Chapter 100: Absorb The Flower II**

เผยแพร่เมื่อ 8 เม.ย. 2569 07:17

# ข้อมูลตัวละครและระเบียบการเรียกชื่อ: # Novel Info — Primordial 'Dual Cultivator' Dragon With System > ไฟล์นี้ใช้เป็น context สำหรับการแปลนิยายแนวบำเพ็ญคู่ ## ข้อมูลทั่วไป - **ชื่อเรื่อง (EN)**: Primordial 'Dual Cultivator' Dragon With System - **ชื่อเรื่อง (TH)**: มังกรบรรพกาลเจ้าสำราญกับระบบบำเพ็ญคู่ - **แนว**: Fantasy / Action / Harem / Cultivation (R-18) - **Setting**: โลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ ## ตัวละครหลัก | ชื่อ EN | ชื่อ TH (ที่ต้องใช้) | คำอธิบาย | |---------------|----------------------|-------------------| | Zhang Fei | จางเฟย | ตัวเอกชาย (ผู้สืบทอดสายเลือดมังกร) | | Chu Ying | ฉู่อิง | หญิงสาวในฮาเร็ม | | Zhang Lin | จางหลิน | น้องสาว (ร่วมสาบาน/ตระกูล) | | Chu Qing | ฉู่ชิง | หญิงสาวในฮาเร็ม | | Ye Lian | เย่เหลียน | หญิงสาวในฮาเร็ม | | Liu Hua | หลิวฮวา | ท่านป้าฮวา (ผู้อาวุโส/หญิงงาม) | | Chang Wenjie | ฉางเหวินเจี๋ย | หญิงสาวที่แอบดูอยู่ด้านนอก | | Wen Xuan/Yuan | เวินเสวียน / เวินหยวน | ฝาแฝดตระกูลเวิน | | Luo Yu | ลั่วอวี่ | หญิงสาวเผ่าอสูร (หนอนไหม) | ## ศัพท์เฉพาะ / System Terms | คำ EN | คำ อธิบาย (TH) | หมายเหตุ | |---------------|----------------------|-------------------| | System | ระบบ | | | Yin Qi | ปราณหยิน | | | Yang Qi | ปราณหยาง | | | Dual Cultivate| บำเพ็ญคู่ | การร่วมรักเพื่อเพิ่มพลัง | | Essence | แก่นแท้ / ปราณสกัด | | | 8-Star Core Realm | ระดับแก่นแท้ 8 ดารา | ระดับพลังบำเพ็ญ | --- ## แปลภาษาไทย (Epic Full Prose): **บทที่ 100: ดูดซับบุปผา (ตอนที่ 2)** [ท่านได้รับปราณนารี 100 หน่วย จากลั่วอวี่] [ท่านได้รับปราณอสูร 500 หน่วย จากลั่วอวี่] “ฮ่าฮ่า! ร่างแยกของข้ายังคงเริงสวาทกับแม่นางหนอนไหมคนนั้นไม่หยุดหย่อน ความอดทนของนางช่างล้ำเลิศเสียจริง!” จางเฟยหัวเราะร่าด้วยความสำราญใจเมื่อทอดพระเนตรการแจ้งเตือนทั้งสองที่ปรากฏขึ้นในมโนสำนึก เนื่องจากเขามีสตรีข้างกายมากมายที่สามารถมอบปราณหยินให้ได้ จางเฟยจึงเริ่มทำการทดลองผ่านร่างแยกด้วยการใช้ร่างอินคิวบัสร่วมอภิรมย์กับลั่วอวี่ภายในศาลาหยินหยาง และผลลัพธ์ที่ได้คือเขาสามารถสกัดเอาปราณนารีและปราณอสูรมาจากนางได้เป็นจำนวนมาก ‘มิหนำซ้ำ การทดลองของข้ายังประสบผลสำเร็จอย่างงดงาม ด้วยวิธีนี้ข้าจะสามารถเก็บเกี่ยวพลังจากนางได้ทั้งสองทางอย่างต่อเนื่อง’ “เกิดอะไรขึ้นหรือเฟย? เหตุใดท่านจึงยิ้มเยาะอยู่ผู้เดียวเช่นนั้น?” ฉู่อิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพลางเอนแผ่นหลังนวลเนียนพิงเข้ากับอกกว้างของเขา