บทที่ 2446: ราชามังกรแห่งโป๋ไห่ ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ตรวจทานโดย Aelryinth ภูมิประเทศของจีนตอนเหนือส่วนใหญ่ประกอบด้วยหุบเขากว้างใหญ่ จางเสี่ยวโหวและคนของเขากำลังบินขึ้นไปทางเหนือตามแนวชายฝั่งทะเลจีนตะวันออก เทือกเขาสีดำที่ทอดยาวคดเคี้ยวราวกับเส้นสายที่แบ่งแยกผืนดินอันกว้างใหญ่และท้องทะเลอันเกรียงไกรออกจากกัน คลื่นสีขาวซัดสาดเข้าหาหน้าผาระหว่างผืนดินและท้องทะเล คลื่นค่อยๆ จางหายไปเป็นระลอกน้ำในจุดที่ราบเรียบ แต่กลับพุ่งสูงกว่าเจ็ดเมตรในจุดที่มีพายุโหมกระหน่ำ “แนวชายฝั่งเริ่มขยายออกไปทางตะวันออกมากขึ้นแล้วค่ะ” ฮัวเยว่จู๋ชี้ให้เห็น “นั่นหมายความว่าเราใกล้จะถึงทะเลโป๋ไห่แล้ว อีกไม่นานเราก็จะถึงฉินหวงเต่า” สัตว์มังกรเหล่านี้หยุดพักเพียงครั้งเดียวในระหว่างการเดินทางจากเมืองมนตราไปยังฉินหวงเต่าซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทะเลโป๋ไห่ ความอดทนของพวกมันดีกว่าเหล่าอินทรีสวรรค์อย่างเห็นได้ชัด หากประเทศของพวกเขามีตระกูลผู้ฝึกมังกรเหมือนอย่างประเทศอังกฤษ กองทัพทั้งหมดคงจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ได้อย่างแน่นอน! “ข้าเห็นเมืองและหมู่บ้านต่างๆ แล้ว แปลกจังที่พวกเขายังไม่ได้สร้างเขื่อนกั้นตามแนวชายฝั่ง ข้ายังเห็นผู้คนอาศัยอยู่ที่นั่น พวกเขาไม่กลัวสัตว์ประหลาดทะเลกันหรือ?” หน่วยสอดแนมคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัยในสิ่งที่เห็น “ทางใต้มีแนวโน้มจะเกิดพายุไต้ฝุ่น พายุขนาดใหญ่ และแม้แต่สึนามิตลอดฤดูร้อน สัตว์ประหลาดทะเลส่วนใหญ่จึงไปรวมตัวกันที่ทะเลจีนตะวันออก ทะเลโป๋ไห่จึงอันตรายน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกัน” ถานเฟิงบอกเขา “แต่มันก็ยังอันตรายเกินไปอยู่ดี ตอนนี้แนวชายฝั่งทั่วโลกอยู่ภายใต้สัญญาณเตือนภัยสีส้ม บางประเทศถึงกับประกาศเตือนภัยสีน้ำเงินหรือสีแดงด้วยซ้ำ” “ดินแดนของมนุษย์กำลังหดตัวลงอย่างรวดเร็ว และเกษตรกรรมของเราก็ได้รับผลกระทบอย่างหนัก เมื่อเมืองฐานที่มั่นสร้างเสร็จ แต่ละเมืองจะมีประชากรหลายสิบล้านคน เราจะเอาอะไรกินถ้าไม่มีที่ดินสำหรับปลูกอาหาร?” ถานเฟิงถามย้ำถึงความเป็นจริง สถานการณ์ของประเทศดูย่ำแย่ ความจริงก็คือเมื่อใดก็ตามที่สภาพทะเลแปรปรวน ผลผลิตจากทะเลของทั้งประเทศก็จะลดลง ทุกหนแห่งจะเริ่มขาดแคลนอาหาร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่พื้นที่เกษตรกรรมถูกทิ้งร้าง ด้วยเหตุนี้ พื้นที่เกษตรกรรมบางแห่งจึงไม่มีการอพยพ เพื่อสะสมอาหารให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ — “นั่นอะไรอยู่ข้างล่างน่ะ?” จางเสี่ยวโหวถามขึ้น “นั่นน่าจะเป็นอำเภอหลู่หนิงครับ ที่นี่เป็นแหล่งจัดส่งอาหารทะเลหลักให้แก่คนทั้งประเทศ บริหารจัดการโดยกลุ่มบริษัทมหาชน” ถานเฟิงบอกเจ้านายของเขา เขาได้ทำการค้นข้อมูลมาก่อนจะมาที่นี่ จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับฉินหวงเต่า “ข้าสงสัยว่าข้าตาฝาดไปเองหรือเปล่า” จางเสี่ยวโหวพึมพำ “ท่านเห็นอะไรหรือคะ?” ฮัวเยว่จู๋รีบถาม จางเสี่ยวโหวชี้ไปยังบริเวณที่มีหมอกหนาใกล้กับทะเลแล้วกล่าวว่า “ข้าคิดว่าเห็นอาคารที่พักอาศัยหันหน้าออกสู่ทะเลตรงนั้น เป็นอาคารที่กว้างและยาวมาก แต่ว่า...” จางเสี่ยวโหวจงใจสั่งให้มังกรบินลดระดับความสูงลงเพื่อที่เขาจะได้มองดูให้ชัดเจนขึ้น อาคารต่างๆ ดูเหมือนบล็อกตัวต่อขนาดเล็กจากที่สูงระดับนี้ ถนนหนทางเหมือนเส้นสายเล็กๆ ที่ตัดกันไปมา จางเสี่ยวโหวจึงสงสัยว่าเขาจินตนาการไปเองหรือไม่ มังกรบินเริ่มร่อนลงจากท้องฟ้า มันกางปีกตรงและร่อนลงมาอย่างมั่นคงแม้จะมีแรงต้านอากาศที่รุนแรง “ข้าคิดว่าอาคารพังถล่มลงมาครับ เหลือเพียงซากปรักหักพัง บางทีจอมเวทธาติดินอาจจะเป็นคนรื้อถอนมันหรือเปล่า?” ถานเฟิงคาดคะเน “พื้นที่นี้อยู่ภายใต้สัญญาณเตือนภัยสีส้มนะคะ ถึงแม้จะเป็นอาคารที่ถูกทิ้งร้าง แต่มันก็เป็นชัยภูมิที่ได้เปรียบสำหรับเหล่าจอมเวทในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดทะเล ทำไมพวกเขาต้องเสียเวลาและแรงงานไปกับการรื้อถอนอาคารด้วยล่ะ?” ฮัวเยว่จู๋กล่าวขึ้นด้วยความกังวล จางเสี่ยวโหวก็คิดเช่นเดียวกัน อาคารทุกหลังที่อยู่ใกล้ทะเลถือเป็นจุดรวมพลที่มีประโยชน์สำหรับจอมเวทเมื่อพวกเขาต้องขับไล่สัตว์ประหลาดทะเล “ท่านนายพล ดูนั่นสิครับ!” หัวหน้าหน่วยสอดแนมชี้ไปอีกทิศทางหนึ่ง มันเป็นอาคารเก่าสีเทาบางหลัง แต่ยังมีเสื้อผ้าตากอยู่ที่ระเบียง เห็นได้ชัดว่าอาคารเหล่านั้นยังมีคนอาศัยอยู่ จากมุมมองของพวกเขา พวกเขาเห็นผู้คนซึ่งดูเหมือนเม็ดทรายเล็กๆ จากความสูงระดับนี้ กำลังวิ่งออกมายังที่โล่งด้านนอกอาคาร ผู้คนเหล่านั้นกำลังหนีออกจากอาคาร ดูเหมือนพวกเขากำลังเคลื่อนที่อย่างช้าๆ เพราะจางเสี่ยวโหวและคนของเขามองลงมาจากระดับความสูงที่มากขนาดนี้ อาคารเริ่มพังถล่มลงมาขณะที่กลุ่มฝุ่นขนาดใหญ่พุ่งกระจายขึ้นไปในอากาศ อาคารในบริเวณนั้นทั้งหมดพังทลายลงภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที! อาคารไม่ได้แตกหักหรือแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่พื้น ผนัง และเสาทุกต้นกลับกลายเป็นผงธุลี