Chapter 926 - ความยุติธรรม! ไอสังหารแผ่ซ่านไปทั่วท้องถนน ผู้คนที่เฝ้ามองต่างรู้สึกราวกับหัวใจถูกบีบจนจุกอยู่ที่ลำคอ ส่วนยามทั้งสองอย่าง แซนเดอร์ และ ริโอ ที่ตกอยู่ในรัศมีของไอสังหารนั้น แทบจะอยากคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ทุกคนต่างจับจ้องไปที่ลีโอเนล ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายหลักของแรงกดดันนี้ บางคนมีสีหน้าเจ้าเล่ห์ บางคนรู้สึกสงสาร แต่ส่วนใหญ่ต่างพยายามทำตัวให้ห่างเข้าไว้เพราะไม่อยากโดนลูกหลงเข้าไปในความวุ่นวายนี้ ทว่า สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือ ลีโอเนลกลับหันหลังกลับไปมองหญิงชราที่เพิ่งตะคอกใส่เขาเมื่อครู่ ด้วยแววตาประหนึ่งว่าเธคือผู้ช่วยให้รอด "อา! ในที่สุดท่านก็มา! ผมต้องการความช่วยเหลือจากท่านจริงๆ ครับ!" ลีโอเนลพุ่งตัวไปยืนต่อหน้าหญิงชราคนนั้น โดยไม่สนใจเลดี้อันย่าผู้งดงามและลิตเติ้ลไวท์เลยแม้แต่น้อย ทว่าในบรรดาทั้งสองนั้น ดูเหมือนลิตเติ้ลไวท์จะเป็นคนที่ดูไม่พอใจที่สุดกับการที่ลีโอเนล 'จากไป' เพราะเธอกำลังเพลิดเพลินกับการถูกลูบหัวอยู่ ลีโอเนลยืนอยู่หน้าหญิงชราด้วยสีหน้ากึ่งอ้อนวอนราวกับเด็กที่วิ่งไปหาคุณย่าเพราะถูกรังแก แน่นอนว่าหญิงชราคนนี้ไม่มีทางอ่อนแออย่างแน่นอน เพราะถึงแม้ว่าเหล่าช่างประดิษฐ์ (Crafter) มักจะมีทักษะการต่อสู้ที่ไม่โดดเด่นนัก แต่พวกเขาก็ขึ้นชื่อเรื่องการใช้สิ่งประดิษฐ์หลากหลายประเภทเพื่อชดเชยจุดอ่อนนั้น หากจะมีกลุ่มคนใดที่มีไพ่ตายมากที่สุดในโลกนี้ ก็ต้องเป็นเหล่าช่างประดิษฐ์พลัง (Force Crafter) โดยเฉพาะช่างประดิษฐ์พลังที่อายุอานามใกล้จะถึงฝั่งฝันและไม่มีอะไรให้ทำนอกจากคลุกคลีอยู่กับการทดลองเพื่อหวังจะทะลวงระดับพลัง ยิ่งไปกว่านั้น หญิงชราคนนี้ยังมีตัวตนในระดับ Tier 7 เธอจึงไม่เกรงกลัวภัยคุกคามจากใครหน้าไหน แม้แต่เหล่าผู้คุมของกิลด์ก็ยังต้องยำเกรงเธอ เหตุผลเดียวที่เธอปรากฏตัวในที่สาธารณะตอนนี้ก็เพราะการมาเยือนของเลดี้อันย่านั่นเอง นั่นหมายความว่าไม่เพียงแต่ไม่มีใครขวางทางลีโอเนลเท่านั้น แต่ไม่มีใครแม้แต่จะอยู่ในตำแหน่งที่จะขวางเขาได้ตั้งแต่แรก เพียงพริบตาเดียว เขาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าหญิงชรา ด้วยความต่างของส่วนสูง ทำให้เขาแทบจะดูตัวใหญ่กว่าเธอมาก แต่เขาก็ยังสามารถทำตัวดูเป็นเด็กไร้พิษภัยในเหตุการณ์นี้ได้อย่างแนบเนียน "ท่านครับ ท่านดูเป็นผู้ทรงอิทธิพลและมีเกียรติมากใช่ไหมครับ? ถ้าอย่างนั้น ผมขอความเมตตาให้ท่านช่วยคืนความยุติธรรมให้ผมด้วย" "ผมใช้เวลาครึ่งวันผ่านด่านศุลกากรเข้ามา และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเยือนอาณาเขตของกิลด์ ผมต้องขอบอกเลยว่าผมทึ่งกับความงดงามและความยิ่งใหญ่ของที่นี่มาก จนกระทั่งถึงหน้าประตูเมือง ผมรู้สึกกระตือรือร้นและตื่นเต้นที่จะได้เป็นช่างประดิษฐ์ที่เก่งกาจ" "แต่พอผมไปถึงหน้าประตูและยื่นเอกสาร ยามสองคนนี้กลับฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตา! ผมรู้สึกแย่มาก