บทที่ 533: เดธแมตช์ II "ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะตายเพราะการลอบโจมตีของตัวเอง" เอเซลหัวเราะลั่นเมื่อเห็นเกรย์ถูกพลังของเขาเข้าเต็มๆ แรงระเบิดปกคลุมพื้นที่ที่เกรย์อยู่ แต่เขามั่นใจว่าเกรย์โดนการโจมตีนั้นแน่นอน เพราะเขาเห็นร่างของเกรย์กระเด็นอย่างรุนแรงจากแรงปะทะ ไม่กี่วินาทีผ่านไป เมื่อฝุ่นควันจากการระเบิดจางลง ก็เห็นเกรย์ยืนอยู่ในตำแหน่งที่เอเซลเคยยืนอยู่ก่อนหน้านี้ สีหน้าของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หน้ากากแตกละเอียด เส้นผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดวิ่นและมีรอยไหม้ตามส่วนต่างๆ แต่สิ่งที่น่าสังเกตคือ ดูเหมือนเขาจะไม่ได้บาดเจ็บจากการถูกไฟคลอกเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าที่แท้จริงของเกรย์ที่ปรากฏต่อสายตาฝูงชนนั้นเกินความคาดหมายของทุกคน เมื่อเห็นใบหน้าที่เกือบจะเรียกได้ว่างดงาม ผู้คนส่วนใหญ่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนเดียวกับคนก่อนหน้านี้ เอเลเมนทัลลิสต์จำนวนมากที่สวมหน้ากากมักจะทำเพื่อปกปิดบาดแผลบนใบหน้า แต่ใครที่มีสติสัมปชัญญะปกติที่ไหนจะอยากปกปิดใบหน้าแบบเกรย์กันล่ะ? "น่าเสียดายที่ข้าต้องฆ่าเจ้าทิ้งเสียตอนนี้" เอเซลกล่าวพร้อมกับเดินตรงไปหาเกรย์ "ฆ่าข้า? หึ! นี่เราเพิ่งจะเริ่มกันเองนะ" เกรย์กล่าวพลางบิดข้อนิ้วและคอของตัวเอง หลังจากนั้น ร่างของเขาก็หายวับไปและไปปรากฏตัวอยู่สูงจากเวทีประลองเกือบห้าสิบเมตร "อุกกาบาตถล่ม" เขาพึมพำ ลูกไฟขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แผ่ขยายไปทั่วสนามประลองจนแทบจะเลยขอบเวที พลังทำลายล้างของมันนั้นเหลือเชื่อมากสำหรับการโจมตีวงกว้างเช่นนี้ ลูกไฟขนาดมหึมาเริ่มร่วงหล่นลงมาอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปยังเวทีเบื้องล่าง เอเซลเฝ้ามองพวกมันด้วยรอยยิ้ม เขาไม่สามารถหนีออกจากเวทีได้ และพูดตามตรง เขาก็ไม่มีแผนที่จะหนีอยู่แล้ว "ย้าก! แรงผลักสูงสุด!" เขาตะโกนพร้อมกับประสานมือทั้งสองเข้าด้วยกัน ลูกไฟที่พุ่งเข้ามาใกล้ถูกผลักกระเด็นกลับไปหาเกรย์ทันที เขาไม่เพียงแต่ผลักสิ่งต่างๆ กลับไปได้เท่านั้น แต่ยังสามารถควบคุมทิศทางให้มันพุ่งไปยังที่ที่เขาต้องการได้อีกด้วย เกรย์เคลื่อนที่ไปทั่วท้องฟ้า ร่างกายห่อหุ้มด้วยสายฟ้าสีแดงขณะที่เขาระดมยิงสายฟ้าใส่คู่ต่อสู้ เปรี้ยง! ตูม! ปัง! การต่อสู้ทวีความรุนแรงขึ้น เกรย์โจมตีด้วยธาตุหลากหลาย ในขณะที่เอเซลสวนกลับด้วยธาตุลม สำหรับธาตุที่ผู้คนส่วนใหญ่มักใช้เพื่อเพิ่มความเร็วและการโจมตีนั้น เอเซลกลับยกระดับมันขึ้นไปอีกขั้น การควบคุมและการใช้ธาตุลมของเขานั้นเป็นสิ่งที่เหนือความเข้าใจของเกรย์ เป็นครั้งแรกที่เกรย์ต้องยอมรับในตัวศัตรูคนหนึ่ง ฟึ่บ! เกรย์ถูกลมยกตัวขึ้นจากพื้น แต่ก่อนที่เอเซลจะได้เปรียบ เขาก็ถูกโจมตีด้วยอักขระสองชนิดที่แตกต่างกันจนต้องถอยร่นกลับไป แม้ว่าเอเซลจะใช้การควบคุมธาตุลมสร้างความยากลำบากให้กับเกรย์อย่างแสนสาหัส แต่เขาก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงใดๆ ได้เลย