## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 222: ภาพรวมอันยิ่งใหญ่จะถูกเปิดเผย** ผู้แปล: EndlessFantasy Translation บรรณาธิการ: EndlessFantasy Translation เพี้ยะ! ไป๋ซ่าวกงร่วงหล่นลงไปข้างๆ ซินหยวนเฟิง รู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วสรรพางค์กาย เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "พี่รอง ท่านเป็นเช่นไรบ้าง?" "ยังไม่ตายโว้ย!" "ไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าแมวน้อยสิ" ซินหยวนเฟิงห้ามไป๋ซ่าวกงไว้ เขาต้องการจะหยิบยันต์สื่อสารขึ้นมาขอความช่วยเหลือ "ไร้ประโยชน์!" แมวตัวนี้น่าสะพรึงกลัวเกินไป พลังของมันเหนือกว่าระดับจักรพรรดิไปไกล การขอความช่วยเหลือจากฉินเข่อหยุนนั้นนับว่าไร้ซึ่งประโยชน์อันใด แมวแห่งสวรรค์ย่อตัวลงเบื้องหน้าทั้งสองอีกครั้ง มันยื่นกรงเล็บออกมาเกี่ยวพันทั้งคู่ แล้วในพริบตาเดียว ทั้งสองก็ถูกพามายังภูเขาลูกหนึ่งนอกอาณาเขตของตระกูลฉู่ มันโยนซินหยวนเฟิงและไป๋ซ่าวกงลงบนพื้น ร่างของแมวแห่งสวรรค์แปรเปลี่ยน มันเอนกายลงอย่างเกียจคร้านบนก้อนหินใหญ่ ด้วยการโบกอุ้งเท้าเล็กๆ พัดเล่มหนึ่งและหวีที่ทำขึ้นเป็นพิเศษถูกวางไว้เบื้องหน้าซินหยวนเฟิงและไป๋ซ่าวกง ลำแสงแห่งพลังเทพสาดส่องลงมา บาดแผลของพวกเขาพลันหายเป็นปลิดทิ้ง พลังทั้งหมดกลับคืนมา ทว่าทั้งสองกลับไม่กล้าขยับ พวกเขากลับมองพัดและหวีด้วยความตกตะลึง ของสองสิ่งนี้อันที่จริงแล้วคือสุดยอดสมบัติระดับเทพ! "นี่..." ซินหยวนเฟิงเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง เพี้ยะ! แมวแห่งสวรรค์ตบเขาลงไปบนพื้น ไป๋ซ่าวกงกลืนน้ำลายแล้วยิ้มประจบ "ท่านแมว ท่านกำลังให้พวกเราแปรงขนให้ท่านหรือ?" เขาไม่ใช่ยอดฝีมือสายกระบี่เช่นซินหยวนเฟิง สมองของเขาจึงมีความยืดหยุ่นกว่าเล็กน้อย แมวตัวนั้นยกอุ้งเท้าขึ้นลูบหัวเขา ราวกับกำลังสรรเสริญว่าเขาเป็นคนสอนง่าย "ได้เลย ท่านแมว!" ไป๋ซ่าวกงรีบหยิบหวีขึ้นมาและเริ่มแปรงขนให้แมว หวีเล่มนี้พิเศษยิ่งนัก ทุกครั้งที่แปรง จะมีสายฟ้าแลบปรากฏขึ้น และขนของแมวก็จะยิ่งนุ่มลื่นขึ้นเรื่อยๆ ซินหยวนเฟิงลุกขึ้น หยิบพัดขึ้นมา เขาฝืนยิ้มแล้วกล่าว "ท่านแมว ข้าจะใช้พัดเดี๋ยวนี้!" ซู่! ขณะที่เขาโบกพัด สายลมเย็นยะเยือกก็โอบล้อมร่างของแมวราวกับกำลังนวดอย่างอ่อนโยน มันเป็นสมบัติ! ซินหยวนเฟิงจ้องมองพัดในมือด้วยดวงตาที่ลุกโชน สำหรับแมว สายลมจากพัดนี้ให้ความรู้สึกราวกับการนวดอันอ่อนโยน ทว่าสายลมจากพัดเล่มนี้กลับมีพลังทำลายทั้งกายและวิญญาณ แม้ว่ามันจะเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็มีความพิเศษยิ่ง ซินหยวนเฟิงใช้มันโดยไม่เปลืองแรงมากนัก แน่นอนว่าเขาไม่สามารถปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของมันออกมาได้ เพี้ยะ! แมวตบเขาลงไปบนพื้นอีกครั้ง "เมี้ยว!" มันไม่พอใจที่ซินหยวนเฟิงไม่ใส่ใจเท่าที่ควร "พี่รอง เอาจริงเอาจังกว่านี้หน่อย!" ไป๋ซ่าวกงทนเห็นซินหยวนเฟิงถูกตีเช่นนี้ต่อไปไม่ไหว จึงเตือนเขา แมวตัวนั้นได้ทาสมาสองคนและใช้ชีวิตอย่างสำราญทุกวัน ฉู่ซวนมองดูแล้วก็อดส่ายหัวหัวเราะไม่ได้ เขาไม่สนใจการเล่นตลกของแมวแห่งสวรรค์ ซินหยวนเฟิงและไป๋ซ่าวกงรู้สึกอับอายอย่างยิ่ง แมวตัวนี้ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป