บทที่ 241 - การย้อนเวลากลับไป! กริชแห่งกาลเวลา! กริชแห่งกาลเวลา! มันคือสุดยอดสมบัติที่ผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายเคยใช้เพื่อท่องไปในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอย่างอิสระเสรีโดยไร้กังวล! โนอาห์กำมันไว้ในมือในขณะที่รายละเอียดของกริชและความสามารถของมันปรากฏขึ้นต่อสายตา ความสามารถทั้งหมดของมันเป็นสีเทาเนื่องจากนี่เป็นเพียงส่วนประกอบหลักของสมบัติ และมันยังต้องการแหล่งพลังงานเพื่อที่จะใช้งานได้ ไม่มีใครอื่นรู้เรื่องนี้ แต่ความจริงแล้วเขาครอบครองสมบัติอีกชิ้นหนึ่ง [ฝักดาบเรกาเลีย] ที่ถูกชาร์จพลังงานไว้จนเต็มเปี่ยม! ผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลง เขาหลุบตามองลงมาพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ เขาดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เลือดและเศษเนื้อรอบตัวเขาก็สลายกลายเป็นความว่างเปล่า สายตาของเขาหันไปจับจ้องยังสิ่งมีชีวิตสองตนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในพื้นที่ที่เขาสร้างขึ้น "นี่คือส่วนที่ข้าชอบที่สุด เมื่อหมากตัวเล็กๆ บนกระดานของข้าเริ่มคิดว่าพวกมันอาจจะมีชัยชนะอยู่ในกำมือ แล้วข้าก็ทำลายความหวังทั้งหมดของพวกมันทิ้งในวินาทีต่อมา... มันเป็นประสบการณ์ที่น้อยคนนักจะมีโอกาสได้สัมผัสในช่วงชีวิตของตน" เขาเอ่ยอย่างโอหังขณะที่ร่อนลงมาด้านล่าง โนอาห์สังเกตเห็นสิ่งนี้และตระหนักว่าผลของ [การบงการความโอหัง] ได้ส่งผลอย่างเต็มที่แล้ว ความหยิ่งยโสของตัวตนนี้พุ่งสูงทะลุเพดานขณะที่เขามองลงมาที่พวกเขาราวกับมดปลวก เขารู้ดีว่าเขาสามารถฆ่าพวกได้ทุกเมื่อที่ต้องการ เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่สามารถใช้สมบัติที่เพิ่งได้มาครอบครองได้อยู่ดี แต่นี่จะเป็นสาเหตุของความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเขาหลังจากการฟื้นคืนชีพ! "เอาละ ในเมื่อเจ้าได้สมบัติของข้าไปอยู่ในมือแล้ว เจ้าคิดว่าจะหนีออกไปจากที่นี่ได้อย่างไ— โอ๊ะ?" โนอาห์ต้องการเวลาเพียงวินาทีเดียว และความโอหังของผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายก็มอบโอกาสนั้นให้ เขาเริ่มเคลื่อนไหว และมันเป็นการกระทำที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของสิ่งมีชีวิตอีกสองตนที่เหลืออยู่ในพื้นที่ถ้ำแห่งนี้ โนอาห์หันไปหาชาวสวรรค์ที่บาดเจ็บสาหัสข้างกาย ซึ่งดวงตามีประกายความหวังขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าพวกเขาได้สมบัติมาครอง แต่เขากลับต้องตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นถัดมา เมื่อเห็นความมืดมิดที่กลืนกินสายตาของเขาไปจนสิ้น สกิลระดับสูงสุด {บาปแห่งความตะกละ} ถูกเปิดใช้งาน โนอาห์กลืนกินชาวสวรรค์เข้าไปในคำเดียว การกระทำนั้นกะทันหันจนแม้แต่ผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายยังต้องหยุดชะงักกลางอากาศด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "ฮ่าฮ่า! แล้วนั่นจะช่วยอะไรได้? ข้ากู้พลังส่วนใหญ่กลับมาได้แล้ว