# Novel Info — Cultivation Online > ข้อมูลบริบทสำหรับการแปลนิยายเรื่อง Cultivation Online ## ข้อมูลทั่วไป - **ชื่อเรื่อง (EN)**: Cultivation Online - **ชื่อเรื่อง (TH)**: เซียนออนไลน์ - **แนว**: Fantasy / Action / Cultivation / System - **Setting**: โลกแห่งการบ่มเพาะพลังที่เชื่อมต่อผ่านระบบเกมเสมือนจริง ## ตัวละครหลัก | ชื่อ EN | ชื่อ TH (ที่ต้องใช้) | คำอธิบาย | |---------------|----------------------|-------------------| | Yuan | หยวน | ตัวเอกชาย (นายน้อย) | | Feng Yuxiang | เฟิงอวี้เสียง | ฟีนิกซ์ผู้ติดตาม | | Xiao Hua | เสี่ยวฮว่า | จิตวิญญาณกระบี่ | | Yu Rou | อวี่โร่ว | น้องสาวของหยวน | | Meixiu | เม่ยซิ่ว | ผู้ดูแลและเพื่อนสมัยเด็ก | | Xia Jingyi | เซี่ยจิงอี๋ | เพื่อนของอวี่โร่ว | ## ศัพท์เฉพาะ / System Terms | คำ EN | คำ TH (ที่ต้องใช้) | หมายเหตุ | |---------------|----------------------|-------------------| | System | ระบบ | | | Cultivation | การบ่มเพาะ | | | Young Master | นายน้อย | สรรพนามที่เฟิงอวี้เสียงใช้เรียกหยวน | | Endurance Yang Root | รากหยางทรหด | สมุนไพรล้ำค่า | | Aphrodisiac | ยาปลุกกำหนัด | | --- ## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 482 – ยากจะสงบลง** "นี่มันอะไรกัน?" หยวนอุทานด้วยความตระหนกเมื่อพบว่าสิ่งที่อยู่ระหว่างขาของตนกลับขยายขนาดขึ้นอย่างฉับพลัน ทั้งยังแข็งขึงราวกับแท่งศิลา นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้สัมผัสกับปรากฏการณ์ประหลาดเช่นนี้ เขาหันไปมองเฟิงอวี้เสียงก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของฉัน? นี่เป็นผลจากสมบัติล้ำค่าพวกนั้นด้วยอย่างนั้นหรือ?" "คะ... คือว่า ข้าเดาว่าในนั้นคงมีสมบัติที่ช่วยเพิ่มความทรหดอดทนอยู่ด้วยน่ะเจ้าค่ะ..." เฟิงอวี้เสียงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก นางเองก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าผลลัพธ์ของมันจะทำให้ 'จุดยุทธศาสตร์' ของหยวนได้รับความทรหดที่มากเกินความจำเป็นไปเสียได้ "แล้วนี่มันเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายล่ะ?" หยวนเอ่ยถามต่อ "ข้าคิดว่ามันไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะเจ้าคะ... อีกสักพักมันคงจะสงบลงไปเอง" เฟิงอวี้เสียงกล่าวด้วยสีหน้ากังวล พลางภาวนาอยู่ในใจให้มันสงบลงได้ด้วยตัวเองจริงๆ "ตกลง" หยวนเชื่อคำของนางก่อนจะก้าวออกจากอ่างน้ำ "..." อวี่โร่วและเม่ยซิ่วต่างพากันจ้องมองร่างที่อาบชโลมไปด้วยหยาดน้ำจนเป็นประกายแวววาวของหยวน แม้ใจจะสั่งให้เบือนหน้าหนี แต่ทว่าแรงดึงดูดลึกลับบางอย่างกลับรั้งสายตาของพวกนางไว้ไม่ให้ละไปไหนได้ ในตอนนั้นเอง เม่ยซิ่วสังเกตเห็นว่าเสี่ยวฮว่าก็กำลังจ้องมองหยวนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในแววตาที่ดูไร้เดียงสานั้นกลับแฝงไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ลึกล้ำ หลังจากเช็ดตัวจนแห้ง หยวนก็สวมเสื้อผ้าอีกครั้ง ทว่าความรู้สึกกลับต่างไปจากเดิม ความอึดอัดที่เกิดขึ้นทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวอย่างบอกไม่ถูก "มันรู้สึกอึดอัด แถมยังเดินลำบากแปลกๆ ด้วย" หยวนขมวดคิ้วมุ่นพลางก้มมอง 'ส่วนที่นูนเด่น' ออกมาอย่างเห็นได้ชัดภายใต้ร่มผ้า เฟิงอวี้เสียงลอบกลืนน้ำลายอย่างประหม่าเมื่อเห็นภาพนั้น แม้ตัวนางจะมีอายุมากกว่าหนึ่งแสนปี ทว่ากลับไร้ซึ่งประสบการณ์ในสถานการณ์อันล่อแหลมเช่นนี้โดยสิ้นเชิง "ท่านลองโคจรพลังบ่มเพาะดูสิเจ้าคะ เผื่อมันจะช่วยให้สงบลงได้" เฟิงอวี้เสียงเสนอแนะ "ฉันจะลองดู" หยวนพยักหน้าและเดินออกจากห้องน้ำไปในทันที เขานั่งลงกึ่งกลางห้องและเริ่มเข้าสู่สภาวะบ่มเพาะ ทว่าท่าทางการนั่งนั้นกลับยิ่งทำให้ส่วนที่พองนูนออกมาในกางเกงดูเด่นชัดสะดุดตายิ่งกว่าเดิม "นี่มันน่าอึดอัดเกินไปแล้ว..." เม่ยซิ่วพึมพำเสียงแผ่ว "จริงด้วยสิ ถึงพวกเราจะเคยอาบน้ำด้วยกันมาหลายปีจนฉันเห็นร่างกายเปลือยเปล่าของเขามานับครั้งไม่ถ้วน แต่พอมาเจอแบบนี้ฉันก็ยังรู้สึกเขินอยู่ดีนั่นแหละ" อวี่โร่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงแววขิงเล็กน้อย "หืม?" ทันใดนั้น อวี่โร่วก็ต้องหันไปมองเสี่ยวฮว่าที่จู่ๆ ก็เดินเข้าไปหาหยวน เมื่อไปหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเขา เสี่ยวฮว่าก็ย่อตัวลงจ้องมอง 'ความนูนเด่น' นั้นด้วยสายตาที่ลึกล้ำยากจะหยั่งถึง "จะ... เจ้ากำลังทำอะไรน่ะ?" เฟิงอวี้เสียงเอ่ยถามด้วยความตกตะลึง เสี่ยวฮว่าชี้นิ้วไปยังจุดนั้นแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ทำไมมันถึงเป็นแบบนั้นล่ะ? เสี่ยวฮว่าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย" "เอ่อ..." คำถามที่แสนไร้เดียงสาของเสี่ยวฮว่าทำให้ทุกคนในห้องถึงกับน้ำท่วมปาก ดูเหมือนว่าในกลุ่มของพวกเขาจะไม่ได้มีแค่หยวนคนเดียวที่ไม่ประสีประสาเรื่องพรรค์นี้ "นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อร่างกายตื่นตัวมากเกินไปน่ะ" เฟิงอวี้เสียงอธิบายสั้นๆ โดยไม่อยากลงรายละเอียดลึก "ไม่ต้องกังวลไปหรอก อีกเดี๋ยวสิ่งนั้นก็จะหายไปเอง" เสี่ยวฮว่าพยักหน้ารับและเลิกให้ความสนใจกับปรากฏการณ์ประหลาดบนร่างกายของหยวนในที่สุด ครู่ต่อมา เซี่ยจิงอี๋ก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา "ว้าว... ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาน่าทึ่งมาก... นี่เป็นเพราะเทคนิคการบ่มเพาะของเขาอย่างนั้นหรือ?" "ก็คงจะประมาณนั้นแหละ..." อวี่โร่วพยักหน้าเห็นพ้อง หลังจากใช้เวลาบ่มเพาะพลังไปครู่หนึ่ง หยวนก็ลืมตาขึ้นกะทันหัน เขาหันไปมองเฟิงอวี้เสียงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเชิงตัดพ้อ "เฟิงเฟิง มันไม่ได้ผลเลย