## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): ในฐานะแมว ลัคกี้ไม่มีความสนใจใด ๆ ในเรื่องการเมืองของมนุษย์ กระนั้น ด้วยเวลาที่อยู่ใกล้ชิดกับเวสมานานพอ ทำให้เขารู้ดีว่าเวสเองก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดกับสมาคมนายพราน แม้แต่แมวอย่างลัคกี้ยังสัมผัสได้ถึงความน่าสงสัยอย่างยิ่งยวดที่พบพรานคนหนึ่ง พร้อมกับ Mentalist Crystal อันทรงคุณค่าทางยุทธศาสตร์ภายในใจกลางเรือธงคอสโมโพลิแทน! ลัคกี้ไม่รู้ว่า Mentalist Crystal มีจุดประสงค์อันใด ทว่าเขาก็พอจะเดาได้ว่ามันคงทำอะไรได้มากกว่าแค่การปรับปรุงประสิทธิภาพของโปรเซสเซอร์ผลึกอันแปลกประหลาดเหล่านั้น ขณะที่พรานคนนั้นเตรียมจะเปลี่ยนลัคกี้ให้เป็นถ้วยรางวัลชิ้นล่าสุดของตน แมวอัญมณีพลันคิดหาทางหลบหนีในทันที แมวตัวนี้เคยตกหลุมพรางแบบนี้มาก่อนในอดีต ทว่าบัดนี้เขาแตกต่างจากตัวตนในอดีตอย่างลิบลับ! หลังจากได้ลิ้มรสและย่อยสลายวัตถุดิบอันล้ำค่าอย่าง ATC-A และ EE-343F-00334R มาแล้ว ลัคกี้มีหนทางมากมายที่จะกระโดดหลุดพ้นจากกับดักนี้ เขาจะทะลวงผ่านโล่พลังงานสีครามด้วยพละกำลัง หรือจะพยายามเทเลพอร์ตตัวเองไปไกลหลายร้อยเมตรก็ได้! ไม่มีทางเลือกใดที่ง่ายดาย และลัคกี้จะต้องใช้พลังงานมหาศาลในการทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน ทว่ามันก็ดีกว่าการเผชิญหน้ากับพรานผู้แข็งแกร่งและมีอาวุธครบมือคนนี้! ในเสี้ยววินาทีที่ลัคกี้ตัดสินใจที่จะทะลวงผ่านโล่พลังงานสีครามหลายชั้นด้วยพละกำลัง พรานที่ยืนอยู่อีกฟากของห้องข้อมูลก็เคลื่อนไหวอย่างน่าประหลาดใจ เขาผ่อนคลายท่าทางอย่างจงใจและเก็บอุปกรณ์ล่าสัตว์ของตน พอร์ตข้อมือบนชุดเกราะพับเก็บตาข่ายดักจับเข้าไปโดยอัตโนมัติ พรานคนนั้นยังเก็บหอกของเขากลับเข้าสู่ช่องเก็บของที่ติดตั้งอยู่บนเกราะหลังด้วย "เจ้าคือลัคกี้ สัตว์เลี้ยงกลไกที่ติดตามศาสตราจารย์เวส ลาร์คินสัน นับตั้งแต่เขากลายเป็นนักออกแบบเมชาฝึกหัด" เมื่อสัมผัสได้ว่าพรานคนนั้นไม่ได้ต้องการจะเปลี่ยนลัคกี้ให้เป็นถ้วยรางวัล แมวตัวนั้นก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แม้จะยังคงระแวดระวังกลอุบายใด ๆ ทว่าแมวอัญมณีก็ยินดีที่จะให้โอกาสพรานผู้ลึกลับคนนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพรานคนนั้นหดหมวกกันน็อกกลับ เผยให้เห็นศีรษะมนุษย์ที่ดูแก่กร้านแต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "เหมียว" "ข้าคือโซโต นิล ข้าเป็นพรานบรรดาศักดิ์ที่สมาคมนายพรานให้การรับรอง พรานผู้ร่วมอุดมการณ์เห็นสมควรเรียกข้าว่า ผู้พเนจรแห่งห้วงลึก เพราะความหลงใหลในการล่าเดี่ยวของข้านั้นแข็งแกร่งจนข้ามักจะรุกล้ำเข้าสู่ห้วงอวกาศของต่างดาวเพื่อล่าเอ็กโซบีสต์ (Exobeasts) พร้อมกับหลบเลี่ยงการตรวจจับจากเอเลี่ยนเจ้าถิ่น