บทที่ 1555 - การชาร์จเปลวไฟชั่วร้าย แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth วานิออกลมหายใจโล่งใจเมื่อเขาออกจากบึงแห่งความมืด เขาถูกมอแฟนทำให้หวาดกลัวอย่างมาก ถ้าเขาละเลยอาจพ่ายแพ้ต่อพ่อมดขั้นสูงคนนี้ได้จริงๆ! “แล้วตอนนี้เจ้าจะทำอย่างไรกับฉันกัน!” วานิหันหลังและจ้องมอแฟนตรงหน้า บึงแห่งความมืดค่อยๆ จางหายไป ไม่สามารถกักขังใครได้อีกต่อไปแล้ว การรักษาอาณานิคมนิกซ์ก็ไร้ความหมายอีกแล้ว รูปร่างของมอแฟนค่อยๆ ปรากฏบนถนนที่บึงแห่งความมืดเคยคลุม คลื่นไฟจากลูกระเบิดคริสตัลไฟล้อมรอบเขาเป็นสีแดงเรื่ “ต้องยอมรับว่าพ่อมดขั้นสูงคนใดในโลกไม่มีใครแข็งแกร่งกว่าเจ้าได้ แต่ข้ากลัวว่าการหลอกลวงครั้งนี้กำลังจะสิ้นสุด!” แสงออร่าของวานิพุ่งสู่ท้องฟ้าแบบฉับพลัน พื้นดินด้านข้างเท้าทั้งสองข้างเริ่มลอยขึ้น ฮิลล็อกวาฬสองตัวที่ใหญ่ยิ่งกว่าตัวก่อนหน้านี้ก่อคลื่นหินยักษ์ พวกมันกระโดดและข้ามทางอากาศแล้วรอบมอแฟนจากสองทิศทาง พวกมันว่ายผ่านดินและหินเหมือนน้ำ มันกลิ้งในอากาศแล้วพุ่งลงพื้นเหมือนภูเขาโขดหิน การเคลื่อนไหวของมันไม่มีใครคาดการณ์ได้เมื่อพุ่งเข้าหาเป้าหมายโดยไร้การคิด การหนีออกมาช้าเกินไปเมื่อผู้คนสังเกตเห็นดินใต้เท้าตอบสนองผิดปรกติ “เจ้าเป็นคนตายแล้ว!” วานิประกาศด้วยความเย็นชา ฮิลล็อกวาฬสองตัวว่ายอย่างวุ่นวาย มอแฟนไม่มีทางเลือกนอกจากต้องวิ่งอย่างต่อเนื่อง ไม่อาจหยุดแม้เพียงวินาทีเพื่อหายใจ เมื่อฮิลล็อกวาฬบังคับมอแฟนเข้ามุมที่ไม่มีทางไปถึงวานิ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของวานิ มอแฟนไม่มีโอกาสชนะต่อสู้แล้ว เพราะเขาถูกแยกออกจากวานิ เหตุผลที่มอแฟนสามารถข่มขู่วานิได้เพราะวานิไม่เคยมีโอกาสสาปแช่งอาคมระดับสุดยอด ฮิลล็อกวาฬไม่ใช่อาคมระดับสุดยอด “ดินจม!” วานิเรียกชื่ออาคม ดาวประจักษ์รวมตัวเป็นกลุ่มดาวระยะแดงสว่างไสวรอบตัวเขา แล้วรวมกันเป็นพระอบรมสีฟ้าเข้มอันยิ่งใหญ่ วานิยืนอยู่ใต้อาณีพระอาบรม เหมือนผู้ปกครองดินแดนที่จมอยู่ในแสงดาว เขาครอบงำชีวิตและความตายไว้ในมือ! “ตอนนี้ยังไม่สายเกินไปที่จะเสียใจ!” วานิจ้องมอแฟนอย่างหลงใหล มอแฟนสุดท้ายก็หลุดพ้นจากฮิลล็อกวาฬสองตัว แต่เขาไม่สังเกตว่าพื้นดินที่ยืนอยู่นั้นถูกคลุมด้วยพลังงานสีน้ำตาลพร้อมเส้นใหญ่เป็นเส้นขอบ พื้นดินจริงกำลังแยกออกจากพื้นดินที่มอแฟนยืนอยู่! “เจ้าอยากรู้ไหมว่าการมอบอาปัสให้ทหารหมายถึงอะไร?” มอแฟนถามด้วยความเย็นชา ขณะยืนอยู่บนดินที่ค่อยๆ จมลง “แปลว่าอะไร? แปลว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นจะตาย! ฮ่าฮ่า, แม้แต่ชีวิตของคนทำสวนในสถาบันมหาวิทยาลัยยุโรปก็มีค่าเหนือเด็กผู้หญิงคนนั้น! เหล่าคนในอียิปต์ต้องตายจากสงครามทุกวัน! ใครสนใจเด็กสาวที่แค่รู้จักร้องไห้ในมุมหนึ่ง?” วานิหัวเราะเสียงดัง “เพราะโลกนี้เต็มไปด้วยคนโกงอย่างเจ้า ทำให้ข้าคิดว่าการแข็งแกร่งขึ้นมีความหมาย” มอแฟนตอบ “ความหมาย? ข้ากลัวว่าเจ้ายังไม่เข้าใจสถานการณ์เลย ดินจมของข้า…” วานิสะดุดกลางประโยค เขาหันกลับมามองเห็นภาพของตัวเองยืนอยู่ข้างหลัง สีหน้าของวานิซีดสร้อยอย่างรุนแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ชายคนนั้นเป็นสีดำสนิท มีดวงตาเผชิญความชั่วร้าย เขายิ้มแยะแสดงให้เห็นถึงความอับอาย แววตาเหมือนกำลังมองเข้าไปในกระจกร้ายที่สะท้อนเงาดาบเงาแทงเข้าสู่หลังโดยตรงผ่านหัวใจของเขา! วิญญาณของวานิสั่นสะท้านด้วยความกลัว เขาดึงพลังการควบคุมดินจมอย่างเร็วและหนีออกจากเงาทะเลลึกแห่งการกบฏอย่างโหดร้าย วานิได้ใช้คาถาป้องกันและเกราะเวทแล้ว เขาไม่มีการป้องกันใดเลยในขณะนั้น โดยเฉพาะเมื่อเขากำลังพุ่งสเปลระดับสุดยอดอยู่ อย่างเต็มตา เขาตะลึงเมื่อเงาที่น่ากลัวปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ไม่ได้ แม้หลังจากที่เขาออกจากบึงแห่งความมืดของมอแฟนแล้ว! เขาเกือบถูกเงาตำหนิทำร้ายแล้ว ปรากฏว่ามันเป็นการโจมตีครั้งสุดท้ายที่มอแฟนรอคอย! ดินจมยังไม่สมบูรณ์ พื้นที่ที่มอแฟนยืนอยู่หยุดลงหลังจากจมลงลึกหนึ่งเมตร มอแฟนเคยเห็นอาคมโลกอภิมาก่อนแล้ว เขารู้ว่าพื้นที่ภายในเส้นสีน้ำตาลจะถูกบดเป็นชิ้นเมื่อจมลึกห้เมตรลงไป นี่ไม่ใช่ส่วนที่น่ากลัวที่สุดของดินจม ยิ่งจมลึก ความแรงของแรงบดจะเพิ่มขึ้น หากดินจมถึงความลึกสิบถึงยี่สิบเมตร แม้สิ่งมีชีวิตระดับผู้ปกครองก็จะถูกบดจนเหลือเพียงเลือดและเนื้อเน่าตาย! มอแฟนไม่ยอมให้วานิทำดินจมต่อไป เพราะเขาไม่มีโอกาสทนต่อแรงดันที่บีบอัด เขาได้ฝังเงากบฏไว้ในวานิเมื่อตอนก่อนหน้า เพื่อป้องกันไม่ให้เขาใช้คาถาระดับสุดยอด! วานิเสียเวลามากเกินไปและใช้พลังงานในการสาปแช่งดินจม