บทที่ 1562 - เตรียมการทหารเอธาน แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth โมฟานกระจาย “วัสดุมืด” ไปที่ซาเยด เขาแน่ใจว่าซาเยดพอใจกับการเก็บ “วัสดุมืด” ไว้พอเพื่อที่จะก้าวไปขั้นต่อไป เมื่อซาเยดเลี้ยวเข้มุม เงาของเขาข้ามเงาของแจกันยักษ์ใกล้เคียง ซาเยดและสองทหารหญิงไม่ได้สังเกตว่าเงาของเขาเริ่มบางลง ก้าวเท้าของซาเยดและเสียงสนทนาของพวกเขาเลือนหายออกไปไกล โมฟานกำลังจะออกมาจากเงาเมื่อสังเกตเห็นกล้องวงจรปิดกำลังมองมาที่เขา โชคดีที่เขาไม่ได้ออกมาทันที ถ้าเขาออกก็อาจถูกเปิดเผยแล้ว โมฟานพูดกับตัวเองอย่างขมขื่น ที่ฐานทหารเช่นนี้มีคนเฝ้ากล้องวงจรปิดตลอด 24 ชั่วโมง พวกเขาอาจไม่ได้เห็นโมฟานโดยตรง แต่ถ้าเห็นเงาเคลื่อนที่เอง ผู้เฝ้าดูที่มีประสบการณ์จะรู้ว่า “แม่มังกรเงา” แทรกซึมเข้ามาในฐาน พวกเขาจะส่ง “แม่มังกรแสง” ไปตามทันที! โมฟานรออย่างอดทน แล้วเขาก็ได้ยินฝีเท้ากลุ่มหนึ่งเดินผ่านด้วยความเร็ว เขารอให้เงาของพวกเขาเข้าใกล้ แล้วก็ตามเข้าสู่เงานั้นเพื่อเดินทางต่อไปยังสถานที่ถัดไปอย่างสะดวก การช่วยชีวิตอาปาสสำคัญกว่าการชะล้างชีวิตแกงม่า โมฟานจึงตัดสินใจปล่อยแกงม่าไว้ก่อนและตามเงาบินไปตามคำแนะนำขณะค้นหาอาปาสในผังอาคารที่ซับซ้อน อาคารมีหลายชั้นและห้องโถงที่ซับซ้อนมาก ทุกมุมถูกกล้องวงจรปิดครอบคลุม โมฟานจึงไม่มีทางเลือกนอกจากพึ่งพาทหารที่เดินผ่านเพื่อเคลื่อนที่ — “ทำไมยังไม่มีใครมาหาเลย?” โมฟานเริ่มตื่นตระหนกขณะรออยู่มุมใต้ไฟส่อง จำนวนทหารที่เดินผ่านลดลงเมื่อนำเข้าเข้าไปลึกในอาคารมากขึ้น เนื่องจากต้องการสิทธิ์การเข้าถึงสูงกว่าที่ให้กับพื้นที่นั้น พอดีโมฟานกำลังจะหมดความอดทน เขาก็ได้ยินเสียงรองเท้ากระทบพื้นชัดเจน เขามองไปทางเสียงและเห็นชายชราคลัมน้ำยาวสีดำใส่ใจกำลังมาทางเขา โค้ททหารนั้นใหญ่เกินกว่าร่างของเขา เกือบล่วงถึงพื้น ชายชราก็หยุดเคลื่อนที่ทันทีเมื่อเข้าใกล้โมฟาน หัวใจของโมฟานพองกระโดด! “อย่าให้ฉันคิดว่าเขาสามารถรับรู้การมีอยู่ของฉันได้!?” โมฟานรู้สึกอึดอัดใจ ชายชราดูเหมือนหยุดเพราะมีความคิดกระโจนเข้ามาในหัว เขายังคงเดินต่อหลังหยุดชั่วครู่ โมฟานค่อยๆ แนบตัวเข้ากับเงาของชายชรา แต่ไม่ทราบเหตุผลทำไมโมฟานถึงเสียใจในทันทีหลังจากได้ “ขึ้นรถ” ไป การบ่มเพาะของชายชรานั้นโดดเด่น หากเขาเป็นแม่มังกรแสงหรือแม่มังกรเงา คงจะสังเกตเห็นโมฟานแล้ว โชคดีที่ชายชรายังไม่แสดงอาการใดๆ เป้าหมายของชายชราไม่ใช่ที่โมฟานตั้งใจจะไป โมฟานแยกทางจากชายชราที่ช่วยให้เขาเดินทางได้ไกลพอถึงทางเข้าสู่ห้องกว้างใต้ดิน แม้แยกจากเงาของชายชราแล้ว โมฟานก็ยังรู้สึกกังวล เขารู้สึกว่าชายชรารู้ถึงการมีอยู่ของเขา หากชายชรารู้ว่าเขาคือผู้บุกรุกแล้ว โมฟานคงไม่มีโอกาสเอาชนะได้เลย โมฟานพบบันไดที่ไม่ได้ถูกรบกวนโดยกล้องวงจรปิด พาเขาลงไปอีกชั้น หน้าที่มืดมิดเหมาะเจาะสำหรับการลอบเร้น — ประตูห้องโถงปิดสนิท ชายชรากะโค้งเดินมาที่กลางห้อง ทหารอยู่ในห้องก็ตกใจทันทีและทำการไหว้ด้วยความเคารพสุดยอด ทหารผู้รับผิดชอบยืนตรงขึ้นมาถาม “ผู้บังคับบัญชาที่เคารพ, มีอะไรให้เราช่วยบ้าง?” “อ๋อ... ฉันคงมาผิดที่นี่ ฉันควรไปด้านบน ฉันคงแก่จนทำผิดพลาดแบบนี้ได้,” พลเอกฮาเคนส่ายศีรษะและถอนหายใจ “ขอรับเกียรติที่พาคุณไปยังที่นั้น!” ทหารคนหนึ่งรีบอาสา “ไม่จำเป็นหรอก, ทำหน้าที่ของคุณให้เต็มที่” พลเอกฮาเคนโบกมือและเดินออกจากประตู เขามองไปทางที่โมฟานเดินออกไปด้วยสีหน้าสับสน “เด็กนั่นมาทำอะไรที่นี่กันนะ?” พลเอกฮาเคนพูดกับตัวเอง เฟนนาเคยส่งข้อเสนอดึงประตูนรกลงสู่ผู้อาวุโสของเธอเมื่อนานมาแล้ว ในฐานะพลเอกกองทัพไคโร ฮาเคนคุ้นเคยกับรายละเอียดในข้อเสนอของเธอ จึงเคยอ่านข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับโมฟาน พลเอกฮาเคนรู้ว่าโมฟานซ่อนอยู่ในเงา แต่เขาไม่ได้เปิดเผยหนุ่มนั้น เขาต้องการรู้ว่าโมฟานแอบเข้ามาในฐานทำไม! — — สองชั้นลึกลงไปจากฐานทหาร... “พลังเงาที่นี่แรงมาก... ไม่แปลกเลยที่คืนอสูรยังคงเติบโตต่อไป,” โมฟานกระซิบ โมฟานเดินได้อย่างอิสระในความมืด และพบว่าแห่งนี้ไม่ใช่สถานทหาร แต่เป็นคุก! เซลล์ต่างๆ ถูกสาปด้วยพลังมืด เมื่อโมฟานเงยหน้าเข้าไปในหนึ่งเซลล์ เขาตระหนักว่าในเซลล์นั้นไม่ได้เป็นมนุษย์ แต่เป็นคนงูที่กลบเก็บอยู่มุม! คนงูมีตาเป็นรูปสามเหลี่ยมจ้องมองโมฟานด้วยความโกรธ มันกระเด้งเข้าหาโมฟานแล้วพุ่งใส่ประตูอย่างหนัก มันพยายามขุดทางขาออกจากกรงและกลืนกินเขา โมฟานสละตัวถอยกลับโดยอัตโนมัติ เป็นเรื่องปกติที่สถาบันเวทมนตร์จับสัตว์ปีศาจ ศูนย์วิจัยสมาคมเวทมักจับสัตว์ปีศาจเพื่อศึกษา พฤติกรรมและความสามารถของพวกมัน พวกเขายังทำการทดลองกับศัตรูเหล่านั้นด้วย ที่จริง มีข่าวลือว่า มนุษย์ได้เรียนรู้เวทมนตร์จากสัตว์ปีศาจเหล่านั้นมากมาย! โมฟานเดินหน้าต่อไป เขาตะลึงกับจำนวนเซลล์ใต้ดิน มีสัตว์ปีศาจเก็บไว้มากกว่าหนึ่งร้อยตัว ในนั้นมีแมง้ำแดงที่ถูกขังในเซลล์ขนาดยักษ์ ระดับของมันไม่ได้ต่ำเลย! “ทหารที่นี่ทำอะไรกันอยู่?” โมฟานงงยิ่งกว่าเดิม เขาใกล้ถึงตำแหน่งของอาปาสแล้ว ในที่สุดเขาก็พบที่ที่ถูกล็อกไว้ในเซลล์ที่ปกป้องด้วยรูปแบบเวทมนตร์ เซลล์นี้แตกต่างจากเซลล์อื่น เต็มไปด้วยผลึกหินสีฟ้า ผนังปิดล้อมด้วยผลึกเสมอ เหมือนพระราชวังสีฟ้าอันมหัศจรรย์ โมฟานได้ยินเสียงก้าวเข้ามาใกล้จากด้านหลัง ก่อนที่เขาจะได้มองใกล้เซลล์ เขาหันไปมองและเห็นชายแข็งแกร่งร่างยักษ์ ดวงตาเยือกเย็นและลักษณะอัศวินส่องแสงในความมืด โมฟานตื่นเต้นทันที เขาจ้องมองชายคนนั้นที่กำลังเข้ามา “ทำไมคุณถึงมานี่ได้ไกลขนาดนี้? ไม่รู้หรือว่าเวลานี้ควรละทิ้งหลังจากรู้ว่าหน่วยงานของรัฐมีส่วนเกี่ยวข้อง? หรือบางทีก็ไม่เคยเรียนในประเทศของคุณเลยว่า ยิ่งแสวงหาความจริงมากเท่าไหร่ สถานการณ์ก็ยิ่งแย่ลง!” ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “คุณว่าใคร?” โมฟานตอบกลับ “ผู้บังคับบัญชาของแกงม่า, ผู้บัญชาการศึก, พลเอกเอธาน! อย่ากลัว, ฉันไม่ได้อยากทำร้ายคุณ แค่อยากพูดคุย เท่านั้นเอง ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร,” เอธานตอบอย่างใจเย็น ชายคนนั้นไม่ได้โจมตีโมฟาน เขาสามารถสังหารโมฟานได้ในพริบตาถ้าปล่อยให้เขาใช้ธาตุปีศาจของตน ชายคนนั้นไม่ได้แสดงเจตนาทำร้าย เขาเดินเข้าไปในเซลล์และโบกมือลบรูปแบบเวทมนตร์ โมฟานงงจนไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อ จากนั้นชายคนนั้นเชื้อเชิญให้เขาเข้าในเซลล์ด้วยการชี้ โมฟานรู้ว่าการต่อสู้ไม่เป็นประโยชน์ในสถานการณ์นี้ เขาเดินเข้าไปในเซลล์ พลเอกเอธานเดินนำหน้าดูเหมือนกำลังพานำทาง “ใจเย็นๆ ผมแค่อยากให้คุณฟังสิ่งที่ผมอยากบอก,” พลเอกเอธานพูด “คุณต้องอธิบายตัวเองกับผมจริงหรือ?” โมฟานพูดด้วยคม พลเอกเอธานยิ้มแล้วพูด “เพื่อนเก่าของผมเคยให้คำแนะนำว่าอย่าเผชิญหน้ากับคุณ มิฉะนั้นเรื่องจะซับซ้อนมาก” “เพื่อนเก่า?” โมฟานขมวดคิ้ว “เธอคือศัตรูของคุณ ฉันรู้ว่าคุณพิเศษขนาดไหน ฉันไม่อยากให้คุณทำให้ฉันต้องเจอปัญหา ฉันเกลียดปัญหา; พีระมิดคาฟเรเป็นปัญหาใหญ่พอสำหรับฉัน!” พลเอกเอธานเดินต่อไป พวกเขาเดินผ่านเสาโคมอันท่วมท้นหลายสิบอัน และมาถึงที่ที่ปกคลุมด้วยขนนกเป็ดสีขาว ขนนกกระจายอยู่บนพื้นเหมือนเตียงหรูหรา แต่แทนที่เจ้าหญิงอียิปต์จะนอนบนนั้น มีเมดูซ่า หน้าหลักและลำตัวบนปกคลุมด้วยผมของเธอ ส่วนลำตัวล่างเต็มไปด้วยเกล็ดสีแดงแวววาว! เป็นเมดูซ่าเยาวชนที่โมฟานเคยเจอมาก่อน เขายังคงจำหน้าสีฟ้าอยู่ได้ชัด เมดูซ่าเยาวชนรับกลิ่นของโมฟานแล้วก้าวเข้ามาอย่างโกรธทันที ร่างกายของเธอยืดหยุ่นมาก เธอเคลื่อนที่ช้า ๆ โดยใช้หางค้ำยันร่างยาวของเธอ เส้นผมเหนียวของเธอดูน่าสะอึง ขาหน้าสีฟ้าของเธอและร่างกายคล้ายคนหญิง แต่ไม่สวยเลย เมดูซ่าเยาวชนเข้าใกล้โมฟานและยืดลิ้นออกมา ปลายนิ้วลิ้นสัมผัสเบา ๆ ที่ใบหน้าของโมฟานขณะที่เขายังคงนิ่ง โมฟานเคยทำลายเจ้าหญิงเมดูซ่าแห่งแมงกระพรุนแล้ว ซึ่งอาจเป็นคุณยายของเมดูซ่าเยาวชนนี้ ทำไมเขาถึงกลัวเมดูซ่าเด็กนี้? แม้เมดูซ่าโตขึ้น เธอก็อาจเป็น “มังกรแมงกระพรุนแดง” ระดับราชาแห่งธรรมดาเท่านั้น!