บทที่ 676 - ขนนกอัคคีพันศรทะลวง! ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “อย่าร้องไห้เลย พวกมันคงกำลังสนุกกับการที่ได้เห็นเราหวาดกลัว แต่เราจะทำให้พวกมันรู้ว่าพวกมันต่างหากที่ควรจะหวาดกลัว!” โม่ฟานมองไปที่เฟลมเบลล์น้อยที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขาและลูบไล้แก้มอ้วนกลมที่ร้อนระอุของเธอ! เฟลมเบลล์น้อยยื่นมือออกมาขยี้ตา แต่หยาดน้ำตาสีแดงฉานราวกับคริสตัลยังคงร่วงหล่นไม่หยุด นางไม่สามารถหยุดร้องไห้ได้ นางไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป จิตใจของนางเชื่อมโยงกับโม่ฟาน ตั้งแต่เกิดมา นางสามารถรับรู้ความรู้สึกของโม่ฟานได้อย่างชัดเจน รวมถึงตอนนี้ด้วย โม่ฟานหวาดกลัว และเฟลมเบลล์น้อยก็ยิ่งหวาดกลัวยิ่งกว่า ไม่มีใครรู้สึกผ่อนคลายได้เมื่อความตายใกล้เข้ามา เฟลมเบลล์น้อยกลั้นน้ำตาไว้เพราะนางเข้าใจว่าแม้โม่ฟานจะหวาดกลัว เขาก็ไม่เคยยอมแพ้! แม้จะต้องเผชิญหน้ากับโครงกระดูกนับหมื่น กองทัพโครงกระดูกทั้งหมด แม้จะหวาดกลัว เขาก็ยังคงต่อสู้จนถึงที่สุดแทนที่จะนั่งรอความตาย! “หลิง~” เฟลมเบลล์น้อยหยุดขยี้หยาดน้ำตาคริสตัลที่ไม่หยุดไหล นางเข้าใจหัวใจของโม่ฟาน นางหันกลับและปลดปล่อยคลื่นเปลวเพลิงออกไป... คลื่นเพลิงลุกโชนสูงถึงยี่สิบเมตร เฟลมเบลล์น้อยยืนอยู่บนยอดคลื่นที่ม้วนตัวเข้าสู่มหาสมุทรโครงกระดูก ทั้งร่างเล็กๆ ของเฟลมเบลล์น้อยและคลื่นเพลิงสูงยี่สิบเมตรนั้นเล็กจ้อยเมื่อเทียบกับกองทัพโครงกระดูกอันมโหฬาร... จุดสีแดงท่ามกลางสีขาวจะยังคงลุกไหม้ต่อไปตราบใดที่มันยังมีชีวิตอยู่ เฟลมเบลล์น้อยต้องการเป็นทัพหน้าของโม่ฟาน นางรู้ว่าทั้งโม่ฟานและนางกำลังจะตาย แต่นางจะสร้างสุสานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเขาด้วยโครงกระดูกเบื้องหน้าก่อนตาย! “เฟลมเบลล์น้อย!” โม่ฟานไม่สามารถหยุดเฟลมเบลล์น้อยได้ เขารู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกมีดแทงเมื่อเห็นนางพุ่งเข้าไปกลางมหาสมุทรโครงกระดูก โม่ฟานพยายามไล่ตามเฟลมเบลล์น้อยด้วยเงาหลบหนี แต่เฟลมเบลล์น้อยนั้นเร็วเกินไป นางหายเข้าไปในมหาสมุทรโครงกระดูกในพริบตา โม่ฟานแทบจะไม่เห็นเปลวเพลิงที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าท่ามกลางความโกลาหล! เพลิงหายนะทะยานขึ้นไปในอากาศในรูปลักษณ์ของวิหคอัคคีที่กางปีกออกจนสุด ขณะที่เฟลมเบลล์น้อยชี้นิ้วสั้นๆ ของนาง วิหคอัคคีก็ร่อนไปเหนือพื้นดินหนึ่งเมตร ปีกที่ลุกไหม้ของมันปัดโครงกระดูกล้มลงเป็นแถวๆ และเพลิงหายนะสีน้ำตาลแดงก็จุดไฟเผาพวกมัน เปลี่ยนโครงกระดูกสีขาวให้กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำ! พรมเพลิงยาวเหยียดแผ่ขยายไปทั่วพื้นดิน ในที่สุดวิหคอัคคีอันงดงามก็หดขนาดลงหลังจากบินไปได้ห้าสิบเมตร ทุกครั้งที่มันจุดไฟเผาโครงกระดูก ส่วนหนึ่งของเปลวเพลิงที่ประกอบเป็นร่างของมันก็จะแผ่ไปยังโครงกระดูกนั้น จำนวนของโครงกระดูกนั้นมีมากเกินไปอย่างท่วมท้น แม้แต่วิหคอัคคีที่สง่างามก็ยังถูกหยุดโดยกำแพงโครงกระดูกหลังจากเคลื่อนไปได้เพียงระยะสั้นๆ กองทัพโครงกระดูกโกรธเกรี้ยวหลังจากถูกท้าทายโดยเฟลมเบลล์น้อย เหล่าโครงกระดูกเริ่มสร้างหนามกระดูกขึ้นมาจากร่างกายของพวกมัน ซึ่งพวกมันขว้างไปยังตำแหน่งของเฟลมเบลล์น้อยราวกับห่าฝนกระดูก หนามกระดูกและหอกกระดูกแต่ละอันคมกริบอย่างไม่น่าเชื่อ พวกมันถึงกับเจาะทะลุพื้นหินและปักตั้งตรง เฟลมเบลล์น้อยเคลื่อนไหวหลบหลีกผ่านหมู่กระดูกขณะปลดปล่อยเปลวเพลิงอุณหภูมิสูงเพื่อเผากระดูกให้เป็นเถ้าถ่าน ในตอนแรก หนามกระดูกและหอกกระดูกไม่สามารถสัมผัสตัวเฟลมเบลล์น้อยได้ แต่ tốc độ ที่พวกมันโปรยปรายลงมานั้นสูงเกินไป พวกมันสามารถดับเปลวเพลิงของเฟลมเบลล์น้อยได้อย่างง่ายดาย เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ว่ามีโครงกระดูกกี่ตัวที่โจมตีเฟลมเบลล์น้อยพร้อมกัน วงแหวนเพลิงที่โคจรรอบตัวเฟลมเบลล์น้อยหรี่แสงลงหลังจากคงอยู่ได้เพียงไม่กี่วินาที หนามกระดูกมากมายกำลังพุ่งผ่านนางไป! เฟลมเบลล์น้อยถูกสร้างขึ้นจากเปลวเพลิง เมื่อนางได้รับความเสียหาย เปลวเพลิงในส่วนที่บาดเจ็บจะหายไป ร่างกายของนางมีจุดดำมืดปรากฏขึ้นหลายแห่งหลังจากผ่านไปเพียงสองสามลมหายใจ หากจุดดำมืดปรากฏขึ้นในส่วนที่ค่อนข้างสำคัญ นางก็จะสลายไป “อิ๊ง!~” เฟลมเบลล์น้อยกรีดร้อง มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับสิ่งมีชีวิตธาตุในระยะเยาว์วัยที่จะต่อสู้กับโครงกระดูกจำนวนมหาศาลเช่นนี้ เฟลมเบลล์น้อยได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีที่ไม่สิ้นสุด เพลิงหายนะอันดุร้ายของนางถูกกดดันโดยห่าฝนกระดูกที่เหล่าโครงกระดูกสร้างขึ้น! เพลิงหายนะของนางยังไม่แข็งแกร่งพอ หากเพลิงหายนะของนางแข็งแกร่งเท่ากับเพลิงหายนะของแม่มดเพลิง นางก็สามารถเผามหาสมุทรโครงกระดูกให้เป็นเถ้าถ่านได้ในพริบตา