**บทที่ 3987 ช่องว่างเงามืด** “อย่ากลัวไปเลย ฉันอยู่ตรงนี้กับเธอ” เดวิสส่งสายตาไปที่นักพยากรณ์วิญญาณ หายลัก และให้กำลังใจเธอเล็กน้อย เขารู้ว่าเธออาจยังมีบาดแผลใจเหลือไว้จากที่เคยถูกความมืดชิงร่าง—กฎมลทิน “ขอบคุณ” นักพยากรณ์วิญญาณ หายลักบีบริมก่อนพูด “ฉันจะคอยเปิดดวงตาไว้ด้วยพลังกรรมของฉัน” “ดี” เดวิสพยักหน้า “ตามฉันมา” เขาให้พลังวิญญาณของตนแผ่เป็นห้าสตริงและผูกไว้ที่ข้อมือของเที่ยา, ลี, สเตลล่า, อิลลูมิน่า และนักพยากรณ์วิญญาณ หายลัก ให้แน่ใจว่าพวกเธอไม่ได้หลุดออกไป ระดับนี้เป็นที่รู้จักว่ากษัตริย์หลายคนหายไปแม้จะปรากฏต่อสายตาผู้อื่นหลายคน ที่นี่อากาศหนักกว่าที่เคยรู้สึก ความมืดบิดเป็นเส้นหนาแฉลบนร่างเขา แม้มันจะไม่ขวางสายตา แต่เขาแน่ใจว่านักพยากรณ์วิญญาณ หายลัก ผู้ที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่ม ต้องลำบากในการแยกซ้ายขวา เขาตัดสินใจว่าตอนนี้สายตาของเธอคงมืดมิดเต็มที่ เมื่อเขาผูกพลังวิญญาณรอบข้อมือของเธอ เขารู้สึกอารมณ์กังวลของเธอค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความสงบ ใจที่เต้นเร็วของเธอค่อยๆ เงียบลงและคงที่ เที่ยายิ้มฮากระซิบเบาๆ ขณะมองการกระทำของพวกเขา เธอยังมองเห็นได้อยู่ จึงไม่ได้รับผลกระทบมาก คนอื่นตามเดวิสลงไปในแยกลึกพร้อมกับการเพิ่มระดับลงไป ขณะที่พวกเขาเดินต่อ พวกเขาเจออสูรและวิญญาณมหัศจรรย์มากมาย แต่ไม่มีอันใดพยายามทำร้าย พวกเขาแสวงหาความแข็งแกร่งของศัตรู จากนั้นก็ปล่อยผ่านหรือยืนนิ่งมองดูอย่างอุ๊งอู๋ ผู้คนที่มาที่นี่เพื่อแสวงหาหรือทำความเข้าใจกับกฎความมืดต่างระมัดระวัง ไม่พยายามสื่อสารกัน จึงอยู่ห่างกันหรือออกจากพื้นที่เลย เพราะเส้นทางไปยังแยกนี้มีหลายเส้น ไม่นาน เดวิสและพวกอื่นมาถึงจุดสิ้นสุดของระดับที่สาม พวกเขาไม่ได้เจออะไรแปลกนอกจากเสียงกระซิบอ่อนๆ แผ่วเบาที่ล่องลอยจากความมืด บางครั้งหัวใจของพวกเขาเร่งเต้นขึ้น แต่เมื่อเดวิสอยู่ข้างหน้า ความตั้งใจของพวกเขาก็มั่นคง ไม่สั่นคลอนต่อเสียงกวนประสาทเหล่านั้น *กร๊าก~* ทันใดนั้นเงาอันมหึมาปรากฏขึ้นข้างหน้า เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยเห็นมาก่อน รูปร่างอ้วนใหญ่เต็มไปด้วยความอันตราย สูงประมาณแปดเมตร โครงสร้างกล้ามเนื้อเรียบเนียน ทรงพลังขาเต็มไปด้วยกล้ามโดยเคลื่อนไหวอย่างสง่างาม พันธนาการของมันเป็นสีดำกลางคืน ดูดซับแสงทุกอย่าง ทำให้มันหลอมรวมกับเงารอบข้างได้อย่างสมบูรณ์ แต่เมื่อมองใกล้ลง