บทที่ 15: เกรย์ปรากฏตัว บรรยากาศภายในเมืองเต็มไปด้วยความคึกคัก เพราะวันนี้เป็นวันทดสอบ เด็กทุกคนที่มีอายุครบ 12 ปีต่างตื่นเต้นกันถ้วนหน้า ผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันเพื่อชมการทดสอบในครั้งนี้ เหล่าตัวแทนจากสถาบันการศึกษาต่างตกตะลึง นี่คือจำนวนฝูงชนที่มากที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นในการทดสอบครั้งก่อนๆ ทั้งหมด ‘หรือว่าจำนวนเด็กที่เข้าร่วมการทดสอบในครั้งนี้ จะมากกว่าจำนวนปกติที่เราเคยเจอในการทดสอบครั้งที่ผ่านมากันนะ?’ นี่คือความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวของตัวแทนแต่ละคน แม้แต่ผู้อาวุโสที่รับผิดชอบการทดสอบก็ยังแปลกใจกับจำนวนฝูงชน เขาอดไม่ได้ที่จะถามใครบางคนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ “ขอโทษนะ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?” เขาถามคนข้างๆ “คุณจำเด็กชายที่ไม่มีธาตุในตัวเมื่อ 4 ปีก่อนตอนวันทดสอบได้ไหม?” คนแปลกหน้าถามกลับ “จำได้สิ” เขาตอบ มันค่อนข้างง่ายที่จะจดจำเกรย์ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเกรย์เป็นสิ่งที่หาได้ยาก ดังนั้นผู้คนมากมายที่อยู่ในวันนั้นจึงยังจำเขาได้แม่นยำ “แล้วนั่นเกี่ยวอะไรกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ล่ะ?” เขาถามอีกครั้ง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องมีผู้คนมากมายขนาดนี้เพียงเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อน “คือว่า ผมได้ยินมาว่าวันนี้เขาจะมาเข้าร่วมการทดสอบน่ะครับ คนจำนวนมากไม่ได้มาในตอนนั้นและได้ยินเรื่องราวจากคนอื่นมาอีกที ครั้งนี้พวกเขาเลยอยากเห็นว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไป” คนแปลกหน้าตอบ ‘อย่างนี้นี่เอง’ เขายังคงจำความตกตะลึงตอนที่เห็นผลการทดสอบของเกรย์ได้ดี เขาถึงกับต้องบอกให้เกรย์ทดสอบซ้ำเพื่อยืนยันว่าผลลัพธ์แรกนั้นเป็นเรื่องจริง หรือว่าเขาแค่ตาฝาดไปเอง และหลังจากที่ผลเหมือนเดิมปรากฏออกมา เขาถึงได้ยืนยันว่าผลลัพธ์นั้นเป็นเรื่องจริง หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องนี้ เขาก็เดินไปหาตัวแทนจากสถาบันการศึกษาต่างๆ และบอกพวกเขาว่าทำไมวันนี้สนามประลองถึงได้เนืองแน่นไปด้วยผู้คน “หึ ฉันไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงต้องตื่นตูมกันขนาดนี้ ผลลัพธ์มันก็ต้องเหมือนเดิม ทำไมเขาถึงยังอยากจะทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าอีกครั้งกันนะ” หนึ่งในตัวแทนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ตัวแทนคนอื่นๆ ก็คิดเช่นเดียวกัน คนที่ไม่สามารถปลุกพลังธาตุได้ตั้งแต่อายุ 12 ปี ส่วนใหญ่มักจะไม่มีทางทำได้ไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ เรื่องนี้เกิดขึ้นกับคนเพียงไม่กี่คน และจากทุกๆ สองพันคน อาจจะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถปลุกพลังธาตุในภายหลังได้ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาไม่มีความหวังเลยว่าเกรย์จะสามารถปลุกพลังธาตุของเขาขึ้นมาได้อีกครั้ง “คุณอาจจะคิดผิดก็ได้นะ เกิดเขาเป็นพวกตื่นช้าล่ะ? ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเคยทำได้มาก่อนสักหน่อย ดังนั้นอย่าเพิ่งรีบตัดชื่อเขาออกไปเลย” ตัวแทนคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างใจเย็น แม้แต่ตัวเขาเองก็รู้ดีว่ามันยากแค่ไหน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเด็กคนนี้จะสร้างปาฏิหาริย์ไม่ได้ “หึ งั้นก็คอยดูกันต่อไป แต่เด็กคนนี้ไม่ควรทำให้เราเสียเวลาไปเปล่าๆ นะ” ตัวแทนอีกคนกล่าว ตัวแทนส่วนใหญ่รู้สึกว่าการอนุญาตให้เกรย์เข้าร่วมการทดสอบนั้นเป็นการเสียเวลา แต่พวกเขาก็รู้ดีว่ามันมีความเป็นไปได้เล็กน้อยที่เขาจะสามารถปลุกพลังธาตุได้จริงๆ ใครบ้างล่ะที่จะไม่อยากเป็นพยานในเรื่องน่าอัศจรรย์แบบนั้น? คนที่ปลุกพลังธาตุช้ากว่าปกติมักจะมีจิตใจที่แข็งแกร่งเสมอ ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความกล้าหาญมากพอที่จะกลับมาทดสอบซ้ำหลังจากที่ไม่สามารถปลุกพลังธาตุได้ในครั้งที่ควรจะทำได้ “ดูนั่น! โจนาสมาแล้ว!” ใครบางคนตะโกนขึ้นด้วยเสียงแหลมสูง สนามประลองที่เคยอึกทึกเงียบลงในทันที พวกเขาทั้งหมดหันไปมองยังจุดเดียวกันโดยพร้อมเพรียง “นั่นโจนาสจริงๆ ด้วย” “ว้าว! ดูเขาสิ เท่ชะมัด” “ฉันหวังว่าตัวเองจะมีพรสวรรค์ระดับสีม่วงตอนทดสอบบ้างจัง” สนามประลองกลับมาส่งเสียงดังอื้ออึงอีกครั้ง เด็กหลายคนยกย่องโจนาสเป็นแบบอย่าง พวกเขาคิดว่าในเมื่อเขาสามารถมีพรสวรรค์ระดับสีม่วงได้ พวกเขาก็ต้องทำได้เช่นกัน โจนาสเปรียบเสมือนเทพเจ้าในสายตาของเด็กๆ โจนาสเดินเข้ามาอย่างใจเย็นโดยไม่มีอาการตื่นตระหนกใดๆ บนใบหน้า เขาดูกระฉับกระเฉงและมั่นใจ เขาเดินตรงไปยังจุดที่ตัวแทนจากสถาบันต่างๆ นั่งอยู่ใกล้กับเวที แม้แต่ท่านนายกเทศมนตรีของเมืองยังไม่กล้าเดินเข้าไปหาตัวแทนเหล่านั้นอย่างสบายอารมณ์เช่นนี้ พวกเขาคือคนจากสถาบันการศึกษา เป็นกลุ่มคนที่อยู่ในระดับที่นายกเทศมนตรีทำได้เพียงฝันถึงเท่านั้น ทุกครั้งที่ได้พบกับพวกเขา เขาต้องคอยให้ความเคารพอยู่เสมอ โจนาสเดินตรงไปหาตัวแทนจากสถาบันสตาร์ไลท์และนั่งลงใกล้ๆ เขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ ชายคนนั้นไม่ได้พูดอะไรเมื่อเห็นโจนาส และยังยิ้มรับอย่างใจเย็น แม้เขาจะรู้สึกเสียหน้าที่โจนาสไม่แม้แต่จะทักทายเขา แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ สถานะของโจนาสในสถาบันสูงกว่าเขามาก โจนาสสามารถสั่งเขาได้โดยไม่มีปัญหาใดๆ เขายังจำได้ตอนที่โจนาสเรียกเขาว่ารุ่นพี่อย่างนอบน้อมในตอนที่มาที่นี่ แต่ผ่านไปเพียง 4 ปี ความแตกต่างทั้งในด้านสถานะและท่าทีนั้นกลับห่างกันราวฟ้ากับเหว ตัวแทนคนอื่นๆ มองดูโจนาสโดยไม่พูดอะไร แม้ว่าเขาจะเป็นรุ่นน้อง แต่สถานะของเขากลับเหนือกว่าพวกเขา “คุณคิดยังไงกับเรื่องที่กำลังเกิดขึ้นครับ เด็กคนนั้นจะสามารถปลุกพลังธาตุได้จริงๆ หรือเปล่า?” โจนาสถามขณะกวาดสายตามองไปรอบๆ “มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย แต่มันก็เคยเกิดขึ้นมาบ้างในอดีต เพียงแต่โอกาสของเขาไม่สูงนักหรอก” ชายคนนั้นกล่าว ในเวลานี้ไม่มีท่าทีวางอำนาจเหมือนเมื่อครู่แม้แต่น้อย เขาสงบเสงี่ยมราวกับลูกแกะ โจนาสมองไปที่เขา “เอาล่ะ เดี๋ยวเราก็จะได้เห็นกันว่าเขาจะเป็นอย่างไร หวังว่าเขาจะไม่ทำให้พวกเราเสียเวลาเปล่าๆ นะ” โจนาสกล่าวด้วยท่าทีที่ดูสง่างาม เขาได้คลุกคลีกับผู้คนที่มีสถานะสูงส่งมาตลอดตอนที่อยู่ในสถาบันหรือเมืองใหญ่ๆ โลกทัศน์ของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาได้เรียนรู้อะไรมามากมาย และไม่อาจพูดได้ว่าเขาเป็นเพียงเด็กน้อยคนเดิมอีกต่อไปแล้ว “ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกว่าเขาจะทำได้หรือเปล่า แต่การอนุญาตให้เขามาทดสอบอีกครั้งก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่นา” ชายคนนั้นกล่าว ไม่นานก็ถึงเวลาที่เหล่าเด็กๆ ต้องลงทะเบียนชื่อ เกรย์ยังคงมาไม่ถึง ผู้อาวุโสเริ่มการทดสอบโดยไม่มีการรอช้า พวกเขาไม่สามารถหยุดการทดสอบเพียงเพราะใครบางคนได้ หากเกรย์มาทันก่อนที่เขาจะแจกรายชื่อชุดที่สอง เขาก็สามารถรับการทดสอบได้ ในตอนที่เด็กคนที่แปดกำลังทำการทดสอบ ก็เกิดความวุ่นวายขึ้นที่ด้านข้างของสนามประลอง ซึ่งดึงดูดความสนใจของทุกคนที่นั่นในทันที “เขาปรากฏตัวแล้ว” เกรย์ปรากฏตัวขึ้นแล้ว!...