ฉันไม่มีสมาธิบ่มเพาะพลังเลยเพราะไอ้สิ่งนั้นมันกวนใจฉันตลอดเวลา แถมตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกเจ็บขึ้นมาแล้วด้วย..." เฟิงอวี้เสียงเริ่มมีเหงื่อซึมตามไรผม นางเริ่มสงสัยว่าสมบัตินั้นอาจจะมีฤทธิ์รุนแรงเกินไป หรือหยวนอาจจะดูดซับพลังของมันเข้าไปมากเกินควร เพราะโดยปกติแล้ว นักบ่มเพาะทั่วไปจะดูดซับพลังได้เพียงบางส่วนและปล่อยที่เหลือให้สูญเปล่าไป ทว่าด้วยกายาเทพเจ้าของหยวนที่ช่วยให้เขาดูดซับสมบัติได้มากกว่าคนปกติทั่วไป จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่ร่างกายของเขาจะยังไม่สงบลงง่ายๆ "เฟิงเฟิง ตกลงเธอใส่อะไรลงไปในน้ำอาบของพี่ชายฉันกันแน่?" อวี่โร่วตัดสินใจถามเข้าประเด็น เฟิงอวี้เสียงยิ้มแห้งๆ ด้วยความประหม่าก่อนจะสารภาพ "สมบัติที่ส่งผลต่อสภาพของนายน้อยน่าจะเป็น 'รากหยางทรหด' เจ้าค่ะ มันเป็นสมบัติที่เป็นที่นิยมมากในหมู่นักบ่มเพาะกายาชาย เพราะมันช่วยขัดเกลากล้ามเนื้อและเพิ่มความทรหด แต่ทว่ามันมีผลข้างเคียงเล็กน้อย... นั่นคือฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดเจ้าค่ะ..." "ยาปลุกกำหนัด?! นี่เธอให้พี่ชายฉันดูดซับยาชั่วร้ายแบบนั้นเข้าไปงั้นหรือ!" อวี่โร่วถึงกับพูดไม่ออก "ข้า... ข้าสาบานได้ว่าไม่ได้ตั้งใจนะเจ้าคะ! ตามปกติแล้วคนทั่วไปจะดูดซับพลังได้เพียงสิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ผลข้างเคียงนี้จึงแทบจะไม่ส่งผลอะไรเลย! แต่ข้าคงลืมคำนึงถึงกายาพิเศษของนายน้อยไป... จนทำให้เรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้..." "ข้าขอโทษ... ข้าสัญญาว่าจะไม่ใส่ของแบบนั้นลงไปในน้ำอาบของนายน้อยอีกแล้วเจ้าค่ะ" นางกล่าวคำขอโทษด้วยความสำนึกผิด "อย่าคิดมากเลยเฟิงเฟิง ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เจตนา แต่ปัญหาก็คือตอนนี้ฉันเคลื่อนไหวลำบากมาก ฤทธิ์ของมันจะอยู่นานแค่ไหนกว่าจะหายไปเองตามธรรมชาติ?" หยวนเอ่ยถาม "เจ็ด... เจ็ดวันเจ้าค่ะ" นางพึมพำเสียงเบา "หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ เลยงั้นเหรอ!" หยวนอุทานด้วยความตกใจ ไม่มีทางที่เขาจะทนอยู่ในสภาพนี้ได้ทั้งวัน นับประสาอะไรกับหนึ่งสัปดาห์เต็ม "มีวิธีไหนที่จะช่วยบรรเทามันให้เร็วขึ้นไหม?" หยวนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศในห้องเงียบลงในทันที หญิงสาวทุกคนต่างหันมองหน้ากันและกัน ไม่มีใครอยากเป็นคนเอ่ยความจริงนั้นออกมา หลังจากความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง เฟิงอวี้เสียงก็กระแอมไอออกมาแล้วยืดหลังตรงด้วยท่าทีขึงขัง "อะแฮ่ม! ในเมื่อข้าเป็นต้นเหตุที่ทำให้นายน้อยต้องเจ็บปวด ข้าจะเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้เอง!" นางหันไปมองหยวนด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อเย้ายวน "นายน้อยโปรดตามข้าไปยังอีกห้องหนึ่งเถิดเจ้าค่ะ... ข้าจะ 'จัดการ' เรื่องนี้ให้เอง"