ตอนที่ 345: อยากจะจับมาตีก้นให้เข็ด “ฮือออออ!” อีฟกอดแมทธิวไว้แน่นขณะที่เธอร้องไห้ออกมาอย่างสุดเสียง นับตั้งแต่มอร์เดรดและแอนนากลายเป็นรูปปั้น เซลีนก็เป็นผู้รับหน้าที่ดูแลสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของตระกูลอินส์เวิร์ธด้วยตัวเอง เหล่าเด็กๆ และวัยรุ่นในหมู่บ้านลอนต์ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากมนตราแห่งทวีป ในขณะนี้ต่างพากันอาศัยอยู่ในที่กำบังใต้ดิน มันเป็นสถานที่หลบภัยที่เจมส์และเหล่านักรบผ่านศึกคนอื่นๆ ในลอนต์แอบสร้างขึ้นอย่างลับๆ หลังจากเหตุการณ์ฝูงสัตว์อสูรคลั่งที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน เพื่อป้องกันสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด พวกเขาจึงตัดสินใจสร้างสถานที่ปลอดภัยสำหรับซ่อนตัวพวกผู้หญิง เด็ก และคนชราในช่วงเวลาฉุกเฉิน ในตอนนี้ เมื่อวลาดิเมียร์ได้รับหน้าที่เป็นผู้ปกป้องลอนต์ เซลีนและเจคิลล์จึงตัดสินใจว่ามันปลอดภัยพอที่จะให้เด็กๆ กลับไปยังบ้านของตนเอง การกระทำนี้ได้เปลี่ยนลอนต์ที่เคยเงียบเหงาราวกับเมืองร้างให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง หลังจากยืนยันกับพวกเขาว่าพ่อแม่ของทุกคนไม่ได้อยู่ในอันตรายที่ใกล้จะถึงตัว เด็กๆ ของลอนต์ก็ร่วมมือกับแมทธิวเพื่อวางแผนอย่างละเอียดในการกำหนดบทบาทหน้าที่ให้กับแต่ละคน เนื่องจากเติบโตมาในชนบท เด็กๆ เหล่านี้จึงพึ่งพาตนเองได้เป็นอย่างดี เพราะพวกเขามักจะออกไปตกปลา ล่าสัตว์ และหาของป่ากับพ่อแม่เป็นประจำ ปัญหาที่แมทธิวเผชิญอยู่ในขณะนี้คือเมืองอีกสองแห่งที่เป็นส่วนหนึ่งในดินแดนของพวกเขา ฟูเชียและซินนาร์ถูกรวมเข้าเป็นดินแดนของพวกเขามานานแล้ว และมันเป็นหน้าที่ของเขาในฐานะรักษาการวิสเคานต์แห่งดินแดนที่จะต้องดูแลให้พวกเขามีความเป็นอยู่ที่ดี นี่คืองานหนักที่แมทธิวต้องเผชิญ แต่เขาก็มั่นใจว่าเขาจะสามารถจัดการมันได้ เพราะอย่างไรเสีย ลีอา ภรรยาของเขาก็อยู่เคียงข้าง และเธอก็เก่งกาจในการบริหารจัดการดินแดนไม่ต่างจากเขาเลย หลังจากอีฟหยุดร้องไห้ เธอหันไปหาวิลเลียมและขอให้เขาช่วยอุ้มเธอขึ้นไปขี่บนหลังของเอลล่า วิลเลียมยินดีต้อนรับคำขอของหลานสาวตัวน้อยผู้น่ารักและพากันออกลาดตระเวนโดยมีอีฟขี่อยู่บนหลังเอลล่า หลังจากพูดคุยกับเจคิลล์เพียงสั้นๆ เขาและวิลเลียมตัดสินใจว่าจะเดินทางออกจากลอนต์ในวันพรุ่งนี้เพื่อไปสำรวจภูมิภาคทางใต้ซึ่งเป็นที่ที่ผู้นำของเดอุสอยู่ในขณะนี้ หลังอาหารค่ำ วิลเลียมและเอียนไปที่บ้านของเซลีนเพื่อให้ผู้เป็นอาจารย์ตรวจสอบความเสียหายในโลกวิญญาณของเขา ในขณะที่สิ่งนี้กำลังดำเนินไป ร่างสองร่างก็ปรากฏขึ้นทางทิศตะวันออกของลอนต์ ซึ่งมีป่าละเมาะเล็กๆ ตั้งอยู่ “เจ้าเป็นใคร?” วลาดิเมียร์เอ่ยถาม “ข้าอาศัยอยู่บนทวีปนี้มานานหลายปี แต่ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องของคนอย่างเจ้ามาก่อนเลย หรือว่าเจ้ามาจากทวีปกลางกันแน่?” แพะแองโกร่าสีขาวขนฟูมองไปที่วลาดิเมียร์ด้วยท่าทางที่สงบ “ข้าเกิดที่ลอนต์และถูกเลี้ยงดูมาโดยเพื่อนสนิทของเจ้า” เอลล่าตอบกลับผ่านทางโทรจิต “เมื่อไม่นานมานี้เองที่ข้าเพิ่งค้นพบว่าข้าคืออวตารของเทพธิดา” เอลล่ามองไปทางบ้านพักของตระกูลอินส์เวิร์ธราวกับกำลังหวนรำลึกถึงความทรงจำอันงดงาม “อย่างไรก็ตาม ร่างสถิตปัจจุบันของข้ายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะรองรับร่างที่แท้จริงได้ ช่างน่าเสียดายที่ข้าจำช่วงเวลาที่สามารถกลายร่างเป็นเทพได้ไม่ได้เลย เนื่องจากข้อจำกัดที่พันธนาการข้าเอาไว้” วลาดิเมียร์ลูบคางของเขาเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องราวเช่นนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นร่างอวตารของเทพธิดาในช่วงเวลาหลายพันปีที่เขามีชีวิตอยู่ “ถ้าอย่างนั้นทำไมเจ้าไม่เปลี่ยนร่างสถิตล่ะ?” วลาดิเมียร์ถาม “หากเจ้าต้องการ ข้าสามารถช่วยเจ้าแย่งชิงร่างสถิตที่แข็งแกร่งพอจะรองรับจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าได้ บางทีเทพีศักดิ์สิทธิ์ในทวีปกลางสักคนอาจจะเป็นคู่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเจ้า” เอลล่าส่ายหัวอย่างหนักแน่น แม้ว่าร่างกายปัจจุบันของเธอจะมีข้อจำกัด แต่มันก็ไม่ได้ถึงขั้นที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัว ท้ายที่สุดแล้ว หากเธอไม่ได้พบกับวิลเลียมในร่างปัจจุบัน เธออาจจะไม่สามารถปลุกความทรงจำในอดีตขึ้นมาได้เพราะการแทรกแซงของเดวิด “เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วย” เอลล่ากล่าว “ข้าตั้งใจจะอยู่เคียงข้างวิลเลียมให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้” วลาดิเมียร์เลิกคิ้วขึ้นขณะถามคำถามอื่น “เด็กคนนั้นเป็นอะไรสำหรับเจ้า? ความสัมพันธ์ของเจ้ากับเขาคืออะไรกันแน่?” หนึ่งในสี่สัตว์ร้ายในตำนานรู้สึกสงสัยว่าเอลล่ามีความสัมพันธ์แบบไหนกับเจ้าเด็กครึ่งเอลฟ์ที่เป็นหลานชายของเพื่อนสนิทของเขา เขาอยากรู้ว่าทำไมตัวตนอย่างเอลล่าถึงเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเขา “วิลเลียมคือคนที่สำคัญที่สุดในโลกนี้สำหรับข้า” เอลล่าเหลือบมองวลาดิเมียร์ครู่หนึ่งก่อนจะเดินจากไป “ข้าหวังว่าเจ้ากับเขาจะเข้ากันได้ดีในอนาคตนะ” แพะแองโกร่าเร่งความเร็วขณะวิ่งไปที่บ้านของเซลีน วลาดิเมียร์มองตามหลังเธอไปพลางตกอยู่ในห้วงความคิด เขาหลับใหลมานานหลายปีและตอนนี้กำลังสงสัยว่าเขาควรจะทำอะไรต่อไปดีหลังจากที่ตื่นขึ้นมาแล้ว สำหรับตอนนี้ เขาตัดสินใจว่าเขาจะปกป้องบ้านเกิดของเจมส์ ส่วนเรื่องที่ว่าเขาจะทำอะไรหลังจากเหตุการณ์นี้สิ้นสุดลง นั่นคือสิ่งที่เขาสามารถคิดออกได้ในระหว่างที่รอให้คำสาปของเจมส์ถูกถอนออกไป - “เจ้ายยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไงกันเนี่ย?” เซลีนถามหลังจากที่มองดูโลกวิญญาณที่พังทลายของวิลเลียม วิลเลียมยิ้มขณะกุมมือของนางเงือกสาวผู้งดงามที่อยู่ข้างกาย “เป็นเพราะแอชครับ ถ้าไม่มีเธอ ผมคงตายไปแล้วล่ะครับท่านอาจารย์” วิลเลียมถอดเสื้อท่อนบนออกและแสดงให้เซลีนเห็นอัญมณีที่ฝังอยู่ในหน้าอกของเขา