บทที่ 2462 ปัญหากับควินน์ (ตอนที่ 1) บันทึกจากผู้เขียน: นิยายเรื่องใหม่มาแล้ว! Dark Magus Returns เนื่องด้วย My Vampire System ใกล้จะจบลงแล้ว (อยู่ในบทสุดท้าย) ผมจึงสามารถใช้เวลากับโปรเจกต์ใหญ่ชิ้นต่อไปได้ และคุณสามารถอ่านได้แล้วบน webnovel! _____ ซิลไม่คิดว่าเขาจำเป็นต้องแสดงอะไรให้ดูมากไปกว่านี้แล้ว และเขามั่นใจว่าตัวพัลตร้าเองก็น่าจะซ่อนพลังบางอย่างของเธอเอาไว้เช่นกัน ในตอนแรก เขาไม่อยากให้เธอหรือตัวเขาเองต้องบาดเจ็บสาหัส และซิลจำเป็นต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอเพื่อต่อสู้กับอิมมอร์ทูอิ (Immortui) หากจำเป็น พัลตร้าไม่ได้ขัดเกลาหรือต่อสู้อีกต่อไป ดูเหมือนว่าเธอจะยอมรับความพ่ายแพ้แล้ว ซิลจึงดีดนิ้วอีกครั้ง และพวกเขาทั้งหมดก็เทเลพอร์ตกลับมาที่ต้นไม้ต้นเดิมที่พวกเขาเคยอยู่ก่อนหน้านี้ พัลตร้าต้องมองไปรอบๆ ตัว และยังใช้เท้าถูพื้นหญ้าข้างใต้สองสามครั้ง เมื่อเธอยกเท้าขึ้น มันก็เริ่มยาวขึ้นเล็กน้อย "นี่คือของจริง" เธอพูด "สถานที่ล่าสุดที่เราไปก็เป็นของจริงทั้งหมด ไม่ใช่ภาพลวงตา และพลังอื่นๆ ทั้งหมดที่คุณมีด้วย พวกมันเป็นของจริงทั้งหมดเลยเหรอ? คุณนี่มีความสามารถที่หลากหลายมากเลยนะ?" "ผมทำได้หลายอย่าง" ซิลตอบ "ผมมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเอง แต่ผมยังไม่เคยสู้กับอิมมอร์ทูอิ แต่คุณเคย เราสามารถคุยกันเรื่องนี้ได้ในภายหลัง ในเมื่อผมชนะการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว คุณจะไปกับพวกเราไหม?" เธอมองไปที่น้ำตกและวิหารสีทองที่ตั้งอยู่บนยอดของมัน แล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ฉันอยากจะไปกับคุณ" พัลตร้าตอบ "ฉันยังไม่แน่ใจว่าแม้จะมีพละกำลังของคุณ แต่เราจะสามารถเอาชนะอิมมอร์ทูอิและเหล่าราชาปีศาจได้หรือไม่ คุณทำให้ฉันสนใจด้วยการอ้างว่าคนๆ นี้แข็งแกร่งกว่าแม้กระทั่งคุณ "คนๆ นี้ยังสามารถนำความหวังมาสู่คาลวา (Calva) ได้อีกด้วย แต่จากท่าทางของคุณ ฉันเดาว่าคุณกำลังซ่อนตัวจากอิมมอร์ทูอิอยู่ในขณะนี้ใช่ไหม?" การคาดเดาของเธอถูกต้อง และใบหน้าของซิลก็บอกทุกอย่าง "ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไปไม่ได้ ถ้าฉันจากไป พวกเขาจะรู้ว่าฉันหายไป และนั่นจะทำลายแผนทั้งหมดของคุณ พวกเขามาตรวจสอบฉันบ่อยๆ" พัลตร้าอธิบาย "ทีมยัคส์ (Yaks) จะมาเก็บเกี่ยวผลผลิตในพื้นที่นี้เป็นประจำ พร้อมกับปลูกพืชใหม่หรือสิ่งของใหม่ๆ และในเวลานั้นพวกเขาก็จะตรวจสอบฉันด้วย" "ผมคิดว่าผมน่าจะแก้ปัญหานั้นได้" ซิลหยิบสมุดออกมาเปลี่ยนความสามารถของเขาอีกครั้ง เขาสร้างร่างแยกของตัวเองขึ้นมา และหลังจากนั้น ร่างกายของร่างแยกก็เริ่มเปลี่ยนไป