บทที่ 2278 - ทำลายล้างโดยไม่เลือกหน้า ฝูงชนกำลังส่งเสียงเชียร์กันอย่างบ้าคลั่ง ทุกคนตื่นเต้นกันมากจนหลายคนไม่ทันสังเกตเห็นว่า ความเจ็บปวดจากการที่ผู้ใช้สัตว์อัญเชิญสูญเสียสัตว์สัญญาจ้างไปนั้น เปรียบเสมือนการสูญเสียสมาชิกในครอบครัว พวกเขาใส่ใจเพียงแค่ว่าการแข่งขันนี้น่าตื่นเต้นเพียงใด มันให้ความรู้สึกที่สมจริงยิ่งกว่าเดิมหลังจากเจ้าหมีป่าถูกสังหาร! "หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เจ้าจะฆ่าเขาตายนะ! นี่ควรจะเป็นการแข่งขันนัดกระชับมิตรเพื่ออุ่นเครื่องทัวร์นาเมนต์ ไม่ใช่การดวลเป็นดวลตาย!" หัวหน้าทีมของเจ้าชายเบนี่ตะโกนขึ้น การแข่งขันเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เนื่องจากแต่ละทีมมีสมาชิกถึงเก้าคน จึงยากที่จะได้ยินสิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันพูดกัน พวกเขาเห็นเพียงผู้ใช้สัตว์อัญเชิญใช้เวทมนตร์ธาตุแสงอันทรงพลังกระหน่ำโจมตีจอมเวทธาตุไฟผู้หยิ่งผยองจนน่วมไปทั้งตัว อย่างไรก็ตาม ผู้เข้าแข่งขันในการประลองย่อมรู้ดีว่าทั้งสองกำลังสู้กันจนตัวตาย! "หยุดพวกเขาสมเดี๋ยวนี้!" หัวหน้าฝ่ายธาตุ กรีน ในที่สุดก็ตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ในฐานะกรรมการตัดสินการแข่งขัน เขาจึงรีบส่งผู้ช่วยเข้าไปยุติการแข่งขัน ผลการแข่งขันตัดสินไปแล้ว จอมเวทธาตุไฟผู้สังหารหมีป่าหมดสติไปแล้ว ผู้ช่วยคนหนึ่งแบกจอมเวทธาตุไฟไปหาหัวหน้าฝ่ายธาตุ กรีน "ท่านครับ ชีวิตของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย" "บ้าเอ๊ย พวกเขารู้จักคำว่าพอไหม!" "ฝูงชนยังไม่รู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น เราต้องจัดการแข่งขันนัดต่อไปกันต่อ" "รักษาอาการบาดเจ็บของเขาไปก่อน แล้วเรียกผู้นำภาควิชาธาตุรักษามาดูอาการเขาด้วย" การแข่งขันนัดกระชับมิตรนัดแรกนั้นน่าตื่นเต้นมาก ความตายของหมีป่าทำให้การแข่งขันเข้มข้นขึ้น ราวกับว่ามันคือการต่อสู้ของจริง! —— การแข่งขันนัดที่สองก็น่าตื่นเต้นเช่นกัน แต่มันกลับเกิดความขัดแย้งรุนแรงระหว่างผู้เข้าแข่งขันอีกครั้งเหมือนนัดแรก นักศึกษาคนหนึ่งที่มีธาตุคำสาปได้สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อวิญญาณของคู่ต่อสู้ ความเสียหายส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นกับวิญญาณของคนเรานั้นเป็นสิ่งที่รักษาไม่หาย และส่งผลให้อายุขัยของเหยื่อลดน้อยลง "เจ้าคิดว่าเจ้าจะใช้ธาตุคำสาปตามใจชอบได้หรือไง เพียงเพราะเจ้าเป็นนักศึกษาของสถาบันศักดิ์สิทธิ์ออรัส? นี่มันทัวร์นาเมนต์สาธารณะนะ องค์กรระหว่างประเทศมากมายจะตามล่าเจ้าจากสิ่งเลวร้ายที่เจ้าได้ทำลงไป!" "ข้า...