ตอนที่ 2225: หินของข้าไม่อาจถูกทำลาย เนลสันหน้าแดงก่ำ เขาถูกตบหน้าต่อหน้านักเรียนจำนวนมากเช่นนี้ เขาจะไปสอนพวกเขาในคลาสต่อไปได้อย่างไร? เขาต้องหาทางกู้หน้าคืนมา เขาไม่คิดจะใช้พลังธาตุเดียวในการดวลนี้อีกต่อไป แต่เริ่มใช้เขตแดนและทักษะต่าง ๆ ออกมา เขาแค่ต้องการชนะการดวลนี้! ธาตุลมของเขาถูกหักล้างด้วยธาตุความโกลาหลของคู่ต่อสู้ ธาตุสายฟ้าของเขาก็ไร้ผลเมื่อเจอกับเมล็ดพันธุ์ดินระดับสวรรค์ของฝ่ายตรงข้าม อย่างไรก็ตาม ผลของการดวลยังไม่สิ้นสุด เพราะพวกเขาทั้งคู่ต่างเป็นจอมเวทระดับมหาเวทที่มีสี่ธาตุ! เนลสันถอยห่างออกมาเล็กน้อยหลังจากวางแผนได้ เขาใช้เวทมนตร์จากธาตุอื่นเพื่อซื้อเวลาให้ตัวเอง สมาธิของเขาเริ่มอ่อนล้าหลังจากร่ายเวท "ลูกบอลสายฟ้าเข็มพิฆาต" ต่อเนื่องมาเป็นเวลานาน เขาไม่สามารถร่ายเวทที่ต้องใช้กลุ่มดาวเวทมนตร์ขึ้นไปได้อีกแล้ว เขาต้องการพักหายใจในขณะที่คู่ต่อสู้ไม่ได้จู่โจมเขา โชคร้ายของเนลสันที่มู่ฟานไม่ใช่เจ้าหมานเหยียน มู่ฟานไม่มีวันใจดีปล่อยให้ศัตรูได้พักหายใจหรอก! เมื่อครู่เนลสันทุ่มสุดตัวไปกับลูกบอลสายฟ้าเข็มพิฆาตแล้ว แต่จู่ ๆ เขาก็ลดระดับการต่อสู้ลง พลังของเขาเห็นได้ชัดว่าเหือดแห้งไปแล้ว นี่เป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่มู่ฟานจะอัดเนลสันให้เละ มู่ฟานยังคงมีพลังเต็มเปี่ยม! "ซุ่มโจมตี ปลาหิน!" มู่ฟานตะโกนพร้อมกับสร้างกลุ่มดาวเวทมนตร์ธาตุดิน ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของมู่ฟาน พื้นดินที่แข็งแกร่งพลันอ่อนนุ่มลงและพุ่งขึ้นเป็นคลื่น ปลาที่ทำจากหินซึ่งมีปากเหมือนขวานพุ่งทะลุขึ้นมาจากพื้นดิน มันกระโดดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศก่อนจะตกลงกลับลงไปใต้ดิน ราวกับปลาทั่วไปที่กำลังเริงร่าอยู่ในมหาสมุทร พื้นดินที่อ่อนตัวลงพลันสั่นสะเทือนขณะที่มีปลารูปร่างประหลาดอีกหลายตัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พื้นดินสาดกระเซ็นอย่างบ้าคลั่งราวกับคลื่นยักษ์ที่กำลังฉีกกระชากผืนแผ่นดิน! มีทั้งปลาหินที่มีปากเหมือนขวาน ปลาฉลามหินที่โชว์เขี้ยวเล็บ และวาฬหินขนาดมหึมา ฝูงปลาเหล่านั้นกระโดดไปมาบนพื้นดินในการอพยพครั้งใหญ่ เนลสันถอยร่นไปจนถึงขอบสนาม ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดเมื่อเห็นฝูงปลาหินพุ่งตรงมาหาเขา ในสถานการณ์ปกติ เขาคงป้องกันตัวเองได้สบาย