บทที่ 1542 ‑ ธาตุลมพลังเหนือระดับ แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth หมาป่าอันท่วมท้นพุ่งเข้าหานักรบเวทมนต์ที่เข้ามาจากด้านหน้า พวกเขาเป็นกองทัพนักเวทไฟ เพิ่งสาธิตเปลวไฟอันยิ่งใหญ่โดยตั้งใจจะกดดันศัตรูด้วยคาถาทำลายระยะไกล แต่ต้องเปลี่ยนทิศทางของคาถาไป หมากระปรีดฤทธิ์เหมือนดาวหางพุ่งผ่านเหนือทราย มุ่งตรงไปยังหมาป่าไฟขาวยักษ์ที่อันใหญ่ เผ่ามังกรที่ถูกเรียกมามีผิวหนาแน่นแข็งแรง จึงได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเมื่อถูกคาถาไฟหนึ่งหรือสองครั้ง แม้กระนั้นก็ไม่ได้หยุดยั้งพวกมันให้ถอยหลังได้เลย! หมาป่าไฟขาวยักษ์ตัวใหญ่ที่สุดในกองของสัตว์ถูกเรียกมาดูเหมือนถังยางเต็มด้วยเนื้อและกระดูก ลูกศรไฟอันสิบสองลูกที่พุ่งใส่ลงบนมันก็ทำให้มันชะลอเพียงเล็กน้อยเท่านั้น หมาป่าไฟขาวยักษ์ที่เหลือมาถึงนักเวทไฟก่อน พวกมันพุ่งชนเข้าชนอย่างบ้าคลั่งและทำลายการจัดรูปแบบของศัตรูให้พังทลาย! หมาป่าเครื่องหมายขาวโผล่มาเข้าต่อสู้จากทั้งสองข้าง เขี้ยวคมของพวกมันแหลมคมและแม่นยำ ยิงโจมตีที่จุดอ่อนของนักรบเวทก่อนที่พวกเขาจะทำคาถาให้เสร็จ ทำให้การจัดทัพของศัตรูกลายเป็นความโกลาหล! “บ้าซะแล้ว! ไอ้คนนี้พามีกลุ่มหมาป่ามาติดกันเต็มพิกัดได้ยังไง? ทำไมต้องมีหมาป่ามากขนาดนี้!” กัปตันซักส์โก่งร้องขุ่นเคือง ทหารของเขาต่อสู้กันอย่างลำบากกับหมาป่าไฟขาวยักษ์จำนวนมาก พวกเขาต้องสร้างกำแพงกันเพื่อป้องกันสัตว์ที่ถูกเรียกมาปะทะต่อไป กองทัพนั้นแข็งแกร่งจริง ๆ นักเวทธรณีสร้างแนวกันเป็นกำแพงเหมือนป้อมปราการหลังจากหมาป่าแทรกซึมทำลายการจัดทัพของพวกเขาไปชั่วคราว นักเวทน้ำก็จัดตั้งการป้องกันด้วยม่านน้ำ ทำให้หมาป่าเครื่องหมายขาวที่เร็วว่องไม่สามารถซุ่มโจมตีจากด้านหลังได้! เสียงฮูลางของหมาป่าหิมะแห่งลานแม่น้ำดังที่สุด เขาเริ่มโจมตีทันทีเมื่อเห็นม่านน้ำ การโจมตีของเขาแรงกว่าที่อื่นหลายเท่า เขาเปิดช่องว่างในกำแพง ทำให้หมาป่าไฟขาวยักษ์หลายสิบตัวลุยเข้าสู่แนวป้องกันของศัตรู สัตว์เหล่านั้นเริ่มทลายนักรบเวทที่ซ่อนอยู่ในกำแพง! “ฉันจะจัดการกับสิ่งมหัศจรรย์ระดับผู้บัญชาการใหญ่!” ซักส์ตั้งเป้าไปที่หมาป่าหิมะแห่งลานแม่น้ำเมื่อเห็นกำแพงถูกทำลาย ซักส์เป็นนักเวทลม ปีกลมลมสีหกปีกออกจากหลังของเขาและพัดเขาไปในอากาศเป็นเกลียว เขาตามล่าไปที่หมาป่าหิมะที่วิ่งวนรอบแนวป้องกันและโจมตี มองลงมาจากด้านบน ไม่มีสัตว์ใดที่เรียกมาสามารถขัดขวางการสั่งงานของเขา ลมสีเทา‑ขาวพัดผ่านอากาศอย่างแรง และจากรอยฝุ่นที่สั่นไหว เห็นได้ชัดว่าลมทั้งหมดในแนวรัศมีหนึ่งกิโลเมตรกำลังรวมตัวเข้าหาเขาเหมือนน้ำวนยักษ์ในมหาสมุทร! “ดาบใบไม้พันหนึ่งพัน!” ซักส์พูดชื่อคาถาลมอย่างเยือกเย็น ดาบลมสีเทา‑ขาวยาวราวร้อยเมตรพุ่งลงมาจากท้องฟ้า โบกตีที่ตำแหน่งที่หมาป่าหิมะกำลังวิ่งด้วยความเร็วอันน่าตกใจ หมาป่าหิมะตอบสนองอย่างรวดเร็ว หันตัวและกระโดดขึ้นอากาศ เขาเลี่ยงดาบลมได้อย่างพอดี