บทที่ 1551 จับทั้งหมดในหนึ่งเน แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth นอกเหนือจากปีศาจงูและสภาวะ แม้แต่ซอมบี้ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอมตะก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นเช่นกัน ไคโรต้องต่อสู้กับปีศาจงูและสภาวะอยู่แล้ว และตอนนี้กองทัพซอมบี้ที่ยากต่อการทำลายด้วยจำนวนมหาศาลก็กำลังก้าวหน้าเข้ามาอีกด้วย มันยากจะบอกว่าไคโรจะสามารถป้องกันตนได้ได้นานแค่ไหน! ไคโรอยู่ในสถานการณ์แย่ที่สุดกึ่งครึ่งของเมืองถูกซอมบี้ครอบครอง พวกมันค่อย ๆ คืนดินแดนของตนหลังจากซ่อนตัวและรอคอยเป็นเวลานาน แสงตายของพีระมิดคาฟเร่ส่งต่อไปไกลกว่าที่เคย แสงตายคลอบคลุมทั่วทั้งเมืองและปลุกซอมบี้ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วกิสเซลและดินแดนบาร์โก แสงตายยิ่งอยู่ยาว น่าเป็นไปได้ที่อมตะที่หลับอยู่ลึก ๆ จะตื่นขึ้น แม้ว่า กองทัพไคโรจะเชี่ยวชาญในการป้องกันเมืองอยู่แล้ว การป้องกันของพวกเขาก็จะพังทลายอย่างแน่นอนเมื่อตัวฟาโรห์บางคนปรากฏตัว! ด้วยซอมบี้เป็นเหตุผล ผู้รบเชิงเวทก็ไม่มีเวลาจะเสียเปล่ากับโมฟานและคนอื่น ๆ อีกต่อไป! เหล่าอัศวินเวทบางคนยังคงไล่ตามพวกเขาอยู่อีกอยู่บ้าง กองทัพบางกองก็มาปะทะพวกเขาเช่นกัน แต่ตราบใดที่ไม่ใช่กองทัพเต็มรูปแบบของอัศวินระดับกลาง พวกเขาก็ไม่มีโอกาสหยุดยั้งอัศวินระดับสูงสามคนได้ บุกเข้าเมืองด้วยกำลังมันง่ายกว่าที่คาดคิดมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่อุ่นใจเลยเพราะจุดหมายปลายทางของพวกเขายิ่งอันตรายกว่าการบุกเข้าเมือง พวกเขากำลังมุ่งตรงเข้าสู่ฐานทหารศูนย์กลาง! ฐานนั้นเป็นสำนักงานใหญ่ของกองทัพ ดังนั้นคนในนั้นต้องเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงด้วย มีกัปตันกระจายอยู่ทั่วทุกมุม... “โมฟาน, เธอแน่ใจว่าเธออยู่ที่สำนักงานใหญ่หรือ?” ไฮดี้ถามเขา “อืม, ฉันทิ้งวัสดุมืดบางส่วนไว้บนเธอ แต่อยู่ในระดับที่บอบบางมาก,” โมฟานตอบ สามคนสามารถหนีจากทหารที่ไล่ตามหลังข้ามเขตได้สำเร็จ พวกเขาสำเร็จในการลอบเข้ามาในเมือง โมฟานไม่อยากเสียเวลาแม้แต่สักวินาทีต่อไป เพราะเขายังอาจจะช่วยชีวิตอาปาสได้ เฟินนานับครั้งก่อนพาเขามาถึงฐานทหาร โมฟานตามรอยวัสดุมืดที่ทิ้งไว้ ฐานนั้นอยู่ตรงที่รอยนั้นนำไป แต่วัสดุมืดนั้นบอบบางเกินไป เขายังไม่แน่ใจว่าอาปาสยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แต่ถ้าอาปาสอยู่ในรองเท้าทหารร้าย เขาก็คงหายไปนานแล้ว! “ไปช่วยเจ้าเมียนันก่อนเถอะ เราจะปลอดภัยกว่าเมื่อมีเขาช่วย,” โมฟานพูด โมฟานต้องดิ้นรนเพื่อร่ายเวทมนตร์ทรงพลังเมื่อตัวเองถูกทหารหลายคนล้อมรอบ อย่างไรก็ตาม ถ้าเจ้าเมียนันอยู่ใกล้ เขาก็สามารถทำลายศัตรูด้วยเวทของตนโดยไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัย! “แต่เราก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!” มูบายโต้แย้ง “ฉันรู้อยู่,” โมฟานพูด เจ้าเมียนันมักพกตราประทับทีมชาติของเขา ตราประทับทำจากสารพิเศษบางชนิด เวทย์มนตร์ป้องกันส่วนใหญ่เพียงทำให้สัญญาณของตราประทับสั้นลง ไม่ได้บังการสื่อสารระหว่างกันเลย! เจ้าเมียนันไม่ควรถูกขังไกลเกินไปจากอาปาส โมฟานเชื่อว่าตราประทับจะสว่างขึ้นเมื่อถึงจุดนั้น เขาต้องช่วยโง่ก่อน เพื่อเพิ่มโอกาสในการช่วยอาปาส! — — ป้อมฐานศูนย์กลางมีห้องใต้ดินหนึ่งใช้คุมขังทหารที่ละเมิดกฎหมายทหารอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม