ตอนที่ 359
359 / 1206
อ่าน 7 นาที
Chapter 359 - All fall down
เผยแพร่เมื่อ 10 มี.ค. 2569 15:35
บทที่ 359 - ล้มครืน
ในขณะที่เลียมล่อเครือข่ายวอยด์ลิ่งยักษ์ออกไปไกล ทุกคนก็อาศัยจังหวะนี้เคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบภายใต้สถานะพรางตัว และแตะไปยังส่วนเล็กน้อยของประตูมิติที่เพิ่งปรากฏออกมา
ใจจริงพวกเขาอยากจะรออีกสักพักเพื่อให้ประตูมิติปรากฏออกมาอย่างสมบูรณ์ แต่พลังชีวิตของเลียมนั้นวูบวาบขึ้นลงอย่างน่ากลัว และไม่ชัดเจนเลยว่าเขาจะสามารถยื้อเวลาต่อไปได้อีกนานแค่ไหน
อีกทั้งกลุ่มก้อนวอยด์ลิ่งขนาดมหึมานั่นก็ดูท่าทางจะไม่ออกห่างไปไหนง่ายๆ ในเร็วๆ นี้ด้วย
โหนดนับร้อยจุดเหล่านั้นไม่ต่างอะไรกับดวงตานับร้อยคู่ที่จ้องมองมา มันให้ความรู้สึกว่าไม่มีใครจะสามารถแอบผ่านพวกมันไปได้เลย
ดังนั้นกลุ่มผู้เล่นจึงตัดสินใจที่จะเสี่ยงดวง และวินเซนต์ หนึ่งในฮันเตอร์ก็เป็นคนแรกที่ขออาสาลองเชิงดู เขาเป็นพวกที่ใช้อารมณ์นำหน้า และตอนนี้ดวงตาของเขาก็แดงก่ำ
"เอาเป็นไงเป็นกัน บอส ผมเป็นหนี้ทุกอย่างกับคุณ ถ้าไม่มีคุณ ผมก็ไม่มีอะไรเลย"
เขาพึมพำอะไรบางอย่างในแชทกลุ่มก่อนจะกระโดดขึ้นไปสัมผัสประตูมิติ
วินาทีต่อมาร่างของเขาก็ถูกดูดเข้าไปในมวลพลังงานสีดำที่หมุนวน ทุกคนต่างรอคอยด้วยความลุ้นระทึก และในไม่ช้าการแจ้งเตือนอีกฉบับก็มาถึง
"ทุกคน! ฉันมาถึงแล้ว! ทางนี้ปลอดภัย!"
ทั้งกลุ่มพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก และเริ่มทยอยเข้าสู่ประตูมิติทีละคนเพื่อหนีออกจากกลุ่มวอยด์ลิ่ง
เลียมเองก็พยักหน้าอย่างพอใจและยังคงปั่นหัวพวกมันต่อไป แต่ตอนนี้เขามีจุดมุ่งหมายบางอย่างในใจ สิ่งที่วินเซนต์พูดได้จุดประกายไอเดียให้แก่เขา
วินเซนต์บอกว่า หากไม่มีเลียม พวกเขาก็ไม่มีอะไรเลย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เลียมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ท่ามกลางกลุ่มวอยด์ลิ่งที่รวมตัวกันอยู่นี้ จะมีโหนดใดโหนดหนึ่งที่สำคัญกว่าโหนดอื่นหรือไม่
โหนดที่อาจทำหน้าที่เป็นเหมือนกาวที่คอยยึดเหนี่ยวทั้งกลุ่มเข้าด้วยกัน
"ก็น่าลองดู" เลียมแสยะยิ้มและตัดสินใจที่จะทดสอบทฤษฎีนี้
เขามาถึงขีดจำกัดแล้วจากการพยายามหลบหลีกการโจมตีของวอยด์ลิ่งหลายสิบตัว ในจุดนี้เขาไม่สามารถหลบหลีกแบบเดิมได้อีกต่อไป
ตอนนี้เขาทำได้เพียงแค่วิ่งวิ่งและวิ่งเท่านั้น โชคดีที่พวกวอยด์ลิ่งไม่ได้มีความฉลาดมากนัก
มิฉะนั้น พวกมันก็คงจะระดมโจมตีไปทั่วทั้งพื้นที่และเผาเขาจนเป็นจลไปนานแล้ว
บางทีพวกมันอาจมีข้อจำกัดด้านพลังงานบางอย่าง พวกมันจึงเจาะจงเป้าหมายไปที่เลียมทุกที่ที่เขาไป และเขาก็สามารถวิ่งหนีการโจมตีของพวกมันไปได้แบบเส้นยาแดงผ่าแปดทุกครั้ง
หากเขาหยุดพักเพียงแค่วินาทีเดียว ทุกอย่างคงจบเหม่ทันที
แต่เลียมยังคงยืนหยัด เขาไม่ได้คิดจะโยนผ้าขาวง่ายๆ ในตอนนี้
วอยด์ลิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ลึกลับ ถึงแม้จะยังไม่มีใครได้รับอะไรจากพวกมันเลย แต่เขาก็ไม่อยากตัดความเป็นไปได้นั้นทิ้งไปเสียทีเดียว
เมื่อพิจารณาว่าเขาถลำลึกเข้ามาในเรื่องบ้าๆ นี่แล้ว เขาก็อยากจะลองโค่นยักษ์ใหญ่ตนนี้ลงดู และถ้าทำไม่ได้ เขาก็ยังสามารถหนีไปได้เสมอ
เลียมเห็นสมาชิกคนสุดท้ายของกิลด์ก้าวเข้าสู่ประตูมิติและออกจากรอยแยกมิติไป หลังจากนั้นเขาก็เริ่มการโต้กลับ
ความเร็วของเขาไม่ได้ลดลงเลย แต่เขาหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มร่ายแท่งน้ำแข็งออกไปทุกๆ สองวินาที
วิธีนี้ช่วยให้มั่นใจได้ว่ามานาของเขาจะไม่หมดลง
เมื่อคำนวณการใช้มานาเพื่อเพิ่มความเร็วและการใช้มานาสำหรับแท่งน้ำแข็ง จังหวะนี้ถือว่ามีความสมดุล
อย่างไรก็ตาม เลียมไม่ได้เล็งเป้าหมายไปที่โหนดใดโหนดหนึ่งโดยเฉพาะ เขาต้องทดสอบทฤษฎีนี้ด้วยวิธีสุ่มตรวจแบบหักโหม โดยการขว้างแท่งน้ำแข็งใส่โหนดทุกจุดที่เห็น
เป็นคนอื่นคงถอดใจไปนานแล้ว แต่เขาไม่อาจปล่อยผ่านไปได้โดยไม่ลองเสี่ยงดวงดู
เวลาผ่านไปไม่กี่วินาที... จนกลายเป็นหนึ่งนาที... และในไม่ช้าก็ผ่านไปหลายนาที
ตอนนี้เลียมโชกไปด้วยเหงื่อตั้งแต่หัวจรดเท้า มีบาดแผลหลายแห่งตามร่างกาย และเขาก็หอบจนปอดแทบจะฉีกขาด
ทว่าเขาก็ยังไม่ก้าวหน้าไปเท่าไรนัก
"แฮก... แฮก... แฮก... ฉันควรจะหนีไปตั้งนานแล้ว" เขาหัวเราะอย่างขมขื่น แต่เท้ายังคงเคลื่อนไหวอย่างว่องไวเพื่อหลบหลีกกลุ่มวอยด์ลิ่ง
ความดื้อรั้นเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังยืนหยัดอยู่ได้ เขามีลางสังหรณ์ว่าเขาเกือบจะทำได้แล้ว เขาจึงปฏิเสธที่จะยอมแพ้
แต่รอยแยกมิติจะยังคงเหมือนเดิมได้อย่างไร?
แม้เขาจะยังไม่ก้าวหน้าในการระบุโหนดกลาง แต่รอยแยกนี้ก็มีการเปลี่ยนแปลงอื่นๆ เกิดขึ้น
ในขณะที่เลียมมัวแต่วุ่นอยู่กับการหลบหลีกการโจมตี วอยด์ลิ่งอีกสองกลุ่มก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ
เนื่องจากพวกมันพรางตัวอยู่ เลียมจึงไม่สังเกตเห็นจนกระทั่งพวกมันเข้ามาถึงตัว
จู่ๆ ก็มีคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ระเบิดออก และก่อนที่เลียมจะทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กลุ่มวอยด์ลิ่งขนาดใหญ่ทั้งสามกลุ่มก็เริ่มรวมตัวกัน
"บัดซบ ไม่นะ!"