การที่เจ้าขัดขวางไม่ให้ข้าได้ลิ้มรสเนื้ออันงดงามของชาวสวรรค์ตัวน้อยนั่นไม่ได้ช่วยให้อะไรเปลี่ยนไปหรอก" วาจาที่ทรงพลังและหยิ่งยโสของเขาเอ่ยออกมา ในขณะที่โนอาห์ไม่ยอมเสียเวลาอีกแม้แต่วินาทีเดียว เขาทำให้แน่ใจว่าสิ่งที่ต้องซ่อนจะยังคงถูกปิดบังไว้จนวินาทีสุดท้าย เขาเคลื่อนย้ายแก่นแท้เพื่อเปิดใช้งานหนึ่งในความสามารถของ [กริชแห่งกาลเวลา] ทันทีที่ชิ้นส่วนทั้งสองเชื่อมต่อกัน "ข้าอยากจะขอบคุณเจ้าสำหรับบทเรียนที่เจ็บปวดนี้" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าของผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายเมื่อเห็นพลังงานไหลเข้าไปในกริช ดวงตาของเขาหยีลงเป็นรูปจันทร์เสี้ยวขณะรอคอยให้ตัวตนตรงหน้าสิ้นหวังยิ่งกว่าเดิม เมื่อพบว่าสมบัติที่พวกเขาวางเดิมพันความหวังทั้งหมดไว้นั้นไม่สามารถใช้งานได้ เพราะมันยังไม่สมบูรณ์! เขารู้สึกถึงเสียงหัวเราะที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในขณะเฝ้ามองด้วยการเชิดหน้าขึ้นสูง แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อบางสิ่งที่น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา ทุกอย่างดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างช้าๆ เมื่อผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายเห็นเหตุการณ์สองอย่างเกิดขึ้นต่อเนื่องกันโดยมีความล่าช้าไม่ถึงมิลลิวินาที ตัวตนที่อยู่ด้านล่างส่งพลังงานเข้าไปในกริช และในพริบตาถัดมา ฝักดาบเรืองแสงสีม่วงที่เขารู้จักดีก็ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่าและเข้าสวมทับกริชอย่างรวดเร็ว ทั้งสองเชื่อมต่อกันอย่างไร้รอยต่อพร้อมกับแสงสีขาวเจิดจรัสที่ระเบิดออกมา ความตกใจ ความสับสน และความสยดสยองปรากฏบนใบหน้าของผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายเป็นครั้งแรก เขาเค้นพลังแห่งกาลอวกาศทั้งหมดออกมาเพื่อจัดการกับศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวผู้นี้ทันที! "ไม่—" ปึก! เสียงราวกับมีบางอย่างปิดสนิทดังขึ้น ร่างของผู้เปิดเผยกาลเวลาที่ชั่วร้ายที่กำลังระเบิดแสงอันงดงามออกมาหยุดชะงัก แสงค่อยๆ ถอยกลับเข้าไปในร่างกายของเขาในขณะที่การเคลื่อนไหวของเขาดำเนินไปตามลำดับเดิมเป๊ะๆ แต่เป็นการย้อนกลับของกาลเวลา ความสามารถของ [กริชแห่งกาลเวลา] ที่ชื่อว่า [การย้อนกลับ] ถูกเปิดใช้งานได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในเงื้อมมือของ โนอาห์ ออสเม่นท์ [กริชแห่งกาลเวลา] (ไม่สมบูรณ์) :: สมบัติที่ไม่ถูกจารึกในประวัติศาสตร์ บางคนเรียกมันว่าต้องคำสาปเนื่องจากความสามารถที่ทำลายกฎเกณฑ์ของโลก ดูเหมือนจะสมบูรณ์แต่ยังไปไม่ถึงจุดสูงสุดของพลัง ผู้ที่ถูกลิขิตให้ใช้งานมันย่อมต้องทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์ การเปิดใช้งานความสามารถอันน่ามหัศจรรย์ของมันต้องใช้ฝักดาบเรกาเลียร่วมด้วย ความสามารถประกอบด้วย [การย้อนกลับ], [หยุด], [หยั่งรู้] [การย้อนกลับ] :: เส้นใยแห่งกาลเวลาถูกคลายออกในขณะที่ผู้ถือครองกริชแห่งกาลเวลาถูกส่งย้อนกลับไปในอดีต ระยะเวลาที่ย้อนกลับได้ขึ้นอยู่กับว่าฝักดาบเรกาเลียมีแก่นแท้แห่งกาลเวลาอยู่มากเพียงใด