เพียงแค่สร้างวิหารเวทมนตร์ขึ้นมาทำลายปลาพวกนี้ได้ครึ่งหนึ่ง แต่ในสภาพปัจจุบัน แค่จะสร้างกลุ่มดาวเวทมนตร์เขายังทำไม่ได้เลย หัวของเขาคงหมุนติ้วถ้าฝืนใช้เวทมนตร์ แล้วเขาจะไม่ให้ตื่นตระหนกได้อย่างไรในเมื่อฝูงปลาหินสุดสะพรึงกำลังพุ่งเข้าใส่? มู่ฟานมีเมล็ดพันธุ์ดินระดับสวรรค์ ซึ่งแข็งแกร่งกว่าเมล็ดพันธุ์วิญญาณทั่วไปมาก! เนลสันมาถึงขีดจำกัดแล้ว เขาไม่น่าจะป้องกันตัวเองได้ จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพึ่งพาอุปกรณ์เวทมนตร์ มันเป็นอุปกรณ์สีเงินเข้มรูปทรงหลังคา หมวกเกราะขยายขนาดขึ้นหลายเท่าตัวปกคลุมร่างของเขาไว้ "ทำไมเขาถึงใช้อุปกรณ์เวทมนตร์ล่ะ?" "เนลสันถึงขีดจำกัดแล้วเหรอ? ฉันนึกว่าเราไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อุปกรณ์เวทมนตร์ในการดวลเสียอีก!?" เหล่านักเรียนพากันตั้งคำถาม เนลสันรู้อยู่เต็มอกว่านี่เป็นกฎ การใช้อุปกรณ์เวทมนตร์ถือว่าเขากำลังโกง! แต่เนลสันไม่สนหรอก กรีน พยานในการดวลไม่ได้ระบุไว้ว่าห้ามใช้อุปกรณ์เวทมนตร์ เนลสันแค่เหนื่อยล้าชั่วคราว ตราบใดที่พลังของเขาฟื้นฟูขึ้นมา เขาจะพลิกสถานการณ์ได้ง่าย ๆ ทุกอย่างจะเรียบร้อยตราบใดที่เขาชนะการดวล แต่ถ้าเขาแพ้ เขาคงอับอายเกินกว่าจะสอนที่สถาบันศักดิ์สิทธิ์เอารัสต่อไป! "คิดว่าอุปกรณ์เวทมนตร์ของแกจะช่วยอะไรได้งั้นเหรอ?" มู่ฟานตะโกนถาม เนลสันก็แค่พวกโง่เขลาประเภทที่เอาหัวไปจ่อที่ปลายกระบอกปืน หากเขาใช้สิ่งที่ช่วยป้องกันธาตุลม แสง หรือพฤกษา เขาอาจจะพอต้านทานไว้ได้บ้าง แต่อุปกรณ์เวทมนตร์ของเขากลับเป็นชุดเกราะ! ทักษะพิเศษแรกของเมล็ดพันธุ์ดินระดับสวรรค์ของมู่ฟาน คือการเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดต่อการป้องกันที่แข็งกระด้าง! "ทลายแกร่ง!" วัตถุที่แข็งแกร่งก็เปราะบางราวกับแก้วเมื่อเจอกับธาตุดินของมู่ฟาน ซึ่งแข็งแกร่งดุจเพชร! เนลสันโชคร้ายเหลือเกินที่ตัดสินใจผิดพลาดมหันต์ซ้ำสอง การดวลที่ควรจะยืดเยื้อกว่านี้จบลงในเวลาไม่นาน "หินของข้าไม่อาจถูกทำลาย!" มู่ฟานตบฝ่ามือลงบนพื้นดิน ฝูงปลาหินที่มีจำนวนมากกว่าฝูงก่อนหน้านี้สองเท่าโผล่ขึ้นมาจากพื้น มันให้ความรู้สึกราวกับว่าสนามประลองทั้งสนามกลายเป็นแหล่งรวมตัวของพวกมัน ภาพที่พวกมันทั้งหมดกระโดดขึ้นมาจากพื้นดินนั้นงดงามตระการตามาก! ไม่เพียงแค่จำนวนที่เพิ่มขึ้น ความเร็วของพวกมันก็เพิ่มขึ้นด้วย! ชุดเกราะของเนลสันแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ หลังจากถูกปลาหินพุ่งชนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เนลสันตั้งตัวไม่ติด เขาพยายามจะหนีจากสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นด้วยธาตุลม แต่พวกมันมีจำนวนมากเกินไป ในไม่ช้าเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผล หางของปลาตัวหนึ่งฟาดเข้าที่หน้าอกของเขา กระแทกเขาไปติดอยู่ที่ขอบเขตพลังป้องกัน การร่วงออกนอกเขตพลังป้องกันหมายความว่าเขาแพ้การดวลนี้แล้ว! เนลสันยืนอยู่หลังเขตพลังป้องกัน พลางกอดหน้าอกตัวเอง เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น เขายังพอจะสู้ต่อได้ แต่การดวลนี้ไม่ใช่การต่อสู้เป็นตาย เขาแพ้การดวลนี้ไปแล้ว ทำได้เพียงจ้องมองมู่ฟานด้วยความแค้น นักเรียนรอบสนามพากันส่งเสียงเชียร์! ไม่ใช่ทุกคนที่เชียร์ชัยชนะของมู่ฟาน ส่วนใหญ่เป็นเพราะนักเรียนเกือบทั้งหมดวางเดิมพันด้วยทองไว้กับเนลสัน พวกเขาคิดว่าผลลัพธ์นั้นชัดเจนอยู่แล้ว ใครจะไปนึกว่าเนลสันจะเป็นฝ่ายแพ้ อาจารย์รับเชิญมู่ยี่ฟานจากจีนกลับเป็นผู้ได้รับชัยชนะ! ถ้านักเรียนต้องจัดอันดับอาจารย์รับเชิญในแง่ของความน่าเชื่อถือ มู่ฟานจะต้องอยู่อันดับสุดท้ายอย่างแน่นอน เขาไม่มีความรู้ด้านทฤษฎีเวทมนตร์เลย และคลาสสอนเรื่องการรวมธาตุต่าง ๆ ก็เป็นเพียงแค่แนวคิดเท่านั้น แต่ทว่า อาจารย์ที่ไม่น่าเชื่อถือคนนี้กลับเป็นนักสู้ที่เก่งกาจขนาดนี้! "ฉันรวยแล้ว ฉันรวยแล้ว อาจารย์มู่ยี่ฟานเป็นอาจารย์ที่เจ๋งที่สุดเท่าที่ฉันเคยมีมาเลย ฉันอยากแต่งงานกับเขาจัง!" โบเลนร้องออกมาด้วยความดีใจ โบเลนเกลียดขี้หน้าเนลสันหลังจากสิ่งที่เขาทำกับริชชี่ เธอจึงทุ่มทองทั้งหมดที่มีวางเดิมพันกับมู่ฟานในการดวลนี้ เธอเพียงแค่ต้องการระบายความอัดอั้น แต่ท้ายที่สุดมู่ฟานก็ชนะการดวล! อัตราต่อรองคือสิบต่อหนึ่ง! โบเลนวางเดิมพันทองไว้เยอะมาก นั่นหมายความว่าเธอได้รับทรัพย์ก้อนโตจากการต่อสู้ครั้งนี้! "สมกับเป็นมู่ฟาน ทำเอาฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย... เจ้าหมานเหยียน รีบ ๆ นับดูซิว่าเราได้เงินจากการเดิมพันมาเท่าไหร่!" มู่ไป๋กระทุ้งเจ้าหมานเหยียน "อือ..." เจ้าหมานเหยียนยังคงจมอยู่ในภวังค์ความคิด มู่ไป๋ปรับแว่นและขมวดคิ้วเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเจ้าหมานเหยียน "อย่าบอกนะว่านายวางเดิมพันกับเนลสันน่ะ..."