## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): บทที่ 1735 - กู่ เจี้ยน ซิน ผู้แปล: Silavin & PewPewLaserGun บรรณาธิการและพิสูจน์อักษร: Leo of Zion Mountain & Dhael Ligerkeys ท่ามกลางมหาสมุทรแห่งดาวเคราะห์น้อยอันเวิ้งว้าง หยางไค่ได้อำพรางกายและรัศมีของตนเองไว้ เขาเชื่อมั่นว่า แม้จะมีระยะห่างเพียงร้อยกิโลเมตร และฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงยอดฝีมือระดับ Origin King Realm ก็ไม่อาจสืบหาร่องรอยของเขาเจอได้ เมื่อมีโอกาส หยางไค่จึงกลับมาตรวจสอบสภาพของเซียวเซียวอีกครา เหตุเพราะก่อนหน้านี้เขาได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบางประการในตัวเซียวเซียว เขาจึงตัดสินใจเข้ามายังทะเลดาวเคราะห์น้อยแห่งนี้เพื่อพักสักครู่ ซึ่งสุดท้ายก็นำมาซึ่งการถูกลอบโจมตีโดยหลี่หมิงไห่ ด้วยเวลาที่พอมีในขณะนี้ หยางไค่จึงหันความสนใจกลับไปที่เซียวเซียวอีกครั้ง หลังจากการตรวจสอบเพียงครู่ หยางไค่ก็พลันเปี่ยมสุข เปลือกหินที่ห่อหุ้มเซียวเซียวไว้ บัดนี้ปรากฏรอยแตกร้าวที่มองเห็นได้ ราวกับตอนแรกเกิด นี่เป็นสัญญาณอันชัดเจนว่าเซียวเซียวกำลังจะแตกออกจากเปลือก การที่เขาจะแตกออกมาในทะเลดาวเคราะห์น้อยนี้ย่อมไม่เหมาะสม หยางไค่ไม่รู้ว่าการวิวัฒนาการของหุ่นหินนั้นจะก่อให้เกิดสัญญาณอันใดที่ชัดเจนหรือไม่ หากยังอยู่ที่นี่ เซียวเซียวจะถูกค้นพบโดยหลี่หมิงไห่และพรรคพวกโดยง่าย เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น หยางไค่จึงจำต้องดำดิ่งเข้าสู่ Sealed World Bead เคียงข้างเซียวเซียว นับตั้งแต่การนำพาชนชั้นสูงจากเผ่ามนุษย์ สัตว์อสูร และปีศาจ จากแดนถงซวน มายังนิกายฟ้าสูง โลกอันถูกผนึกขนาดเล็กก็กลับมาว่างเปล่าอีกครั้ง หยางไค่มองรังไหมหินตรงหน้า พลางรอคอยอย่างสงบนิ่ง ในไม่ช้า รังไหมหินก็ส่งเสียงครืนครั่น รอยร้าวที่มีอยู่พลันขยายใหญ่และหนาแน่นขึ้น จนกระทั่งรอยร้าวครอบคลุมพื้นผิวของเปลือกหินทั้งหมด เซียวเซียวก็พลันทะลวงออกมา ร่างของเซียวเซียวร่อนลงอย่างสง่างามเบื้องหน้าหยางไค่ ดวงตาที่เคยหม่นหมองพลันทอประกายเจิดจ้า ราวกับบรรจุแสงแห่งปัญญาอันลึกซึ้ง เมื่อรับรู้ว่าหยางไค่กำลังจ้องมอง เซียวเซียวก็คลี่ยิ้ม ก่อนจะยืนเกาหัวแกรกๆ ด้วยแขนที่ยาวถึงเข่า หยางไค่ลูบคางขณะที่ปลดปล่อยจิตสัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์สแกนสำรวจเซียวเซียว “ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย!” หลังจากการสำรวจเนิ่นนาน เขาก็พึมพำด้วยสีหน้าที่ฉงนงงงวย