และแผนการเดิมที่จะขโมยวัตถุศักดิ์สิทธิ์ก็ล้มเหลว พวกเขารู้สึกตัวว่ากำลังจะกลายเป็นทาสของแมวจริงๆ สามวันผ่านไป ไร้ข่าวคราว ฉินเข่อหยุนขมวดคิ้ว นางเป็นกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับซินหยวนเฟิงและไป๋ซ่าวกง แต่ก็ไม่กล้าเดินทางไปยังอาณาเขตของตระกูลฉู่ จะเป็นอย่างไรหากฉู่ซวนกักตัวนางไว้? นางหยิบยันต์สื่อสารออกมาส่งข้อความถึงซินหยวนเฟิง แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับเป็นเวลานาน ฉินเข่อหยุนยิ่งเป็นกังวลมากขึ้น ในขณะนั้นเอง สิ่งที่ทำให้นางกังวลยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าเฉียนได้โจมตีเข้ามาแล้ว! เหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิจากภูเขาเก้ากระบี่ได้รีบรุดมายังชายแดนของราชวงศ์ต้าฉิน โอรสแห่งความชั่วร้ายแห่งราชสำนักแห่งความชั่วร้ายก็เดินทางมาถึงชายแดนของราชวงศ์ต้าฉินเช่นกัน ฉินเข่อหยุนทำได้เพียงมุ่งหน้าไปยังชายแดนของราชวงศ์ต้าฉินและส่งข้อความอีกครั้งถึงซินหยวนเฟิงและไป๋ซ่าวกง "ราชวงศ์ต้าฉินกำลังตกอยู่ในอันตราย!" ที่ชายแดนของราชวงศ์ต้าฉิน ผู้ฝึกฝนระดับจักรพรรดิหลายตนยืนเผชิญหน้ากัน หนึ่งในนั้นคือผู้ฝึกฝนระดับจักรพรรดิจากภูเขาเก้ากระบี่ อีกฝ่ายมาจากราชวงศ์ต้าเฉียน หรือจะว่าไป มาจากราชวงศ์ต้าเฉียนแห่งภูมิภาคกลาง! ทั้งสองฝ่ายยังไม่ลงมือ แต่เหล่าผู้ฝึกฝนจากราชวงศ์ต้าเฉียนกลับไม่ถอย และยังคงรักษาท่าทีคุกคามสูงส่ง ข่าวการเผชิญหน้ากันระหว่างราชวงศ์ต้าฉินและราชวงศ์ต้าเฉียนแพร่สะพัดไปทั่วภูมิภาคใต้ กลุ่มอำนาจต่างๆ ในเขตแดนเหนือต่างเฝ้าสังเกตการณ์อย่างเงียบงัน กลุ่มอำนาจเหล่านี้มีอยู่มานาน พวกเขาย่อมรู้เรื่องราวบางอย่างเกี่ยวกับยุคโบราณ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะเข้าข้างฝ่ายใด ราชสำนักแห่งความชั่วร้ายเฝ้ามองจากด้านข้าง และไม่มีเจตนาที่จะเข้าแทรกแซง ทุกสิ่งที่ได้เห็นการเผชิญหน้าครั้งนี้ต่างรู้ดีว่า แม้การแข่งขันโควตาจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่การแข่งขันระหว่างมหาอำนาจยังคงดำเนินต่อไป ทุกคนรู้ดีว่าภูมิภาคใต้กำลังจะถูกกลืนกินด้วยความปั่นป่วน วันหนึ่ง ภูมิภาคใต้ก็พลันสั่นสะเทือน ภาพที่ราวกับภาพลวงตาปรากฏขึ้นในมุมหนึ่งของภูมิภาคใต้ ที่นั่นกว้างใหญ่และแห้งแล้ง ราวกับแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ดินแดนโบราณอสูร! เมื่อมองดูซากปรักหักพังขนาดมหึมาที่ปรากฏขึ้น ผู้เชี่ยวชาญจากกลุ่มอำนาจต่างๆ สีหน้าเคร่งขรึม เหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนแปลงหน้าประวัติศาสตร์ของเขตแดนเหนือใกล้เข้ามาแล้ว ดินแดนโบราณอสูรได้เริ่มปรากฏรูปธรรมขึ้นแล้วในมุมหนึ่งของภูมิภาคใต้ วันที่มันจะเปิดออกนั้นคงจะไม่ห่างไกลนัก ฉู่ซวนยืนอยู่ในลานบ้าน มองไปยังทิศทางของดินแดนโบราณอสูรจากระยะไกล ขณะที่เขามือก็คลึงยันต์แห่งเต๋าแห่งสวรรค์ในมือ โอกาสกำลังใกล้เข้ามาแล้ว! ขณะเดียวกัน การครบรอบยี่สิบปีก็ใกล้เข้ามาเช่นกัน เหรินฉางเหอได้เดินทางมาถึงเขตแดนเหนือแล้ว ฉู่ซวนสั่งให้เขาเข้าสู่ภูมิภาคใต้และรอคำสั่ง ฉินอิงก็ออกเดินทางมายังที่นี่เช่นกัน ในชีวิตนี้ เขาแบกรับอำนาจแห่งตระกูลลั่วแห่งราชาแห่งมนุษย์ เขามุ่งหวังที่จะพลิกสถานการณ์และแก้แค้น! ติงเยว่, เซียวเหลียง และเหล่าศิษย์คนอื่นๆ ยืนเคารพเบื้องหน้าฉู่ซวน "ดินแดนโบราณอสูรกำลังจะเปิดออก นี่คือโอกาสและเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่" ฉู่ซวนกล่าวอย่างสงบนิ่ง เหล่าศิษย์ทั้งหมด รวมถึงฉู่หยุน ต่างตั้งใจฟังอย่างเงียบงัน "ในดินแดนโบราณอสูร มีสมบัติโบราณที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของห้าภูมิภาคแห่งเขตแดนเหนือ ผู้ใดที่ครอบครองสมบัติเหล่านี้ จะมีโอกาสได้เป็นราชาแห่งมนุษย์คนแรกแห่งเขตแดนเหนือ" ดวงตาของเฮยเยว่เป็นประกาย ราชาแห่งมนุษย์แห่งเขตแดนเหนือ? ราชาแห่งมนุษย์คนแรก! หากนางได้เป็นราชาแห่งมนุษย์ ตระกูลจี ตระกูลแห่งราชาแห่งมนุษย์แห่งภูมิภาคกลาง ก็จะไม่มีอะไรน่าเกรงขามอีกต่อไป ฉู่ซวนกล่าวต่อไป "นี่คือภาคต่อของแผนการจากยุคโบราณ มันเริ่มต้นจากผู้เชี่ยวชาญระดับเทพมนุษย์ที่ต้องการล่อลวงเผ่าปีศาจให้บุกเข้ามายังภูมิภาคใต้ เมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ เขาจะปรากฏตัวออกมาเพื่อพลิกสถานการณ์และคว้าตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์มาครอง..." "เมื่อครั้งนั้น จักรพรรดิฉินอิงแห่งราชวงศ์ต้าฉิน ผู้รวบรวมภูมิภาคใต้เป็นหนึ่งเดียว และกลุ่มอำนาจต่างๆ ในเขตแดนเหนือ ได้ร่วมกันวางแผนการนี้เพื่อขัดขวางแผนการของเขา และผลลัพธ์ก็ดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้..." "พวกเจ้าทุกคนสามารถเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อแย่งชิงสมบัติเหล่านี้ได้ สมบัติแห่งชะตากรรมจะต้องไม่ตกไปอยู่ในมือผู้อื่น" ฉู่ซวนมองไปยังติงเยว่และคนอื่นๆ แล้วกล่าว "ตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์นั้นไม่สำคัญ ยิ่งไปกว่านั้น การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นในเก้าเขตแดน ไม่ใช่ทุกคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์ และไม่ใช่ทุกคนที่ครอบครองสมบัติจะได้เป็นราชาแห่งมนุษย์!" ติงเยว่ประคองดาบไว้ในอ้อมแขนแล้วกล่าว "ท่านอาจารย์ ข้าไม่สนตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์ ข้า ติงเยว่ มีเพียงกระบี่ในใจเท่านั้น ตราบใดที่กระบี่ของข้าแข็งแกร่งพอ แม้แต่ราชาแห่งมนุษย์ก็หยุดข้าไม่ได้! หากข้าไม่ชอบใคร ข้าก็จะฆ่ามันเสีย!" ฉู่ซวนมองติงเยว่ด้วยความชื่นชม แม้ว่าเจ้าหมอนี่จะเคยถูกหลอกลวง แต่มันต้องบอกว่า ในแง่ของวิถีกระบี่ มีน้อยคนนักที่จะสามารถยืนหยัดและอุทิศตนให้กับกระบี่ได้เช่นเขา! "ข้าไม่ใช่คนที่ควรจะเป็นราชา" หวังลั่วหัวเราะเบาๆ เซียวเหลียงใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า เขาไม่ได้คิดอะไรต่อ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ควรจะเป็น ในบรรดาพวกเขา มีเพียงเฮยเยว่เท่านั้นที่ยังคงครุ่นคิดถึงตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์ ฉู่ซวนเหลือบมองนางแล้วกล่าว "เฮยเยว่ อย่าให้มุมมองของเจ้าถูกจำกัดด้วยตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์" หัวใจของเฮยเยว่สั่นสะท้าน นางพลันได้สติ เมื่อเทียบกับการได้ครอบครองยันต์แห่งเต๋าแห่งสวรรค์ ตำแหน่งราชาแห่งมนุษย์นั้นไร้ค่า นางเกือบจะหลงลืมตัวไปเสียแล้ว! "ขอบคุณสำหรับคำเตือน ท่านอาจารย์"