แถบสีม่วงอ่อนบางเส้นวิ่งตามขนของมัน ส่องแสงเหมือนดวงดาวห่างไกลในท้องฟ้ายามค่ำคืน ขนของมันดูเหมือนทำจากความว่างเปล่า เปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ เหมือนความมืดยึดติดอยู่ นอกจากนี้ปีกขนาดใหญ่ขยายออกจากหลังของมัน ขนปีกสีดำสนิทเหมือนคาถา มีความมันวาวครึ้มคล้ายผิวน้ำทะเลที่ทำให้ดูเหมือนวิญญาณ ปีกสั่นเบาๆ และความมืดแทบจะเปิดทางให้มันผ่าน ดวงตาเปล่งประกายสีทอง ตัดกันอย่างชัดเจนกับร่างสีดำที่หลอมรวมกับเงา ดวงตานั้นมีสายตาเย็นชา โหดร้าย ใบหน้าบ่งบอกอำนาจอาณาเขต พิวพีบิดเป็นช่องแคบแคบ โฟกัสเหมือนนักล่า ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันหยุดกึ่งกลาง ดูเราดูแล้วราวหนึ่งหรือสองวินาที “อ๋อ… นั่นคือเสือปีกมืดระดับกษัตริย์ที่โด่งดัง…​” หน้าตาเดวิสเปลี่ยนเป็นอารมณ์ขบขันพร้อมความอยากรู้เมื่อเห็นอสูรมหัศจรรย์ที่มาจากความมืดนี้ สมของมันถูกบอกว่าเป็นราชาแห่งระดับที่สาม ที่เคยฆ่ากษัตริย์หลายพันคน หากใครเจอสิ่งนี้ ตัวเลือกเดียวที่เหลือคือ—หนีไปให้เร็วที่สุด เพราะพลังของเสือปีกมืดระดับกษัตริย์นั้น สามารถสูงกว่าปกติได้อย่างน้อยสามระดับ หากนับส่วนของความมืดเพิ่มเติม พลังอาจสูงถึงสี่หรือห้าระดับ และเมื่อพลังสวรรค์และดินแห่งความมืดที่นี่เข้าร่วมด้วย พลังของมันอาจสูงถึงห้าหรือหกระดับ ไม่มีใครรู้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมัน ถ้าเจอกับออโตอาร์เซ มันจะซ่อนตัวในความมืด หากเจอกับสเวริน มันจะค่อยๆ กัดชีวิตของพวกเขา มันเทียบเท่าบอสร้ายระดับนี้ ทำให้เดวิสสนใจ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำเรื่องใหญ่โต “จะให้เราผ่านไปสู่ระดับสี่หรือจะตายเลย?” “มนุษย์ผู้อ่อนแ้นี้กล้าทะเยอแยะกับพลังอ่อนของตนเองเช่นไร?” *ซี้ซ่า!~* ทันใดนั้นเปลวไฟสีม่วงดำจุดสว่างในถ้ำ แสงสว่างเคลียร์ความมืดออกอย่างฉับพลัน ถ้ำทั้งหลวงส่องแสงสีม่วง เสือปีกมืดระดับกษัตริย์จู่โจมไฟทันที ก่อนที่มันจะส่งเสียงคำรามหรือแม้แต่แสดงอาการใดๆ มันจึงถูกเผาเป็นเถ้าถลาง ลีย์โบกมือกระจายเปลวไฟ ทำให้น้ำแข็งมืดเปล่งเป็นแกนคริสตัลแก่เหลืออยู่ เธอทำให้เสือปีกมืดระดับกษัตริย์ตายอย่างรวดเร็วโดยไม่มีความเจ็บปวด เธอดึงแกนคริสตัลมืดระดับกษัตริย์ด้วยพลังวิญญาณของตน จับถือไว้ มองดูความสวยงามชั่ววูบก่อนเปิดปากพูด “มิงจี้คงชอบอันนี้~ เสียดายที่เราไม่ได้พเธอมาด้วย” “อืม, ถ้าเธอได้ยินว่าเราได้มาที่นี่ที่ดีจนขาดโอกาสจะเข้าใจกฎความมืด