เจ้าคงไม่อาจเข้าใจความตื่นเต้นของการล่าที่ประสบความสำเร็จและการกลับสู่ห้วงอวกาศของมนุษย์พร้อมกับการหลบเลี่ยงการตรวจจับและการไล่ล่าของเอเลี่ยนได้หรอก" ลัคกี้เอียงศีรษะแบบแมว ๆ แม้แต่สำหรับแมวผู้รักการผจญภัยอย่างเขา นี่ก็ฟังดูบ้าคลั่งเกินไปแล้ว! "เหมียว เหมียว!" "ข้าไม่เข้าใจภาษาของเจ้า แต่ข้าล่าเอ็กโซบีสต์มามากพอที่จะอนุมานความหมายของเจ้าได้ หากเจ้ากำลังถามว่าข้ามาอยู่ที่นี่ทำไม ข้าก็ไม่อาจให้คำตอบที่ตรงไปตรงมาได้ เจ้าจะต้องนำสิ่งที่เรียนรู้กลับไปหานายของเจ้า เพื่อให้เขาพยายามไขปริศนานี้ ข้ายินดีที่จะกล่าวว่าข้าไม่ใช่มิตรหรือศัตรูของนายเจ้า ข้าอาจกำลังอยู่บนเรือรบของคอสโมโพลิแทน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าเป็นคอสโมโพลิแทนเสียเอง ข้าเป็นเพียงแขกผู้มาเยือน ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น ไม่มีอะไรน้อยไปกว่านั้น" "เหมียว...?" ลัคกี้มองอย่างไม่เชื่อสายตา ท้ายที่สุด ไม่ว่าพรานคนนี้จะพูดความจริงเกี่ยวกับตัวตนของตนหรือไม่ก็ตาม มันก็เป็นเรื่องน่าสงสัยอย่างยิ่งที่พรานจะมาเฝ้า Mentalist Crystal อยู่บนเรือธงคอสโมโพลิแทนของจริงเช่นนี้! หากผู้ที่เรียกขานตนว่า ผู้พเนจรแห่งห้วงลึก เป็นส่วนหนึ่งของการสมรู้ร่วมคิดแล้วล่ะก็ คงมีผู้เกี่ยวข้องอีกมากมายนอกเหนือจากตัวเขาเอง! โซโต นิล เผยรอยยิ้มอันลึกลับขณะเผชิญหน้ากับแมวชื่อดังแห่งลิ้นปีศาจ "ข้าไม่ใช่มิตรหรือศัตรูของเจ้า ข้าไม่ได้คุกคามเจ้า และข้าจะไม่ขัดขวางเจ้าจากการทำสิ่งที่ได้รับมอบหมายบนเรือรบนี้ หลังจากข้าส่งข้อความที่เจ้าควรนำไปบอกนายของเจ้าแล้ว ข้าจะนำ Mentalist Crystal ชิ้นนี้ไป และอพยพออกจากเรือนี้อย่างเงียบ ๆ เจ้าจะทำอะไรเพื่อขัดขวางการกระทำของข้าไม่ได้" ลัคกี้ไม่ต้องการปล่อยให้ Mentalist Crystal หลุดมือไป! ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะได้โอกาสกินวัตถุดิบอันล้ำค่าเช่นนี้อีก เวสย่อมไม่เก็บมันไว้ให้เขาอย่างแน่นอน! "เหมียว เหมียว เหมียว!" แม้ลัคกี้จะรู้สึกเกรงขามพรานบรรดาศักดิ์ผู้นี้อยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอถึงขนาดนั้น แมวอัญมณีไม่เคยเข้าปะทะอย่างจริงจังมานานหลายปีแล้ว ถึงเวลาแล้วที่เขาจะได้ทดสอบความสามารถในการต่อสู้ที่ได้รับการอัปเกรดของเขากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แม้ลัคกี้จะดูเหมือนใกล้จะเริ่มการปะทะเข้าไปทุกที แต่ผู้พเนจรแห่งห้วงลึกก็ยังคงมั่นใจ "หากเจ้าต้องการเค้นคำตอบจากปากของข้าและแย่งชิง Mentalist Crystal ชิ้นนี้ไปให้นายของเจ้า เจ้าจะต้องต่อสู้กับข้าเพื่อมัน เอาชนะข้าแล้วรับรางวัลของเจ้าไป หากเจ้าแพ้ เจ้าก็จะตกอยู่ภายใต้ความเมตตาของข้า เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการท้าดวลกับข้า? ยังไม่ชัดเจนว่าใครจะเป็นผู้ล่า และใครจะเป็นผู้ถูกล่าในการประลองครั้งนี้" ลัคกี้เปี่ยมด้วยความมั่นใจในพละกำลังที่เขาได้สั่งสมมาตลอดหลายปี