ตอนที่ 78
78 / 1536
อ่าน 9 นาที
Chapter 78: Ye Lian Peeking**
เผยแพร่เมื่อ 8 เม.ย. 2569 07:15
## บทที่ 78: เย่เหลียนลอบมอง
ในขณะที่ร่างต้นของจางเฟยกำลังมุมานะฝึกฝนอยู่ในพงไพรหนาทึบร่วมกับหลิวฮวาและฝาแฝดตระกูลเหวิน ทางด้านในถ้ำสิเน่หา ร่างแยกของเขากำลังทอดกายอยู่ท่ามกลางสองโฉมสะคราญที่นอนระเกะระกะทับซ้อนกัน เสียงหอบหายใจรวยรินดังประสานกันอย่างต่อเนื่อง หลังจากที่พวกนางเพิ่งพุ่งทะยานแตะขอบสระสวรรค์เป็นครั้งแรกด้วยความรัญจวนใจ
**[คุณได้รับปราณหยิน 400 หน่วยจากเฉิงยวี่]**
**[คุณได้รับปราณหยิน 400 หน่วยจากถังโหลว]**
แม้ว่าจางเฟยจะยังมิได้เริ่มต้นการบำเพ็ญคู่ผ่านการสอดประสานอย่างเป็นทางการ ทว่าความยิ่งใหญ่ของแท่งมังกรที่บดเบียดเสียดสีอยู่กับกลีบผกาอันอ่อนนุ่มนั้น ก็เพียงพอแล้วที่จะนำพาสตรีทั้งสองไปสู่จุดสุดยอดแห่งความหฤหรรษ์
“นายท่าน... ข้าต้องการให้แก่นกายของท่านเข้ามาข้างในตัวข้าเหลือเกินเจ้าค่ะ”
“ข้าก็เช่นกัน... ได้โปรดเถิดนายท่าน”
ถังโหลวและเฉิงยวี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่าสั่นอย่างมิอาจเก็บอั้นความปรารถนา พวกนางโหยหาการบำเพ็ญคู่กับจางเฟยอย่างแรงกล้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตระหนักว่าเวลาที่จะต้องแยกจากเขานั้นใกล้เข้ามาทุกที
จางเฟยเค่นหัวเราะในลำคออย่างแผ่วเบาเมื่อได้ยินคำร้องขออันแสนยั่วยวน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “ถ้าอย่างนั้น... เรามาลองวิธีอื่นกันดีหรือไม่? วิธีที่จะทำให้ข้าปรนเปรอเจ้าทั้งสองได้พร้อมกัน และข้ามั่นใจว่าพวกเจ้าจะได้รับความสุขสมที่ยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆ”
“เอ๊ะ?” หญิงสาวทั้งสองหันมามองเขาด้วยความฉงนงงงวย พวกนางนึกภาพไม่ออกเลยว่าจางเฟยจะสามารถมอบความสำราญให้พวกนางพร้อมกันได้อย่างไรในคราวเดียว
ฉับพลันนั้น แววตาของเขากลับคมปลาบและเยือกเย็นขึ้นมาอย่างกะทันหัน จางเฟยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของพวกนางก่อนจะกำชับด้วยน้ำเสียงขรึมเข้ม “แต่ก่อนหน้านั้น พวกเจ้าต้องสาบานว่าจะไม่แพร่งพรายสิ่งที่กำลังจะเห็นนี้ให้ผู้ใดล่วงรู้เด็ดขาด... มิฉะนั้น หัวของพวกเจ้าจะหลุดออกจากบ่าด้วยน้ำมือของข้าเอง!”
ถังโหลวและเฉิงยวี่สั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารอันรุนแรง พวกนางสบตากันเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยคำสัตย์สาบานออกมาพร้อมกัน “คุณชาย... พวกข้าขอสาบานด้วยชีวิตว่าจะรักษาความลับของท่านไว้เป็นตายเท่ากัน หากพวกข้าผิดคำสัตย์ ขอให้ความตายจงมาพรากเอาชีวิตไป!”