เธอคงโกรธแน่” เดวิสหัวเราะเย็นชัดเจน เขานึกภาพมิงจี้มองเขาด้วยสายตาเย็นเฉียบจนขยับเท้าดินสู่พื้น ‘น่ารัก…’ หัวใจของเดวิสโหยหามิงจี้ เขาเพิ่งใช้เวลามากใกล้เธอไม่นานก็คิดถึงเธอแล้ว เขายิ้มคราย รู้ว่าเธอได้ทำภารกิจที่เขาต้องการให้เธอทำสำเร็จแล้ว “ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ให้ระมัดระวังอย่างเต็มที่ การโจมตีเดียวอาจเพียงพอให้สิ่งมีชีวิตในระดับต่อไปยุติชีวิตของเรา” เขาหายใจลึกแล้วก้าวต่อไป ลดตัวลงสู่แอ่งลึกอีกครั้งจนถึงระดับที่สี่ ลีย์พยักหน้าเบาๆ เที่ยาและนักพยากรณ์วิญญาณ หายลักสะอึกใจ อิลลูมิน่ารู้สึกหัวใจสั่นไหว เธอมองแกนคริสตัลมืดระดับกษัตริย์ในมือของลีย์ รู้สึกอยากได้มันอย่างแรง เธอรู้ว่ามันเป็นประโยชน์ต่อเธอแต่ก็บังคับขัดแรงความปรารถนานั้นและเดินต่อ พวกเขาเข้าสู่ระดับสี่ทันที พบว่าความมืดคลานเข้ามาและทำให้การหายใจยากเหมือนกับมันพยายามลอบแทรกซึมสู่รูขุมขน เงาที่นี่เป็นรูปกาย มีความหนาเหมือนควัน พันกันคล้อยตามก้าวของพวกเขา กำแพงปล่อยเสียงไหวหวับเบาๆ ราวกับถ้ำมีชีวิต เหมือนอยู่ในกระเพาะของอสูร ทุกคนรู้สึกถึงออร่าที่กดดัน นักพยากรณ์วิญญาณ หายลักเกือบเกิดอาการตื่นตระหนก แต่แสงสว่างหนึ่งเสี้ยวคลุมวิญญาณของเธอเหมือนเกราะป้องกัน มันอุ่นและเต็มไปด้วยออร่าศักดิ์สิทธิ์ ทำให้เธอหันมองแหล่งที่มาของแสง ก่อนจะก้มศีรษะขอบคุณอย่างอำมหิต เดวิสยิ้มและมองเที่ยา เธอเกือบจะเสียสติแต่เขารู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ดี เขาจะให้พวกเขาได้ฝึกในที่นี้และทนความมืดของอวกาศนี้ด้วยพลังใจของตนเอง เพื่อทำให้พลังใจและวิญญาณของพวกเขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ส่วนลีย์ดูเหมือนจะไม่เป็นไรเลย เขาภูมิใจยื่นมือไปลูบแก้มเธอขณะทำให้ม่านแสงลอยขึ้นและเอนไปจูบเธอ “…!?” ลีย์ตะลบตื่นตกใจ แต่เมื่อเธอรับรู้ว่าผู้อื่นไม่เห็นเธอแก้มเริ่มสีชมพู ในใจเธอค่อนข้างโกรธที่เดวิสบอกให้ระวังอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ใช้โอกาสนี้อย่างเต็มที่ อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกที่ได้มานั้นทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจ เธอจำคำพูดของมิงจี้ได้ ความซุกซนที่แฝงมาจากการผจญภัยนี้ไม่แย่มากเท่าที่เธอเคยคิดในหัวของคนที่ระมัดระวัง มันกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ใจอุ่นและมีค่า.