แต่คาถานั้นถูกขัดจังหวะโดยเงาวูบวาบของมอแฟน... วานิวิ่งหนีไกลเพื่อปลอดภัยพอที่จะสาปแช่งต่อไป สำหรับเขา เหมือนมอแฟนอยู่ไกลเกินกว่าจะสาปแช่งวานิได้ วานิเหลือเวลาไม่พอที่จะทำคาถาอื่นต่อ เขายังไม่สามารถสร้างกลุ่มดาวด้วยความคิดเดียว! “เจ้าไม่อยากล่อกองทัพมาสนใจ แต่ขอบอกว่าเจ้าจะตายเร็วกว่าเพราะเจ้าทำให้ข้าตื่นเต้น!” มอแฟนระเบิดความโกรธของเขา เปลวไฟสามสีสันแตกต่างแผ่ออกมาราวกับมังกรและฟีนิกซ์เต้นรำ! ในขณะเดียวกัน รอยร้าวมิตปรากฏอยู่หน้ามอแฟน จิตวิญญาณอิมพีรสมัยที่รู้สึกถึงความโกรธของมอแฟนและออกมาจากรอยร้าวนั้น ตัวละครหญิงอัศจรรย์เจ้าของคาเธอราวสีเสน่ห์ค่อยๆ ผสานเข้ากับเปลวไฟระดับวิญญาณอื่น! เมื่อตัวมอแฟนปล่อยเปลวไฟสามสีของเขาเอง เขาดูเหมือนลาวาจากความร้อนแรง แต่เมื่ออิมพีรสมัยคุมครอบครองเขา ความรุนแรงและพลังของเปลวไฟของเขาก็ยิ่งก้าวหน้า! เปลวไฟดุจดามพุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้าและย้อมเมฆเป็นสีแดง ลาวาอันร้อนแรงระเบิดอย่างรุนแรงและทำลายดินแดน มอแฟนเปรียบเสมือนภูเขาไฟที่ระเบิด: หยาบกระด้าง รุนแรงและอันตราย! จะเป็นเช่นไรหากต้องเจอกับพ่อมดระดับสุดยอด? ไฟแห่งหายนะ ดวงอาทิตย์อาบไฟและดวงจันทร์ฝนจะยังคงเผาผลาญเขาเป็นเถ้าถ่าน! มอแฟนก้าวเดินต่อไป พลังงานอันทรงพลังที่ตอนนี้คล้ายภูเขาไฟที่กำลังระเบิดตามเขา มอแฟนเริ่มวิ่งเร็ว แสงไฟที่สวยงามและอันตรายกระโดดตามเขาเช่นกัน! ปีกเพลิงที่ทำจากขนนกจำนวนมากที่ลุกเป็นไฟปรากฏบนหลังของมอแฟน ปีกเหล่านั้นไม่ได้ใช้บิน แต่ใช้ผลักดันเขาเป็นเครื่องยนต์จรวดที่ใช้พลังการระเบิดผลักความเร็วของมอแฟนให้เกินขีดจำกัด! เมื่อความเร็วของมอแฟนเพิ่มขึ้น เปลวไฟที่พุ่งระเบิดรอบตัวเขาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน! หลังจากที่มอแฟนวิ่งจากด้านหนึ่งของถนนไปยังอีกด้านหนึ่ง เขากลายเป็นสัตว์ยักษ์ที่คลุมไปด้วยไฟ ทำลายเมืองอย่างสิ้นเชิง! ทุกอย่างบนเส้นทางต่างพังทลายเป็นเศษซากหรือกลายเป็นเถ้า วานิลืมวิ่งเพื่อชีวิตของตนเองเมื่อเห็นภาพที่น่ากลัว เขาเป็นมนุษย์จริงหรือ? เขาได้ทำให้ตัวเองเป็นไฟและพุ่งเข้าหาข้าด้วยความโกรธร้ายแรง… “หิน…กำแพงหิน!” วานิสวดคาถาป้องกันอย่างตื่นตระหนก