มีหลายคนไม่รู้ถึงระดับห้องขังลึกลงอีกระดับหนึ่งซึ่งมีการปฏิบัติการลับดำเนินอยู่ ปัญหานักเรียนของสถาบันมหาวิทยาลัยยุโรปเป็นเรื่องละเอียดอ่อน นายกัปตันซักส์ไม่อาจให้คนอื่นรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงถูกกักขังในคุกลับ ทุกห้องขังถูกปกคลุมด้วยเวทมนตร์ระดับสูง ป้องกันไม่ให้คนถูกขังร่ายเวทใด ๆ “นักเรียนของฉันปลอดไหม?” วานีสงสัย “ไม่ต้องกังวล พวกเขาปลอด เราไม่ใช่โจร ทำไมต้องทำร้ายพวกเขาด้วย?” นายกัปตันซักส์หัวเราะ “ฮืม อย่าให้ฉันเห็นโมฟานอีกครั้ง ไม่เช่นนั้นฉันสาบานว่าจะฉีกผิวเขาให้เป็นชิ้น!” กังม่าอุ้ง กังม่าได้รับการทารุณกรรมอย่างหนักจากโมฟาน แผลยังเจ็บอยู่แม้ว่า แต่โชคดีที่วานีฉลาดพอที่จะพาเขามาถึงที่นี่อย่างปลอดภัย วานีก้าวเดินไปข้างหน้าและเห็นนักเรียนของเขานั่งอยู่ในห้องขังทำหน้าเงยอม พวกเขาดูเหนื่อยล้าแต่ยกเว้นบาดแผลจากเยือกแข็งเล็กน้อย ไม่มีบาดแผลหนัก วานีถอนหายใจโล่งใจเมื่อเห็นว่าพวกเขายังมีชีวิต มันสำคัญแค่พวกเขายังอยู่รอด หากใครตาย สถาบันมหาวิทยาลัยยุโรปยืนยันว่าจะไล่เขาออก! ยิ่งไปกว่านั้น นักเรียนเหล่านี้มาจากแหล่งและคณะที่แข็งแกร่ง พวกเขาจะโรยตำหนิเขาแน่นอน! แม้จะโทษกองทัพอียิปต์ พวกเขาก็ไม่กล้าท้าทายกองทัพของชาติใด ๆ ซึ่งหมายความว่า เขาจะต้องรับผิดชอบเช่นเดิม! วานีเดินเข้าไปยังห้องขังและตะโกนว่า “เยี่ยมมาก พวกคุณยังมีชีวิตอยู่!” “คุณวานี, คุณมาช่วยเรา เรื่องที่ฉันบอกคุณไหม? ถ้าเราวางใจโมฟาน ผมของเราก็คงสีเทาไปแล้วเมื่อเขามา!” กัลบะตะโกน “เขาดูเต็มใจเกินไป ถ้าเขาไม่ล่อ งูใหญ่ เราก็คงไม่อยู่ตรงนี้เลย!” เฟเรโร่เย้า เจ้าเมียนันเงยหน้ามองกังม่าและกัปตันซักส์ที่ยืนอยู่หลังวานี เจ้าเมียนันอาจถูกจับในน้ำแข็ง แต่เขาเห็นโมฟานจับกังม่าเป็นตัวประกันเพื่อรับประกันความปลอดภัยของพวกเขา แล้วชายคนนั้นก็กลับมาแล้ว... เขาคาดเดาจากรอยเท้าวานีว่า ต้องพาเขากลับมาที่นี่โดยลับ! พวกเขาอยู่ในวิกฤตลึก โมฟานไม่มีไอเท็มต่อรองแล้ว! หากทหารโหดร้ายพอ ทหารอาจฆ่าพวกเขาได้ทุกเวลา! เจ้าเมียนันไม่ได้รู้สึกโล่งใจเลย เขาสังเกตเห็นกังม่าและกัปตันซักส์กระซิบคุยกัน... — “ต่อไปทำยังไง? เราจะปล่อยพวกเขาไหม?” นายกัปตันซักส์ถามด้วยเสียงกระซิบ “คุณบ้าไปหรือเปล่า? แน่นอนว่าเราไม่อาจปล่อยพวกเขา! จับวานีไว้ด้วย! เราจะจัดการพวกเขาทีหลัง ยังเหลืออีกสามคนที่หลบหนี พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย เห็นจากพลังของพวกเขา เราต้องจับพวกเขาก่อนแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอย่างไร!” กังม่าตอบอย่างเย็นชากล่าว ถ้าพวกเขาตั้งใจจะทำให้เงียบทั้งหมด พวกเขาต้องจับทุกคนก่อน! ถ้าตัดสินใจฆ่าตัวประกันตอนนี้ คนที่เหลืออีกสามคนจะวิ่งหนีและฟ้องร้องต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ กองทัพอียิปต์อาจไม่กลัวศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ แต่ก็ยังสร้างปัญหาให้พวกเขาได้! ทางเลือกที่ดีที่สุดคือจับคนที่เหลือ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเงียบพวกเขาหรือปล่อยให้ไป! นายกัปตันซักส์มองกังม่าและเห็นความโหดร้ายในดวงตาของเขา หากพวกเขาจับคนที่หลบหนีได้ทั้งหมด เขาเชื่อว่ากังม่าจะโน้มเอียงจะทำให้เงียบอย่างถาวร!