บทที่ 400: งูเทพโทเท็มดำ ปะทะ เจ้าเวหาเงิน ภาคแรก ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales ผู้แปล: XephiZ บรรณาธิการ: Aelryinth อู๋ผิงจิ้งได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่ได้สมาชิกสภาจูเหมิงลากเขาออกมาจากรังสีสีเงินที่ไม่มีที่สิ้นสุดนั้น ป่านนี้เขาคงกลายเป็นศพที่ผิดรูปผิดร่างไปแล้ว ถังจงรีบเข้ามาพาพวกเขาออกไป รูตามร่างกายที่ซีดเผือดของอู๋ผิงจิ้งบ่งบอกว่าเขากำลังเสียเลือดอย่างหนัก เขามองไปที่สมาชิกสภาจูเหมิงด้วยสายตาอ่อนแรงและกล่าวว่า "ท่านสมาชิกสภา ข้าเกรงว่าเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์อสูรตัวนี้ ข้าสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว และท่านเองก็บาดเจ็บ เราควรล่าถอยไปยังม่านป้องกันของเมือง" "เหลวไหล! ถ้าเราถอยตอนนี้ ใครจะหยุดสัตว์ประหลาดตัวนี้! เจ้ามีหัวบ้างไหมว่าการโจมตีแต่ละครั้งของมันทำลายล้างเมืองได้แค่ไหน? หากพลังทำลายล้างนั้นตกลงไปที่โรงพยาบาลหรือโรงเรียน ผู้คนนับพันต้องตาย!" สมาชิกสภาจูเหมิงประกาศอย่างเกรี้ยวกราด สมาชิกสภาจูเหมิงจ้องมองเจ้าเวหาเงินอย่างเย็นชา เขาไม่ได้สนใจแผลที่ไหล่ซึ่งกำลังหลั่งเลือดเลยแม้แต่น้อย เขาไม่ใช่ผู้มีอำนาจที่เลือดเย็นเหมือนเจ้าเวหาเงิน ที่พร้อมจะส่งบริวารนับพันของมันไปตายโดยเปล่าประโยชน์ มนุษย์แตกต่างออกไปเพราะพวกเขามีความรู้สึกและอารมณ์ ทุกชีวิตล้วนมีความหมายในตัวเอง ในฐานะสมาชิกสภา หากเขาไม่แยแสต่อชีวิตนับล้านในเมืองและหนีไปเพื่อเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียว เขาจะต่างอะไรกับพวกสัตว์อสูร? แล้วจะเป็นอย่างไรหากเขาบาดเจ็บ ขอเพียงเขาหยุดยั้งสัตว์อสูรที่โหดเหี้ยมไม่ให้รุกรานเมือง ขอเพียงเขาสามารถป้องกันไม่ให้ชีวิตจำนวนมหาศาลต้องดับสูญ แม้แต่ความตายก็คุ้มค่า! "เจ้าพวกสัตว์อสูรบัดซบ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าการรุกรานดินแดนของมนุษย์คือความคิดที่โง่ที่สุดในชีวิตเจ้า!" สมาชิกสภาจูเหมิงกัดฟันและเปิดใช้งานอุปกรณ์ที่เขาไม่เคยใช้มาก่อน เกราะราชันย์อัสนีบาต! การต่อสู้ดำเนินมาตลอดทั้งคืน ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกเริ่มมีแสงรำไร ทันใดนั้น สายฟ้าฟาดลงมาจากฟากฟ้า ทำให้ทั้งเมืองสว่างไสวราวกับบทลงโทษที่ส่งมาจากพระเจ้า... สายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวตกลงบนร่างของสมาชิกสภาจูเหมิง ชุดเกราะแผ่นที่มีกระแสไฟฟ้าปกคลุมไปทั่วร่างสวมทับตัวเขาตั้งแต่ศีรษะจรดข้อเท้า! มันคือชุดเกราะสายฟ้าที่งดงามราวกับของขวัญจากสวรรค์ ปีกเพลิงปรากฏขึ้นที่หลังของสมาชิกสภาจูเหมิง... จู่ๆ เขาก็กลายเป็นอัศวินที่มีอุปกรณ์ครบมือ ควบคุมธาตุสายฟ้าและธาตุไฟที่แข็งแกร่งที่สุด! ธาตุสายฟ้าและธาตุไฟเป็นธาตุที่มีพลังทำลายล้างสูงที่สุดในบรรดาทุกธาตุ สมาชิกสภาจูเหมิงสะบัดปีกเพลิงและพุ่งเข้าหาเจ้าเวหาเงิน เขาเปิดใช้งานอุปกรณ์อีกชิ้นในระหว่างการบิน! เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำเผาไหม้อยู่บนฝ่ามือ มันแผ่ซ่านไปรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง และเปลี่ยนรูปเป็นหอกสีแดง! ทันทีที่หอกปรากฏขึ้น ดวงตะวันสีแดงก็พลันปรากฏขึ้นท่ามกลางเทือกเขา สมาชิกสภาจูเหมิงคว้าหอกและพุ่งผ่านดวงตะวัน หอกลุกไหม้รุนแรงยิ่งขึ้นราวกับได้รับพลังเสริมจากแสงอาทิตย์ ท้องฟ้าถูกย้อมเป็นสีแดงฉาน สมาชิกสภาจูเหมิงนั้นเล็กกระจ้อยร่อยเมื่อเทียบกับเจ้าเวหาเงิน แต่พลังที่เขาถืออยู่ในมือนั้นมหาศาล