เขารู้ว่าเซลีนปรารถนาดีต่อเขาเสมอ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจบอกความจริงกับเธอ นี่คือเหตุผลที่แอชปรากฏตัวอยู่ในโลกวิญญาณของเขาด้วย เขาต้องการแนะนำหนึ่งในว่าที่ภรรยาในอนาคตให้เซลีน อาจารย์ของเขาได้รู้จักอย่างเป็นทางการ จอมเวทสาวมองดูอัญมณีอย่างสงสัยและใช้ปลายนิ้วสัมผัสมัน หลังจากเห็นร่างที่แท้จริงของแอช เอลฟ์สาวก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้และหยิกหูของวิลเลียมเบาๆ “ดีมากเลยนะศิษย์ตัวน้อย” เซลีนหยอกล้อพลางดึงหูของวิลเลียม “เจ้าอุตส่าห์หาคนรักมาได้ทั้งที่กำลังจะตาย ข้าประทับใจจริงๆ ที่เจ้าจัดการเรื่องนั้นได้” เซลีนส่ายหัวก่อนจะปล่อยหูของวิลเลียมแล้วตรวจสอบอัญมณีอีกครั้ง “ถ้าข้าจำไม่ผิด หัวใจของนางเงือกช่วยให้เจ้าสามารถรวบรวมพลังวิญญาณไว้ในร่างกายได้” เซลีนให้ความเห็น “ตอนนี้เจ้าสามารถเข้าถึงพลังวิญญาณได้แล้วใช่ไหม?” วิลเลียมพยักหน้ายืนยัน “แล้วถ้าข้าจำไม่ผิด การมอบหัวใจนางเงือกให้ใครสักคนนั้นเปรียบเสมือนการเลือกคนๆ นั้นเป็นคู่ชีวิต” เซลีนพูดพลางเหลือบมองแอชที่ยืนอยู่ข้างวิลเลียม “นี่หมายความว่าเจ้าเลือกเขาเป็นคนรักของเจ้าแล้วใช่ไหม?” “ใช่ค่ะ” แอชตอบ “เขาบอกว่าจะรับผิดชอบฉันค่ะ” เซลีนมองนางเงือกสาวผู้งดงามก่อนจะเปลี่ยนความสนใจกลับมาที่โลกวิญญาณที่พังทลายของวิลเลียม “ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าเขาจะฟื้นตัวเต็มที่?” เซลีนถาม แอชก้มหน้าลงพลางประเมิน “ตามที่ฉันคาดการณ์ไว้ จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสี่ถึงห้าเดือนกว่าที่เขาจะฟื้นตัวเต็มที่ ในตอนนี้เขาจะสามารถต่อสู้ได้เพียงหนึ่งชั่วโมงหากอยู่ลำพัง และได้สูงสุดสามชั่วโมงเมื่อผสานร่างกับฉัน การต่อสู้เกินเวลาที่กำหนดจะสร้างภาระอย่างหนักให้กับทะเลแห่งสติสัมปชัญญะ ซึ่งอาจนำไปสู่การพังทลายโดยสิ้นเชิงได้ค่ะ” เซลีนพยักหน้า เธอเองก็ประเมินได้เช่นเดียวกันหลังจากตรวจสอบสภาพโดยรอบ “ดูแลเขาให้ดีล่ะ” เซลีนกล่าวหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง “ลูกศิษย์ของข้าคนนี้มันโง่ เขาต้องการใครสักคนที่ฉลาดพอจะมาคอยควบคุม” “ไม่ใช่แค่โง่นะคะ เขายังเจ้าชู้ด้วย” แอชผสมโรงกับเซลีนในการนินทาเด็กหนุ่มข้างกาย “ฉันล่ะกังวลเรื่องอนาคตจริงๆ ดูจากที่เป็นอยู่ตอนนี้ เขาคงจะหาผู้หญิงเข้าฮาเร็มเพิ่มอีกแน่ๆ” วิลเลียมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่พังทลายด้านบน เขาอยากรู้เหลือเกินว่าเขาจะบินขึ้นไปให้สูงพอที่จะเข้าไปในรูโหว่ยักษ์ในทะเลแห่งสติสัมปชัญญะของเขาได้หรือไม่ เพราะบางทีการทำแบบนั้นอาจช่วยให้เขาไม่ต้องทนฟังการสนทนาของหญิงสาวผู้งดงามสองคนที่กำลังนินทาเขาอยู่ ลึกๆ ในใจแล้ว เขาอยากจะจับพวกเธอทั้งสองมาตีก้นเสียให้เข็ดจริงๆ แน่นอนว่าเขาก็แค่คิดในใจเท่านั้นและไม่ได้กล้าทำจริงๆ เขาขอสาบานเลยว่าเมื่อเขาโตขึ้น เขาจะทำให้พวกเธอได้รู้ว่าใครคือเจ้านาย และจะลงโทษพวกเธออย่างหนักเลยคอยดู