บทที่ 984 เกือบจะถึงแล้ว?! กรรร! ลูน่าพยายามหลบหนีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอหายตัวและปรากฏตัวซ้ำๆ ห่างออกไปไม่กี่ฟุต แต่อันตรายนั้นรวดเร็วกว่าเธอ มานาขดตัวรอบลูกบอลพลังงานกัดกร่อนขนาดมหึมาที่เพิ่มความเร็วและแรงส่งมากขึ้นเรื่อยๆ ความรุนแรงของมันช่างน่าสะพรึงกลัว ลูน่าเคลื่อนที่สลับฟันปลา ทั้งขึ้นและลงเพื่อพยายามหลบหลีกการโจมตี แต่มันดูเหมือนจะมีระบบติดตามเป้าหมายและไล่ตามเธอไม่ว่าเธอจะทำอย่างไร ราวกับว่าแค่นั้นยังไม่พอ ราชินีไฮฟ์ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว เธอไม่ได้รอเฝ้าดูผลลัพธ์ แต่กลับส่งลูกบอลพลังงานกัดกร่อนอีกหลายลูกตามมาในความคลุ้มคลั่ง ทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่สุนัขจิ้งจอกสีขาว มวลอากาศส่งเสียงซ่าด้วยกลิ่นอายพิษจากการโจมตีเหล่านี้ กรรร! กรรร! กรรร! ลูน่ากระโจนไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงสุด นานมากแล้วที่เจ้านายของเธอไม่ได้พึ่งพาเธอเช่นนี้ แถมยังเป็นการฝากชีวิตไว้ในสถานการณ์ความเป็นความตาย ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอจะไม่ยอมล้มเหลวเด็ดขาด จิ้งจอกตัวน้อยพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง ดูดซับมานาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอรีดเร้นพลังเต็มกำลังจากหนึ่งในเปลวเพลิงที่ครอบครองอยู่ จนหางของเธอเปล่งประกายสีส้มแดงสว่างไสว กลิ่นอายนั้นแผ่กระจายไปทั่วร่าง ที่น่าประหลาดใจคือ ครั้งนี้มีหางอีกข้างที่เริ่มเรืองแสงจางๆ เช่นกัน เลียมสังเกตเห็นทุกอย่าง แต่เขารู้ว่าเพียงเท่านี้ยังไม่พอที่จะหลบการโจมตีพ้น หากพลาดท่าแม้แต่ครั้งเดียว ทั้งคู่จะเสียจังหวะและมันจะจบสิ้นทันที พวกเขามีโอกาสรอดตราบเท่าที่ยังวิ่งหนีต่อไป การหยุดชะงักเพียงเล็กน้อยจะมีราคาสูงเกินกว่าจะจ่ายได้ "วิ่งต่อไป! การโจมตีพวกนี้ปล่อยให้ฉันจัดการเอง!" เลียมกัดฟันและเริ่มควบคุมพลังวิญญาณที่รวบรวมมา แต่เขายังไม่ใช้มันทันทีและเฝ้ารอจังหวะต่อไป เมื่อการโจมตีระลอกแรกเกือบจะถึงตัวสุนัขจิ้งจอก เขากระจายพลังวิญญาณออกไปในวินาทีสุดท้ายเพื่อสร้างม่านพลังป้องกันได้ทันเวลา ตูม! ม่านพลังวิญญาณนั้นแข็งแกร่งพอที่จะสกัดกั้นการโจมตีของราชินีไฮฟ์ได้อย่างสมบูรณ์ และเพราะเลียมไม่ได้สร้างให้มันแข็งแกร่งจนเกินไป แรงปะทะที่เกิดขึ้นจึงกลายเป็นแรงส่งให้ลูน่าพุ่งไปข้างหน้าเร็วขึ้นจนกลายเป็นภาพเบลอ "หนึ่งลูก... เหลืออีกสิบ!" เลียมเรียกพลังวิญญาณที่ใช้สร้างม่านพลังแรกกลับมาทันที การสลายพลังวิญญาณนั้นใช้เวลานานกว่ามานามาก แต่หากเทคนิคการควบคุมดีพอ พลังวิญญาณเดิมก็สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ เลียมยังห่างไกลจากระดับนั้น แต่เขาก็สามารถกู้คืนพลังวิญญาณที่ใช้ไปได้ถึง 60% จากนั้นเขาจึงเพิ่มเศษเสี้ยววิญญาณเข้าไปในกลุ่มพลังงานนี้ และสร้างม่านพลังขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่การโจมตีลูกที่สองจะปะทะ ตูม! การโจมตีถูกสกัดไว้ได้อีกครั้ง