แต่ขนสีขาวยาวของเขาพัดลอยอยู่ใกล้เคียง สายพันธุ์หมาป่าโดยธรรมชาติมีสัญชาตญาณต่ออันตรายสูงและอาการรับรู้ของเขายิ่งแกร่งขึ้นเมื่อตำแหน่งบวกสูงขึ้น เขารู้ดีว่าการบีบลมนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น! อวกาศกรีดร้องปะทะกับดาบลมที่หมุนเร็ว พอตกลงสู่พื้นดิน ดินก็ถูกเฉือนเบา ๆ ราวกับชิ้นเต้าหู้! ดาบลมรุนแรงหลายสิบใบไล่ตามหมาป่าหิมะที่วิ่งเต็มความเร็วของเขา หมาป่าหิมะอยู่ในจุดสุดขีดแล้ว ความเร็วของเขาเร็วจนคนอื่นมองเห็นเพียงเงาที่พร่ามัว แต่เมื่อดาบลมหลายใบมุ่งโจมตีพร้อมกันแล้ว เส้นทางให้หลบหลีกก็เหลือน้อยมาก ที่น่ากลัวที่สุด ดาบลมยังคงพุ่งเข้ามาเป็นคลื่นต่อเนื่อง มีเกือบหนึ่งพันด้ามุ่งตรงที่หมาป่าหิมะ! หมาป่าหิมะถูกทำลายเป็นบาดแผลลึก ส่วนเนื้อที่เชื่อมระหว่างลำตัวกับขาหลังซ้ายถูกตัดออกเป็นชิ้นขนาดใหญ่ เลือดสดไหลกระจายไปในอากาศอย่างช็อก! นั่นคือคาถาลมพิเศษ ดาบใบไม้พันหนึ่งพัน! โชคดีที่หมาป่าหิมะมีความต้านทานต่ออันตรายอย่างสูงและได้หลบออกจากซักส์เมื่อเขากำลังสั่งคาถา ไม่เช่นนั้นคาถาพิเศษนี้คงทำให้หมาป่าหิมะตายในพริบตา! หมาป่าหิมะหนีเพื่อเอาตัวรอด เมื่อถึงที่ปลอดภัยแล้วก็เต็มไปด้วยบาดแผลอันน่าตกใจ การที่หมาป่าหิมะรอดพ้นคาถาลมพิเศษนั้นเป็นเรื่องน่าประทับใจ โมฟานส่งเขากลับไปยังระนาบการเรียกเพื่อฟื้นฟูบาดแผล หมาป่าหิมะดึงดูดอาวุธระดับสูงสุดจากกองทัพฝั่งตรงกันข้าม ส่วนหมาป่าไฟขาวยักษ์และหมาป่าเครื่องหมายขาวก็ทำลายรูปแบบการจัดทัพของนักรบเวทอย่างเต็มที่ ทุกที่เต็มไปด้วยเลือด การจัดทัพของนักรบเวทเป็นอันตรายที่สุดต่อโมฟานและเพื่อนร่วมทีม การรวมตัวของนักเวทน้ำและนักเวทไฟทำให้พวกเขาสร้างใยเวทมนต์ขนาดยักษ์ ผู้ใดที่ไม่มีความสามารถป้องกันตนเองอย่างโมฟาน คงไม่มีโอกาสต้านทานพวกเขาเลย! สถานการณ์สับสนวุ่นวายเช่นนี้เป็นสิ่งที่โมฟานคาดหวังไว้ อย่างไรก็ตาม เขาตกใจเมื่อพบว่ามีผู้บัญชาการระดับสูงนำทัพนักรบเวท! ผู้บัญชาการระดับสูงแน่นอนไม่ใช่ตัวละครธรรมดาในไคโร; การค้นพบนี้ทำให้โมฟานโกรธเคืองยิ่งขึ้น! “ฉันจะจัดการกับกัปตัน!” วานีพูด คาถาแผ่นดินระดับซูเปอร์ของวานีเป็นอันตรายใหญ่ต่อ นักเวทลม นักเวทธรณี และนักเวทเงา ทำให้พวกเขาต้องถอยหลัง วานีไม่คาดคิดว่าศัตรูจะมีผู้บัญชาการระดับซูเปอร์ อยู่เลย สองผู้บัญชาการระดับซูเปอร์ต้องเผชิญกันในสถานการณ์แบบนี้… “โมฟาน พวกนั้นไม่ใช่คนอ่อนแอ… ฉันเกรงว่าเราจะช่วยเหลือไม่ได้,” มูไบพูด “รู้แล้ว แต่เราอย่ายอมทิ้งซาวโจวไว้!” โมฟานมองไปที่พื้นที่เยือกแข็ง ปวดหัวกับสถานการณ์นั้น โมฟานไม่อาจเข้าใกล้พื้นที่นั้นได้เพราะอาจจะถูกแช่แข็งไป มีนักเวทน้ำแข็งจำนวนมากสาดคาถาออกพร้อมกัน! แม้แต่ธาตุไฟของเขาก็ไม่มีโอกาสจะต้านทาน… หมาป่าได้ทำลายการจัดทัพของศัตรูบางส่วน แต่การจัดทัพที่แข็งแกร่งที่สุดของนักเวทน้ำแข็งยังคงไม่ถูกทำลาย มันอันตรายเกินกว่าที่โมฟานจะพยายามช่วยเหลือตัวประกันได้.