บทที่ 2289: เงินโปรยปราย กิ่งไม้เก่าแก่ของต้นอูถงสั่นไหวไปตามสายลม โลกยังคงเป็นนิรันดร์เสมือนไม่เปลี่ยนแปลงมานับล้านปี ความสงบสุขนั้นมาพร้อมกับพลังชีวิตที่เปี่ยมล้น ระบบอายุยืนก็ดื่มด่ำไปกับช่วงเวลาอันเงียบสงบนี้เช่นกัน หลังจากที่นิรันดร์ถูกทำลายและหุบเขาอายุยืนจัดการส่วนที่เหลือ ความเป็นระเบียบเรียบร้อยก็กลับคืนมา ในตอนนี้ไม่มีใครกล้าปริปากพูดสิ่งใด ในอดีตมีเพียงไม่กี่สำนักที่แอบวางแผนอยู่เบื้องหลังโดยหวังจะท้าทายอำนาจของหุบเขา ทว่าในเวลานี้ หุบเขาได้ทำลายนิรันดร์ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ทำให้ทุกคนได้เห็นถึงพลังที่แท้จริงของพวกเขา นั่นคือเหตุผลที่ทุกสำนักต้องพับแผนการเหล่านั้นทิ้งไป ในวันนี้ เรือกระดาษปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันและทำลายความสงบลง ท้องฟ้าผสานรวมเข้าหากันพร้อมกับความผันผวนของมิติ ประตูมิติในรูปทรงของหลุมดำปรากฏขึ้น มันไม่ได้หมุนวนและไร้ซึ่งแรงดูดที่พบในหลุมดำทั่วไป มันดูคล้ายกับกระจกสีดำมากกว่า ท่ามกลางความงุนงง ระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิว เรือลำเล็ก ๆ พุ่งออกมาจากหลุมดำเหล่านั้น มันไม่ได้ทำจากไม้แต่เป็นชั้นของกระดาษสีดำ เรือเหล่านี้เริ่มกระจายตัวไปในทิศทางต่าง ๆ ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ พวกมันพุ่งผ่านระบบแล้วระบบเล่าในชั่วพริบตา เพียงเวลาไม่นาน ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยเรือเหล่านั้น ผู้คนจำนวนมากต่างตกตะลึง โดยเฉพาะเหล่าคนรุ่นใหม่ “เงินโปรยปราย!” ใครบางคนจากคนรุ่นก่อนตะโกนขึ้น “มันกลับมาที่สายเลือดหมื่นลี้อีกครั้ง นี่เป็นข่าวดี!” เหล่าผู้เฒ่ารู้ดีว่าสิ่งนี้มีความหมายอย่างไร “เงินโปรยปรายมาแล้ว ไปบอกทุกคนให้เตรียมตัวเข้าไป!” คนหนึ่งสั่งคนอื่น ๆ “เงินโปรยปรายมาแล้วงั้นหรือ?” บรรพชนผู้หนึ่งเห็นเรือกระดาษสีดำบินอยู่บนท้องฟ้าและเริ่มตื่นเต้น “โชคลาภนี้มาเยือนโลกของเราในที่สุด ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นมันในช่วงชีวิตนี้!” “เตรียมตัวเดี๋ยวนี้ ข้าจะพาพวกเจ้าทุกคนไปเอง” เจ้าสำนักคนหนึ่งบอกกับเหล่าลูกศิษย์ “เปิดคลังสมบัติออกมา เราต้องการเหรียญแท้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้” เหตุการณ์นี้แพร่กระจายไปทั่วสายเลือดหมื่นลี้ และทุกคนต่างตื่นเต้นยินดี “เงินโปรยปรายคืออะไร?” ผู้ฝึกตนหน้าใหม่คนหนึ่งไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรือที่บินว่อนไปทั่ว “นั่นคือหนึ่งในหกดินแดนแห่งการไถ่ถอนอันยิ่งใหญ่” ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสอธิบาย “เมื่อมีเงินก็ย่อมมีโอกาส มันอาจทำให้เจ้ามั่งคั่งด้วยทรัพยากรมากมาย” “จริงหรือ?” ความสงสัยปรากฏขึ้น “แน่นอน” ผู้อาวุโสตอบทันที “หากเจ้าโชคดี เพียงแค่โยนเหรียญเดียวลงไปก็อาจได้รับสมบัติล้ำค่าที่ช่วยให้เจ้ากวาดล้างไปทั่วโลกได้เลย” “มันวิเศษขนาดนั้นเลยหรือ?” ศิษย์รุ่นน้องอีกคนกลืนน้ำลาย “งั้นเรารออะไรอยู่? ไปเก็บข้าวของแล้วไปกันเถอะ!” “หยุดฝันกลางวันได้แล้ว” ผู้อาวุโสเขกหัวเขา “คนดวงซวยอย่างเจ้าอยากจะรวยจากเหรียญเดียวงั้นหรือ? โอกาสมันต่ำมาก การแลกเหรียญอาจนำพาปีศาจออกมาฉีกกระชากเจ้าก็ได้” “ปีศาจ!?” ศิษย์รุ่นน้องผู้นี้หวาดกลัวจนความฝันพังทลาย “ไม่จำเป็นต้องเป็นปีศาจเสมอไป แต่เป็นสัตว์ร้ายอันตรายอื่น ๆ การแลกเหรียญอาจนำมาซึ่งโชคลาภและสมบัติ หรืออาจเป็นอันตรายอย่างเช่นสัตว์ประหลาดที่ทรงพลัง สัตว์ประหลาดพวกนี้จะตามล่าเฉพาะคนที่โยนเงินลงไปเท่านั้น ไม่มีทางหนีพ้น” ผู้อาวุโสขยายความ “งั้นเราจะไปทำไมกัน?” เหล่าศิษย์รุ่นน้องหมดความตื่นเต้นในทันที “ไอ้พวกโง่ ไม่ลงทุนก็ไม่ได้กำไร ถ้าเจ้าอยากมีชีวิตที่ง่ายดายก็นอนอยู่บ้านไปเถอะ ผู้ฝึกตนใช้ชีวิตอยู่บนคมดาบ” ผู้อาวุโสถลึงตาใส่พวกเขา “อีกอย่าง โอกาสที่จะได้รับโชคลาภนั้นมีมากกว่า นอกจากนี้ ข้าคิดว่าเจ้าอาจจะลองวิ่งหนีจากสัตว์ประหลาดพวกนั้นให้เร็วที่สุดก็ได้ จักรพรรดิแท้จริงท่านหนึ่งเคยใช้เหรียญแท้จำนวนมากที่นั่นแล้วกวาดสมบัติมาได้มหาศาล ทั้งยังช่วยเหลือศิษย์รุ่นหลังของเขาด้วย นี่คือโอกาสในการก้าวข้ามสู่ประตูมังกร สิ่งแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วในอดีต” “งั้นไปกันเถอะ ข้าจะคอยตามท่านอาจารย์ไป” ศิษย์อีกคนพบความหวังและโพล่งออกมา “ใจเย็น ๆ หน่อย” ผู้อาวุโสเขกหัวศิษย์คนนี้อย่างหยอกล้อ “อย่างแรก เราต้องไปขอเหรียญแท้จากเจ้าสำนักเสียก่อน เงินโปรยปรายเป็นสถานที่ที่ยิ่งมีเหรียญมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี มันอาจช่วยชีวิตเจ้าได้ด้วยซ้ำ” “จริงหรือ?” ศิษย์รุ่นน้องยังไม่ค่อยเชื่อนัก “แน่นอน! ข้าจริงจังนะ นี่คือโลกที่เงินตราพูดแทนทุกอย่าง ทุกสิ่งง่ายดายด้วยเงิน แต่ถ้าไม่มีอะไรเลย การจะทำอะไรที่นั่นมันยากลำบากมาก” ผู้อาวุโสกล่าว “เราแค่ต้องขอเหรียญแท้มาให้มากที่สุด ไม่เช่นนั้นเราคงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะขึ้นเรือ” “ในที่สุดก็ถึงตาเราแล้ว