บทที่ 423 - ร่องรอย เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่เอเมอรี่ไม่ได้ข่าวคราวใดๆ เกี่ยวกับการพบตัวเมฟ ครั้งสุดท้ายที่เขาได้ยินข่าว แม่มดคนนี้ถูกพบเห็นว่ากำลังด้อมๆ มองๆ อยู่แถวอาณาเขตของพวกอนารยชนทางตอนเหนือ ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของชายแดน ในขณะนั้นเอง อาร์เธอร์ได้ส่งจดหมายมาหาเขาเพื่อขอให้เขาไปพบที่คาเมล็อต จดหมายฉบับนั้นมาถึงได้ถูกจังหวะพอดี เพราะนี่น่าจะเป็นโอกาสอันดีที่เอเมอรี่จะเริ่มช่วยอาร์เธอร์ฝึกฝนพลังจิตให้ก้าวหน้าขึ้นด้วยเช่นกัน "ดูเหมือนว่านายกำลังจะไปคาเมล็อตสินะ?" หญิงสาวผมแดงข้างกายเขาเอ่ยถาม "ฉันไปด้วยได้ไหม?" แน่นอนว่าเอเมอรี่ไม่ได้มีแผนจะพาเธอไปด้วย หญิงสาวคนนี้ไม่มีพรสวรรค์ด้านการโน้มน้าวใจเลยแม้แต่น้อย แต่ในทางกลับกัน สายตาของเธอก็เพียงพอที่จะทำให้เขาต้องทบทวนการตัดสินใจใหม่อีกครั้ง มันเตือนให้เขานึกถึงความจริงที่ว่า เขาไม่ได้ใช้เวลามากพอในการฝึกฝนเธอในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา โชคร้ายที่ถ้าเขาพาเธอไปด้วย เขาจะเสียเวลาบนท้องถนนมากเกินไป อีกอย่าง เขาไม่สามารถพาเธอผ่าน [Spatial Gate] ไปได้… หรือว่าเขาจะทำได้กันนะ? ด้วยความก้าวหน้าในธาตุมืด บวกกับการยกระดับแกนพลังมืดถึงขั้นที่ 5 บางทีเขาอาจจะแข็งแกร่งพอที่จะพาใครสักคนไปด้วยในคราวนี้ก็ได้? "ตกลง" เอเมอรี่พยักหน้า ในขณะที่มอร์กาน่ามองเขาด้วยความสับสน "มาลองดูกัน" ก่อนอื่น เอเมอรี่รวบรวมสมาธิและเปิดประตูมิติใกล้ๆ หากเขาเดินทางคนเดียว การโต้ตอบกับประตูมิติจะง่ายกว่า เพราะแกนพลังมืดของเขาและประตูมิติจะเชื่อมประสานกัน แต่ครั้งนี้เขาต้องใช้พลังงานและสมาธิมากขึ้นเพื่อรักษาเสถียรภาพของประตูมิติให้คนอื่นผ่านไปได้ เขาบอกให้มอร์กาน่าตามเขามา และหญิงสาวก็เดินเข้าประตูไปโดยไม่ลังเล ทั้งคู่มาถึงกลางป่าห่างจากหมู่บ้านเพียงไม่กี่เมตร เป็นไปตามที่เขาคิด ครั้งนี้เขาทำได้จริงๆ เขายิ้มและร่ายเวทเปิดประตูอีกบานที่อยู่ไกลออกไป เชื่อมต่อกับหินที่เขาทำเครื่องหมายไว้ใกล้ชายป่าคาเมล็อต "ไปกันเถอะ!" อีกครั้งที่การร่ายเวทประสบความสำเร็จ และทั้งคู่ก็มาถึงป่าคาเมล็อตด้วยกัน ครั้งแรกที่เอเมอรี่ลองทำ มอร์กาน่ามองเขาด้วยความทึ่งอยู่แล้ว แต่ครั้งที่สองนี้ เธอหันมองรอบๆ ด้วยดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เพราะยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกเขามาถึงคาเมล็อตแล้ว เอเมอรี่และมอร์กาน่ามุ่งหน้าไปยังโถงของเหล่าอัศวิน Divine Order ตามที่ระบุไว้ในจดหมาย เขาเคาะประตู ชะโงกหน้ามองเข้าไป แล้วเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับมอร์กาน่า สร้างความตกตะลึงให้กับกาอิอัสและอาร์เธอร์ "ข้าเพิ่งส่งข้อความไปเมื่อเช้านี้เอง! ให้ตายเถอะ เจ้าคงใช้คาถาเวทมนตร์อะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหม?" เอเมอรี่เพียงแค่ยักไหล่ เขาไม่มีหน้าที่ต้องอธิบายอะไร แทนที่จะตอบคำถาม เขากลับเปลี่ยนเรื่องและสอบถามเกี่ยวกับเมฟอย่างรวดเร็ว อาร์เธอร์และกาอิอัสสบตากัน พยักหน้าให้กัน แล้วพาเอเมอรี่ไปยังห้องอีกห้องหนึ่ง ห้องนั้นมีขนาดเล็ก ตรงกลางมีโต๊ะวางของสามอย่างที่ถูกคลุมด้วยผ้าสีขาว