“ดี!” จางเฟยแค่นยิ้มก่อนจะปลดปล่อยพลังเร้นลับ ร่างกายของเขาเริ่มแปรเปลี่ยนจนกลายเป็น **อินคิวบัส (Incubus)** ปีศาจราคะผู้ทรงเสน่ห์และน่าเกรงขาม กลิ่นอายมืดดำที่แผ่ซ่านออกมาทำเอาสตรีทั้งสองสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว “พวกเจ้า... กลัวข้าอย่างนั้นหรือ?”
“ขะ... ข้า... กลัวเจ้าค่ะ...” ถังโหลวตอบด้วยเสียงที่สั่นเครือ นางหวาดหวั่นต่อรูปลักษณ์ปีศาจที่แสนดุดันนี้เหลือเกิน
เฉิงยวี่เองก็พยักหน้าพลางลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความกลัวแล่นพล่านไปทั่วโสตประสาท “ข้า... ข้าก็เกรงกลัวท่านยิ่งนัก...”
จางเฟยยื่นมือไปกุมบั้นท้ายอวบอัดของถังโหลวพลางเริ่มบดเบียดแก่นกายร้อนระอุเข้ากับความลึกลับของนาง ในขณะเดียวกัน หางปีศาจที่ทรงพลังของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวและสอดแทรกบดขยี้เข้ากับกุหลาบงามของเฉิงยวี่ ความวาบหวามที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้ทั้งคู่เผลอครางกระเส่าออกมาด้วยความซ่านสยิว
“พวกเจ้ามิต้องหวาดกลัว... ตราบใดที่พวกเจ้าภักดีและไม่คิดคดทรยศข้า ข้าก็จะไม่ทำร้ายพวกเจ้า แต่หากทำในทางตรงกันข้าม... เจ้าคงรู้ผลที่ตามมาดี พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่?”
“ขะ... เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ...” สตรีทั้งสองขานรับพลางพยักหน้าซ้ำๆ อย่างว่าง่าย
จางเฟยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก่อนจะตัดสินใจกระแทกกระทั้นทั้งแท่งมังกรและหางปีศาจเข้าสู่ร่องลึกของพวกนางพร้อมกัน ส่งผลให้ร่างของหญิงสาวทั้งสองกระตุกเกร็งและกรีดร้องออกมาด้วยความรัญจวน
“อ๊า!... คุณชาย แก่นกายของท่านดูเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นกว่าปกติ!”
“อื้มม์... แม้แต่หางของท่านก็ยังใหญ่โตและแข็งขืนไม่ต่างจากแก่นกายเลย!”
“พวกเจ้าชอบสัมผัสนี้หรือไม่?” จางเฟยถามพลางเริ่มขับเคลื่อนบทเพลงรักอย่างดุดัน
“อ๊าา! ข้าชอบเหลือเกินเจ้าค่ะ!”
“ข้าก็ชอบ... อื้มมม์!”
*พั่บ... พั่บ... พั่บ...*
เนื่องจากจางเฟยมีสตรีหลายคนที่สามารถมอบปราณหยินให้เขาได้จำนวนมหาศาล เขาจึงตัดสินใจใช้ร่างอินคิวบัสในการบำเพ็ญคู่ครั้งนี้ เพราะเขาต้องการ **แก่นพลังสตรี (Female Essence)** เพื่อมายกระดับความสามารถในร่างปีศาจของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
“โอ้สวรรค์! ความสุขสมนี้ช่างมากล้นจนมิอาจเปรียบเปรยได้! อื้มม์...”
“อ๊าา! คุณชาย ได้โปรด... กระแทกข้าให้แรงกว่านี้อีก!”
จางเฟยตอบรับคำขอนั้นด้วยการถาโถมเข้าใส่ดั่งพายุคลั่ง การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและหนักหน่วงทำเอาสตรีทั้งสองแทบจะขาดใจตายในอ้อมกอดแห่งราคะ ความหฤหรรษ์หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของพวกนางไม่ขาดสายจนต้องโยกคลอนและครางระงมไปทั่วถ้ำ
“คุณชาย! อ๊า! ข้าจะเสร็จแล้ว!”
“ข้าก็จะถึงขอบสระสวรรค์แล้วเจ้าค่ะคุณชาย! อื้มม์!”