เราจะปล่อยให้สายเลือดจักรพรรดิและอมตะกวาดเอาของดีไปหมดไม่ได้” อีกคนเสริม เงินโปรยปรายเป็นสถานที่พิเศษ หนึ่งในหกดินแดนแห่งการไถ่ถอน มันจะปรากฏขึ้นแบบสุ่มโดยไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว มันอาจปรากฏขึ้นหนึ่งครั้งต่อชั่วอายุคน หรือหลายชั่วอายุคน ทั้งในสายเลือดหมื่นลี้, จักรพรรดิ หรืออมตะ เมื่อใครทิ้งเหรียญลงในสถานที่มหัศจรรย์แห่งนี้ มันอาจเรียกสมบัติ, อาวุธออมตะ หรือแม้แต่สัตว์เทพออกมา แน่นอนว่าหากโชคร้ายก็อาจหมายถึงความตาย พวกเขาไม่เพียงแต่จะเสียเหรียญไปโดยเปล่าประโยชน์ แต่อันตรายที่ถูกเรียกออกมาอาจพรากชีวิตพวกเขาไปด้วย อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของพื้นที่นี้สร้างความตื่นเต้นทุกครั้งและผู้คนต่างแห่แหนกันมา โอกาสและอันตรายอยู่คู่กันที่นี่ หลายคนร่ำรวยขึ้นในข้ามคืน ในขณะที่หลายคนต้องจบชีวิตลง “เราเข้าไปอย่างไร?” คนหนุ่มสาวต่างกระตือรือร้นที่จะลอง “ขึ้นเรือสีดำพวกนั้น นั่นเป็นวิธีเดียว” ผู้ฝึกตนอาวุโสที่มีประสบการณ์กล่าว บังเอิญเหลือเกินที่เรือสีดำลำหนึ่งลอยอยู่เหนือหัวพวกเขาพอดี คนหนุ่มคนหนึ่งกระโดดขึ้นไปนั่ง “ไปที่เงินโปรยปรายกันเถอะ!” คนหนุ่มคนนั้นตะโกน ทว่าเรือลำนั้นไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองและยังคงบินไปตามเส้นทางเดิมของมัน “ไปที่ประตูมิตินั่นสิ!” คนหนุ่มพยายามเปลี่ยนทิศทางของเรือแต่ก็ไร้ผล “จ่ายค่าธรรมเนียมเสีย ไม่งั้นก็ไปไหนไม่ได้หรอก!” ผู้อาวุโสของเขาตะโกนทันทีเมื่อเห็นคนหนุ่มพยายามใช้กำลัง แต่ก็สายเกินไป ส่วนล่างของเรือสีดำแยกออกและคนหนุ่มก็ร่วงหล่นลงมาในทันที “ตึง!” เขากระแทกพื้นอย่างแรง หน้าทิ่มลงไปในโคลน ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสอีกคนเตรียมตัวมาดีกว่า เขากระโดดขึ้นเรือแล้วรีบทิ้งเหรียญแท้ลงไปทันที “เคร้ง!” เมื่อทำเช่นนั้น เรือลำนี้ก็เลี้ยวกลับและมุ่งหน้าไปยังประตูมิติสีดำทันที คนหนุ่มสาวบางคนเลียนแบบและเปลี่ยนทิศทางได้สำเร็จ ทว่าหลังจากผ่านไปได้ระยะหนึ่ง เรือเหล่านั้นก็หยุดกะทันหัน “ทิ้งเหรียญต่อไป ยิ่งเดินทางไกลก็ยิ่งต้องใช้เหรียญมาก เหรียญเดียวพาเจ้าไปไม่ถึงที่นั่นหรอก” ผู้อาวุโสเตือน “โกงนี่หว่า! เรายังต้องจ่ายเพิ่มหลังจากที่จ่ายไปรอบแรกแล้วงั้นหรือ?” คนหนุ่มไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทิ้งเหรียญต่อไป เรือก็เดินทางต่อไปยังประตูมิติหลังจากได้รับค่าตอบแทนโดยธรรมชาติ