ข้าคุมตัวเองไม่อยู่ ข้าไม่อยากแพ้!" "เจ้าสำนึกบ้างไหมว่าเจ้าได้พรากอายุขัยของเขาไปถึงสิบปี? ไอ้คนโง่เอ๊ย!" การแข่งขันนัดที่สามมีกำหนดการในช่วงบ่าย มันเป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างทีมของมู่ฝานกับทีมของเนลสัน โดยมีโบลิน, ริตชี่, ซันนี่ และคนอื่นๆ เข้าร่วม แฮร์ คาซ่า เป็นผู้นำทีมฝั่งตรงข้าม ริตชี่และแฮร์ คาซ่า ปะทะกันตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน แม้ว่าผู้เข้าแข่งขันจะไม่อนุญาตให้ใช้เวทมนตร์ระดับมหาเวทในทัวร์นาเมนต์ แต่ริตชี่ก็กำลังดิ้นรนอย่างหนักในการเอาชนะแฮร์ คาซ่า เนื่องจากระดับการบ่มเพาะของเขาไม่โดดเด่นเท่ากับแฮร์ คาซ่า มู่ฝานจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ระหว่างริตชี่และแฮร์ คาซ่าอย่างเต็มที่ มู่ฝานสงสัยในตัวแฮร์ คาซ่ามาโดยตลอด แต่เขาก็ไม่เคยเผยพิรุธใดๆ ออกมา แม้แต่รายชื่อผู้ที่ถูกหมายหัวก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเขาเลย แฮร์ คาซ่า แข็งแกร่งกว่าริตชี่อย่างชัดเจน พลังของเขาใกล้เคียงกับมู่ฝานมาก ริตชี่กำลังประสบความยากลำบากในการต่อสู้กับแฮร์ คาซ่า เขาตกอยู่ในที่นั่งลำบากแม้จะใช้ทุกอย่างที่มีออกมาแล้วก็ตาม "เจ้ามีแค่นี้เองหรือ? เจ้าควรไปนอนบนเตียงแล้วทำเป็นว่ายังบาดเจ็บอยู่ดีกว่า ไม่จำเป็นต้องมาทำให้ตัวเองขายหน้าต่อหน้าฝูงชนหรอก" แฮร์ คาซ่า เยาะเย้ยเขา ริตชี่ถอยหลังไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็พบว่าตัวเองติดอยู่ตรงขอบเขตป้องกัน ริตชี่มองไปข้างหลัง เขาเห็นผู้ชมมากมายผ่านม่านพลัง พวกเขาไม่ได้แค่ทำสีหน้าเยาะเย้ยเหมือนแฮร์ คาซ่าเท่านั้น บางคนถึงกับชูนิ้วโป้งลงมาทางเขาด้วย เขารู้สึกอับอายขายหน้า เขาแพ้คนคนเดิมถึงสองครั้ง! เขาทุ่มเททุกอย่างที่เขามี เพียงเพื่อให้ตระกูลของเขากลับมาผงาดได้อีกครั้ง ในท้ายที่สุด เขาก็ยังไม่คู่ควรกับคนที่เบื้องหลังอันน่าเกรงขามเช่นนี้! ความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวดที่เขาได้รับมาตลอดหลายปีนี้มีความหมายอะไรกัน? ทุกคนจะจดจำใบหน้าอันน่าสมเพชของเขาหลังจากจบการแข่งขันนี้ "จำความรู้สึกตอนที่กระดูกเจ้าหักเมื่อครั้งก่อนได้ไหม? ทำไมเจ้าไม่ลองลิ้มรสมันอีกสักครั้งล่ะ?" แฮร์ คาซ่า เดินเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มอันน่าสะอิดสะเอียน ริตชี่ไม่สามารถสะกดกลั้นความโกรธแค้นภายในใจได้อีกต่อไป เขาขอสาบานว่าจะทำให้แฮร์ คาซ่าต้องชดใช้เช่นกัน หากอีกฝ่ายยืนกรานที่จะทำลายเขา! ผิวหนังของริตชี่เปลี่ยนเป็นสีม่วงในฉับพลัน ราวกับเกล็ดที่มีประกายไฟสีม่วงปะทุออกมา เขาพุ่งตัวออกไปและกระโจนเข้าใส่แฮร์ คาซ่า แฮร์ คาซ่า ตกใจมาก เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าริตชี่กำลังใช้มหาเวท! แฮร์ คาซ่า ไม่คาดคิดมาก่อน การแข่งขันได้สั่งห้ามผู้เข้าแข่งขันใช้มหาเวทอย่างเด็ดขาด ใครที่ฝ่าฝืนกฎจะต้องเผชิญกับผลร้ายแรง แฮร์ คาซ่า ไม่คิดว่าริตชี่จะทำลายชีวิตตัวเองเพียงเพราะความอับอายเล็กๆ น้อยๆ แต่สิ่งที่ทำเขาประหลาดใจคือ ริตชี่ฝ่าฝืนกฎจริงๆ! เขาใช้มหาเวทและพุ่งเข้าใส่แฮร์ คาซ่า ราวกับสัตว์ป่าสายฟ้าที่หลุดพ้นจากโซ่ตรวน เขาฉีกกระชากการป้องกันของแฮร์ คาซ่าได้อย่างง่ายดาย การป้องกันของแฮร์ คาซ่าเป็นเพียงเวทมนตร์ระดับสูง มันไม่มีโอกาสที่จะหยุดยั้งเวทมนตร์ธาตุสายฟ้าที่ทะลุทะลวงนี้ได้เลย! ริตชี่อยู่ห่างจากแฮร์ คาซ่าเพียงไม่กี่นิ้ว เกล็ดบนตัวของเขาขยายออก เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นรถถังสายฟ้าที่จะบดขยี้ทุกอย่างจนแหลกละเอียด "เจ้ามันเสียสติไปแล้วหรือไง!" แฮร์ คาซ่า ตะโกนลั่น แฮร์ คาซ่า ไม่มีเวลาถอยหนี เขาทำได้เพียงจ้องมองรถถังที่พุ่งเข้ามาทับร่างของเขา เขาอัญเชิญเกราะเวทมนตร์ออกมาอย่างตื่นตระหนก ทว่าเขาก็อยู่ใกล้ริตชี่เกินไป และเกราะเวทมนตร์ของเขาต้องใช้เวลาในการก่อตัว มันไม่สามารถปรากฏขึ้นได้ในทันที แฮร์ คาซ่า เริ่มนึกเสียใจที่ทำตัวอวดเก่ง และสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่ตระหนักแต่แรกว่าริตชี่เป็นคนบ้าขนาดนี้ เขาต้องเอาชีวิตไม่รอดแน่! "ควบคุมระเบียบ!" เสียงทุ้มลึกดังขึ้นเบื้องหลังแฮร์ คาซ่า ในจังหวะที่เขาคิดว่าตัวเองจะต้องตายหรือไม่ก็พิการ วิสัยทัศน์ของแฮร์ คาซ่า สั่นไหวอย่างรวดเร็ว ทุกสิ่งทุกอย่างลอยละล่อง เหมือนกับตอนที่ผนัง โต๊ะ และเพดานกลับหัวกลับหางในตอนที่เขาตื่นจากฝัน แฮร์ คาซ่า ตระหนักว่าเขาไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอีกต่อไป ชายผู้มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่รอบตัวได้มาแทนที่เขา เขายืนอยู่ตรงหน้าริตชี่ เขาเหยียดมือออกราวกับกำลังจะคว้าจับอะไรบางอย่าง สายฟ้าป่าเถื่อนบนตัวริตชี่ก็สลายหายไปในทันที ราวกับมันถูกดูดหายเข้าไปในมิติอื่น ริตชี่หมดเรี่ยวแรงลง การพุ่งตัวอันไร้ความกลัวของเขาหยุดลง มู่ฝานโอบแขนรอบตัวริตชี่เพื่อไม่ให้เขาล้มลงกับพื้น ริตชี่จ้องมองมู่ฝานด้วยความไม่เชื่อขณะที่พลังธาตุสายฟ้าของเขาถูกทำให้เป็นกลาง ในที่สุดเขาก็เริ่มตั้งสติได้และสงบลง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นลงไป ที่สำคัญกว่านั้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอาจารย์ของเขาถึงสามารถสลายการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเขาได้อย่างง่ายดายขนาดนี้!