เพื่อต่อสู้กับแรงที่น่ากลัวที่มุ่งหน้าเข้าหา แต่กำแพงหินขนาดเหมือนเนินเขาเล็ก ๆ ดูเหมือนฟองอากาศต่อมังกรไฟที่กรีดร้องของมอแฟน ไม่ทำให้เขาช้าลงแม้แต่นิดเดียว! พื้นที่ของ “อัมเมท สการ์เลท” จะขยายใหญ่ขึ้นอย่างมากเมื่อติดไฟไปในอากาศ มันยังทำงานได้เมื่อมอแฟนพุ่งไปเหมือนรถศึกที่ลุกไหม้บนพื้น! ถ้าพิจารณาแล้ว พื้นที่ของเปลวไฟจะยิ่งกว้างกว่า เพราะ “ดวงอาทิตย์อาบไฟ” สามารถเสริมเปลวไฟอื่นได้! มอแฟนต้องเคลื่อนที่ไกลพอที่จะหลบหนีการไล่ตามของฮิลล็อกวาฬ ระยะห่างระหว่างเขากับวานิกลายเป็นสนามบินที่สมบูรณ์แบบให้มอแฟนสะสมพลังไฟ ไม่มีการป้องกันอ่อนแอของวานิที่จะหยุดเสียงคำรามของมังกรไฟได้! “ตาย!” มอแฟนตะโกนด้วยความโกรธ มอแฟนไม่สนใจว่ามีน้ำแข็งหรือก้อนหินบังทาง เขากำลังกระโดดตามวานิที่ซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงของเขา! วานิถูกมังกรไฟกลืนกินทันที เขาคิดว่ามอแฟนจะหยุดได้ แต่การพุ่งโดยไม่คิดถึงทำลายเขา เหมือนเหตุการณ์ที่วานิพบกับโถลาวาที่แค่เริ่มขึ้นเป็นแค่จุดเริ่มต้น ถนน อาคาร คลังสินค้า และการป้องกันกึ่งสำเร็จทั้งหมดถูกทำลายโดยมังกรไฟ ความลึกของแหล่งไฟไม่มีที่สิ้นสุด แท้จริงแล้วเปลวไฟยังคงขยายออกไปต่ออีก! ฐานกลางไม่ได้ใหญ่เท่าไหร่ แต่องคอไฟที่มอแฟนเผาผ่านกลางฐานนั้นช็อกอย่างสุดขีด! “เขา…เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?” กัปตันซักส์ซ่อนอยู่ในปราสาทสูง เขาเห็นแหล่งไฟที่ขยายจากด้านหนึ่งของฐานไปยังอีกด้านหนึ่ง… ถ้าเขาไม่ได้ปิดสัญญาณเสียงเตือนด้วยตนเอง ทั้งฐานจะเต็มไปด้วยเสียงเตือนกรีดร้องแล้ว! เปลวไฟของภูเขาไฟเคลื่อนที่ค่อยๆ จางหาย Mentor วานินอนอยู่ระหว่างเส้นไฟไหม้และเศษซาก เขาถูกเผาเป็นสีดำเหมือนถ่านดำ ไม่อาจรู้จำได้ เขามีอุปกรณ์ป้องกันบางอย่างที่ถือเป็นไพ่สำคัญของเขา เขาใช้มันทันเวลา แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดเปลวไฟได้ มันช่วยหยุดไม่ให้เขากลายเป็นกองเถ้า... เขาใช้แรงทั้งหมดชี้นิ้วไปที่มอแฟน นิ้วของเขาสามารถแตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ ได้ทันทีกับการสัมผัส มันเป็นการกระทำเดียวที่วานิทำได้ แม้จะโกรธแค้น มอแฟนเดินเข้าใกล้เขา มือสีดำจับขอบกางเกงของมอแฟนเหมือนขอขอขออทาน.