ในตอนแรกเฟลมเบลล์น้อยมีความอยากที่จะร้องขอความช่วยเหลือ แต่นางก็ขบฟันแน่นและกระตุ้นแหล่งกำเนิดไฟในร่างกายของเธออย่างรุนแรง! นางคือจิตวิญญาณแห่งไฟ ตัวตนที่ได้รับพรจากการหล่อเลี้ยงของธรรมชาติ เปลวเพลิงจากสวรรค์จะทำลายล้างสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วอันสกปรกโสโครกเหล่านี้อย่างแน่นอน! แข็งแกร่งขึ้น ดุร้ายขึ้น นางจะเผาพวกมันทั้งหมดให้เป็นเถ้าถ่านอย่างแน่นอน! เฟลมเบลล์น้อยกรีดร้องออกมา ราวกับว่ามีบางสิ่งระเบิดขึ้นภายในร่างกายเล็กๆ ของนาง เพลิงหายนะสีน้ำตาลกลายเป็นขนนกอัคคีและก่อตัวเป็นปีกเพลิงขนาดมหึมาบนร่างของนาง! ปีกเพลิงข้างหนึ่งถูกฟาดไปทางซ้าย ฟาดฟันเป็นเส้นเพลิงยาวไปในทิศทางนั้น มันระเบิดออกเป็นลิ้นเพลิงขนาดมหึมาเมื่อกระทบพื้นดิน แผ่กระจายออกไปด้านข้าง... การฟาดฟันด้วยเพลิงนั้นครอบคลุมระยะทางสามสิบเมตร เปลวเพลิงที่แผ่ออกไปมีความกว้างประมาณเจ็ดสิบเมตร ขาของเหล่าโครงกระดูกในบริเวณนั้นลุกเป็นไฟ และพวกมันก็ล้มลงเป็นกลุ่มใหญ่ กระดูกของพวกมันกระจัดกระจายไปทั่วและมอดไหม้ในเปลวเพลิง! ปีกเพลิงอีกข้างฟาดฟันไปในทิศทางตรงกันข้าม การฟาดฟันจุดประกายแนวเพลิงซึ่งเบ่งบานกลายเป็นป่าเพลิงเสมือนจริง เหล่าโครงกระดูกที่อยู่ในพื้นที่นั้นล้มลงเป็นกลุ่ม! โครงกระดูกจำนวนมากร่วงลงสู่พื้น แต่ก็มีโครงกระดูกจำนวนมากยิ่งกว่าปรากฏขึ้นมาแทน ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ป่าเพลิงก็ถูกดับลงหลังจากถูกเหยียบย่ำอย่างต่อเนื่อง โครงกระดูกสีขาวหลายร้อยตัวพร้อมดาบกระดูกปรากฏตัวขึ้นรอบๆ เฟลมเบลล์น้อย พวกมันเหวี่ยงแขนรูปดาบเข้าใส่เฟลมเบลล์น้อย ประเคนคมดาบและกระบี่เข้าใส่นางราวกับห่าฝน! เฟลมเบลล์น้อยไม่ยอมแพ้ นางส่งเสียงร้องและกางปีกที่ทำจากขนนกอัคคีออก ขนนกอัคคีหลายร้อยหลายพันชิ้นโคจรรอบตัวเฟลมเบลล์น้อย ขณะที่นางหมุนตัวหนึ่งรอบ นางก็ยิงคริสตัลเพลิงออกไปทุกทิศทาง! ขนนกอัคคีแต่ละอันมีพลังระเบิด เมื่อพวกมันสัมผัสกับบางสิ่ง พวกมันก็จะระเบิดทันที ราวกับประทัดนับพันถูกจุดขึ้นพร้อมกัน ขนนกอัคคีแต่ละอันตกลงบนโครงกระดูก และพื้นที่ในรัศมีสองร้อยเมตรจากเฟลมเบลล์น้อยก็ถูกปกคลุมไปด้วยการระเบิดเล็กๆ การระเบิดพร้อมกันบนร่างของเหล่าโครงกระดูกรวมกันเป็นทรงกลมระเบิดขนาดมหึมา ส่งผลให้เกิดภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจและลุกโชน