Chapter 1955 Disappointing Loot

Published Mar 11, 2026, 10:39 PM

บทที่ 1955 ของรางวัลที่น่าผิดหวัง ซันไลต์ซิตี้ตั้งอยู่ใกล้กับมหาสมุทรบนหน้าผาสูงชัน มีตึกระฟ้าและยอดหอคอยที่ดูราวกับต้องการจะเอื้อมแตะท้องฟ้า เสียงคลื่นซัดกระทบหน้าผาสามารถได้ยินชัดเจนตั้งแต่ยังเดินทางไปไม่ถึงที่นั่น อเล็กซ์ชะลอความเร็วเรือขณะเข้าใกล้เมือง และเก็บมันไปเมื่อถึงระยะที่ใกล้พอ จากนั้นพวกเขาก็ต้องเดินเท้าต่อไปด้วยตัวเอง เมืองนี้ไม่มีกำแพงล้อมรอบ จึงไม่มีทหารยามที่พวกเขาต้องผ่านเข้าไป ตัวเมืองแผ่ขยายออกไปไกลจนสามารถมองเห็นบ้านเรือนได้ตั้งแต่ก่อนที่อเล็กซ์จะหยุดเรือเสียอีก ในจุดนี้ยากที่จะบอกว่าเมืองสิ้นสุดลงที่ตรงไหน เพราะดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นส่วนหนึ่งของเมืองไปเสียหมด อเล็กซ์และฟางอวี้เซี่ยเดินเข้าไปในเมือง โดยมีเป้าหมายแรกคือการหาที่พัก อเล็กซ์เห็นหลายสิ่งที่ทำให้เขาอยากจะหยุดแวะสำรวจ แต่เขามีความจำเป็นต้องหาที่ที่สามารถบ่มเพาะพลังได้อย่างเหมาะสมก่อน การบ่มเพาะพลังเพียงไม่กี่ชั่วโมงบนเรือนั้นไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลยแม้แต่น้อย “นั่นมีที่หนึ่ง” ฟางอวี้เซี่ยชี้ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่เรียกว่า ‘ลานมอร์นิ่งกลอรี่’ มันเป็นสถานที่ที่พวกเขาสามารถพักผ่อนได้ อเล็กซ์รีบจองห้องพักให้ตัวเอง และฟางอวี้เซี่ยก็จองห้องสำหรับตัวเธอเองเช่นกัน เขาแยกตัวจากเธอและเข้าห้องพักของตัวเอง ในที่สุดเขาก็รู้สึกผ่อนคลายพอที่จะลดการป้องกันตัวลง เพิร์ลปรากฏตัวออกมาจากพื้นที่จิตวิญญาณและกวาดสายตามองไปรอบๆ สถานที่ที่พวกเขาเพิ่งมาถึง “เราหนีมาแล้วเหรอ?” เพิร์ลถาม “มีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อย เลยต้องหนีมา” อเล็กซ์ตอบพร้อมกับเริ่มอธิบายสถานการณ์ “วิสเกอร์จะหายไปนานแค่ไหน?” เพิร์ลถามต่อ อเล็กซ์ตรวจสอบดูแล้วก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “อีกแค่สองสามชั่วโมงเท่านั้น ดูเหมือนตอนนี้มันจะฟื้นตัวเร็วขึ้นนะ” เขาอดสงสัยไม่ได้ว่านั่นเป็นเพราะมันกลายเป็นอมตะไปแล้ว หรือเป็นเพราะโลกใบนี้เหมาะสมกับมันมากกว่ากันแน่ “งั้น… เรามาดูของที่ได้มากันเถอะ!” เพิร์ลถามด้วยความตื่นเต้น “ตอนนี้เลยก็ได้” อเล็กซ์กล่าวแล้วส่งเพิร์ลเข้าไปในพื้นที่จิตวิญญาณ ซึ่งมีของรางวัลลอยไปมาอย่างไร้จุดหมาย เขาคอยระวังไม่ให้เพิร์ลเข้าใกล้พวกยาพิษ เพราะเจ้าตัวคงตายภายในไม่กี่วินาทีหากสัมผัสโดนมัน เมื่อแยกยาพิษและอุปกรณ์เวทที่มีคราบเลือดติดอยู่ออกไปแล้ว อเล็กซ์ก็เริ่มสำรวจข้าวของพร้อมกับเพิร์ล ยาเม็ดที่เขาเห็นไม่มีชิ้นไหนมีค่าสำหรับเขาเลย แม้มันจะดี แต่มันก็เป็นเพียงยาฟื้นฟูหรือยาแก้พิษเฉพาะทางเสียส่วนใหญ่ นอกเหนือจากนั้นก็ขายได้แค่ไม่กี่ชิ้น เขาตรวจสอบยันต์เป็นลำดับถัดไป เขาทำลายยันต์สื่อสารทิ้งทันทีเพราะไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ ส่วนยันต์ที่เหลือเขาก็ไล่ดูจนหมด ในนั้นมีทั้งสูตรปรุงยาและสูตรยาพิษ รวมไปถึงยันต์ป้องกันและยันต์โจมตีอีกจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้ยังมียันต์ 2 ชิ้นที่บรรจุวิชาเคียว ซึ่งอเล็กซ์ไม่ได้คิดจะเรียนรู้ทั้งสองวิชา อเล็กซ์ย้ายไปตรวจสอบของชิ้นอื่นๆ ของหญิงชราคนนั้น มันมีทั้งอาวุธ ค่ายกล หนังสือหลายเล่ม และของจิปาถะ เขาทำลายทุกอย่างที่ไม่มีค่าทิ้งไป เก็บไว้เพียงสิ่งที่ใช้งานได้หรือนำไปขายได้เท่านั้น ต้นไม้ทั้งสองต้นยังคงตื่นเต้นมากเมื่อได้กินทุกอย่างที่เขาป้อนให้ รวมถึงศพที่มีพิษของหญิงชราที่เขาพามาด้วย สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่เขาได้รับจากหญิงชราคนนั้นกลับกลายเป็นตัวเคียวเอง หากนำเคียวสีดำเล่มนั้นไปทำความสะอาดก็น่าจะขายได้ราคาดีทีเดียว ยังมีอีกสองสิ่งที่เขายังไม่ได้ตรวจสอบ คือโล่และยาเม็ด โล่นั้นเป็นของผู้อาวุโสหลาน ซึ่งเขาทำตกไว้ตอนที่ถูกผู้อาวุโสสูงสุดโจมตี ส่วนยาเม็ดนั้นคือยาพิษระเบิดที่เขาได้รับมาเพื่อใช้ อเล็กซ์ยังไม่ได้ใช้มัน และตอนนี้มันก็อยู่ที่นี่ พร้อมให้เขาศึกษาวิธีทำ อเล็กซ์สงสัยว่าเขาควรทำอย่างไรกับสองสิ่งนี้ดี โล่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาจะนำมาใช้ได้ในทันที มันไม่ใช่ของเขา ดังนั้นการจะหลอมรวมมันต้องใช้เวลาหากเขาต้องการจะใช้มันจริงๆ ส่วนเรื่องยาเม็ด เขาต้องศึกษาองค์ประกอบของมันให้เร็วที่สุดเพื่อให้สามารถปรุงมันขึ้นมาใหม่ได้ เขาจำเป็นต้องถอดรหัสสูตรจากยาเม็ดเพียงเม็ดเดียวโดยไม่มีข้อมูลอื่นช่วย การทำความเข้าใจส่วนประกอบของยานี้คงต้องใช้เวลานาน เพราะเขาเพิ่งเริ่มคุ้นเคยกับส่วนผสมระดับอมตะ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจทิ้งไว้ทำทีหลัง อย่างไรก็ตาม มีบางสิ่งที่เขาสามารถทำได้ในเวลาอันสั้น อเล็กซ์ตรวจสอบยาเม็ดก่อนและพบว่ามันมีความประสานสอดคล้องอยู่ที่ 72% ดังนั้นเขาจึงใช้ ‘ข้อตกลงธาตุศักดิ์สิทธิ์’ เพื่อปรับปรุงมัน