บทที่ 653: จงสั่นสะท้าน, ซอมบี้ภูเขา! ผู้แปล: Exodus Tales ผู้เรียบเรียง: Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “ซอมบี้มีมากเกินไป มันคงยากที่จะฝ่าพวกมันออกไปได้” เสียงของสมาชิกสภาจูเหมิงดังมาจากเบื้องบน โม่ฟานเงยหน้าขึ้นและเห็นจูเหมิงกับปีกเพลิงคู่ที่น่าทึ่งและทรงพลังของเขาบินอยู่เหนือหัว นอกเหนือจากนั้น เขายังสวมชุดเกราะสายฟ้าแบบเดียวกับที่เคยสวมใส่ระหว่างการต่อสู้ที่หางโจว แสงสายฟ้าสีม่วงที่ส่องประกายวูบวาบบนพื้นผิวโลหะทำให้เขากลายเป็นอัศวินแห่งสายฟ้าและเปลวเพลิงบนท้องฟ้า ขณะที่เหล่าจอมเวทจักรพรรดิเดินทัพด้วยเท้า ร่างเงาที่บินได้จะตกลงมาจากท้องฟ้าสู่พื้นดินแทบทุกวินาที และนั่นคือฝีมือของจูเหมิง! ครั้งนี้เขาไม่ได้อัญเชิญศาสตราหอกของเขาออกมา มิฉะนั้น หอกสายฟ้าจะยิ่งเสริมภาพลักษณ์ของเขาในฐานะอัศวินเหินหาวแห่งสายฟ้าและเปลวเพลิง... “ไม่ต้องห่วง ข้าจัดการเอง! เนตรเขียว ไปกันเถอะ!” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น ซึ่งกลับกลายเป็นนักล่าอาวุโสตู้เซี่ยว เสียงคำรามขนาดใหญ่ดังขึ้น ผู้คนที่อยู่บนพื้นดินที่สั่นสะเทือนรีบหลีกทางไปด้านข้าง โม่ฟานหันไปด้านข้างและเห็นอสูรสีน้ำเงินขนาดมหึมากำลังเคลื่อนผ่านเขาไป อักขระบนผิวหนังของมันน่าทึ่งมาก กล้ามเนื้อของมันใหญ่โตราวก้อนหิน ร่างกายทั้งหมดของมันแสดงออกถึงความรู้สึกที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังทำลายล้าง! เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง โม่ฟานเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่บนหัวของอสูร ผมของเขาปลิวไสวไปตามลม และดวงตาสีดำของเขาก็ส่องประกายอย่างเย็นชา จำนวนซอมบี้ที่มากมายมหาศาลนั้นไม่เพียงพอที่จะทำลายความมุ่งมั่นของชายผู้นี้ได้เลย! อสูรกระโจนไปข้างหน้า ทุบทำลายซอมบี้ตัวเล็กๆ และพุ่งเข้าชนนายพลซากศพด้วยเขาขนาดมหึมาของมัน นายพลซากศพที่แข็งแกร่งราวกับวัวกระทิงถูกเขาแทงทะลุ ก่อนที่มันจะถูกส่งลอยไปไกลพร้อมกับเลือดที่สาดกระเซ็นไปในอากาศ ด้านหลังตู้เซี่ยวและเนตรเขียว อสูรของเขา เหล่าอสูรอัญเชิญจำนวนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากที่ไหนก็ไม่รู้ พวกที่มีความสูงราวสี่เมตรคือหมาป่าอสูรอักขระโลหิต, ด้วงเกราะขาวนักรบ, อสูรผนึกศิลา และอสูรเกล็ดหางแมงป่อง ส่วนพวกที่สูงเกินห้าเมตร หรือกระทั่งสิบเมตร พวกมันคือขุนพลปีศาจไทร, วิญญาณหิมะทรราช, วิหคโลหิตคลั่ง... เนตรเขียวของตู้เซี่ยวเป็นผู้บัญชาการของเหล่าอสูรอัญเชิญบนพื้นดิน เหล่าอสูรพุ่งไปข้างหน้าและสามารถสังหารซอมบี้ส่วนใหญ่ได้ทันทีด้วยการกัดเพียงครั้งเดียวหรือการตวัดกรงเล็บ เมื่อเทียบกันแล้ว เนตรเขียวนั้นดุร้ายกว่ามาก แรงกระแทกจากการกระทืบเพียงครั้งเดียวจะเปลี่ยนซอมบี้กว่าร้อยตัวให้กลายเป็นเนื้อบด การตวัดกรงเล็บเพียงครั้งเดียวจะซัดซอมบี้ให้ตกลงไปในรอยแยกใหม่บนพื้นดิน! ซอมบี้มีพิษและไม่กลัวความตาย เหล่าจอมเวทจะใช้เวทมนตร์ได้ยากลำบากเมื่อถูกล้อม แม้ว่าพวกเขาจะยิงคาถาอย่างต่อเนื่องเพื่อระเบิดซอมบี้ แต่พวกที่หลุดรอดจากวงล้อมไปได้ก็จะยังคงลากชิ้นส่วนร่างกายที่เหลืออยู่เข้าหาเหล่าจอมเวท อสูรอัญเชิญเป็นทางออกที่สมบูรณ์แบบในการฉีกกำแพงซอมบี้ออกจากกัน ซอมบี้ที่อุ้ยอ้ายนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอสูรอัญเชิญที่ดุร้ายในการต่อสู้ระยะประชิด! กำแพงซอมบี้หนาทึบในไม่ช้าก็ถูกฉีกเปิดออกโดยเหล่าอสูรอัญเชิญ ในขณะเดียวกัน พลังการยิงของวิหคโลหิตคลั่งในอากาศก็เทียบเท่ากับเนตรเขียวของตู้เซี่ยว โม่ฟานมองไม่เห็นว่าใครกำลังขี่นกตัวนั้นอยู่เพราะมันบินอยู่เหนือทัพตลอดเวลา แต่ทุกการโจมตีของมันก็สังหารซอมบี้ได้กว่าร้อยตัวเช่นกัน... วิหคโลหิตคลั่งไม่ใช่ประเภทที่โจมตีจากระยะไกล มันเป็นนักล่าที่ดุร้าย ในระหว่างการบิน มันจะเปล่งแสงสีแดงเข้มขึ้นมาทันทีและร่อนอยู่เหนือซอมบี้ แสงวูบวาบตามมา และรอยเชือดเฉือนสีเลือดจะปรากฏขึ้นแบบสุ่มทั่วบริเวณ ซึ่งแต่ละรอยมีความยาวกว่าสิบเมตร ได้ยินเสียงซอมบี้ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และเมื่อสิ้นสุดลง แขนขา ศีรษะ และลำตัวก็กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ “เส้นทางข้างหลังของเราถูกตัดขาดแล้ว” ผู้บัญชาการธาตุจิตกล่าว เหล่าจอมเวทบางคนหันกลับไปทันทีและเห็นซอมบี้กองสุมกันทั่วสนามรบที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยกระดูกสีขาว ระยะทางจากเมืองชั้นในคือหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง แต่ตอนนี้ครึ่งกิโลเมตรถูกปกคลุมไปด้วยซอมบี้แล้ว จำนวนซอมบี้นั้นรับมือได้ยากจริงๆ “ถ้าอย่างนั้นเราก็แค่บุกไปข้างหน้า!” “ไปข้างหน้า เราจะตามนักล่าอาวุโสตู้เซี่ยวไป!” ความเด็ดเดี่ยวที่ไร้ทางถอยได้เปลี่ยนกองทัพให้กลายเป็นขวานศึกที่แท้จริง ทลายกำแพงซอมบี้ด้วยกำลังมหาศาล ช่องว่างในกำแพงซอมบี้เต็มไปด้วยเหล่าจอมเวทที่เกาะกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่น เหล่าอสูรอัญเชิญอยู่ด้านหน้า ตามด้วยจอมเวทจักรพรรดิ จอมเวทนักรบอยู่ด้านข้าง ในขณะที่คนอื่นๆ คุ้มกันด้านหลัง! ในที่สุด เนตรเขียวของตู้เซี่ยวก็เป็นคนแรกที่รวมกลุ่มกับจอมเวทระดับสูงที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกองหน้า จอมเวทระดับสูงทั้งสี่คนนั้นกล้าหาญและทรงพลัง