ฝุ่นที่ลอยฟุ้งขึ้นไปในอากาศดูเหมือนลูกบอลยักษ์เมื่อมองจากเบื้องบน “มีการโจมตีงั้นหรือ!?” ฮัวเยว่จู๋ร้องอุทานด้วยความตกใจทันที อาคารเหล่านี้ไม่ได้ถล่มลงมาเพราะถูกรื้อถอนอย่างแน่นอน เพราะยังมีชาวบ้านวิ่งหนีออกมาจากอาคาร สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกเบาใจลงบ้างก็คือ อาคารได้กลายเป็นผงธุลีขณะที่มันถล่มลงมา มิฉะนั้นซากปรักหักพังที่ร่วงหล่นลงมาคงจะทำให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายอย่างมหาศาล “กัปตันเถียน ลงไปตรวจสอบดู” จางเสี่ยวโหวสั่ง “รับทราบครับ!” หัวหน้าหน่วยสอดแนมพุ่งตัวลงไปพร้อมกับอินทรีมังกรผู้พิชิต ทิ้งรอยกระแสอากาศที่หมุนวนอย่างงดงามไว้เบื้องหลัง — หัวหน้าหน่วยสอดแนมกลับมาหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาทำความเคารพและกล่าวว่า “ท่านนายพล ข้าไม่พบสัตว์อสูรตนใดเลยครับ” จางเสี่ยวโหวคอยสังเกตพื้นดินและพื้นที่โดยรอบอยู่ตลอดเวลา และเขาก็ไม่สัมผัสถึงร่องรอยของสัตว์ประหลาดทะเลเช่นกัน “แล้วชาวบ้านว่ายังไงบ้าง?” ฮัวเยว่จู๋ถามอย่างรวดเร็ว ถานเฟิงรีบถลึงตาใส่ฮัวเยว่จู๋ทันที ฮัวเยว่จู๋ตระหนักว่าตนเองกระตือรือร้นเกินไป จึงก้มหน้าลงราวกับทำความผิด “ชาวบ้านว่ายังไงบ้าง?” จางเสี่ยวโหวทวนคำถามอย่างเลี่ยงไม่ได้ “ชาวบ้านบอกว่าเรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วในอดีตครับ พวกเขาจะสร้างกระท่อมไม้จากต้นสนบนชายหาดแล้วปล่อยให้คลื่นพัดพวกมันออกไป เห็นว่าทะเลโป๋ไห่มีราชามังกรที่โปรดปรานกระท่อมพวกนี้ มันจะเอากระท่อมไปเพื่อซ่อมแซมวังใต้ทะเลของมันครับ” หัวหน้าหน่วยสอดแนมกล่าว “ราชามังกรอะไรกัน? ในทะเลมีแต่สัตว์ประหลาดทะเลเท่านั้นแหละ!” ฮัวเยว่จู๋ประท้วง “ข่าวลือเรื่องราชามังกรเป็นเรื่องปกติในทะเลจีนตะวันออก ทะเลจีนใต้ และทะเลโป๋ไห่ครับ แต่ละแห่งก็มีตำนานในรูปแบบที่แตกต่างกันไป” ถานเฟิงแก้ต่างให้เธอ “เจ้ากำลังจะบอกว่ามันเป็นปรากฏการณ์ปกติแถวนี้งั้นหรือ?” จางเสี่ยวโหวถาม “ครับ ตามคำบอกเล่าของชาวบ้าน พวกเขาบอกว่าผู้คนมากมายลืมเลือนตำนานเก่าแก่ไปแล้ว ราชามังกรจึงโกรธแค้นพวกเขา มันเลยทำลายอาคารพวกนั้นทิ้งเพื่อเป็นการเตือนโดยไม่ทำให้ใครได้รับบาดเจ็บครับ” หัวหน้าหน่วยสอดแนมกล่าว จางเสี่ยวโหวรู้สึกงุนงงอย่างที่สุดในตอนนี้ ในอีกด้านหนึ่ง โลกใบนี้ยังมีปรากฏการณ์อีกมากมายที่ไม่สามารถอธิบายได้ หากเรื่องทำนองนี้เคยเกิดขึ้นในอดีต พวกเขาก็คงไม่ต้องกังวลมากเกินไป ตราบใดที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือล้มตาย