เขาไม่ได้จะยกระดับมันให้ถึง 100% แต่ขอแค่ให้อยู่ในระดับที่สูงพอจะใช้งานได้จริง ในขณะเดียวกันเขาก็ใช้ข้อมูลที่ได้รับจาก ‘ข้อตกลงธาตุศักดิ์สิทธิ์’ ในตอนที่สัมผัสยาเม็ดนั้นเพื่อทำความเข้าใจองค์ประกอบของธาตุ การทำความเข้าใจว่าพลังงานรูปแบบใดทำปฏิกิริยากันถือเป็นก้าวแรกในการเรียนรู้วิธีปรุงยานี้ และตอนนี้อเล็กซ์ก็ได้ขยับเข้าใกล้การเรียนรู้นั้นไปอีกขั้นเพียงแค่ใช้ข้อตกลงธาตุศักดิ์สิทธิ์ ด้วย ‘เต๋าแห่งปฏิสัมพันธ์เจ็ดธาตุ’ ของเขา มันคงไม่ใช่ปัญหาที่จะจำแนกรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับยาเม็ดนี้เมื่อเขามีเวลาคิดใคร่ครวญให้รอบคอบกว่านี้ สำหรับตอนนี้ ถึงเวลาที่เขาต้องบ่มเพาะพลังแล้ว อเล็กซ์ใช้เวลาเกือบ 2 วันในการบ่มเพาะพลัง จนในที่สุดเขาก็ออกมาพร้อมกับตันเถียนที่เต็มเปี่ยม จากนั้นเขาก็ออกจากห้องและออกไปข้างนอกในที่สุด ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้าตอนที่อเล็กซ์ออกมา โดยอยู่สูงเกือบสองในสามของขอบฟ้าแล้ว เขามองไปรอบๆ สงสัยว่าฟางอวี้เซี่ยไปไหน เธอยังอยู่ในเมืองหรือจากไปแล้ว? เธอเคยพูดเปรยไว้ว่าจะติดตามเขาไปสักพัก นั่นทำให้อเล็กซ์รู้สึกสงสัย ‘ช่างเถอะ ถ้าคิดจะออกจากเมืองนี้เมื่อไหร่ เดี๋ยวค่อยไปตามหาเธอก็ได้’ เขาคิดแล้วเดินออกจากลานมอร์นิ่งกลอรี่ เมื่อออกมาถึงถนนที่พลุกพล่านในเมือง อเล็กซ์สูดหายใจลึกๆ เพราะเป็นเวลานานมากแล้วที่เขาไม่ได้อยู่ในสถานที่แบบนี้ ครั้งล่าสุดที่เขาอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้คือตอนที่เขามาถึงเมืองออโรราเพื่อเข้าร่วมสำนักนักสู้พิษ เขาเห็นผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา ซึ่งต่างมีระดับการบ่มเพาะที่แตกต่างกันไป มีทั้งผู้บ่มเพาะระดับแท้จริง ผู้บ่มเพาะระดับเซียนจำนวนมาก และผู้บ่มเพาะระดับอมตะอีกพอสมควร ดูเหมือนว่าระดับเซียนจะเป็นคนส่วนใหญ่ในแดนอมตะ เช่นเดียวกับที่ระดับแท้จริงเป็นคนส่วนใหญ่ในแดนบ้านเกิดของเขา มีเพียงในสำนักและองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้นที่จะมีการรวมตัวกันของเหล่าผู้บ่มเพาะระดับอมตะ อเล็กซ์มองไปรอบๆ และคิดว่าเขาควรทำอะไรก่อนดี เนื่องจากเขามีของมากมายที่ต้องขาย เขาจึงตัดสินใจไปที่ร้านค้าแห่งหนึ่ง เริ่มแรก เขาตัดสินใจขายพวกยาเม็ดและสูตรปรุงยาต่างๆ เขาจึงมุ่งหน้าไปยังร้านขายยาที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองอย่างมั่นใจ

React

Discussion