เกียรติภูมิของกิลด์ถูกลบหลู่เช่นนี้ ยามเพียงสองคนกลับกล้าทำลายชื่อเสียงของกิลด์ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย!" "ผมต้องบอกเลยว่าผมไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้มาก่อน หัวใจของผมแทบสลาย ผมถูกบอกมาเสมอว่ากิลด์ช่างประดิษฐ์พลังคือสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับอนาคตของผม ว่าเป็นที่ที่ใครก็เป็นช่างประดิษฐ์ได้หากมีฝีมือ" "แต่ผมกลับถูกไล่ออกมาเพียงเพราะต้องการสมัครสอบเข้าเป็นช่างประดิษฐ์พลัง! สองคนนี้ ทั้งแซนเดอร์และริโอ ยังขู่ว่าจะไล่ผมทุกครั้งที่ผมมาอีก! ได้โปรดช่วยผมด้วยครับ!" น้ำเสียงของลีโอเนลทั้งอ้อนวอนและสะเทือนใจ ราวกับว่าเขาอาจจะหลั่งน้ำตาออกมาจริงๆ ได้ทุกเมื่อ ยิ่งไปกว่านั้น เขาพูดได้อย่างรวดเร็วด้วยความหนักแน่นและชัดเจน จนแม้แต่หญิงชราที่ตั้งใจจะระเบิดอารมณ์ใส่ก็ถึงกับช็อกจนปล่อยวางความโกรธลงไปดื้อๆ เห็นได้ชัดว่าแม้แต่เธอก็ยังไม่อาจเพิกเฉยต่อความกดดันที่แฝงมากับน้ำเสียงของลีโอเนลได้ ในความเป็นจริง ผู้คนที่กำลังฟังอยู่ต่างรู้สึกคล้อยตามและเริ่มเห็นใจเขาทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังเย้ยหยันอยู่เลย หากหญิงชราตั้งสติได้ก่อน เธออาจจะมีปฏิกิริยาที่ต่างออกไป แต่การได้เห็นคำร้องขอของลีโอเนลและท่าทางที่เขาหันไปชี้หน้ายามทั้งสองที่ยืนตัวซีดเผือด ทำให้เธอเผลอพูดออกไปก่อนที่จะทันได้คิด "สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงงั้นหรือ?" หญิงชรานึกเสียใจกับคำพูดของตัวเองในทันที นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรจะถาม เธอควรจะแสร้งทำเป็นว่าลีโอเนลพูดจาไร้สาระแล้วไล่เขาไป หรือหาข้อหาอะไรสักอย่างเพื่อจับกุมหรือแบนเขาออกจากโลกนี้ไปเสีย แต่เมื่อเธอถามออกไปแล้ว เธอก็ได้เปิดกล่องความลับที่ไม่อาจแก้ไขได้ 'บัดซบ! ปฏิเสธสิ! ปฏิเสธไปซะพวกโง่!' หญิงชรากรีดร้องในใจ แซนเดอร์และริโอซึ่งไม่รู้เลยว่าหญิงชรากำลังคิดอะไรอยู่ ต่างพากันแตกตื่น สิ่งเดียวที่พวกเขาจำได้คือลีโอเนลชี้ให้เห็นกล้องทุกตัว แถมยังบอกอีกว่าเขาบันทึกเหตุการณ์ไว้ด้วยตัวเอง พวกเขาจะไปคิดได้อย่างไรว่าหญิงชราจะยอมโกหกเพื่อช่วยพวกเขา? ทั้งสองคิดว่าตนเองจนมุมแล้ว สิ่งเดียวที่หวังคือการพูดความจริงเพื่อจะได้รับโทษที่เบาลง ทั้งสองก้มหน้าลงและกำหมัดแน่น "… จ-จริงครับ" "พวกแก… พวกแก…" หญิงชราใช้นิ้วเหี่ยวย่นชี้ไปที่ทั้งคู่ สำหรับคนภายนอกดูราวกับว่าเธอกำลังโกรธจัดที่พวกเขาทำตัวเลวทราม แต่ความจริงคือเธอโกรธที่พวกเขากล้าสารภาพออกมาต่างหาก! เธอจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไงดี?! ไม่เพียงแค่กิลด์สาขานี้จะสร้างความประทับใจแรกพบที่ย่ำแย่ แต่เพื่อรักษาหน้า เธออาจจะต้องหยิบยื่นไมตรีบางอย่างให้ตัวปัญหาคนนี้ด้วย เธอจำใบหน้าของลีโอเนลขึ้นใจและเริ่มวางแผนสารพัดวิธีที่จะทำให้ชีวิตของเขาตกนรกทั้งเป็น ในเมื่ออยากจะเข้ากิลด์นัก เธอก็จะทำให้เขาได้รู้ซึ้งเองว่าการอยู่ในกิลด์นี้มันเป็นอย่างไร!