ราชินีไฮฟ์คำรามด้วยความโกรธและพุ่งตามมาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ปีกของเธอขยับถี่จนดูเหมือนจะล่องหนไป อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน เธอก็ไม่สามารถไล่ตามความเร็วของสัตว์เทพได้ทัน เลียมไม่รู้ว่าปัจจุบันลูน่าเลเวลเท่าไหร่หรือมีค่าสถานะอย่างไร หลังจากผ่านไปช่วงหนึ่งเขาก็ไม่สามารถตรวจสอบข้อมูลของเธอได้เลย แม้ว่าเธอจะเป็นสัตว์เลี้ยงพันธสัญญาดวงวิญญาณของเขาก็ตาม แต่เขารู้ว่าจิ้งจอกน้อยตัวนี้แอบสูบส่วนแบ่งค่าประสบการณ์ของเขาไปอย่างเงียบๆ แม้แต่ในการต่อสู้ครั้งล่าสุด หากเขาได้รับค่าประสบการณ์มากพอจะเลเวลอัพสามระดับ จิ้งจอกตัวนี้ก็น่าจะได้รับในจำนวนที่เท่ากัน ซึ่งช่วยเพิ่มเลเวลให้เธอไปอีก และดูเหมือนว่าค่าความคล่องแคล่วในปัจจุบันของเธอ เมื่อรวมกับการเปิดใช้งานทักษะ [Blur] นั้นเพียงพอที่จะวิ่งทิ้งห่างราชินีไฮฟ์ได้เล็กน้อย ปัญหาเดียวคือ... หากราชินีตัดสินใจใช้ทักษะพิเศษบางอย่าง แต่เลียมตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดแปลบในส่วนลึกของร่างกายขณะควบคุมพลังวิญญาณอีกครั้ง เพื่อสร้างม่านพลังสกัดการโจมตี ตูม! ในระยะไกล เริ่มมองเห็นเค้าโครงของร้านค้าเวทมนตร์แล้ว ลูน่าคำรามเสียงดังขณะเตรียมพุ่งทะยานผ่านระยะทางช่วงสุดท้ายนี้ ในที่สุดราชินีไฮฟ์ก็สังเกตเห็น ราวกับว่าเธอเข้าใจแผนการของผู้อ่อนแอทั้งสอง เธอจึงกรีดร้องเสียงแหลมด้วยความโกรธจัด กลิ่นอายสีดำทมิฬห่อหุ้มตัวเธอไว้ ขณะที่เลียมสัมผัสได้ถึงกระแสมานาที่พุ่งพล่านอย่างรุนแรง ครั้งนี้เขาไม่กล้าที่จะประหยัดพลังวิญญาณอีกต่อไป เขาหมัดแน่นและเตรียมร่ายม่านพลังป้องกันที่แข็งแกร่งกว่าครั้งไหนๆ หากทุกอย่างไปได้สวย เขาต้องการอีกเพียงครั้งเดียวและพวกเขาจะไปถึงเขตปลอดภัย มานามหาศาลรวมตัวกันราวกับน้ำวนข้างตัวของราชินี และจากภายในนั้น หอกที่ทรงพลังก็ก่อตัวขึ้น เลียมรู้สึกถึงลางร้ายทันที ผิวของเขาเริ่มคันยิบๆ เพียงแค่สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมัน เขาหันกลับไปมอง ลูน่าต้องการเวลาอีกเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น แต่ราชินีไฮฟ์ไม่รอให้พวกเขาได้สมหวัง เธอส่งการโจมตีออกมาพร้อมกับกรีดร้องสุดเสียง หอกนั้นแหวกอากาศ ส่งคลื่นพลังงานกัดกร่อนออกมาและพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าตกใจ แม้จะยังมีระยะห่างพอสมควร แต่หอกกลับข้ามระยะทางนั้นได้ในชั่วพริบตา นี่คือพลังของการโจมตีระดับเลเวล 205 งั้นเหรอ? มานาที่อัดแน่นอยู่ในการโจมตีนี้มีมหาศาลขนาดไหนกัน? เลียมพยายามอย่างบ้าคลั่งที่จะสกัดหอกด้วยม่านพลังวิญญาณ แต่เขาก็รู้ดีว่าครั้งนี้มันไม่เพียงพอ เขากัดฟันและพยายามกางทั้งม่านพลังวิญญาณและม่านพลังมานาไปพร้อมๆ กัน ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างกายและจิตใจ เขายังอยู่ในช่วงพักฟื้นจากผลกระทบของ [Soul Splice] และนี่คือสิ่งที่เกินขีดจำกัดปัจจุบันของเขา เขาเค้นพลังสร้างม่านพลังป้องกันหลายชั้นขึ้นมาระหว่างหอกและการโจมตี อย่างไรก็ตาม ม่านพลังเหล่านั้นเริ่มสลายออกทีละชั้น แม้ว่าหอกจะยังไม่พุ่งมาถึงเป้าหมายด้วยซ้ำ