บทที่ 238: ข่าวร้ายร้ายแรง ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation เมืองหยางโจว แคว้นมิง-ยูเอ๋ว ภายในห้องแรงโน้มถ่วง ฉู่เฟิงลืมตาขึ้น เขารีบลุกขึ้น ประตูห้องเปิดอัตโนมัติ “ซูซิน ซูซิน” ฉู่เฟิงรีบวิ่งลงบันได ซูซินที่นั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น เห็นฉู่เฟิงเดินลงมาจึงลุกขึ้นถามว่า “ฉู่เฟิง เกิดอะไรขึ้น” “ไม่มีเวลา ตามฉันมาเดี๋ยวนี้ เราต้องไปพาพ่อแม่และน้องชายของฉันกลับมา” ฉู่เฟิงกังวลเรื่องครอบครัวที่อยู่ข้างนอก “ฉันจะอธิบายระหว่างทาง” “อื้อ ตกลง” ซูซินเห็นว่าเกิดเรื่องใหญ่โตแน่นอน ****** ภายในยานบินอัตโนมัติระดับจักรพรรดิ พวกเขาบินออกนอกเมืองหยางโจวอย่างรวดเร็ว “สวัสดี แม่? ท่านอยู่ที่ไหน สองคน? เมืองฐานทัพใหญ่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ? ดี ฉันกำลังไป ท่านทั้งคู่อย่าไปไหน ฉันจะไปรับท่าน ห้ามถาม ฉันจะอธิบายตอนขากลับ” ฉู่เฟิ์งวางสายแล้วโทรหาน้องชาย “สวัสดี ลั่วฮัว อยู่ที่ไหน? อ้อ อยู่ในเมืองหยางโจว? รีบกลับบ้านเดี๋ยวนี้! ใช่ เดี๋ยวนี้เลย!” หลังจากวางสายทั้งสองสาย ฉู่เฟิงจึงถอนใจโล่งอก “ฉู่เฟิง เกิดอะไรขึ้น?” ซูซินเพิ่งกล้าถาม “ภัยพิบัติ” “เป็นภัยพิบัติของแผ่นดินและมนุษยชาติ” ฉู่เฟิงพูดอย่างจริงจัง ทำให้แววตาของซูซินเปลี่ยนแปลงทันที “สัตว์ประหลาดกินการเพิ่งปรากฏตัวจากท่ามกลางสัตว์น้ำทะเล ตัวฉัน ฮ่อง และเทพฟ้าร场均ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน” ฉู่เฟิงกล่าว “แม้ปืนเลเซอร์ยิงทรงพลังสูงสุดยังไม่สามารถทิ้งรอยไว้บนเกล็ดของมันได้เลย! ตอนนี้ ฝั่งสหรัฐฯ เสียฐานทัพไปมากมายและประชาชนเสียชีวิตไปนับแสน มันกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!” “ซูซินตกใจเล็กน้อย: “นับแสน? มากขนาดนั้น?” “มาก?” ฉู่เฟิงส่ายหน้า “ถ้าอัตรานี้ เมืองฐานทัพใหญ่ของอเมริกาใต้ อเมริกาเหนือ แอฟริกา เอเชีย ยุโรป และที่อื่น ๆ จะถูกทำลายทั้งหมด จำนวนผู้เสียชีวิตจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยล้านคน และหากขาดเมืองฐานทัพใหญ่ มนุษยชาติก็จะเป็นเหมือนลูกแกะที่ถูกพาไปเชือด” ภัยพิบัตินี้ อาจร้ายแรงยิ่งกว่ายุคแกรนด์นิรวานเสียอีก” ฉู่เฟิงกล่าว เมื่อได้ยินอย่างนั้น ซูซินก็เริ่มตื่นตระหนกสุดท้าย ยุคแกรนด์นิรวาน คือหายนะครั้งยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ แต่สำหรับฉู่เฟิง ซูซิน และคนรุ่นเดียวกันที่ไม่เคยประสบมาก่อน พวกเขามักได้ยินจากคนรุ่นพ่อแม่ สำหรับพวกเขาแล้ว มันเหมือนฝันร้าย ฝันร้ายของทั้งมนุษยชาติ! …… เดินทางกลับจากเมืองฐานทัพใหญ่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือพร้อมกับพ่อแม่ที่เต็มไปด้วยความสงสัย ระหว่างทางกลับ ฉู่เฟิงให้ซูซินอยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่ ส่วนตัวเขาเองมองนาฬิกาสื่อสารข้อมือแล้วสั่งงาน: “หมายเลข 1 เชื่อมกับนาฬิกาสื่อสารของฉันและแสดงผลเสมือน” ดิ๊ง! หน้าจอที่มีข้อความว่า “ซากโบราณสถาน” ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา “ซากโบราณสถานหมายเลข 1 ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ รอบหมู่เกาะเบอร์มิวดา ใต้ก้นทะเล เป็นพีระมิดเงินสูง 1,200 เมตร อันตรายอย่างยิ่ง วัสดุใดก็ตามที่เข้าไปจะถูกทำลายทันทีพร้อมกับจอมเวท จนถึงทุกวันนี้ ซากโบราณสถานหมายเลข 1 และซากของมันยังไม่มีการค้นพบเพิ่มเติม” “ซากโบราณสถานหมายเลข 2 ตั้งอยู่ที่เกาะแวร์แรงเกิลใต้ดินในรัสเซีย เป็นซากยานอวกาศที่แตกออก” “ซากโบราณสถานหมายเลข 3…” …… “ซากโบราณสถานหมายเลข 31 ตั้งอยู่ลึกในป่าซีหนงเจีย มณฑลหูเป่ย ประเทศจีน เป็นยานรูปวงกลมขนาดยักษ์ เส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 800 เมตร พื้นผิวมีรูเล็ก ๆ มากมาย กำลังปล่อยแก๊สพิษออกมามากมาย แก๊สเหล่านี้ซึมผ่านผิวหนังได้…จนถึงทุกวันนี้ ไม่มีใครรอดชีวิตหลังจากเข้าซากโบราณสถานหมายเลข 31 อันตรายเทียบเท่าหมายเลข 1 และหมายเลข 12 การเข้าทั้งสามแห่งนี้หมายถึงความตายแน่นอน!” กวาดสายตาจนถึงท้ายสุด ฉู่เฟิงครุ่นคิดถึงซากโบราณสถานแต่ละแห่งอย่างละเอียด บางแห่งน่ากลัว เช่น หมายเลข 31 บางแห่งเป็นเพียงซาก เช่น หมายเลข 2 บางแห่งพิเศษ เช่น หมายเลข 9 “บาบาตา” ความตั้งใจของฉู่เฟิงเคลื่อนไหว “ท่านเห็นแล้ว คิดว่าควรไปที่ไหน?” ฉู่เฟิงถามในความคิด “ยกเว้นอันตรายใหญ่สามแห่ง ซากโบราณสถานอื่น ๆ ในประเทศถูกค้นหาหมดแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะไป” บาบาตากล่าว “อันตรายใหญ่สามแห่ง หมายเลข 1 และหมายเลข 31 เป็นอันตรายจริง ๆ ซากโบราณสถานเหล่านี้แม้แต่จอมเวทแห่งจักรวาลก็ตายหากเข้าไป! ท่านควรไปที่หมายเลข 12 ของสามแห่ง” “จอมเวทแห่งจักรวาลจะตายจากมันเหรอ?” ฉู่เฟิงตกใจ “ถูกต้อง เมื่อท่านมีพลังมากขึ้นเราจะกลับมาเป้าหมายของท่านคือซากโบราณสถานหมายเลข 12” บาบาตาอธิบาย “ซากโบราณสถานแห่งนี้ ด้วยพลังปัจจุบันของท่าน อาจมีอันตรายบ้าง แต่ถ้าระวังก็ไม่น่าเป็นปัญหาใหญ่” “ในช่วงเวลาเช่นนี้” สายตาของฉู่เฟิงคมกริบเหมือนมีด “ไม่ว่าจะอันตรายเพียงใด ฉันก็ต้องไป!” ภายในพื้นที่ข้อมือ “บาบาตาถูหน้า แม้จะไม่เห็นด้วยกับความโง่เขลาของฉู่เฟิงเต็มที่ แต่ต่อความตั้งใจและความเด็ดเดี่ยวของศิษย์เอกของอาจารย์ เขาพอใจอย่างยิ่ง: “อาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า ไม่ว่าจะเป็นคนชั่ว คนดี หรือปิศาจ คนที่เข้มแข็งแท้จริงย่อมมีหัวใจที่เด็ดเดี่ยว” …… ฉู่เฟิงชัดเจนในแรงจูงใจและเส้นทางของตนเอง แม้ในห้องประชุมเสมือน เขาก็ตกใจและหวั่นไหวต่อข่าวในตอนแรก แต่เขาก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ครั้งก่อนตอนที่เขาคุยกับเจ้าหน้าที่บัญชาการกองทัพภาคตะวันออกเฉียงใต้ ลี่ต้าหงเวย… ฉู่เฟิงได้ตัดสินใจแล้ว ‘เมื่อฉันหลับตาครั้งสุดท้ายตอนที่จะตาย ฉันไม่อยากมีความเสียใจเพราะไม่ได้พยายามมากพอในอดีต!’ ไม่มีความเสียใจ! “ถ้าฉันไม่เสี่ยงทุกอย่างตอนนี้และปล่อยให้ผู้คนของฉันตาย วัฒนธรรมของฉันถูกทำลาย ขณะที่มีเพียงครอบครัวของฉันที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ ฉันจะเสียใจกับสิ่งนี้ในอนาคตหรือไม่?” ฉู่เฟิงถามตัวเองในใจ คำตอบชัดเจนแจ่มแจ้ง แน่นอน! ดังนั้น… ถึงเวลาเสี่ยงทุกอย่างแล้ว! ลงมือ! แม้จะเหลือเพียงหยดเลือดสุดท้ายตราบเท่าที่เขาประสบความสำเร็จ เขาเชื่อว่าเมื่อเขาตายและหลับตา เขาจะยิ้ม! จริง ๆ แล้ว ตั้งแต่เขาเลือกเส้นทางที่จะเป็นจอมเวท ฉู่เฟิงไม่เคยกลัวความตาย เขาเพียงแต่หวังว่าความตายของเขาจะคุ้มค่า! ******* ดึกดื่น พระจันทร์ส่องแสงเจิดจ้าบนคฤหาสน์ หลายหลังยังเปิดไฟอยู่ ยานบินอัตโนมัติลานบนหญ้า ฉู่เฟิง ซูซิน และพ่อแม่ของเขาเดินลงมา “สวัสดี” ฉู่เฟิงรับโทรศัพท์ “นี่ฉัน เจียอี้” เสียงที่ฟังดูทุกข์ใจดังขึ้น “ฉู่เฟิง เกิดเรื่องไม่ดีขึ้น” “จะเกิดอะไรขึ้นอีก” ฉู่เฟิงหวั่นไหวบ้าง เมื่อภัยพิบัติมาถึงแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นได้อีก? “ฉู่เฟิง เมื่อก่อนในห้องประชุม ผู้นำต่าง ๆ ใช้ดาวเทียมค้นพบ เมื่อสัตว์ประหลาดกินการทำลายฐานทัพทั้งหมดของอเมริกาเหนือแล้ว มันเริ่มเคลื่อนตัวไปยังยุโรปอย่างรวดเร็วและทำลายฐานทัพที่สำคัญบางแห่ง ฉันเชื่อว่าอีกไม่นานมันจะเคลื่อนตัวไปยังฐานทัพของเอเชียและทำแบบเดียวกัน!” “หากไม่มีฐานทัพเพื่อหยุดยั้งสัตว์น้ำ สัตว์น้ำนับไม่ถ้วนจะพุ่งเข้าฝั่ง! ฉันกลัวว่าฐานทัพหลักของเราจะต้องสู้รบภายในหนึ่งหรือสองวัน!” คำพูดของเจียอี้ทำให้ฉู่เฟิงซีดเซียว “ท่านหมายความว่า…?” ตาของฉู่เฟิงแดงเรื้อ “ด้วยความเร็วในการเดินทางของสัตว์ประหลาดกินการที่มากกว่า 10,000 เมตรต่อวินาที มันสามารถทำลายฐานทัพทั้งหมดบนโลกภายในครึ่งวัน! เมื่อเกิดขึ้น สัตว์น้ำนับไม่ถ้วนจะตามแม่น้ำลำคลองและสังหารคนที่อยู่ในแผ่นดิน! แม้เราจะต่อสู้…ฉันกลัวการต่อสู้ของมนุษยชาติจะดำเนินต่อไปได้ไม่เกินสามวัน สามวันก่อนที่เราจะถูกกวาดล้างครึ่งหนึ่ง! เจ็ดวัน ทุกคนจะหายสาบสูญ” ฉู่เฟิงกลืนเสียงและสะอิดสะเอียน พระเจ้าช่วย! “ฉัน ฉันนึกว่าเรามีเวลาหนึ่งเดือน” ฉู่เฟิงส่ายหน้าไม่เชื่อ ในแคว้น ล่อ ฮง กั๋ว กับภรรยา พร้อมด้วยซูซิน ต่างตกใจที่เห็นสีหน้าของฉู่เฟิง…นับตั้งแต่ฉู่เฟิงได้รับตำแหน่งหน้าที่และฐานะ พวกเขาแทบไม่เคยเห็นเขาเดือดร้อนถึงเพียงนี้ “ใช่ ฉันก็คิดว่าเรามีเวลา…แต่…” เสียงของเจียอี้ต่ำและจริงจัง เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและทุกข์ระทม “ทําไม! ทําไมเป็นแบบนี้!” ฉู่เฟิงตื่นตระหนก เวลามีน้อยเหลือเกิน น้อยเหลือเกิน! ตอนแรกหากสัตว์ประหลาดกินการเคลื่อนตัวช้า กินฐานทัพวันละเล็กน้อย มนุษยชาติจะมีเวลาเพิ่มขึ้น! แต่ตอนนี้สัตว์ประหลาดกำลังเตรียมทำลายฐานทัพทั้งหมดของมนุษยชาติภายในครึ่งวัน ปล่อยให้สัตว์น้ำนับไม่ถ้วนโจมตีมนุษย์! มันโหดร้ายเกินไป! อย่างไรก็ตาม ฉู่เฟิงเข้าใจ หากเขาเป็นสัตว์ร้ายกินการ เขาก็จะทำลายศัตรูอย่างรวดเร็วเป็นอันดับแรก และล้อมแหล่งอาหารอื่น ๆ อย่างสบายใจ “ฉู่เฟิง สัตว์ประหลาดกินการจะทำลายฐานทัพพร้อมปืนเลเซอร์ มันฉลาดเกินไป มันมีสติปัญญา มันรู้อย่างชัดเจนว่าปืนเลเซอร์อันตรายต่อสัตว์ระดับจักรพรรดิ นั่นคือเหตุผลที่มันใช้ลำแสงทองคำทำลายปืนเลเซอร์ได้ง่ายดาย” เจียอี้กล่าว “มันยังขี้เกียจไล่ตามกองทัพที่หนี มันปล่อยให้สัตว์ระดับจักรพรรดิทำงานนั้น” “การถูกสัตว์ระดับจักรพรรดิไล่ตาม กองทัพที่มีหลายหมื่นคนจะตายทั้งหมด” “การฆ่าสัตว์ระดับจักรพรรดิหนึ่งตัว คือการช่วยชีวิตคนหนึ่งหมื่นคนหรือมากกว่า” เจียอี้กล่าว “และผู้แทนเพียงคนเดียวไม่มีการรับประกันว่าจะฆ่าสัตว์ระดับจักรพรรดิได้” “เข้าใจแล้ว” ฉู่เฟิงพยักหน้า เขาต้องไปยังซากโบราณสถานให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้! และกลับมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้… เมื่อถึงเวลา การสร้างอาวุธจะปล่อยให้บาบาตาจัดการ! และตัวเขาเอง… เขาจะต้องออกไปสังหารหมู่! “สัตว์ระดับจักรพรรดิ ท่านอยากสังหารมนุษย์ เราจะสังหารพวกท่านทั้งหมด!” สายตาของฉู่เฟิงเย็นชา เย็นชาเป็นพิเศษ ในยามเช่นนี้ เขากำลังคลุ้มคลั่งอยู่บ้าง ความกระวนกระวาย ความโกรธแค้น! ถูกบีบให้จนมุมบนหน้าผานี้ ไม่มีที่ให้หนี! “ฉู่เฟิง เนื่องจากสัตว์ประหลาดกินการบ้าคลั่ง เราจะดำเนินการยุทธศาสตร์หัวรบนิวเคลียร์ในวันนี้” เจียอี้กล่าว “หากเราสามารถฆ่าสัตว์ประหลาดกินการได้ เราจะมีความหวัง ตอนนี้มันอยู่ในยุโรป ดูทิศทางแล้ว มันจะไปยังฝั่งรัสเซียเร็ว ๆ นี้…เมื่อถึงเวลา เราจะดำเนินการยุทธศาสตร์นิวเคลียร์ในรัสเซีย” ฉู่เฟิงพยักหน้า ก่อนยุคแกรนด์นิรวาน รัสเซียเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดบนโลก แต่ในช่วงยุคเมืองฐานทัพใหญ่ พื้นที่ไม่มีความหมาย มนุษย์สามารถอาศัยอยู่ได้เฉพาะในฐานทัพ และประชากรในรัสเซียน้อยกว่า ฐานทัพทั้งหมดสร้างอยู่บนแผ่นเปลือกโลก นั่นคือเหตุผล…มีพื้นที่รกร้างกว่า 10 ล้านตารางกิโลเมตรที่เหมาะสำหรับการโจมตีด้วยหัวรบนิวเคลียร์! …… “คืนนี้หรือ?” ฉู่เฟิงอธิษฐานในใจอย่างเงียบ ๆ