พรานคนหนึ่งจะรับมือกับความสามารถที่ได้รับการอัปเกรดของเขาได้อย่างไร? ทว่า... พรานไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดา พวกเขาเป็นผู้บ่มเพาะที่ได้รับความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องกับการล่าที่ประสบความสำเร็จทุกครั้ง พรานบรรดาศักดิ์ที่กล้าบุกรุกเข้าไปในอาณาเขตของเอเลี่ยนเพียงเพื่อล่าเอ็กโซบีสต์ของพวกมัน ย่อมไม่ควรอ่อนแอแม้แต่น้อย! พรานยังเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่กว่าทหารทั่วไปมาก เพราะคนอย่างผู้พเนจรแห่งห้วงลึกย่อมมีประสบการณ์ในการรับมือกับสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดและไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เมื่อผู้พเนจรแห่งห้วงลึกจ้องมองเข้าไปในเซ็นเซอร์ตาที่เรืองแสงของลัคกี้ แมวอัญมณีก็รู้สึกอย่างแรงกล้าว่าเขาอาจจะกลายเป็นเหยื่อในการเผชิญหน้าครั้งนี้! หางของลัคกี้กระตุกอย่างประหม่าขณะที่เขาตัดสินใจที่จะเลือกความระมัดระวังเป็นหลัก "เหมียว เหมียว..." "ข้าถือว่านี่คือการยอมรับข้อเสนอของข้า นั่นเป็นเรื่องดี อย่างที่ข้าได้กล่าวไป ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายหรือขัดขวางเจ้า เป้าหมายของเราไม่ได้สอดคล้องกันหรือเข้ากันได้ เจ้านายของเรามีวาระที่แตกต่างกันมาก ซึ่งบางครั้งอาจทำให้พวกเขาขัดแย้งกัน แต่พวกเขาก็มีเป้าหมายร่วมกัน จงเชื่อมั่นว่าพวกเขามีสิ่งร่วมกันมากพอที่จะไม่มีเหตุผลให้เราต้องต่อสู้กัน" นั่นทำให้ลัคกี้สับสนงุนงงโดยสิ้นเชิง มันลอยอยู่เหนือหัวอาร์คีเมทัลของเขา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะต่อสู้ต่อไปหรือถอยห่างและปล่อยให้ผู้พเนจรแห่งห้วงลึกนำ Mentalist Crystal ไป แม้ว่าลัคกี้จะต้านทานสิ่งล่อใจที่จะงับมันได้ เขาก็จำได้อย่างชัดเจนว่ากลอเรียนาต้องการ Mentalist Crystal ทั้งหมดเพื่อนำไปอัปเกรด Minerva ครั้งใหญ่! เพื่อ Mech บัญชาการระดับเอซในอนาคต ลัคกี้ไม่อาจยอมแพ้ได้ง่ายดาย เมื่อเห็นว่าแมวอัญมณีค่อย ๆ แสดงท่าทีระมัดระวัง พรานผู้แปลกประหลาดก็ถอนหายใจออกมา "เจ้าติดต่อเจ้านายของเจ้าได้หรือไม่?" "เหมียว" "ข้าถือว่าเจ้าทำได้ แต่การทำเช่นนั้นจะเปิดเผยการรุกล้ำของเจ้า ยุติธรรมดี ถ้าอย่างนั้น ลองพิจารณาสิ่งนี้สหายแมวกลไกของข้า พรานใหญ่ได้ต่อสู้อย่างไม่ลดละเพื่อรักษาสายการป้องกันของเราและหยุดยั้งเอเลี่ยนเจ้าถิ่นจากการยึดครองพื้นที่ที่มนุษย์ครอบครอง เขามีเลือดของทหารต่างดาวมากมายติดมือ และเขาได้เปลี่ยนวาฬเฟสโบราณที่ล่ามาครั้งล่าสุดให้เป็นถ้วยรางวัลส่วนตัวของเขา จะไม่มีการปรองดองกันอย่างแน่นอนระหว่างเขากับ Red Cabal เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าเขาและองค์กรที่เขาก่อตั้งขึ้นได้กลายเป็นกบฏ?" นั่นฟังดูบ้าคลั่งเกินไปแม้แต่สำหรับแมว! "เหมียว" ลัคกี้ส่ายหน้า