เลียมซึ่งกัดฟันสู้มาจนถึงตอนนี้ไม่กล้าที่จะรั้งรออีกต่อไป
เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นเป็นงานที่ให้ผลตอบแทนไม่คุ้มค่า และตอนนี้มันกำลังจะกลายเป็นการฆ่าตัวตาย ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลที่จะหันหลังกลับเพื่อวิ่งหนี
เดิมทีเขาไม่จำเป็นต้องสู้กับพวกนี้เลยด้วยซ้ำ
เขาสามารถเข้าประตูมิติไปยังอาณาจักรไซออนได้อย่างง่ายดาย แล้วใช้ประตูมิติส่วนตัวของเขาเข้าสู่อาณาจักรเนเธอร์เหมือนที่เคยทำอยู่เสมอ
บางทีอาจเป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็น หรือบางทีเขาอาจต้องการแก้ปริศนาวิธีเอาชนะสิ่งมีชีวิตนี้ หรือบางทีเขาอาจจะแค่เสพติดการฝึกฝนโดยการผลักดันความสามารถของตนเองไปสู่ขีดจำกัด เลียมจึงได้อดทนต่อสู้กับวอยด์ลิ่งมาจนถึงตอนนี้
แต่ตอนนี้ถึงเวลาต้องกล่าวลาแล้ว
"วิ่งงงงง!" เลียมตะโกนก้องและเริ่มวิ่งเต็มฝีเท้าไปยังประตูมิติไซออน
ในขณะเดียวกัน กลุ่มวอยด์ลิ่งขนาดมหึมาสามกลุ่มที่กำลังรวมตัวกันเพื่อกลายเป็นวอยด์ลิ่งยักษ์ก็สังเกตเห็นสิ่งนี้และเริ่มไล่ตามเขามา
เลียมเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งเร่งความเร็วมากขึ้นไปอีก
อาจเป็นเพราะทั้งสามกลุ่มยังประสานงานกันได้ไม่สมบูรณ์นัก พวกวอยด์ลิ่งจึงตามหลังอยู่เล็กน้อย ความเร็วของพวกมันด้อยกว่าเลียมเพียงนิดเดียว
เขาเข้าใกล้ประตูมิติก่อนพวกมัน และกำลังจะหลบหนีไปได้อยู่แล้ว แต่ทันใดนั้นเลียมก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ
มีโหนดขนาดใหญ่จุดหนึ่งที่ใจกลางของกลุ่มทั้งสามซึ่งกำลังส่องแสงเจิดจ้า
เลียมเห็นสิ่งนี้และเขามีสัญชาตญาณอันแรงกล้าว่านี่แหละคือโหนดที่เขาตามหามาตลอด
เขาชักมือที่กำลังจะแตะประตูมิติกลับมา และในช่วงวินาทีสุดท้ายที่มี เขาใช้มานาทุกหยดในร่างกายร่ายแท่งน้ำแข็งขึ้นมา
อันที่จริง แทนที่จะเรียกว่าแท่งน้ำแข็ง มันดูเหมือนหอกน้ำแข็งมากกว่า เขาเงื้อแขนไปข้างหลังและซัดหอกเข้าใส่โหนดกลางที่ส่องแสงเจิดจ้านั้นอย่างสุดแรง
ฟิ้ว!
หอกพุ่งฝ่าอากาศไปและปักเข้าที่เป้าหมายอย่างแม่นยำ
ทันทีที่มันสัมผัสกับวอยด์ลิ่งที่กำลังบวมพองอยู่นั้น โหนดที่ส่องสว่างโชติช่วงและเต็มไปด้วยพลังงานก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ชั้นน้ำแข็งเริ่มปกคลุมเหนือโหนดนั้น และตรงจุดที่หอกสัมผัสกับโหนด รอยร้าวเล็กๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้น
"ได้ผลเหรอ?" เลียมหยุดวิ่ง
ทันใดนั้นเอง ทั่วทั้งบริเวณก็เงียบสนิทจนได้ยินเสียงเข็มตก ตามมาด้วยเสียงดังสนั่น
ตุ้บ!
เขาหันกลับไปมองและเห็นวอยด์ลิ่งตัวกลางถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์และร่วงลงสู่พื้น
วินาทีต่อมา...
ตุ้บ. ตุ้บ. ตุ้บ....
โหนดอื่นๆ ทั้งหมดก็พังทลายลงมา ล้มครืนลงบนพื้นทรายสีม่วงของทะเลทรายทีละโหนดจนหมดสิ้น
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.