หลังจากการวิวัฒนาการครั้งล่าสุดนี้ หยางไค่คาดหวังว่าเซียวเซียวจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกผัน แต่บัดนี้ดูเหมือนความคาดหวังของเขาจะสูงเกินไปเสียแล้ว เซียวเซียวมีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ้างภายหลังการกลืนกินแร่อันล้ำค่ามากมายบนดาวมรณะดวงนั้น ภายหลังการดูดซับแก่นแท้ของแร่เหล่านี้ เซียวเซียวก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นี่เทียบเคียงได้กับการที่นักพรตใช้โอสถบำเพ็ญเพียร อันนำมาซึ่งการเพิ่มพูนพลังที่แน่นอน แต่เหนือสิ่งอื่นใด ดูเหมือนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอันใดที่ยิ่งใหญ่! หากจะมีสิ่งใด มันก็คือดวงตาของเซียวเซียวที่ว่องไวขึ้น เป็นสัญญาณอันชัดเจนว่าระดับการรับรู้ของเขาได้เพิ่มสูงขึ้น ทว่ายังไม่ถึงระดับที่น่าอัศจรรย์ “แสดงร่างอันใหญ่โตของเจ้าให้ข้าดู!” หยางไค่บัญชา เซียวเซียวเชื่อฟังในทันทีและแปลงร่างเป็นยักษ์หินผา สูงทะลุสิบกว่าเมตร ปล่อยออร่าอันน่าเกรงขามและกดดันออกมา! “แล้วชุดเกราะลาวาของเจ้าเล่า?” หยางไค่ถามย้ำ เซียวเซียวพลันปลดปล่อย 'ไฟสุริยะแท้จริง' อันลุกโชน สร้างชั้นของแมกมาอันน่าสะพรึงกลัวที่ไหลเวียนรอบกาย “อืม... ก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด!” หยางไค่ขมวดคิ้ว รู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังพลาดสิ่งใดบางอย่างไป เป็นเรื่องสมเหตุสมผลที่จะคาดการณ์ว่า ภายหลังการกลืนกิน 'แหล่งกำเนิดดวงดาว' ที่เหลืออยู่ของดาวมรณะนั้น เซียวเซียวจะได้รับประโยชน์มหาศาล เพราะหลังจากกลืนกินเข้าไป ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นรุนแรงถึงเพียงนั้น จนทำให้เขากลับสู่สภาพเปลือกหิน ทว่าผลลัพธ์สุดท้ายกลับออกมาน่าผิดหวังราวกับจุดจบที่จืดชืด เมื่อยังไม่อาจหยั่งถึง หยางไค่จึงไม่เสียเวลาขบคิดเรื่องนี้ต่อไป ยังมีเวลาอีกมากในอนาคตที่จะศึกษาเรื่องราวที่เกิดขึ้น ดังนั้นหยางไค่จึงเพียงสั่งให้เซียวเซียวกลับคืนสู่ร่างปกติ แล้วฝากเขาไว้ในโลกอันถูกผนึกขนาดเล็ก ทันทีที่กลับไปยังดาวเคราะห์น้อยที่เขาซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้า หยางไค่ก็พลันตระหนักว่ามีบางสิ่งได้แปรเปลี่ยนไป ห่างออกไปหนึ่งร้อยกิโลเมตร กลุ่มของหลี่หมิงไห่ได้ใช้เคล็ดวิชาบางประการเพื่ออำพรางออร่าของพวกเขาให้แนบเนียนยิ่งขึ้น จนเกือบจะเลือนหายไปจากการรับรู้ของหยางไค่ ยิ่งไปกว่านั้น ในระยะไกล ยานอวกาศลำหนึ่งกำลังค่อยๆ ลอยเข้ามา! นี่คือยานอวกาศของท่านประมุขน้อยแห่งสหภาพดาบ (Sword Union)! ท่านประมุขน้อยผู้นี้มาถึงรวดเร็วนัก เป็นที่เข้าใจได้ว่าเหตุใดหลี่หมิงไห่จึงไม่ลังเลที่จะโจมตีหยางไค่ เห็นได้ชัดว่า เวลาที่แผนการของพวกเขากำลังจะเริ่มต้นนั้นใกล้เข้ามาเต็มที และหลี่หมิงไห่ก็ไม่ต้องการให้มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น ทว่าท้ายที่สุด มิเพียงแต่หลี่หมิงไห่จะล้มเหลวในการสังหารหยางไค่ เขายังได้สร้างศัตรูผู้ซ่อนเร้นให้แก่ตนเองอีกด้วย หากหลี่หมิงไห่ล่วงรู้เช่นนี้ ก็ยากจะคาดเดาว่าเขาจะตอบสนองเช่นไร หยางไค่มองไปยังทิศทางของยานอวกาศที่กำลังเข้ามา และประเมินว่าอีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมง ทั้งสองฝ่ายก็จะเผชิญหน้ากัน อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หยางไค่เฝ้ารอชมฉากอันน่าตื่นตา! เมื่อเวลาค่อยๆ ล่วงผ่านไป บรรยากาศในมหาสมุทรแห่งดาวเคราะห์น้อยอันกว้างใหญ่นี้ก็พลันตึงเครียดขึ้น ในไม่ช้า หยางไค่ก็ค้นพบว่า ท่านประมุขน้อยแห่งสหภาพดาบกำลังเดินทางมาในขบวนยานอวกาศ โดยยานลำกลางมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย ยาวประมาณสามร้อยเมตร ยานอวกาศทางซ้ายและขวา มีความยาวเพียงสองร้อยเมตรแต่ละลำ กองยานเล็กๆ สามลำ! เนื่องจากยังอยู่ไกลเกินไป หยางไค่จึงไม่ทราบว่ายานอวกาศทั้งสามลำนี้มีระดับใด ทว่าก็ไม่ต่ำกว่าระดับ Origin Grade สหภาพดาบนั้นเป็นมหาอำนาจอันดับต้นๆ อย่างแท้จริง ยานอวกาศระดับ Origin Grade ถือเป็นทรัพย์สินทางยุทธศาสตร์อันล้ำค่าของเหล่าสำนักบนดาวเงา (Shadowed Star) ทว่าสหภาพดาบกลับสามารถส่งยานถึงสามลำออกมาร่วมกันได้ อย่างไรก็ตาม รูปลักษณ์ของยานอวกาศทั้งสามลำนี้แตกต่างจากยานที่หยางหยานสร้างขึ้นอย่างสิ้นเชิง พูดอย่างตรงไปตรงมา ยานอวกาศเหล่านี้มีลักษณะคล้ายเรือใบขนาดใหญ่ โดยเฉพาะลำที่อยู่ตรงกลาง มันเปรียบเสมือนเรือเดินสมุทรอันยิ่งใหญ่ที่แล่นทะยานข้ามฟากฟ้าดวงดาว หัวเรือแหลมคม ลำตัวเรียวยาว ราวกับดาบเล่มยาวเหยียดเมื่อมองจากระยะไกล บนดาดฟ้าของยานอวกาศทั้งสามลำ ปรากฏผู้บำเพ็ญเพียรเคลื่อนไหวอยู่ ยานอวกาศที่กำลังเข้ามานั้นปรากฏชัดว่าไม่รับรู้ถึงวิกฤตการณ์ที่ซุ่มรออยู่ ณ ทะเลดาวเคราะห์น้อยแห่งนี้ และแล่นตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง แต่เมื่อระยะทางลดลงเหลือเพียงห้าสิบกิโลเมตร หลี่หมิงไค่ ผู้ซึ่งซ่อนตัวอยู่หลังดาวเคราะห์น้อยขนาดยักษ์ ก็ตัดสินใจลงมือ แม้จะอยู่ห่างกันถึงหนึ่งร้อยกิโลเมตร หยางไค่ยังคงสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงคลื่นพลังงานอันทรงอานุภาพที่ก่อตัวขึ้น