บทที่ 532: เดธแมตช์ เกรย์ยืนรออยู่บนเวทีขณะเฝ้ารอให้แคทเธอรีนก้าวขึ้นมา แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นเวที ชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมหน้ากากสีดำปิดบังใบหน้าจนเหลือเพียงดวงตา ก็เดินเข้ามาขวางหน้าเธอไว้ “เขาเป็นของฉัน” ชายหนุ่มกล่าว “ตามใจคุณแล้วกัน” แคทเธอรีนยักไหล่ก่อนจะหันหลังเดินจากไป เกรย์ที่อยู่บนเวทีเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อยว่าทำไมแคทเธอรีนถึงถอยกลับไป ชายหนุ่มปริศนาเดินขึ้นมาบนเวทีและมุ่งตรงมาทางเขา “ฉันชื่อเอเซล อันดับที่สิบหกในตารางอัจฉริยะ ฉันมีเรื่องต้องสะสางกับแก” เขาพูดอย่างตรงไปตรงมา “ฉันไม่รู้จักแก และไม่เคยล่วงเกินแกมาก่อน อีกอย่าง แกไม่ใช่คนที่ฉันท้าประลอง ถ้าแกยอมลงจากเวทีแล้วให้เธอขึ้นมาแทน ฉันจะดีใจมาก” เกรย์กล่าวพร้อมชี้ไปที่แคทเธอรีนซึ่งยืนอยู่นอกเวที เขาไม่รู้จักชายคนนี้ และไม่สนใจด้วยว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรจากเขา สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือการสู้เพื่อชิงตำแหน่งท็อปยี่สิบก่อนจะจากดินแดนเอเซอร์ไป “แกฆ่าน้องชายของฉัน และฉันต้องการล้างแค้นให้เขา” เอเซลหรี่ดวงตาที่แทบจะมองไม่เห็นภายใต้หน้ากาก ก่อนจะเสริมว่า “ฉันขอท้าแกสู้แบบเดธแมตช์” “เรื่องนี้อีกแล้วเหรอ?” เกรย์ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อได้รับคำท้า ตั้งแต่เริ่มการแข่งขันมา เขาเป็นคนเดียวที่ถูกท้าสู้แบบเดธแมตช์ถึงสองครั้ง! เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไรลงไปถึงได้กลายเป็นเป้าสายตาขนาดนี้ “จำได้แล้วใช่ไหมล่ะ?” เอเซลถาม “คนที่เจอเมื่อวานน่ะเหรอ? ถ้าใช่ล่ะก็ บอกไว้ก่อนนะ ฉันไม่เห็นเขาเลยตั้งแต่เดินออกจากสนามประลองเมื่อวาน ถ้าเขาถูกใครฆ่าตาย นั่นก็คงเป็นเพราะความงี่เง่าของเขาเอง ไปหาเอาเองเถอะว่าใครฆ่าเขา แล้วเลิกมารบกวนฉันสักที” เกรย์กล่าวโดยไม่ยอมถอย ในทางเทคนิคแล้ว สิ่งที่เขาพูดคือความจริง แม้ว่าซิลเวียจะเป็นคนฆ่า แต่เขาก็ไม่ได้เห็นเหตุการณ์ และไม่ได้เจออีกฝ่ายหลังจากออกจากสนามประลองเลยด้วยซ้ำ “หึ! ก็แกนั่นแหละที่เป็นคนตามเขาไป ดังนั้นแกต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแน่!” เอเซลแค่นเสียงไม่ยอมเชื่อคำพูดของเกรย์ “รู้ไหม? ได้ ถ้าแกต้องการแบบนั้น ฉันรับคำท้า” เกรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา พร้อมกับออร่าเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา …. ทั้งสนามประลองต่างฮือฮาเมื่อเห็นเอเซลขึ้นมาบนเวที พวกเขาตกใจยิ่งกว่าเมื่อได้ยินคำท้า แต่การที่เกรย์ตอบรับคำท้านั่นแหละที่ทำให้ทุกคนตื่นเต้น พวกเขาตั้งตารอการต่อสู้ที่เลือดเดือดพล่าน ต่างจากการต่อสู้ครั้งก่อนๆ การประลองครั้งนี้จะน่าตื่นเต้นกว่าแน่นอน เพราะนักสู้ทั้งสองฝ่ายต่างจ้องจะเอาชีวิตกัน ไม่ใช่แค่พยายามคัดอีกฝ่ายออกจากการแข่งขัน เกรย์เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่เพิ่งมีชื่อเสียงเมื่อไม่กี่วันก่อน ในขณะที่เอเซลเป็นที่รู้จักมานานแล้ว แม้เอเซลจะอยู่ในขั้นที่ 3 ของระดับโอเวอร์ลอร์ด