ความสามารถนี้ไม่สามารถใช้ซ้ำได้อีกในช่วงเวลาเดียวกัน ในขณะประวัติศาสตร์ที่น้อยคนนักจะจดจำได้ กริชแห่งกาลเวลาได้เปลี่ยนมืออีกครั้ง คราวนี้มันถูกครอบครองโดยชายหนุ่มที่กำลังเติบโตจากดวงดาวที่ไม่เป็นที่รู้จัก หัวใจของโนอาห์เต้นรัวแรงในขณะที่อารมณ์ที่พลุ่งพล่านซึ่งเขาเพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกในวันนี้ค่อยๆ สงบลง และถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นตามปกติ พร้อมกับความรู้สึกอื่นๆ ที่เขาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองได้สัมผัสมาก่อนในชีวิต ข่ายมนตร์สีม่วงและสีทองอันงดงามโอบล้อมรอบกายเขา ในขณะที่เขาเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์คนเดียวที่เฝ้ามองและจดจำเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในถ้ำที่พวกเขากำลังย้อนเวลากลับไป สายตาของเขาสั่นไหวเมื่อเห็นศีรษะและแขนขาของบาร์บาทอสกลับมาต่อเข้ากับร่างของเธอ เห็นจักรพรรดิเพนกวินและคราเคนประสานกลับคืนสู่สภาพเดิม ทุกสิ่งทุกอย่างย้อนกลับไปยังจุดที่มันควรจะเป็น ดินแดนจิตวิญญาณที่ถูกแยกออกเป็นสองส่วนกลับมาหลอมรวมกันอย่างรวดเร็วในขณะที่การย้อนเวลดูเหมือนจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ โนอาห์เฝ้ามองทั้งหมดนี้พร้อมกับส่งคำสั่งใช้งานความสามารถ [การย้อนกลับ] ต่อไป เขาสังเกตเห็นแสงสีม่วงที่เจิดจรัสบนฝักดาบที่สวมทับกริชแห่งกาลเวลาอยู่นั้นกำลังลดลงอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า การย้อนเวลาทวีความเร็วยิ่งขึ้น โนอาห์รู้สึกราวกับวิญญาณของเขากำลังเดินทางย้อนกลับไปอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ามาในที่พำนักสมบัติ ไปจนถึงตอนที่เขาฆ่าผู้อาวุโสสำนักกาลเวลาโบราณ ผ่านช่วงเวลาที่เขาปรุงยาในสำนักกรรมฐาน ผ่านเหตุการณ์ที่เขาพบกับฝักดาบเรกาเลีย และย้อนเลยผ่านการก้าวเข้าสู่โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเป็นครั้งแรก พลังงานสีม่วงที่เรืองแสงอย่างล้ำลึกยังคงถูกใช้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งโนอาห์สังเกตเห็นพลังงานหยาดสุดท้ายที่กำลังจะเหือดแห้งไป ร่างวิญญาณของเขาค่อยๆ หยุดลงก่อนจะพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาที่อยู่ในช่วงเวลาที่แตกต่างออกไป ในโลกปีศาจ ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่เขาได้รับความจงรักภักดีจากราชาปีศาจทั้งหมด ร่างของโนอาห์ที่กำลังจะเริ่มฝึกฝนเกิดการสั่นสะเทือนพร้อมกับแสงสีม่วงและทองที่ระเบิดออกมา แสงนั้นทำให้แก่นแท้รอบตัวเขาปั่นป่วนในขณะที่เขากลับมามีสติและลืมตาขึ้น เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการปรับตัวพลางก้มลงมองมือของตนเพื่อสังเกตเห็นกริชที่ส่องประกายชัดเจนซึ่งสวมอยู่ในฝัก ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยแสงที่ดูอันตรายในขณะที่อารมณ์ที่ปั่นป่วนพยายามจะพุ่งพล่านออกมา แต่สุดท้ายแสงอันเย็นเยียบก็เป็นฝ่ายชนะ ทำให้แววตาของเขากลับมาสงบนิ่งและไร้อารมณ์ เขาทำสำเร็จแล้ว