และจากหลายตำแหน่งใกล้เคียงในทะเลดาวเคราะห์น้อย แสงสว่างอันเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้น ทันใดนั้นเอง ลำแสงสีขาวนับสิบสายก็พุ่งทะยานออกจากทะเลดาวเคราะห์น้อย ดุจลูกศรที่ปล่อยจากคันศร สาดซัดลงมาบนยานอวกาศทั้งสามลำที่อยู่ไกลออกไปราวกับสายฝนแห่งสายฟ้า ด้วยความปั่นป่วนที่เด่นชัดและการแปรปรวนของพลังงานอันรุนแรงเช่นนี้ ยานอวกาศทั้งสามลำย่อมสังเกตเห็น เหล่านักพรตบนดาดฟ้าต่างรีบเร่งออกมา คว้าอาวุธป้องกันของตนออกมาและปกป้องยานอวกาศสุดกำลัง ยานอวกาศทั้งสามลำเองก็ตอบสนองอย่างฉับพลันเช่นกัน ด้วยประกายแสงอันเจิดจ้า สนามพลังงานที่มองเห็นได้ก็ห่อหุ้มยานอวกาศทั้งสามลำ ยานอวกาศยังเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็วเพื่อหลบหลีกการยิงที่ถาโถมเข้ามา ทว่า หลี่หมิงไห่และบริวารของเขาได้ซุ่มรออยู่ที่นี่มาระยะหนึ่งแล้วและเตรียมการมาเป็นอย่างดี การโจมตีฉับพลันที่พวกเขาเปิดฉากนั้นมีจังหวะเวลาอันสมบูรณ์แบบ ทำให้ยานอวกาศทั้งสามลำไม่อาจหลีกเลี่ยงการปะทะได้ ลำแสงสีขาวหลายสิบสายพุ่งปะทะยานอวกาศทั้งสามลำราวกับคลื่นยักษ์สาดซัดเข้าใส่ แสงสว่างอันเจิดจ้าปะทุขึ้น เมื่อยานอวกาศทางซ้ายสุดไม่อาจทานทานการโจมตีนี้ได้ โล่ของมันแตกสลายก่อนที่ตัวยานจะถูกเจาะทะลุด้วยลำแสงหลายสาย นำไปสู่ความเสียหายอย่างรุนแรงและการระเบิดอันมหึมา! ไม่มีผู้ใดสามารถรอดพ้นจากการทำลายล้างของยานได้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรบนยานอวกาศลำนี้ รวมทั้งยานอวกาศเอง ถูกกำจัดสิ้นไปโดยการโจมตีฉับพลันครั้งแรกของหลี่หมิงไห่! ยานอวกาศทางขวามีโชคดีกว่าเล็กน้อย แม้ว่าโล่ป้องกันของมันจะถูกลดทอนลงอย่างรวดเร็ว แต่มันกลับได้รับผลกระทบจากการโจมตีเพียงน้อยนิด และตัวยานถูกเจาะทะลุด้วยลำแสงเพียงสองสาย แม้ว่ายานอวกาศจะได้รับความเสียหายอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ไม่ถึงกับระเบิดออก ทำให้ลูกเรือบางส่วนยังคงรอดชีวิตอยู่ได้ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่รอดชีวิตได้รีบอพยพออกจากยานอวกาศอย่างเร่งรีบ ท่ามกลางความโกลาหล ขณะที่พวกเขาพากันค้นหาศัตรู ภายหลังจากการได้เห็นสภาพของยานอวกาศทางซ้ายสุด ผู้รอดชีวิตเหล่านี้ก็พลันรู้สึกถึงความหวาดกลัวและความโกรธอย่างลึกซึ้งในใจ ในบรรดายานอวกาศทั้งสามลำ มีเพียงลำกลางที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในสภาพค่อนข้างดี แม้ว่ามันจะต้านทานการโจมตีมากกว่าสองลำแรก