แต่ก็ไม่มีใครที่นี่กล้ายืนยันว่าเขาจะคว้าชัยชนะไปได้โดยง่าย เพราะเกรย์ได้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและความมุ่งมั่นไปแล้วตอนที่สู้กับอัจฉริยะอันดับสิบห้าคนก่อน …. เกรย์หันไปมองกรรมการเหมือนจะบอกว่าเขาได้เปลี่ยนคู่ต่อสู้มาเป็นเอเซลแล้ว กรรมการไม่ต้องรอคำอธิบายเพิ่มเติมและถามทั้งคู่ว่าพร้อมหรือไม่ เมื่อได้รับคำยืนยันจากทั้งสอง เขาก็ประกาศเริ่มการต่อสู้ทันที ฟึ่บ! กระแสลมพัดผ่านทั่วทั้งเวที ร่างของเอเซลเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วพุ่งเข้าหาเกรย์ ‘เป็นผู้ใช้ธาตุลมสินะ’ เกรย์คิดในใจก่อนจะห่อหุ้มร่างด้วยสายฟ้า เปรี้ยง! ปัง! โครม! เกรย์พุ่งเข้าหาเอเซลเช่นกันพร้อมออกหมัดโจมตี แต่อีกฝ่ายหลบได้อย่างง่ายดาย เอเซลสวนกลับทันทีที่หลบได้ แต่เกรย์ก็หลบการโจมตีนั้นได้ทันท่วงทีเช่นกัน ทั้งคู่ไม่หยุดพัก ต่างแลกหมัดและโจมตีใส่กันอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ทันใดนั้น พลังมหาศาลก็กระชากร่างของเกรย์ให้ปลิวไปหาเอเซล ก่อนที่เขาจะถูกซัดจนกระเด็นออกไป นี่คือหนึ่งในท่าไม้ตายของเอเซล คือการดูดอากาศเบื้องหน้าด้วยธาตุลมเพื่อดึงคู่ต่อสู้เข้ามาหาตัวอย่างแรง ก่อนจะซัดให้กระเด็นไป เหตุผลที่เขาไม่ยอมให้เกรย์เข้าใกล้ก็เพราะเขาระวังฝีมือของเกรย์อยู่ไม่น้อย เกรย์ลงจอดบนพื้น รู้สึกมึนงงเล็กน้อยจากแรงกระชากเมื่อครู่ เขาไม่รอช้ารีบพุ่งหลบไปด้านข้างทันทีเมื่อเห็นใบมีดลมพุ่งตรงมาที่เขา ฟึ่บ! ปัง! ตูม! เกรย์ห่อหุ้มร่างกายด้วยสายฟ้าอีกครั้งแล้วพุ่งเข้าหาเอเซล คราวนี้เขาเรียนรู้จากความผิดพลาดก่อนหน้าและไม่พุ่งเข้าหาตรงๆ อีก เขาปล่อยลูกไฟและศรสายฟ้าออกไปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของอีกฝ่ายในขณะที่พุ่งตัวเข้าไปใกล้ เอเซลเห็นดังนั้นก็ไม่ตื่นตระหนก เขาแบมือออกแล้วปลดปล่อยลมผลักดันพลังมหาศาลโดยมีตัวเขาเป็นจุดศูนย์กลาง เกรย์ที่กำลังพุ่งเข้าไปถูกแรงลมโจมตีที่ไม่คาดคิดซัดจนกระเด็นไปอีกครั้ง ทำให้เขาพยายามทรงตัวอย่างยากลำบาก ‘เวรเอ๊ย! การควบคุมธาตุลมของมันสุดยอดจริงๆ!’ เกรย์อุทาน เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคู่ต่อสู้คนนี้ฝีมือเหนือกว่าผู้ใช้ธาตุลมคนอื่นๆ ที่เขาเคยเจอมาหลายขุม ในขณะที่ร่างของเขาปลิวไปหาเอเซลอย่างควบคุมไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจสร้างอักขระขึ้นด้านหลังของเอเซลอย่างเร่งรีบ เขาสั่งโจมตีด้วยอักขระในจังหวะที่ห่างจากเอเซลประมาณยี่สิบเมตร เอเซลสัมผัสได้ถึงการโจมตีจึงหลบไปด้านข้าง เกรย์ถอนหายใจออกมาเพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ตรงหน้าอีกฝ่ายแล้ว แต่สีหน้าของเขากลับเปลี่ยนไปเมื่อตระหนักได้ว่าการโจมตีของเขากำลังพุ่งตรงไปยังร่างที่กำลังเคลื่อนที่ของเขาเอง ซึ่งเขายังควบคุมทิศทางไม่ได้เลย ‘บ้าจริง!’ ปัง! การโจมตีด้วยไฟพุ่งเข้ากระแทกร่างของเขาอย่างจัง ทำให้การเคลื่อนที่ที่รวดเร็วนั้นหยุดลง ทว่าเนื่องจากการโจมตีนั้นมาจากอักขระและเขายังอยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมนัก มันจึงยากเหลือเกินที่จะตั้งหลักกลับมาได้ในทันที