พวกเขาจัดการถางเส้นทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามให้กับกองทหารที่อยู่ข้างหลัง... “หวังไคอยู่ที่ไหน?” ตู้เซี่ยวเห็นเหล่าจอมเวทระดับสูง แต่มีเพียงสามคนเท่านั้น “เขาล่วงหน้าไปเพื่อล่อขุนนางซากศพสองสามตนออกไป แต่มีแนวโน้มว่าเขาจะถูกเหล่าอมนุษย์ล้อมไว้ เขาควรจะอยู่ทางนั้น แต่สถานการณ์ของเขาน่าเป็นห่วง” ผู้บัญชาการเหยาถิงกล่าว “เราควรจะไปช่วยเขาไหม?” “เรากำลังจะหมดเวลาแล้ว ไปข้างหน้า!” หานจี้กล่าว “แต่...” ตู้เซี่ยวลังเลเล็กน้อย มันไร้เหตุผลเกินไปที่จะยอมสละจอมเวทระดับสูงแม้จากมุมมองของกองทัพก็ตาม “มันกำลังมา” หานจี้กล่าวอย่างเคร่งขรึม ตู้เซี่ยวตกตะลึงไปชั่วขณะ เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นภูเขาสีดำลูกหนึ่งอยู่กลางกองทัพอมนุษย์ทันที เหล่าซอมบี้กำลังเดินขวักไขว่อยู่ระหว่างข้อเท้าของมัน! ตู้เซี่ยวตกอยู่ในภวังค์หลังจากได้เห็นฉากที่น่าตกตะลึง! ไม่น่าแปลกใจที่หานจี้บอกว่าพวกเขากำลังจะหมดเวลา ซอมบี้ภูเขากำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา! ผู้ครอบครองที่แท้จริงในหมู่เหล่าอมนุษย์ แม้แต่จอมเวทระดับสูงก็ยังต้องสั่นสะท้านหลังจากได้เห็นสิ่งมีชีวิตนั้นเพียงแวบเดียว! “งั้นนั่นคือสิ่งมีชีวิตจากยุคเดียวกับอสรพิษโทเทมทมิฬ...” โม่ฟานเงยหน้าขึ้น แต่เขาสามารถเห็นได้เพียงขาของซอมบี้ภูเขา ราวกับเสาที่ทิ่มทะลุขึ้นไปบนท้องฟ้า สิ่งมีชีวิตนั้นสามารถทำลายถนนทั้งสายได้อย่างง่ายดายด้วยการกระทืบเพียงครั้งเดียว มันยังสามารถชกตึกระฟ้าให้ถล่มลงกับพื้นได้ด้วยซ้ำ! เมื่อสิ่งมีชีวิตนั้นตามมาทัน รูปขบวนของกองทัพก็จะถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย นำไปสู่การบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากในหมู่จอมเวท! พวกเขาจะต้องใช้ประสิทธิภาพของรูปขบวนเพื่อรุกคืบไปอีกสองสามร้อยเมตรในขณะที่ยังสามารถใช้มันได้ พวกเขาอยู่ห่างจากห้วงเหวมืดเพียงสองกิโลเมตร... ด้วยการกระทืบอันทรงพลัง รอยเท้าลึกก็ถูกทิ้งไว้บนพื้นดิน ซอมบี้ที่หนีไม่ทันถูกกระแทกลงกับพื้น การเคลื่อนไหวของซอมบี้ภูเขาดูเชื่องช้า แต่จริงๆ แล้วมันกำลังไล่ตามเหล่าจอมเวททัน! เกิดการกระทืบอีกครั้ง แรงกระแทกจากมันแผ่ขยายไปยังที่ที่เหล่าจอมเวทอยู่ ขณะที่พื้นดินเริ่มแตกออก “พระเจ้า นั่นเป็นสิ่งที่มนุษย์มีโอกาสต่อกรได้จริงๆ หรือ?” “ซอมบี้ภูเขา มันกำลังมา!” “ในสายตาของมัน เราตัวเล็กกว่าแมลงสาบเสียอีก...” พวกเขายังไม่เคยพบกับสิ่งมีชีวิตระดับสุดยอดที่สามารถบดขยี้ความมุ่งมั่นของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย เหล่าจอมเวทเริ่มสติแตกเมื่อได้เห็นซอมบี้ภูเขา แรงกดดันที่มันส่งผลต่อพวกเขานั้นได้เปลี่ยนศรัทธาและความหวังของพวกเขาให้กลายเป็นความว่างเปล่า