ตอนที่ 2216 - นางอยู่ในระดับไหน? มู่ฟานจมอยู่ในห้วงความคิดหลังจากได้ยินสิ่งที่มู่ไป๋และจ้าวหม่านเยี่ยนค้นพบ พวกเขามืดแปดด้านมานานแสนนาน เที่ยวค้นหากันอย่างสะเปะสะปะเหมือนแมลงวันหัวขาด แต่ทันทีที่ค้นหาไปในทิศทางที่ถูกต้อง พวกเขาก็ได้เบาะแสสำคัญมาถึงสามอย่าง มู่ฟานตั้งใจจะโอ้อวดกับทั้งสองคนเรื่องการค้นพบของเขา แต่กลายเป็นว่าทั้งมู่ไป๋และจ้าวหม่านเยี่ยนต่างก็พบเบาะแสสำคัญเช่นกัน! "(แค่ก แค่ก) นางเป็นบุตรสาวบุญธรรมของคนปลูกดอกป๊อปปี้ เราแค่ช่วยให้นางรื้อฟื้นความทรงจำเพื่อหาว่าห้องแล็บของผู้ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน" มู่ฟานกล่าว "ให้ตายเถอะ!" จ้าวหม่านเยี่ยนนึกว่าเขาค้นพบเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในกลุ่ม แต่กลายเป็นว่ามู่ฟานก็ได้รับข้อมูลสำคัญมาเหมือนกัน "ดูเหมือนว่าในที่สุดพวกเราก็มาถูกทางแล้ว..." มู่ไป๋กล่าวเบาๆ — การวางแผนขั้นต่อไปเป็นเรื่องสำคัญ อย่างแรกคือชายคนนั้นไม่ได้อยู่ที่สมาคมเวทมนตร์อีกต่อไป เดิมทีสหภาพวิจัยเคยเป็นห้องแล็บของเขา แต่ตอนนี้เขาแทบไม่เคยมาที่สมาคมเวทมนตร์เลย พวกเขารู้เพียงแค่ว่าสำนักวาติกันดำได้แทรกซึมเข้าไปในสมาคมเวทมนตร์ และใช้สหภาพวิจัยเป็นฉากหน้าในการผลิตน้ำยาคลุ้มคลั่ง อย่างที่สอง จ้าวหม่านเยี่ยนพบสมาชิกคนหนึ่งของสำนักวาติกันดำ นั่นคือนักเรียนที่ใช้เวทมนตร์ระดับสูงทำลายทุ่งนาที่เปียกชื้น เขาเผยตัวตนออกมาตอนที่พยายามจะทำลายหลักฐาน มีความเป็นไปได้สูงที่นักเรียนคนนั้นแอบสอดแนมอยู่ในโรงเรียนมาตลอด โรงเรียนแทบไม่มีชั้นเรียนลาดตระเวนเลย แต่เมื่อไรที่มีชั้นเรียนลาดตระเวน เขาก็จะลงชื่อเข้าร่วมและทำลายหลักฐานทุกอย่างที่กลุ่มของพวกเขาอาจพบระหว่างลาดตระเวน นักเรียนคนนั้นทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบในยามที่ไม่มีใครสงสัยว่าสำนักวาติกันดำเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่กลุ่มของมู่ฟานระแวงเรื่องการมีส่วนร่วมของสำนักวาติกันดำมาตั้งแต่ต้นแล้ว พวกเขาแค่รู้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลเพราะพวกเขาสงสัยไปเสียทุกเรื่อง คนของศาลพิพากษาสูงสุดไม่มีวันคาดคิดว่าสมาชิกของสำนักวาติกันดำจะแฝงตัวอยู่ในสถาบันศักดิ์สิทธิ์เออรัส พวกเขากำลังละเมิดกฎของสถาบันเพื่อผลิตอาวุธสังหาร! พวกเขายังเก็บเกี่ยวฝิ่นคลุ้มคลั่งไปเป็นจำนวนมหาศาลอีกด้วย! หลังจากได้วัตถุดิบมาแล้ว สำนักวาติกันดำจะเปลี่ยนฝิ่นเหล่านั้นให้เป็นน้ำยาคลุ้มคลั่งชุดใหม่ได้อย่างรวดเร็ว จากการคำนวณคร่าวๆ ของมู่ไป๋ ปริมาณของฝิ่นนั้นเพียงพอที่จะกระตุ้นกองทัพสัตว์อสูรได้ทั้งอาณาจักร พวกเขาเคยใช้กลวิธีเดียวกันนี้กระตุ้นพวกอันเดดให้โจมตีเมืองหลวงโบราณมาแล้ว! "จ้าวเฒ่า