กลิ่นเหม็นเน่าที่โชยออกมาทำให้เอเมอรี่ต้องย่นจมูกและทำให้มอร์กาน่าเบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า กาอิอัสเปิดผ้าสีขาวออกเผยให้เห็นศพสามร่าง และตามที่คาดไว้ ทั้งสามศพมีรอยจากการโจมตีของแม่มด ร่างกายของพวกเขากลายเป็นเพียงกองหนังและกระดูก "นี่คือเซอร์โรเบิร์ต อัศวินทองคำแห่งโลกเรส และอีกสองคนคืออัศวินเงินของเขา" ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการตายของพวกเขาเป็นฝีมือของแม่มด เอเมอรี่ถามถึงสถานที่ที่พบศพ ซึ่งก็คือบริเวณชายแดนระหว่างโลกเรสและนอร์เกลส์ ในตอนนี้ โอกาสที่แม่มดจะยังคงวนเวียนอยู่แถวนั้นมีน้อยมาก แต่ถึงกระนั้น เอเมอรี่ก็ยังตัดสินใจที่จะไปตรวจสอบสถานที่นั้นดู คราวนี้เขาตัดสินใจพามอร์กาน่าไปด้วย การทิ้งเธอไว้ที่โลกเรสอาจจะปลอดภัยกว่า แต่ในอีกทางหนึ่ง มันก็นำพาความทรงจำที่เลวร้ายหลายอย่างกลับมา อีกอย่าง มอร์กาน่าพัฒนาขึ้นมากนับตั้งแต่เอเมอรี่ให้เซรั่มไกอาแก่เธออย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับการเดินทางมาที่นี่ เอเมอรี่พามอร์กาน่าไปด้วยโดยใช้ [Spatial Gate] ของเขา เนื่องจากระยะทางที่ไกล จึงจำเป็นต้องร่ายเวทหลายครั้ง แต่เอเมอรี่รู้สึกได้ว่า ตั้งแต่ที่เขาเลื่อนระดับถึงขั้นที่ 8 ระยะสัมผัสทางจิตของเขาก็พุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมถึงสามเท่า เพียงแค่สามจั๊มพ์ ทั้งคู่ก็มาถึงสถานที่ที่ระบุไว้บนแผนที่ เนื่องจากมีการพบศพเมื่อสี่วันก่อน จึงไม่มีอะไรเหลือให้เขาค้นหาอีกแล้ว ด้วยความช่วยเหลือจากสัมผัสทางจิต เขาจึงสามารถระบุตำแหน่งของการต่อสู้ได้ แม้ว่ากลิ่นจะจางหายไปมากแล้ว แต่เขายังคงได้กลิ่นเหล็กจางๆ จากเลือดในสถานที่นั้น หลังจากพบจุดที่เกิดการต่อสู้ เอเมอรี่ก็มีอีกวิธีในการติดตามเธอ [Fey Transformation] มอร์กาน่ามองเขาเปลี่ยนร่างและทำตาม ด้วยทักษะติดตัว [Wild Hunt] เอเมอรี่จึงสามารถติดตามแม่มดได้ ร่องรอยกลิ่นดูคล้ายกับออร่าควันเรืองแสงในสายตาของเขา และกลิ่นที่ชัดเจนนั้นรู้สึกได้เฉียบคมยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เนื่องจากการดมกลิ่นที่ได้รับการพัฒนาขึ้น ทั้งสองเริ่มวิ่งผ่านป่าตามกลิ่นนั้นไป มันควรจะเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตามกลิ่นที่ผ่านมาแล้วถึง 4 วัน โดยเฉพาะกลิ่นที่ถูกชะล้างด้วยโคลน ใบไม้ และสัตว์ต่างๆ แต่เขาก็ต้องประหลาดใจที่การชำระล้างสายเลือดเมื่อเร็วๆ นี้น่าจะช่วยให้มันเป็นไปได้ นอกจากนี้ เมฟเองก็เป็นพวกเฟย์เช่นกัน และเผ่าพันธุ์เฟย์ต่างก็มีกลิ่นเฉพาะตัว จึงทำให้การติดตามง่ายขึ้นมาก ทั้งสองวิ่งผ่านป่าอยู่ประมาณครึ่งค่อนวัน ข้ามชายแดน และมาถึงเมืองหลวงสเติร์ลิงการ์ดของนอร์เกลส์ ในตอนที่พระอาทิตย์เริ่มจะลับขอบฟ้า น่าเสียดายที่ร่องรอยขาดหายไปแถวนี้ เนื่องจากมันปะปนกับผู้คนนอร์เกลส์นับร้อยนับพันที่เดินไปมา เมืองหลวงเพิ่งจะเริ่มหยุดกิจกรรมประจำวัน ร้านค้าต่างๆ กำลังเตรียมปิด และชาวเมืองต่างพากันเดินกลับบ้านพร้อมเครื่องมือของตน เหล่าทหารยามเริ่มออกลาดตระเวนยามค่ำคืนและบางคนเริ่มจุดคบเพลิง เอเมอรี่และมอร์กาน่ากลับคืนสู่ร่างมนุษย์และเดินเข้าเมืองไปอย่างเงียบๆ