“ดี... ข้าเองก็ใกล้แล้วเช่นกัน” จางเฟยเร่งจังหวะของทั้งแก่นกายและหางปีศาจให้หนักหน่วงถึงขีดสุด ชั่วอึดใจต่อมา ร่างของหญิงสาวทั้งสองก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรงพร้อมกัน ในขณะที่จางเฟยปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตอุ่นลึกเข้าไปในมดลูกของถังโหลวอย่างเต็มรัก
**[คุณได้รับแก่นพลังสตรี 100 หน่วยจากเฉิงยวี่]**
**[คุณได้รับแก่นพลังสตรี 100 หน่วยจากถังโหลว]**
เมื่อเพลิงราคะมอดดับลงชั่วคราว จางเฟยจึงถอนแก่นกายและหางปีศาจออกมา ก่อนจะสั่งให้หญิงสาวทั้งสองนอนเคียงข้างกัน
ทันทีที่พวกนางปฏิบัติตาม เขาก็โหมกระหน่ำเข้าใส่ครั้งใหม่ โดยส่งแท่งมังกรเข้าไปในถ้ำไหมของเฉิงยวี่ และใช้หางปีศาจสอดประสานเข้ากับถังโหลวอีกครั้ง การบำเพ็ญคู่ในรอบนี้เขายังใช้ "หัตถ์ปีศาจ" ปรนเปรอทรวงอกอวบอิ่มของพวกนางไปพร้อมกัน ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบจนพวกนางหิวกระหายและบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม
ในขณะที่ภายในถ้ำกำลังคุกรุ่นไปด้วยเปลวไฟแห่งกามารมณ์ หญิงสาวนางหนึ่งนามว่า **เย่เหลียน** กำลังเดินทอดน่องเข้ามาใกล้ นางเลิกคิ้วขึ้นสูงพลางขยับใบหูไปตามเสียงครางที่เล็ดลอดออกมา “เอ๊ะ? นี่ไม่ใช่ถ้ำที่ท่านน้าชิงยวี่ชอบมาเก็บตัวบำเพ็ญตบะหรอกหรือ? เหตุใดจึงมีหญิงอื่นมาใช้ถ้ำนี้ได้เล่า? มิหนำซ้ำ... พวกนางยังดูเหมือนกำลังเริงรักกับบุรุษผู้หนึ่งอยู่อีกด้วย”
เย่เหลียนผู้ซึ่งเบื่อหน่ายกับการรอคอยจางเฟยอยู่ในห้องของฉู่หยิง จึงตัดสินใจออกมาเดินเล่นรอบคฤหาสน์ตระกูลฉู่ แต่ใครจะคาดคิดว่านางจะได้มาพบเห็นการบำเพ็ญคู่ที่แสนเร่าร้อนเช่นนี้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เย่เหลียนจึงลอบเร้นกายเข้าไปใกล้ปากถ้ำและชะโงกหน้ามองเข้าไป ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีดเมื่อเห็นร่างอินคิวบัสของเขา
ทว่า สายตาของนางกลับไม่อาจละไปจากแก่นกายและหางของเขาได้เลย ขนาดที่ใหญ่โตมโหฬารนั้นทำเอานางสั่นสะท้าน นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นการบำเพ็ญคู่กับตา และเป็นครั้งแรกที่เห็น "อาวุธ" ของบุรุษอย่างเต็มตา เสียงครางรัญจวนของสตรีทั้งสองเริ่มแผดเผาตัณหาในส่วนลึกของนางจนใบหน้าแดงซ่านราวกับลูกตำลึงสุก
*'เป็นไปได้อย่างไร... มีปีศาจแฝงตัวอยู่ในตระกูลฉู่อย่างนั้นหรือ? แล้วบุรุษทุกคนมีอาวุธที่ยิ่งใหญ่เพียงนี้เชียวรึ?*
*อีกอย่าง ข้าไม่คุ้นหน้าสตรีสองนางนั้นเลย แต่พวกนางดูจะมัวเมาในกามราคะและชื่นชอบการถูกปรนเปรอเยี่ยงนั้นยิ่งนัก...'*
จางเฟยที่มัวแต่หมกมุ่นกับการมอบความสำราญให้สตรีทั้งสองยังมิทันสังเกตเห็นการมาเยือนของเย่เหลียน ทว่า **เม่ย** กลับรู้ตัวตั้งแต่นางก้าวเข้ามา และนางเลือกที่จะนิ่งเฉยไม่บอกเขา *'หึหึ แม่นางผู้นี้ช่างงดงามยิ่งนัก แถมตบะยังสูงส่งถึงระดับขอบเขตวิญญาณ 5 ดาว หากนางมาเป็นสตรีของนายท่าน พลังฝีมือของเขาคงจะก้าวกระโดดขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นแน่'*
ในขณะที่เย่เหลียนกำลังจดจ้องภาพตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา พลันนั้นก็มีมือหนึ่งเอื้อมมาแตะที่ไหล่ของนางจากทางด้านหลัง ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว นางหันไปมองก่อนจะกระซิบถามอย่างร้อนรน “ท่านน้าชิงยวี่ เหตุใดจึงมีปีศาจอยู่ในสถานที่แห่งนี้? ทำไมท่านถึงไม่จัดการสังหารมันเสียเล่า!”