นางยกเรียวขาข้างขวาขึ้นก่อนจะจับแก่นกายอันแข็งขันของเขาจดจ่อเข้ากับกุหลาบงามของนาง แล้วกดกายกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปจนสุดความยาว “อ๊า... มังกรของท่านยังคงดุดันถึงเพียงนี้ ทั้งที่ท่านเพิ่งจะหลั่งรินหยาดธารสวาทไปถึงสองคราแล้วแท้ๆ” “เจ้าเริ่มจะหมดความอดทนแล้วรึ อิงเอ๋อร์?” จางเฟยหัวเราะในลำคอพลางประทับจูบลงบนริมฝีปากของนาง เขาเริ่มโยกย้ายส่ายสะโพกเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ บางคราแช่มช้าเนิบนาบ บางคราดุดันรุนแรงจนฉู่อิงแทบจะคลุ้มคลั่งด้วยความกระสันรัญจวน เย่เหลียนที่ยืนดูอยู่ด้านข้างถึงกับตะลึงลาน นางแทบไม่อยากเชื่อสายตาว่าฉู่อิงจะแสดงท่าทีหิวกระหายได้ถึงเพียงนี้ แม้แต่เสียงครวญครางที่เล็ดลอดออกมาก็ยังชวนให้ใจสั่นสะท้าน มันปลุกเร้าเพลิงราคะในกายของเย่เหลียนให้ลุกโชนจนยากจะดับ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงแห่งความสุขสมของสตรีทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า ‘เขาช่างน่าอัศจรรย์นัก... ปลดปล่อยไปถึงสองคราแต่ตัวตนของเขายังคงตั้งตระหง่านแข็งแกร่งไม่ลดละ’ ‘ยิ่งไปกว่านั้น ท่านป้าฮวาและคนอื่นๆ ต่างก็ยังคงเฝ้ารอคอยลำดับของตนเองอยู่...’ . . . ณ ด้านนอกสระสรงสนาน... ใบหน้าของฉางเหวินเจี๋ยแดงซ่านไปถึงใบหู ลมหายใจของนางติดขัดขาดห่วง แม้แต่เสื้อผ้าอาภรณ์ก็หลุดลุ่ยไม่เป็นระเบียบ นางกำลังพยายามปลอบประโลมตนเองเพื่อดับเพลิงใคร่ที่ถูกจุดขึ้นจากเสียงครางระงมของเหล่าสตรีที่กำลังบำเพ็ญคู่กับจางเฟย แม้นางจะพาตนเองไปถึงฝั่งฝันได้สองคราแล้ว ทว่าความหิวโหยในส่วนลึกกลับยังมิได้รับการเติมเต็ม ‘บัดซบนัก! หรือข้าควรจะเข้าไปร่วมกับพวกนางเสียให้รู้แล้วรู้รอด? การได้ร่วมสวาทกับเขาจะรู้สึกดีสักเพียงไหนกัน?’ น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความหฤหรรษ์เหล่านั้นทำให้นางถวิลหาอยากจะถูกเขาครอบครอง ทว่าทิฐิในใจกลับร้องบอกว่านางมิอยากจะแก่งแย่งเขากับสตรีอื่น... เขาควรจะเป็นของนางแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น ทว่าไม่กี่อึดใจต่อมา ฉางเหวินเจี๋ยก็ได้ยินเสียงฉู่อิงแผดร้องครวญครางอย่างหนักหน่วงเมื่อถึงจุดสุดยอดคราแรก มันยิ่งกระพือไฟราคะในใจของนางให้ลุกโชนจนเกินจะต้านทาน ‘ไม่ไหวแล้ว... ข้าทนต่อไปไม่ไหวแล้ว!’ . . . [ท่านได้รับปราณหยิน 400 หน่วย จากฉู่อิง] “แฮก... แฮก...” ฉู่อิงซบลงกับอ้อมอกของจางเฟยอย่างหมดแรง นี่เป็นคราที่สองที่นางได้สัมผัสรสสวาทจากเขา ทว่าความสุขสมในครานี้กลับรุนแรงยิ่งกว่าคราแรกมหาศาล “เฟย... ปราณหยางของท่านเมื่อผสานกับฤทธิ์ของบุปผาหยางอัคคีมันช่างยอดเยี่ยมนัก ข้าจะรีบใช้จังหวะนี้ทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับแก่นแท้ 8 ดาราในทันที” เมื่อกล่าวจบ ฉู่อิงก็ผละจากตักของเขาขึ้นจากสระน้ำไปนั่งขัดสมาธิข้างๆ ชิงอีและหรูเสวี่ยที่กำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการทะลวงระดับพลังเช่นกัน จากนั้น จางหลินจึงเยื้องกรายเข้าหาจางเฟยและนั่งลงบนตักของเขาพลางกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “ท่านพี่... ในเมื่อเรายังมิอาจทำเรื่องอย่างว่าผ่านทางหลักได้ เช่นนั้นลองใช้ 'ช่องทางเบื้องหลัง' ของน้องสาวคนนี้ดูดีหรือไม่?” จางเฟยถึงกับชะงักด้วยความคาดไม่ถึง ยิ่งเมื่อน้องสาวของเขาเริ่มบดเบียดแก่นกายของเขาเข้ากับกุหลาบเร้นลับเบื้องหลัง ความเสียวซ่านก็แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย “เจ้าแน่ใจหรือ หลินเอ๋อร์? เจ้าต้องการเช่นนั้นจริงๆ หรือ?” จางหลินพยักหน้าอย่างมุ่งมั่น “อื้อ... ข้าปรารถนาเหลือเกิน ท่านพี่” จางเฟยลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาขยับกายขึ้นไปนอนลงที่ขอบสระ “ย่อมได้... แต่เจ้าต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปนะ” “เจ้าค่ะ” จางหลินรับคำพลางนั่งยองลงเหนือแก่นกายอันมหึมา นางเริ่มกดกายลงช้าๆ พลางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อส่วนหัวของมันเริ่มรุกล้ำเข้าไปในดินแดนเบื้องหลังที่ไม่เคยมีผู้ใดกล้ำกราย “ซี๊ด...!” ฉู่ชิงที่ได้ยินเสียงครางด้วยความเจ็บของจางหลินจึงรีบถลาเข้ามาดูด้วยความห่วงใยปนสงสัย “มันเจ็บมากหรือ หลิน?” จางหลินทำได้เพียงพยักหน้าพลางขบฟันอดทนต่อความเจ็บปวด แม้กระนั้นนางก็มิคิดจะหยุดยั้งและยังคงกดกายลงไปอย่างช้าๆ จนกระทั่งความยาวทั้งหมดของจางเฟยจมลึกหายเข้าไปในช่องทางเบื้องหลังของนาง จางหลินซบลงกับกายของเขาพลางหอบหายใจรวยริน “ฮ่า... มันเจ็บเหลือเกิน... แต่ข้ามีความสุขมากที่ได้มอบสิ่งนี้ให้ท่านพี่... ฮ่า...” “อย่าเพิ่งขยับ รอให้ความเจ็บทุเลาลงเสียก่อน” จางเฟยปลอบประโลมพลางสั่งให้ฉู่ชิงมานั่งยองๆ ตรงหน้าเขา นางทำตามคำขอนั้นโดยมิอิดออด และเขาก็เริ่มตวัดปลายลิ้นรุกรานใจกลางความสาวของนางในทันที “อ๊า...!” ฉู่ชิงหวีดร้องอย่างยั่วยวนเมื่อลิ้นของจางเฟยเริ่มทำงาน นางรู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่าง ความสุขสมอันมหาศาลอาบชโลมใจจนนางรู้สึกราวกับลอยล่องอยู่บนสรวงสวรรค์ เมื่อได้ยินเสียงครวญครางของฉู่ชิง เพลิงใคร่ในกายของจางหลินก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง แม้จะยังคงหลงเหลือความเจ็บอยู่บ้างแต่นางก็เริ่มขยับโยกย้ายส่ายวนสะโพกพร้อมกับส่งเสียงครางออกมา “อื้ม... มันวิเศษมากเลยท่านพี่” “ท่านพี่หญิง? ทำไมพวกท่านถึงทำเรื่องเช่นนั้นล่ะ? มันมิได้น่ารังเกียจหรอกหรือ?” เวินหยวนเอ่ยถามพลางขมวดคิ้ว เมื่อเห็นมังกรของจางเฟยเข้าออกในช่องทางเบื้องหลังของจางหลินอย่างต่อเนื่อง เวินเสวียนและเย่เหลียนต่างก็หันไปทางหลิวฮวาเพื่อรอคำตอบ หลิวฮวายิ้มอย่างมีเลศนัยพลางอธิบายให้เด็กสาวทั้งหลายฟัง “คราแรกข้าก็คิดว่ามันน่ารังเกียจเช่นกัน ทว่าเมื่อได้ลิ้มลองสักครา เจ้าจะรู้ว่าความหฤหรรษ์ของมันแตกต่างจากการร่วมรักทั่วไปโดยสิ้นเชิง ยิ่งหากเขาทำพร้อมกันทั้งสองช่องทาง ความสุขสมที่ได้รับจะล้ำลึกจนยากจะพรรณนาทีเดียว” ฝาแฝดตระกูลเวินและเย่เหลียนถึงกับอ้าปากค้าง พวกนางคิดว่าการร่วมรักแบบปกติก็เจ็บปวดมากพอแล้วเพราะขนาดที่ใหญ่โตของจางเฟย แต่ท่านป้ากลับบอกว่าเคยทำพร้อมกันทั้งสองทางอย่างนั้นหรือ! “แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไรกันท่านพี่หญิง?” เวินเสวียนถามด้วยความงุนงง ในเมื่อจางเฟยมีแก่นกายเพียงหนึ่งเดียว หลิวฮวาหัวเราะคิกคักกับท่าทางเหล่านั้น “เดี๋ยวพวกเจ้าก็จะได้เห็นกับตาเอง เมื่อถึงคราที่ข้าบำเพ็ญคู่กับเขา” เสียงครางของฉู่ชิงดังระงมขึ้นเรื่อยๆ เมื่อจางเฟยเริ่มตวัดลิ้นรัวเร็วเข้าใส่จุดอ่อนไหว นางบิดกายเร่าด้วยความกระสันที่ทวีคูณ ยิ่งเมื่อเขาใช้มือบีบเค้นยอดปทุมถันอย่างเบามือ นางก็ยิ่งจมดิ่งลงไปในวังวนแห่งตัณหาจนกู่ไม่กลับ ทางด้านจางหลินเองก็เริ่มขยับกายขึ้นลงเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งพล่าน การกระแทกกระทั้นของจางเฟยจากเบื้องล่างนั้นรุนแรงและแม่นยำจนนางเสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจ “อ๊า! ข้าชอบความรู้สึกนี้เหลือเกินท่านพี่!” “อา... ได้โปรด... ลิ้มรสข้าให้รุนแรงกว่านี้อีก เฟย...!” จางเฟยยิ้มกริ่มเมื่อได้ยินเสียงแห่งความสุขเหล่านั้น เขาปรนเปรอฉู่ชิงด้วยเรียวลิ้นอย่างหนักหน่วงพลางสอดแทรกนิ้วเข้าไปสัมผัสสายธารน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย ในขณะเดียวกันสะโพกของเขาก็ยังคงขยับสวนตอบโต้จางหลินอย่างดุดัน จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ *พั่บ... พั่บ...* *จ๊วบ... จ๊วบ...* ผ่านไปเพียงสิบห้านาที ทั้งฉู่ชิงและจางหลินก็เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง พวกนางต่างไปถึงสรวงสวรรค์พร้อมกันในชั่วพริบตา [ท่านได้รับปราณหยิน 200 หน่วย จากจางหลิน] [ท่านได้รับปราณหยิน 300 หน่วย จากฉู่ชิง] ในจังหวะเดียวกันนั้นเอง จางเฟยก็ได้ปลดปล่อยหยาดธารหยางอันอุ่นซ่านเข้าชโลมลึกสู่ช่องทางเบื้องหลังของจางหลินอย่างต่อเนื่องหลายครา เมื่อคลื่นแห่งความสุขสมสงบลง จางหลินจึงค่อยๆ ผละกายออกจากร่างของเขาพลางนั่งขัดสมาธิด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข “ข้าจะรีบบ่มเพาะพลังหยางของท่านก่อนนะเจ้าคะ ท่านพี่” “แฮก... ข้าเองก็อยากจะทำเช่นเดียวกับหลิน... เฟย...” ฉู่ชิงกล่าวพลางหอบหายใจรัว ความรู้สึกที่ได้พบกับจุดสุดยอดคราแรกในชีวิตช่างวิเศษจนยากจะลืมเลือน **- โปรดติดตามตอนต่อไป -**

React

พูดคุย