สำหรับความสัมพันธ์ของเรากับคอสโมโพลิแทน เจ้าจะต้องรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่ศัตรูของเราเสียทีเดียว แม้ความเชื่อของพวกเขาจะสุดโต่งและไม่ธรรมดาเพียงใด พวกเขาก็ยังคงเป็นมนุษย์ เช่นเดียวกับตระกูลลาร์คินสันของเจ้า พวกเขาอาจเป็นศัตรูของเรา แต่ต่างจากศัตรูต่างดาวของเรา เรายังคงมีอัตลักษณ์ร่วมกันกับคอสโมโพลิแทน นั่นทำให้เราสามารถติดต่อกับพวกเขาได้ และบางครั้งก็มีการแลกเปลี่ยนลับ ๆ ข้าไม่ปฏิเสธว่าการทำธุรกรรมลับเหล่านี้ไม่น่าเคารพ แต่ส่วนที่เหลือของอารยธรรมมนุษย์ก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องเช่นกัน การปรากฏตัวของข้าบนเรือลำนี้ไม่ได้มีเจตนาจะดูหมิ่นเจ้านายของเจ้า นี่คือเหตุผลที่ข้ายินดีที่จะลืมเรื่องการรุกล้ำของเจ้าและจากไป เพื่อให้เจ้าทำในสิ่งที่เจ้าต้องการ" "เหมียว" ลัคกี้จ้องมองไปที่ Mentalist Crystal "นี่" ผู้พเนจรแห่งห้วงลึกกล่าวพลางหยิบ Mentalist Crystal ออกจากตำแหน่งกลางอย่างไม่ใส่ใจ และวางมันลงในภาชนะที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างระมัดระวัง "มันไม่ได้เป็นของเจ้า และมันก็ไม่ใช่ของคอสโมโพลิแทนมานานแล้ว พวกเขาได้ใช้ประโยชน์จากมันแล้ว และควรจะถูกส่งไปยังความว่างเปล่า ข้าจะนำ Crystal นี้กลับไปเพื่อให้มันถูกนำไปใช้ประโยชน์ที่คู่ควรยิ่งขึ้น เว้นแต่... เจ้าต้องการที่จะท้าทาย?" ประกายไฟเปรียบเปรยลอยอยู่ในอากาศขณะที่พรานกล่าวคำพูดสุดท้ายเหล่านั้น ลัคกี้พยายามประเมินโอกาสของเขากับนักสู้มนุษย์ที่เตรียมพร้อมคนนี้ และรู้สึกไม่มั่นใจในโอกาสของเขาอย่างเต็มที่นัก "เหมียว เหมียว เหมียว..." พรานบรรดาศักดิ์ผ่อนคลายลงเล็กน้อย "หากเจ้าต้องการคำตอบเพิ่มเติม ข้าก็ให้ได้ แต่เพียงสั้นๆ การต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่นอกเรือไม่ได้เป็นผลดีต่อเรือคอสโมโพลิแทนเลย เจ้าต้องการรู้อะไร?" "เหมียว เหมียว เหมียว... เหมียว เหมียว, เหมียว?" เขาขมวดคิ้ว "ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าพยายามจะถามอะไร หากเจ้ากำลังพยายามหาเหตุผลว่าทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่ ข้าก็จะให้คำตอบที่อนุญาตได้ คอสโมโพลิแทนเป็นศัตรูของเรา... แต่พวกเขาก็อาจเป็นเครื่องมือของเราได้เช่นกัน ตราบใดที่เจ้านายของเจ้าสร้างความสัมพันธ์ฉันมิตรกับกลุ่มเซลล์ของพวกเขาหนึ่งกลุ่มหรือมากกว่านั้น เขาก็จะพบว่าการทำให้พวกเขาดำเนินการแทนเจ้าไม่ใช่เรื่องยาก... บ่อยครั้งโดยที่ศัตรูของเจ้าไม่ล่วงรู้ถึงการมีส่วนร่วมของเจ้า มันไม่ฟังดูสะดวกสบายหรอกหรือที่จะมีองค์กรลับคอยจัดการเรื่องสกปรกที่ปกติแล้วจะทำให้ชื่อเสียงของเจ้าเสื่อมเสียหากถูกเปิดเผย?" ลัคกี้ดูตกใจสุดขีด! "เหมียว!" "ฮ่าฮ่าฮ่า! พรานใหญ่ไม่ได้ควบคุมเราทั้งหมด เราไม่ได้แจ้งทุกการกระทำที่เราทำไปให้เขาทราบ แม้ว่าจะพิสูจน์ได้ว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้อง เขาก็ย่อมสามารถหาเหตุผลมาอ้างความชอบธรรมในการตัดสินใจที่ลับๆ ล่อๆ ได้อย่างแน่นอน องค์พระผู้เป็นเจ้าดำรงอยู่และสิ้นสุดด้วยการล่า ในฐานะพรานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาในหมู่พวกเรา เขารู้ดีกว่าใครๆ ว่าเพื่อจัดฉากการล่าที่ดี บางครั้งก็จำเป็นต้องเตรียมสนามล่าล่วงหน้า มหาสมุทรสีแดงทั้งหมดคือสนามล่าของเขา" "เหมียว?" ลัคกี้เอียงศีรษะด้วยความสับสน "สำหรับสนามล่าแล้ว ดาราจักรแคระที่เราอาศัยอยู่นี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยเหยื่อเป็นพิเศษ ทว่า... ระบบนิเวศกำลังเสียสมดุล มนุษย์อย่างเราอาจถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นที่รุกราน แต่การเข้ามาของเราอาจส่งผลดีอย่างมาก เนื่องจากการปะทะกับเอเลี่ยนเจ้าถิ่นได้กระตุ้นให้ทั้งสองฝ่ายของสงครามแดงพัฒนาได้เร็วขึ้นและนำเทคโนโลยีของกันและกันมาปรับใช้ สนามล่าแห่งนี้ต้องการการเปลี่ยนแปลงอีกมากเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่ยั่งยืนและเหมาะสมยิ่งขึ้น ข้าเป็นส่วนเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งของแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่าในการปรับเปลี่ยนสนามล่าอันยิ่งใหญ่นี้ตามเจตจำนงของพรานใหญ่ นั่น... คือทั้งหมดที่ข้าได้รับอนุญาตให้แบ่งปันกับเจ้าและเจ้านายผู้โด่งดังของเจ้า เมื่อเวลาผ่านไป เขาจะค้นพบความหมายของคำพูดของข้าเอง" "เหมียว! เหมียว เหมียว! เหมียว!" "หากเจ้ากำลังถามว่าเรามีส่วนเกี่ยวข้องกับการซุ่มโจมตีกองเรือของเจ้านายเจ้าหรือไม่... แล้วจะทำไมล่ะหากเรามี?" พรานบรรดาศักดิ์ยิ้มกว้างอย่างจงใจให้กับลัคกี้ "ขอข้ากล่าวย้ำว่าเราไม่ใช่มิตรหรือศัตรูของเจ้า นั่นไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีแผนการต่อเจ้านายของเจ้า ตัวอย่างเช่น เราอาจรู้สึกว่าจำเป็นที่ผู้นำของมนุษยชาติแดงในอนาคตจะต้องเผชิญกับความท้าทายที่ร้ายแรง เราอยากรู้ว่าจะสามารถดึงพรานภายในออกจากหัวใจที่รุนแรงของเขาได้หรือไม่ เราไม่สามารถยอมรับการเป็นผู้นำของมนุษย์ที่มีความคิดแบบเหยื่อตรงข้ามกับผู้ล่าได้ หากเขาสามารถล่าได้สำเร็จในวันนี้ การขึ้นสู่ตำแหน่งของเขาในเยิร์นสตอลล์ก็จะหลีกเลี่ยงไม่ได้" กล่าวจบลับ ผู้พเนจรแห่งห้วงลึกก็หันหลังและเปิดใช้งานระบบพรางตัวที่มีประสิทธิภาพน่าทึ่งของตน ห้องข้อมูลกลับสู่ความเงียบงัน โปรเซสเซอร์ผลึกโดยรอบมืดลงเมื่อกิจกรรมของพวกมันเสื่อมลงหลังจากการนำ Mentalist Crystal ออกไป ลัคกี้รู้สึกถูกล่อลวงให้ไล่ตามผู้พเนจรแห่งห้วงลึกไป ทว่าความระมัดระวังของเขาเหนือกว่าในครั้งนี้ แมวตัวนั้นคิดว่าเป็นความคิดที่ไม่ดีที่จะไปยุ่งกับพรานผู้ทรงพลังที่เห็นได้ชัดว่ามีจุดประสงค์ลึกลับในการมาอยู่ที่นี่!