“ตามน้ามานี่” หลิวชิงยวี่กล่าวเสียงเรียบพลางกึ่งลากกึ่งจูงเย่เหลียนออกไปจากบริเวณนั้น เมื่อมาถึงที่ลับตาคน นางจึงกำชับด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เหลียนเอ๋อร์... น้าขอสั่งให้เจ้าห้ามพูดเรื่องปีศาจตนนั้นให้ใครฟังเด็ดขาด”
“ท่านน้าชิงยวี่ แต่เขามัน—”
“เขาคือจางเฟย... และเขาก็คือสามีของน้องสาวและลูกสาวทั้งสองของน้าด้วย”
เย่เหลียนถึงกับยืนอึ้งไปครู่ใหญ่ นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลูกเขยของตระกูลฉู่จะเป็นปีศาจไปได้ หลิวชิงยวี่ที่อ่านใจนางออกจึงเริ่มอธิบายความจริงทั้งหมดให้ฟัง
“เป็นความจริงหรือที่จางเฟยเป็นทั้งมนุษย์และปีศาจในร่างเดียว ท่านน้าชิงยวี่?” เย่เหลียนถามซ้ำด้วยความไม่แน่ใจ
หลิวชิงยวี่พยักหน้ายืนยัน “น้าไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องโป้ปดต่อเจ้า จางเฟยมิใช่คนจากมหาภพหยกสวรรค์แห่งนี้ แต่เขามาจากดินแดนอื่น หากเจ้าไม่เชื่อ น้าจะพาไปดูที่สวนหลังบ้าน ที่นั่นมีทั้งท่านแม่ ท่านย่า น้องสาว และหญิงคนอื่นๆ ของเขาอยู่ ทุกคนล้วนเป็นมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับเรา”
เย่เหลียนที่ยังคงค้างคาใจจึงรีบมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้านเพื่อพิสูจน์ความจริง และนางก็ได้พบว่าคนเหล่านั้นล้วนเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจิตใจจริงๆ
“คราวนี้เจ้าเชื่อพรรณนาของน้าหรือยัง เหลียนเอ๋อร์?” หลิวชิงยวี่ถามย้ำ
เย่เหลียนพยักหน้าอย่างช้าๆ “เฮ้อ... ข้ายังทำใจยอมรับสถานการณ์นี้ได้ยากยิ่งนัก แต่หากคนจากตระกูลอื่นล่วงรู้ว่าจางเฟยเป็นปีศาจ ตระกูลฉู่ต้องถูกรุมโจมตีจนพินาศย่อยยับเป็นแน่”
“เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลไป... สิ่งสำคัญที่สุดคือเจ้าต้องเก็บความลับเรื่องตัวตนของจางเฟยไว้ให้มิดชิดที่สุดก็พอ”
“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะท่านน้า” เย่เหลียนตอบรับด้วยอาการพยักหน้า ก่อนจะเดินกลับไปยังห้องของฉู่หยิง ทว่าภาพการเริงร่าในกามารมณ์ของจางเฟยและสตรีทั้งสองนั้น กลับสลักลึกอยู่ในความทรงจำของนางอย่างไม่อาจลบเลือน...
**— โปรดติดตามตอนต่อไป —**
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.