แต่มันก็มีคุณภาพสูงอย่างเห็นได้ชัด และสนามพลังป้องกันก็ยังไม่ถูกเจาะทะลุโดยสมบูรณ์ แม้ว่าจะหรี่แสงลงมากก็ตาม ก่อนที่ผู้รอดชีวิตจะตั้งตัวได้ หลี่หมิงไค่และบริวารของเขาก็รีบรุดเข้ามาทันที หลังจากจุดชนวนลำแสงพิฆาต หลี่หมิงไค่และบริวารก็เคลื่อนไหวราวกับคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว พวกเขาปรากฏตัวเบื้องหน้ายานอวกาศที่รอดชีวิต เรียกใช้อาวุธโจมตีของตนและเริ่มการโจมตี สนามพลังป้องกันที่หรี่แสงลงอยู่แล้ว ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว “หลี่หมิงไค่! แกเองหรือ!” จากยานอวกาศลำกลาง เสียงคำรามอันน่าสะพรึงดังขึ้น เมื่อได้ยินน้ำเสียงนั้น ก็ทราบได้ชัดเจนว่าเป็นเสียงของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น “แกกล้าโจมตีท่านประมุขน้อยผู้นี้เช่นนั้นรึ! เจ้ารู้หรือไม่ถึงผลที่จะตามมา!” “ผลที่จะตามมาจากการโจมตีท่านประมุขน้อยนั้น ข้าผู้อาวุโสผู้นี้ทราบดี” หลี่หมิงไค่ผู้ที่ปรากฏตัวออกมาท่ามกลางกลุ่มคน ยังคงสงบนิ่ง ไม่แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย “ข้าผู้นี้ก็เป็นถึงหนึ่งในผู้อาวุโสของสหภาพดาบ จะไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ได้อย่างไรเล่า แต่หากท่านประมุขน้อยคิดว่าสามารถยับยั้งข้าผู้นี้ด้วยการอ้างกฎเกณฑ์อันเปราะบางเช่นนี้ ข้าผู้นี้คงต้องทำให้ท่านผิดหวัง” “ดี! ดีมาก! ดูเหมือนว่าเจ้าพร้อมที่จะรับความพิโรธอันรุนแรงของข้าผู้นี้แล้ว” เสียงของกู่ เจี้ยน ซิน ดังมาจากยานอวกาศ และไม่นาน ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นบนดาดฟ้า ชายหนุ่มผู้นี้มีรูปลักษณ์สง่างามและกล้าหาญ ดวงหน้าหล่อเหลา และดวงตาที่ฉายแววคมกล้าดุจดาบ ท่านประมุขน้อยแห่งสหภาพดาบ กู่ เจี้ยน ซิน! ยืนหยัดอย่างองอาจ ดุจดาบที่ตั้งตระหง่านบนดาดฟ้า แม้จะเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับ Origin King อย่างหลี่หมิงไค่ เขาก็ไม่แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย สีหน้าของเขายังคงเย็นชาและสงบนิ่ง เคียงข้างกู่ เจี้ยน ซิน มีสตรีสองนาง หนึ่งอยู่ทางซ้าย หนึ่งอยู่ทางขวา สตรีคนหนึ่งสูงเพรียว งามสง่าด้วยส่วนเว้าโค้งและดวงตาเป็นประกาย อีกคนหนึ่งมีรูปร่างเล็กกะทัดรัด ใบหน้าดูอ่อนหวาน และมีผมดำขลับยาวสลวยจนถึงกลางหลัง สตรีทั้งสองนางนี้มีรูปลักษณ์และอุปนิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ทว่าทั้งคู่กลับฉายแววแห่งความไม่หวาดหวั่น ซึ่งดูจะกระหายการต่อสู้ไม่ต่างจากกู่ เจี้ยน ซิน