เพราะเกรย์มักจะมีวิธีรับมือเสมอเมื่อตกอยู่ในที่นั่งลำบาก การต่อสู้ดำเนินมาเกือบสิบนาทีแล้ว และเอเซลเริ่มรู้สึกกังวลเล็กน้อย ตอนที่เขาเห็นการต่อสู้ของเกรย์กับหนุ่มอันดับสิบห้าก่อนหน้านี้ เขาคิดว่าตัวเองคงรับมือได้เพราะความต่างของพลังระหว่างเขากับคนผู้นั้นไม่ได้มีมากนัก แต่หลังจากเริ่มสู้กันจริงๆ เขาถึงได้ตระหนักว่าเกรย์ไม่ได้เผยไพ่ตายออกมาทั้งหมดเลย ... สนามประลองทั้งเงียบกริบ ทุกคนต่างเฝ้าดูการต่อสู้อย่างจดจ่อ พวกเขาไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าตกตะลึงกับการแสดงของเกรย์ พลังของเขานั้นไม่ใช่สิ่งที่ใครในระดับต้นกำเนิดควรจะมี เอซราและเจสซี่หันมาสบตากัน ความหวาดหวั่นฉายชัดในแววตาของทั้งคู่ เพิ่งจะตอนนี้นี่เองที่พวกเขาเข้าใจว่าความมั่นใจของเกรย์มาจากไหนตอนที่ท้าทายพวกเขาพร้อมกันทั้งสองคน เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับตัวตลก ฝูงชนต่างประทับใจในตัวเกรย์ ไม่ใช่แค่คนดูเท่านั้น แม้แต่เหล่ากรรมการก็เช่นกัน แม้แต่อาจารย์ของเอซรายังไม่มีสีหน้าโกรธเคืองเหมือนที่เคยเป็นเวลาที่เกรย์กำลังต่อสู้ ผลงานของเกรย์นั้นน่าทึ่ง น่าทึ่งจริงๆ ... กลับมาที่เวทีประลอง การต่อสู้มาถึงจุดพีท การโจมตีโต้ตอบกันไปมาทั้งสองฝ่าย นักสู้ทั้งสองต่างบาดเจ็บเล็กน้อยจากการถูกพลังของอีกฝ่ายซัดใส่ น่าเสียดายที่ยังไม่มีใครสามารถชิงความได้เปรียบได้อย่างเด็ดขาด 'สายฝนสายฟ้า' เกรย์กล่าวในใจ จุดที่เขายืนอยู่เปลี่ยนเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว พยุงร่างของเขาขึ้นจากพื้น หลังจากขึ้นไปอยู่ในระดับสูง เศษน้ำแข็งจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขาและพุ่งเข้าใส่เอเซล กระบวนท่าโจมตีต่อเนื่องนี้เกิดขึ้นภายในเวลาเพียงสามวินาทีเท่านั้น เอเซลที่เห็นสายฟ้าเทลงมาเตรียมจะหลบไปด้านข้าง แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า เขาก็เดาแผนของเกรย์ออกทันที สายลมพัดกระโชกอยู่เบื้องล่าง หอบร่างของเขาให้ลอยตัวขึ้นไปในอากาศ ราวกับว่าเขาถูกยกขึ้นโดยพายุทอร์นาโดลูกเล็กๆ ทำให้เห็นเพียงช่วงบนของร่างกายเท่านั้น เขาหลบพ้นระยะของสายฝนสายฟ้าแต่ก็ยังถูกเศษน้ำแข็งโจมตีอยู่ดี เขาจึงสร้างกำแพงลมขึ้นเบื้องหน้า ใช้มันบล็อกการโจมตีส่วนใหญ่ไปได้พร้อมกับปล่อยคมมีดสายลมสวนกลับไปหาเกรย์ เขาไม่ได้เล็งไปที่เกรย์ แต่เล็งไปที่เวทีน้ำแข็งที่เกรย์ยืนอยู่แทน เมื่อเกรย์รู้สึกว่าน้ำแข็งใต้ฝ่าเท้ากำลังแตกสลาย เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มในใจก่อนจะกระโจนเข้าหาศูนย์กลางของสายฝนสายฟ้า นั่นยังไม่หมด ยังมีอักขระอีกสองชุดปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทั้งหมดโจมตีไปยังจุดที่เขากำลังจะลงไปพร้อมๆ กัน ไม่เพียงเท่านั้น หนามน้ำแข็งยังพุ่งออกมาจากพื้นรอบจุดที่เขากำลังจะลงจอด เหลือเพียงตำแหน่งเดียวเท่านั้นที่เท้าของเขาจะสัมผัสพื้นได้ การกระทำของเขาทำให้เอเซลและทุกคนที่กำลังดูการต่อสู้อยู่ต้องตะลึง จากสิ่งที่เกรย์กำลังเตรียมการ แม้แต่ตัวเอเซลเองยังคิดว่าคงเป็นการยากที่จะหลบพ้นการโจมตีเหล่านี้ เพราะมันรุนแรงและหนาแน่นเกินไป