มันหมุนวนและขยายความสูงขึ้น สร้างรูปร่างและขนาดที่แตกต่างกันไป จนกระทั่งต่อหน้าต่อตาของพวกเขา มีพัลตร้าอีกเวอร์ชันหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ ด้วยความประหลาดใจ พัลตร้าเดินเข้าไปหาและวางมือลงบนร่างนั้น ลูบแก้มของร่างแยก เธอรู้สึกได้ มันคือของจริงและไม่ใช่ภาพลวงตา "คุณมีพลังที่ราวกับพระเจ้าเลยนะ" พัลตร้ากล่าวชม "ร่างแยกนี้จะอยู่แทนที่ตำแหน่งของคุณ และมันยังสามารถส่งข้อความถึงผมผ่านกระแสจิตได้อีกด้วย หากพวกเขามาถามคำถามคุณ ตราบใดที่คุณอยู่ข้างๆ ผม ผมสามารถถามคำถามเหล่านั้นกับคุณแทน และตอบในแบบที่คุณจะตอบ พวกเขาจะไม่มีทางบอกความแตกต่างได้เลย" มันเป็นแผนที่รัดกุมจนแม้แต่คาลวายังรู้สึกตื่นเต้น พวกเขาสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อแก้ไขปัญหาถัดไปกับแชมเปี้ยนคนต่อไปได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม สีหน้าของพัลตร้ายังคงบ่งบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติ "ไม่หรอก สิ่งนี้จะหลอกพวกเขาได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น" พัลตร้าพูด "เมื่อพืชพรรณ สิ่งต่างๆ ที่พวกเขาปลูกไว้ที่นี่ไม่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากการหายไปของฉัน พวกเขาจะรู้ว่าฉันจากไปแล้ว แต่ฉันคิดว่านั่นน่าจะให้เวลาเราเพียงพอ" มีรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเธอ และนั่นคือการตัดสินใจ ร่างแยกของพัลตร้าเดินไปนั่งใต้ต้นไม้ และเมื่อทุกอย่างพร้อม ทั้งสามคนก็เริ่มเทเลพอร์ต ด้วยพลังของเขาและการที่ได้เดินทางบนดาวเคราะห์ดวงนี้มาพอสมควร จึงใช้เวลาไม่นานนักที่พวกเขาจะกลับมาถึงถ้ำ มันค่อนข้างเล็กและเริ่มคับแคบมากขึ้นเมื่อมีคนเข้ามาอยู่ข้างในมากขึ้น "เหวอ!" คริสพูด พร้อมกับเกือบจะกระโดดถอยหลัง เขาเตรียมพร้อมที่จะกลายร่างจนกระทั่งเห็นซิลและคนอื่นๆ "ไม่เป็นไร" ซิลพูด "อา ใช่ ไม่ต้องห่วงพวกเรารู้เรื่องแล้ว" เอ็ดเวิร์ดพูด "นี่คือแชมเปี้ยนใช่ไหม? คนอื่นๆ เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้เราฟังแล้ว ดังนั้น ฉันเดาว่าสองคนนี้ก็คือแชมเปี้ยนด้วยเหมือนกัน" เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดใจ กลุ่มคนเหล่านี้ไม่ได้รู้จักกันจริงๆ และไม่มีใครที่เป็นประเภทที่จะเข้ากันได้ในทันที อย่างไรก็ตาม ซิลได้ทำบางอย่าง เมื่อมีคนมาอยู่รวมกันในที่เดียวมากขึ้น พวกเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอีกเล็กน้อย เขาวางมือลงบนพื้น พื้นที่รอบๆ ก็เริ่มขยับเขยื้อน ถ้ำกว้างขึ้นและลึกขึ้น ทางเข้ายังคงมีขนาดเล็กเหมือนเดิม เพื่อไม่ให้คนอื่นค้นพบ และตอนนี้ที่ที่พวกเขาเคยอยู่อาศัยก็ได้กลายเป็นอุโมงค์ที่จะนำไปสู่พื้นที่ขนาดใหญ่ที่พวกเขาสามารถพักอาศัยได้ ซิลยังได้สร้างแท่นสี่เหลี่ยมที่ยกสูงขึ้นจากพื้นเพื่อให้สามารถวางควินน์ลงไปได้ "ทำไมคุณไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่อรกล่ะ พวกเราต้องทนอึดอัดมาตั้งนานโดยไม่มีเหตุผล?" รัสบ่น "ผมคิดว่า ด้วยพลังของคุณ คุณก็น่าจะทำแบบนี้ได้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?" ซิลตอบกลับ "แล้วทำไมคุณถึงไม่คิดจะทำล่ะ?" รัสต้องยอมรับว่าซิลต้อนเขาจนมุม และเมื่อไม่มีอะไรฉลาดๆ จะพูดตอบโต้ เขาจึงตัดสินใจเงียบและไปบ่นพึมพำกับตัวเองที่มุมอื่นแทน พัลตร้าเป็นคนแรกที่แนะนำตัวกับคนอื่นๆ เธอไม่ได้พูดอะไรมากนอกจากชื่อของเธอ หลังจากนั้นคาลวาก็แนะนำตัวกับอีกสองคนที่ยังไม่เคยพบเขาเช่นกัน "ดังนั้น พวกคุณทั้งคู่ต่างก็เคยสู้กับอิมมอร์ทูอิใช่ไหม แต่พวกคุณยังไม่เคยสู้กับพวกปีศาจตัวไหนเลย?" ไฮเกลถาม "ถูกต้องแล้ว" คาลวาตอบ "ปีศาจถูกสร้างขึ้นหลังจากอิมมอร์ทูอิยึดครองสถานที่แห่งนี้ และเขาก็ใช้พวกมันปกครองผู้อยู่อาศัย และดาวเคราะห์อื่นๆ ที่เหมือนกับดวงนี้ แม้ว่าเราจะรู้จักเหล่าราชาปีศาจและพอจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของพวกมัน แต่เราก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนักเกี่ยวกับพลังของพวกมัน" "แต่คุณสามารถเรียนรู้จากความผิดพลาดของเราได้" พัลตร้าพูด "ฉันได้ยินมาว่าพวกคุณทุกคนแข็งแกร่ง และการที่คิดจะทำอะไรแบบนี้ ฉันเดาว่าพวกคุณคงจะบ้ากันนิดหน่อย แต่เราสองคนจะแบ่งปันความรู้กับพวกคุณ เพื่อช่วยพวกคุณต่อสู้กับอิมมอร์ทูอิ" "เฮ้ เดี๋ยวก่อน!" ปีเตอร์พูด พร้อมกับลุกขึ้นยืนและเดินไปข้างหน้า "นั่นไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด คนที่จำเป็นต้องรู้เรื่องพวกนี้คือควินน์ ควินน์คือคนที่จะไปเตะก้นอิมมอร์ทูอิ เราต้องการเลือดของเหล่าราชาปีศาจ!" "เลือดของราชาปีศาจเหรอ?" พัลตร้าสับสน คาลวาจึงอธิบายว่าคำขอสุดท้ายของควินน์คืออะไร และยังให้รายละเอียดเกี่ยวกับพลังปีศาจที่ถูกกระตุ้นซึ่งส่งผลกระทบต่อควินน์อย่างไรด้วย เธอรู้สึกได้ตั้งแต่เห็นไฮเกลและเอ็ดเวิร์ดว่าพวกเขามีร่องรอยของปีศาจอยู่ในตัวเช่นกัน "แล้วตอนนี้ควินน์อยู่ที่ไหนล่ะ?" พัลตร้าถาม ปีเตอร์และคนอื่นๆ ขยับไปด้านข้างเพื่อให้เธอมองเห็นควินน์ได้อย่างชัดเจน ซึ่งเขากำลังนอนนิ่งอยู่ที่นั่น "คุณรู้ไหมว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับเขาในตอนนี้?" ปีเตอร์ถาม "เราสามารถปลุกเขาให้ตื่นได้ไหม?" "นี่มัน... ฉันเคยสัมผัสกับสิ่งนี้มาก่อนด้วยตัวเอง" พัลตร้าตอบ *****