วงล้อมของขนนกที่หมุนวนรอบกายเขาถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในทันทีเมื่อสัมผัสกับเปลวไฟจากหอก สมาชิกสภาจูเหมิงพุ่งเข้าสู่เขตแดนของเจ้าเวหาเงิน คมมีดขนนกที่แหลมคมพยายามหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับเปลวไฟเพื่อเข้าใกล้เขา แต่กลับถูกขวางไว้ด้วยเกราะสายฟ้า ร่างเพลิงพุ่งไปข้างหน้า ทิ้งรอยไหม้ไว้เบื้องหลัง การป้องกันสีเงินถูกฉีกขาดเมื่อไฟป่าแผดเผาไปครึ่งหนึ่งของเขตแดนสีเงิน พลังอันโดดเด่นของเขาทำให้ถังจง หลี่เทียน และหยุนเฟิงถึงกับตกตะลึง ในที่สุดเขตแดนสีเงินก็พังทลาย สมาชิกสภาจูเหมิงสามารถเจาะผ่านมันได้ด้วยเกราะราชันย์อัสนีบาตและหอกตะวันรุ่ง นี่คือความคืบหน้าเพียงอย่างเดียวที่เกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม เพียงแค่นั้นยังไม่พอที่จะปลิดชีพเจ้าเวหาเงินได้ เจ้าเวหาเงินจ้องมองสมาชิกสภาจูเหมิงอย่างเย็นชา ดวงตาของมันฉายแววดูแคลน มันสะบัดปีกขนาดยักษ์เข้าใส่เขาในขณะที่เขาพุ่งเข้ามา! แม้ว่าสมาชิกสภาจูเหมิงจะบุกทะลวงเข้าไปในเขตแดนของเจ้าเวหาเงิน และแม้ว่าเขาจะใช้ไฟและสายฟ้ากับเจ้าเวหาเงิน แต่พลังของเขาก็ยังไม่เพียงพอที่จะทะลวงการป้องกันของมันได้ เมื่อปีกของสัตว์อสูรฟาดถูกเขา เขาก็กลายเป็นเหมือนอุกกาบาตที่เป็นส่วนผสมของสีม่วงและสีแดง ร่วงหล่นจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว! สมาชิกสภาจูเหมิงพุ่งชนขอบเมือง ถนนทั้งสายพังพินาศจากแรงกระแทก! โชคดีที่บริเวณนั้นอพยพออกไปนานแล้ว มิฉะนั้นคงมีชีวิตที่บริสุทธิ์สูญเสียไปมากมาย ท่ามกลางซากปรักหักพัง หอกเวทมนตร์ตอนนี้กลายเป็นเปลวไฟที่ค่อยๆ ดับมอดลง ชุดเกราะช่วยรักษาชีวิตเขาไว้ได้ แต่มันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ เช่นกัน สมาชิกสภาจูเหมิงกระอักเลือดออกมาหลายอึก เขาพยายามหยัดยืนขึ้นและจ้องเขม็งไปที่เจ้าเวหาเงินบนท้องฟ้า... ผู้ปกครองแห่งสันเขาประจิมแข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก! สมาชิกสภาจูเหมิงเหลือบมองเมืองเบื้องหลังอย่างหมดหนทาง เขาจินตนาการได้ว่าเมืองกำลังจะกลายเป็นซากปรักหักพังในอนาคตอันใกล้ จำนวนชีวิตที่จะต้องสูญเสียไป... และทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความไร้ความสามารถของเขา! —— เหลือเพียงผู้บัญชาการหยุนเฟิง ผู้อาวุโสหลี่เทียน และถังจงที่ยังอยู่บนท้องฟ้า ในหมู่พวกเขา มีเพียงหยุนเฟิงที่แข็งแกร่งกว่าสมาชิกสภาจูเหมิงเพียงเล็กน้อย ส่วนที่เหลือยังไม่ชำนาญเมื่อต้องใช้มหาเวท ในขณะที่พวกเขากำลังมืดแปดด้าน ก็ได้ยินเสียงคำรามกึกก้องมาจากทิศทางของเมือง หมอกสีดำพวยพุ่งขึ้นไปในอากาศ แบกร่างของงูยักษ์ที่มีขนาดใหญ่โตราวกับตึกระฟ้า งูยักษ์ฝ่าฝูงกองทัพเหยี่ยวเวทขาว ไม่มีตัวใดกล้าเข้าใกล้เขาเนื่องจากหมอกพิษรอบกาย เขากำลังทะยานอย่างรวดเร็วไปยังที่ที่เจ้าเวหาเงินอยู่ เจ้าเวหาเงินให้ความสนใจที่พื้นดินมาตลอดการต่อสู้ งูเทพโทเท็มดำคือสิ่งที่มันกังวลอย่างแท้จริง เมื่องูเทพโทเท็มดำขึ้นมาถึงระดับความสูงเดียวกับเจ้าเวหาเงิน มันก็ร้องออกมาทันที ราวกับว่ามันกลัวว่างูเทพโทเท็มดำจะเข้าใกล้ มันเรียกกองทัพสีขาวในบริเวณใกล้เคียงออกมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งก็พุ่งเข้าหางูเทพโทเท็มดำเหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟ พวกมันทั้งหมดพุ่งชนเข้ากับหมอกพิษ เจ้าเวหาเงินมีเขตแดนขนนกที่แหลมคมซึ่งทำให้เหล่านักเวทระดับสูงทำอะไรไม่ถูก ในทำนองเดียวกัน งูเทพโทเท็มดำก็มีเขตแดนที่ไม่มีใครเปรียบได้ นั่นคือม่านป้องกันก๊าซพิษ!