บทที่ 1571 พายุสีเทาแห่งความเกลียดชัง แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth “อื้อ ปากคุณบ่นเราตลอดว่าอย่าให้ตกเป็นเหยื่อของพายุสีเทาแห่งความเกลียดชัง แล้วตอนนี้บอกให้เราตะลุ่บเข้าไปในพีระมิด จะแซงต่อไปเหรอ!?” จ่าว เหมายหยินหนีบเคร่งของชรีฟ ชรีฟเจย์ทำเคร่งขึ้นโดยเจตนาแม้จะอายุยังน้อย แต่กับความสูงของเขา รูปลักษณ์นั้นคงทำให้สาวกะเทยตะโกนบีบคอเลย! “ปล่อย… ปล่อยมานี่ เผชิญหน้า… ฟังฉันเถอะ!” ชรีฟพูดเสียงอึดอัด จ่าว เหมายหยินคลายมือ ชรีฟส่องหน้าเงียบๆ ไปที่ขนเคร่งที่หล่นบนพื้นแล้วอธิบายว่า “พีระมิดเป็นสุสานของฟาโรห์ ดังนั้นพวกเขาไม่ยอมให้ใครเข้าภายใน พวกเขาลงทุนจ้างสถาปนิกชั้นดีออกแบบสุสาน ไม่ใช่แค่เพื่อให้บุตรหลานสักการะและเคารพเท่านั้น แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้คนแทรกแซงการปกครองของผู้ตาย…” “หยุดพูดลวกแล้วบอกประเด็นเลย!” โม ฟานพูดด้วยความหงุดหงิด “อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตอยู่ไม่สามารถเข้าไปในพีระมิดได้เลย โครงสร้างทั้งหมดถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาโดยคาถาและคาถาอาจารย์มืดสิบคนและสฟิงซ์ยืนเฝ้าปกป้อง ความปลอดภัยของพวกมันเหนือก่อตั้งทหารของเรามาก มีเพียงวิธีเดียวที่จะเข้าสู่พีระมิด นั่นก็คือช่วงที่พีระมิดรับความเกลียดชังจากผู้ตายจากนอกโลก “ที่ที่เราพักอาศัยต้องอากาศไหลเวียน แม้ฐานทหารที่แข็งแกร่งที่สุดก็ต้องการอากาศ ผู้ตายก็ต้องหายใจในสุสานของพวกเขา แต่พวกเขาไม่หายใจออกซิเจน พวกเขาหายใจความเกลียดชัง ความโกรธ ความเจ็บปวดและความตาย พายุสีเทาแห่งความเกลียดชังเป็นที่ชื่นชอบของฟาโรห์และชนชั้นสูงในพีระมิด พื้นที่ระบายอากาศที่ฉันชี้แจงไว้คือที่พายุสีเทานี้ก่อตัวเป็นครั้งคราว นั่นคือทางเดียวที่เราจะเข้าสู่พีระมิด” ชรีฟอธิบายอย่างละเอียดต่อกลุ่ม “เรื่องไอ้บ้า!” จ่าว เหมายหยินสาป “ไม่มีวิธีอื่นหรือ? เราจะเข้าไปจากประตูหลักหลังดึงอาจารย์มืดออกไปได้ไหม?” โม ฟานถาม “เคยเห็นพีระมิดที่มีประตูไหม?” ชรีฟตอบกลับ โม ฟานคิดจนตระหนักว่าเขาได้ชี้จุดสำคัญ “คำถามคือ ผีและวิญญาณจะกินเราเมื่อเราติดอยู่ในพายุสีเทาแห่งความเกลียดชังหรือไม่?” ไฮดีกล่าว “เพราะฉะนั้นเราต้องปลอมตัวเป็นผู้ตายที่ยังมีชีวิต” ชรีฟบอก “ได้เลย ฉันจะสังหารเธอกันเลย” จ่าว เหมายหยินพูด “ไม่ ไม่ไม่ได้หมายถึงตายจริงๆ พี่จ่าว พวกเราหลายคนเป็นพ่อมดที่มีธาตุอันศัตรูกับชีวิต ไม่ยากเกินกว่าปลอมเป็นผู้ตาย ฉันมีมูมี่ฝุ่นขมขื่นนี่ ความเกลียดชังที่มันปล่อยออกมาคล้ายคลึงกับความเกลียดชังของวิญญาณในพายุสีเทา มันจะพาเราเข้าไปในพายุ...” ชรีฟกล่าว “คุณใช้มันไปเอาน้ำพุฟาโรห์จากพีระมิดอื่นหรือ?” โม ฟานอยากรู้อยากเห็น “ใช่ มันเป็นอันศพเฉพาะของอียิปต์ นี่ของรักของฉัน!” ชรีฟภูมิใจ “อ๋อ เห็นว่าพันเอกฮาเคนเลือกคุณเข้าแถวเป็นการตัดสินใจที่ดี