ... จ้าวนภาสวรรค์ ยิ่งลำดับขั้นของเจ้าสูงเท่าไหร่ อำนาจและผลประโยชน์ที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย" "นอกจากนี้ยังมีกฎที่เจ้าต้องปฏิบัติตามในฐานะสมาชิก" "หนึ่ง เจ้าห้ามกระทำการใดๆ ให้ขุมอำนาจต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง" "สอง เจ้าต้องเชื่อฟังผู้ที่มีลำดับชั้นสูงกว่า ตราบเท่าที่เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎ" "สาม เจ้าห้ามทำร้ายสาหัสหรือสังหารสมาชิกในขุมอำนาจเดียวกัน" "และสุดท้าย เจ้าห้ามทรยศต่อขุมอำนาจและสมาชิกเป็นอันขาด" "แน่นอนว่าย่อมมีข้อยกเว้น แต่ท้ายที่สุดแล้ว เหล่าเบื้องบนจะเป็นผู้ตัดสินว่าเจ้าจะได้รับโทษหรือไม่ หากเจ้ามีปัญหา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสมาชิกคนอื่นหรือเรื่องใดก็ตาม เจ้าสามารถยื่นเรื่องร้องเรียนอย่างเป็นทางการแล้วเราจะรับฟังเจ้า หากเจ้าปรารถนาจะออกจากขุมอำนาจ เจ้าต้องแจ้งต่อผู้ที่มีลำดับชั้นสูงกว่าเจ้าอย่างน้อยสามขั้น" "เจ้ามีคำถามอะไรไหม?" สวี่เจียฉีถามปิดท้าย หยวนส่ายหัวเป็นคำตอบ "ถ้าเช่นนั้นจงรับสัญลักษณ์นี้ไปเมื่อเจ้าพร้อม แล้วเจ้าจะได้เป็นสมาชิกของจ้าวนภาสวรรค์อย่างเป็นทางการ" สวี่เจียฉียื่นแขนออกไป ส่งมอบสัญลักษณ์นั้นให้แก่หยวน หยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะสัญลักษณ์สีทองนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส สัญลักษณ์นั้นก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาและหายวับไป *ติ๊ง!* *[คุณได้ปลดล็อกระบบขุมอำนาจ!]* *[คุณได้เข้าร่วมขุมอำนาจ: จ้าวนภาสวรรค์!]* *[ขุมอำนาจ: จ้าวนภาสวรรค์]* *[ลำดับขั้น: ศิษย์ฝึกหัด]* "ยินดีต้อนรับสู่ขุมอำนาจนะหยวน" ผู้อาวุโสไป๋กล่าวกับเขาด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณครับ ผู้อาวุโสไป๋" "หากในอนาคตเจ้าต้องการแสดงลำดับขั้นเพื่อพิสูจน์ตัวตนกับใครก็ตาม เจ้าสามารถทำได้ดังนี้—" ผู้อาวุโสไป๋หงายฝ่ามือขึ้น ฉับพลันนั้นสัญลักษณ์คำว่า ‘จ้าวพิภพ’ ก็ปรากฏเด่นชัด หยวนขยับตามท่าทางของผู้อาวุโสไป๋ เขาหงายฝ่ามือพลางจินตนาการถึงลำดับขั้นของตนเอง อึดใจเดียว สัญลักษณ์คำว่า ‘ศิษย์ฝึกหัด’ ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา "หากเจ้ามีปัญหากับขุมอำนาจหรือสมาชิกคนใด เจ้าสามารถติดต่อข้าผ่าน ‘คัมภีร์หมื่นวิชา’ ได้ แทบไม่มีปัญหาใดที่ข้าแก้ไม่ได้ด้วยลำดับขั้นของข้า และแน่นอนว่า หากมีเรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ ที่นั่นยังมีระดับจ้าวนภาสวรรค์ตัวจริงเสียงจริงนั่งอยู่" ผู้อาวุโสไป๋ชำเลืองมองไปทางสวี่เจียฉี "อ้อ แล้วก็นะ นี่เป็นสิทธิพิเศษที่ใช่ว่าทุกคนจะได้ เพราะฉะนั้นอย่าใช้มันในทางที่ผิดล่ะ" "ผมจะไม่ทำแบบนั้นครับ" หยวนพยักหน้ายืนยัน สวี่เจียฉีจึงเอ่ยขึ้น "ในเมื่อตอนนี้เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของขุมอำนาจแล้ว ข้าจะบอกความลับของ ‘กายาหลอมสวรรค์’ ให้เจ้าฟัง... เท่าที่ข้ารู้ล่ะนะ" หลังจากสูดลมหายใจยาว นางก็เริ่มกล่าว "กายาหลอมสวรรค์คือกายาที่ฝืนกฎสวรรค์ อย่างที่เจ้ารู้อยู่แล้วว่ามันทำให้เจ้าสามารถดูดซับแกนอสูร แกนปีศาจ และทรัพยากรต่างๆ ที่คนปกติไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝันถึง" "และเท่าที่ข้าทราบมา ก่อนหน้าเจ้า เคยมีบุคคลเพียงสองท่านเท่านั้นที่ครอบครองกายาหลอมสวรรค์ แน่นอนว่ากายานี้จะปรากฏขึ้นเพียงครั้งละหนึ่งคนในแต่ละยุคสมัย ดังนั้นอีกสองท่านที่เหลือย่อมล่วงลับไปหมดแล้ว" "สองท่านงั้นหรือครับ?" หยวนประหลาดใจ เพราะเดิมทีเขารู้ว่ามีเพียงคนเดียวเท่านั้น สวี่เจียฉีพยักหน้ายืนยัน "คนหนึ่งคือผู้ก่อตั้งตระกูลสยบมาร และอีกคนหนึ่งก็คือ... ผู้ก่อตั้งขุมอำนาจจ้าวนภาสวรรค์แห่งนี้..." "อะไรนะ!" หยวนเบิกตากว้างด้วยความตระหนกสุดขีด ผู้ที่สร้างขุมอำนาจจ้าวนภาสวรรค์ขึ้นมาก็ครอบครองกายาหลอมสวรรค์งั้นหรือ? มิน่าเล่า สวี่เจียฉีถึงได้ต้องการให้เขาเข้าร่วมนัก! กลายเป็นว่ากายาของเขามีประวัติศาสตร์อันยาวนานและยิ่งใหญ่ฝังรากลึกอยู่ในขุมอำนาจแห่งนี้เอง!