จับตาดูนักเรียนคนนั้นไว้ให้ดี ถ้าหาตัวสังฆานุกรมสีน้ำเงิน (Blue Deacon) ผ่านทางเขาได้ เราคงจะรู้อะไรมากขึ้นเกี่ยวกับการปฏิบัติการของพวกมัน" มู่ฟานกล่าว "ถึงแม้การสะกดรอยตามผู้ชายจะไม่ใช่ความถนัดของข้า แต่ถือว่าตกลง!" จ้าวหม่านเยี่ยนตอบรับ "มู่ไป๋ เจ้าควรหยุดสืบเรื่องหมู่บ้านที่ปลูกพืชอวบน้ำเสียเถอะ ที่นั่นน่าจะเป็นหนึ่งในแหล่งเพาะปลูกที่ใหญ่ที่สุดของพวกมัน คนที่นั่นต้องระแวดระวังมากแน่ ถ้าพวกมันรู้ตัวว่าเรากำลังตามรอยอยู่ เราจะดำเนินการขั้นต่อไปได้ลำบาก" มู่ฟานเตือน "ตกลง ข้าเข้าใจแล้ว" มู่ไป๋พยักหน้า เขากล่าวต่อ "ในสถาบันศักดิ์สิทธิ์เออรัสมีคนคนหนึ่งที่อาจเป็นกุญแจสำคัญสำหรับเรา ข้าคิดว่าจะมุ่งเน้นไปที่เขาแทน" "เจ้าหมายถึงท่านคาซ่าหรือ?" มู่ฟานถาม "ใช่" "เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าเหยียนชิว น้องสาวของเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้อง?" มู่ฟานถามย้ำ "เจ้าก็รู้ว่าตอนที่ตัวตนของมู่เหอ อาของข้าถูกเปิดโปง สมาชิกทุกคนในครอบครัวของข้าที่เมืองป๋อถูกสอบสวน มู่หนิงเสวี่ยและมู่จั๋วหยุนต้องทนทุกข์ทรมานที่สุดจากเรื่องนี้ ไม่ควรมีใครที่เกี่ยวข้องกับสำนักวาติกันดำหลงเหลืออยู่ในครอบครัวเราอีก แต่มีคนหนึ่งที่สหภาพบังคับใช้กฎหมายไม่เคยล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของนาง" มู่ไป๋กล่าว "เจ้าหมายถึงเหยียนชิวน้องสาวของเจ้า?" มู่ฟานถามหยั่งเชิง "ใช่ มีเพียงแม่ของข้ากับข้าเท่านั้นที่รู้ว่านางมีตัวตนอยู่ แม่ของข้าจากไปแล้ว ข้าจึงเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ ข้านึกว่าข้าจะได้พบกับนางอย่างมีความสุขในยุโรปหลังจากโศกนาฏกรรมที่ครอบครัวเราต้องเผชิญ แต่ข้ากลับเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะเรื่องนั้น" มู่ไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่น เหยียนชิวถูกส่งไปยุโรปนานมาแล้ว แม้จะถูกส่งไปเป็นเพียงสาวใช้ แต่มู่เหอนั่นแหละที่เป็นคนตัดสินใจ หลังจากมู่เหอถูกเปิดโปง เกือบทุกคนในตระกูลมู่ถูกสอบสวนโดยสหภาพบังคับใช้กฎหมาย ยกเว้นเหยียนชิว แม้แต่มู่ไป๋เองก็เกือบลืมไปแล้วว่าเขายังมีน้องสาวอยู่ที่ยุโรป เหตุผลที่เขาถูกหมายหัวนั้นชัดเจนมาก เหยียนชิวไม่ต้องการให้ใครรู้ว่านางมีตัวตนอยู่ ดังนั้นมู่ไป๋จึงขึ้นแท่นเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งที่นางต้องกำจัด! "แต่ว่ามันไม่มีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่านางเป็นคนร้ายใช่ไหม?" มู่ฟานถาม "ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ข้าไม่ควรระแวงคนรอบข้างเพียงเพราะสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับข้าในอดีต นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าตัดสินใจลดการป้องกันตัวและไปพบกับนาง ข้าเชื่อว่านางจะไม่ทำร้ายข้า แต่เจ้าก็รู้นี่ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น..." มู่ไป๋กล่าว "ท่านคาซ่าตอนนี้อยู่ที่สถาบันศักดิ์สิทธิ์เออรัส นั่นหมายความว่านางก็ซ่อนตัวอยู่ที่นั่นในฐานะสาวใช้ของเขาด้วย เห็นได้ชัดเลยว่านางอยู่กับสำนักวาติกันดำ มันบังเอิญเกินไปหน่อย" จ้าวหม่านเยี่ยนกล่าว เขาตบไหล่มู่ไป๋เพื่อปลอบใจ "น้องสาวของเจ้าช่างโหดเหี้ยมนัก พยายามจะฆ่าเจ้าตั้งหลายครั้ง ไม่จำเป็นต้องปรานีต่อนางอีกแล้ว พวกเราจะหานางให้พบ และถ้าเจ้าทำไม่ลง ข้าจะฆ่านางแทนเจ้าเอง!" "ข้าจะจัดการเอง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าต้องลงโทษคนในครอบครัวหากความยุติธรรมเรียกร้อง" มู่ไป๋ตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม จ้าวหม่านเยี่ยนชูนิ้วโป้งให้มู่ไป๋ เมื่อเห็นว่ามู่ไป๋ยึดมั่นในความถูกต้องเพียงใด เขาก็ตัดสินใจกลืนคำพูดที่ว่า "แต่ก็ยังมีบางอย่างที่เจ้าไม่เคยทำมาก่อน" ลงไป "ข้าสงสัยว่า เหยียนชิวคนนี้มีตำแหน่งอะไรในสำนักวาติกันดำ?" มู่ฟานเอ่ยขึ้น นางเป็นสายลับที่มู่เหอวางหมากไว้ในยุโรป นางไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับหายนะที่เมืองป๋อและเมืองหลวงโบราณที่ซาลาน (Salan) เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ในอดีตซาลานเคยถูกบีบให้ต้องซ่อนตัวอยู่ในเมืองป๋อ ตอนนั้นนางยังไม่มีอิทธิพลมากนัก แต่เหยียนชิวจากเมืองป๋อไปตั้งแต่ช่วงเวลานั้น นางต้องเข้าร่วมกับสำนักวาติกันดำมานานแสนนานแล้ว เหตุใดนางจึงไม่ได้มีส่วนร่วมในแผนการของซาลาน? หรือว่าซาลานมีแผนการอื่นสำหรับนาง? "ถ้าสเปกเตอร์ (Spectre) รับคำสั่งจากนาง ตำแหน่งของนางก็น่าจะสูงกว่ามู่เหอใช่ไหม?" จ้าวหม่านเยี่ยนตั้งข้อสังเกต "ใช่ ตอนแรกข้านึกว่านางเป็นเพียงสายลับที่รับคำสั่งจากมู่เหออาของข้าเท่านั้น แต่มีความเป็นไปได้ว่านางอาจจะมีอำนาจมากกว่าอาของข้าก็ได้ คนเรามักจะลดการป้องกันตัวเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงได้ง่าย ซาลานก็เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ" มู่ไป๋ชี้ให้เห็น มู่ฟานพยักหน้า ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่าซาลานเป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจก่อนที่จะได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของนาง เขาเคยพร้อมจะยอมรับความจริงที่ว่าซาลานเป็นชายที่ดูอ่อนโยนและใจดีในภาพลักษณ์ภายนอก แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ซาลานกลับเป็นผู้หญิง!