คุณน่าเชื่อถือกว่ามีพ่อมดอันศิลป์อยู่ในทีม” โม ฟานพยักหน้า แม้พ่อมดที่แข็งแกร่งที่สุดก็อาจตายต่ออาจารย์มืดสิบคนและสฟิงซ์ แต่ชรีฟได้แก้ปัญหาใหญ่โดยหาวิธีเข้าไปในพีระมิด! — พีระมิดเมนคอเร่อลงสภาพยุ่งเหยิง ไม่เพียงแต่มีวิญญาณแต่ยังมีปีศาจงูและตะขาบ รวมทั้งสุนัขจิศที่ออกจากทะเลทราย ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นผู้ปกครอง เพราะฟาโรห์เมนคอเร่ตายก่อนที่พินัยกรรมจะถูกสืบต่อเป็นอันศพ พีระมิดหลายระดับและหลายสายพันธุ์มักอยู่ในความวุ่นวาย สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่สนใจน้ำพุฟาโรห์ เพราะมันทำให้พวกเขาก้าวไปรุ่นต่อไป! ชรีฟต้องเสียทรัพย์สินเพื่อให้ทีมเข้าสู่พีระมิดกิซาห์ เขาโรยน้ำพุฟาโรห์ที่เหลืออยู่รอบนอกพีระมิดเมนคอเร่และรอให้ปีศาจและอันศพต่อสู้เพื่อแหล่งพลังงานอันมีค่า ขั้นตอนแรกสำเร็จด้วยดี เพราะสมาชิกที่มีธาตุอันศพสามารถเรียกอันศพชั่วคราวมานำน้ำพุฟาโรห์ไปที่พีระมิดเมนคอเร่และเปิดขวด ส่วนคนอื่นต้องรอที่ด้านนอกของพีระมิดกิซาห์ เมฆพายุสีเทาเริ่มก่อตัวตามเสียงกรีดร้องสยองขวัญ หมุนวนเหนือดินแดนทองคำของจีเซล ตามการคำนวณของชรีฟ พีระมิดกิซาห์จะ “ระบายอากาศ” อีกครึ่งชั่วโมงเท่านั้น พวกเขามีน้ำพุฟาโรห์จำกัด หากพลาดโอกาสนี้จะยากต่อการแอบโจมตีพีระมิดโดยไม่ให้อาจารย์มืดตระหนัก ชรีฟนอนบนเนินทรายและถามด้วยหน้าตาสงสัย “แปลกจัง ทำไมอาจารย์มืดบางคนหายไป?” “เจ็ดคน มีเจ็ดคน” ไฮดีกล่าวยืนยัน เธอเป็นพ่อมดเสียงจึงเก็บความรู้สึกต่อการปรากฏของปีศาจได้อย่างละเอียด มีอาจารย์มืดสี่คนทางด้านที่พีระมิดหันหน้าอยู่ และหนึ่งคนในแต่ละด้านที่เหลือ รวมเจ็ดคน! “ฉันบอกแล้วว่ามีสามคนตายแล้ว แต่คุณไม่เชื่อ” โม ฟานพูด “อีกสามคนคงกำลังลาดตระเวนภายในพีระมิด คุณเดาถูกแล้ว!” เมอสไม่เชื่อโม ฟาน โม ฟานทำอะไรไม่ได้ถ้าเมอสและคนอื่นยังไม่เชื่อเขา อย่างไรก็ตามเหลืออาจารย์มืดเพียงเจ็ดคน! “เกิดการต่อสู้” ชรีฟอุทานเมื่อได้ยินเสียงเสียงไกล “น้ำพุฟาโรห์ของคุณดึงปีศาจได้กี่ตัว? คุณมั่นใจว่าจะดึงอาจารย์มืดเจ็ดคนทั้งหมดมาที่นั่นหรือ?” มู ไบถามอย่างกังวล “อาจารย์มืดที่อยู่ด้านนอกพีระมิดนั้นเป็นเอกภาพ อย่าเพิ่งคิดว่าผู้ของวิเศษที่ภักดีไม่สนใจน้ำพุฟาโรห์” ชรีฟเย้า น้ำพุฟาโรห์เป็นสิ่งที่ทำให้อันศพแข็งแกร่ง อาจารย์มืดไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตระดับราชา แต่พวกเขาก็อยากได้โอกาสพัฒนาให้แข็งแกร่ง! “พวกมันจริงๆ แล้วกำลังออกไป!” ไฮดีกล่าว อาจารย์มืดรอบพีระมิดกิซาห์เริ่มเคลื่อนตัว ดูเหมือนว่าพวกมันได้กลิ่นน้ำพุฟาโรห์! “มาเลย ไปใต้พายุสีเทาแห่งความเกลียดชัง เราต้องรีบ” ชรีฟบอก ชรีฟเป็นผู้นำวิ่งพร้อมสวดคาถาอันศพ คำที่เขียนด้วยเลือดปรากฏเป็นจุด ๆ ด้านหน้าตัวเขา คำเหล่านั้นลอยขึ้นในอากาศและกลายเป็นหน้ากระดาษที่เขียนด้วยเลือดทั้งสองด้าน.