บทที่ 987 8 ปี อเล็กซ์รู้สึกประหลาดใจกับเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ถึงอย่างนั้น ในช่วง 8 ปีที่ผ่านมา เขาก็ประสบความสำเร็จในหลายสิ่งหลายอย่าง ระดับพลังการบ่มเพาะของเขาพัฒนาขึ้นอีก 5 ขั้น จนไปถึงขอบเขตเซียนควบแน่นระดับ 8 ในขณะที่เพิร์ลพัฒนาขึ้นไปถึงขอบเขตเซียนควบแน่นระดับ 4 และวิสเกอร์ก็พัฒนาไปถึงขอบเขตจ้าวแท้จริงระดับ 3 อเล็กซ์พอใจกับความก้าวหน้าของตนเอง แต่เขาก็อดรู้สึกเศร้าไม่ได้ที่ต้องแลกความก้าวหน้าเหล่านี้ด้วยการขังตัวเองอยู่ในห้องเป็นเวลานานแสนนาน การบ่มเพาะแบบปิดด่านเช่นนี้เป็นสิ่งที่เขาคาดว่าจะได้เห็นเฉพาะจากผู้คนที่อยู่ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต หรือผู้ที่พยายามอย่างหนักเพื่อก้าวข้ามไปยังขอบเขตการบ่มเพาะถัดไปทั้งที่พรสวรรค์มีจำกัดเท่านั้น โชคดีที่เขาไม่ได้เสียเวลาเปล่าไปโดยเปล่าประโยชน์ และได้สร้างความก้าวหน้าในด้านอื่นๆ อีกมากมายด้วย เขาปรุงยาชนิดใหม่ๆ ขึ้นมามากมาย บางชนิดเขารู้ว่ามีประโยชน์ บางชนิดในตอนแรกดูเหมือนไร้ค่า แต่ก็อาจกลายเป็นสิ่งที่จำเป็นในยามต้องการ เขาฝึกฝนการปรุงยาด้วยส่วนผสมที่ขาดหายไปอยู่บ่อยครั้ง พร้อมทั้งเรียนรู้การปรุงยาบางชนิดขึ้นมาตั้งแต่ต้น ตอนนี้เขามีความมั่นใจขึ้นมาบ้างแล้วว่า หากมีใครขอให้เขาปรุงยาที่มีคุณสมบัติเฉพาะเจาะจง อย่างน้อยที่สุดเขาก็สามารถระบุรายชื่อส่วนผสมส่วนใหญ่ที่จำเป็นสำหรับยานั้นได้ นอกเหนือจากเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวิชาปรุงยา เขายังฝึกฝนเรื่องค่ายกลและยันต์ รวมถึงอักขระต่างๆ ด้วยตัวเองอีกด้วย เขาเรียนรู้วิธีการผนึกอักขระลงบนวัตถุ และได้เพิ่มอักขระเพื่อเสริมความทนทานและความแข็งแกร่งให้กับเมมโมรี่ ปกติแล้วอักขระเหล่านี้จำเป็นต้องมีแหล่งพลังงาน ซึ่งในกรณีส่วนใหญ่จะเป็นศิลาวิญญาณเซียน แต่สำหรับอเล็กซ์ เขาแค่ใช้พลังปราณของตนเองกระตุ้นมันก็เพียงพอแล้ว เขาสงสัยว่าตนเองคงยังไม่เห็นประสิทธิภาพของอักขระเหล่านี้ในตอนนี้ เพราะเมมโมรี่แข็งแกร่งอยู่แล้วโดยไม่ต้องมีมัน แต่เมื่อวิชาปรุงยาของเขาพัฒนาขึ้น เขามั่นใจว่าเขาจำเป็นต้องมีเตาหลอมที่แข็งแกร่งพอจะรับมือกับสายฟ้าฟาดจากเมฆาทิพย์ระดับสูงได้ อเล็กซ์ยังมุ่งเน้นไปที่การสร้างอาวุธอย่างหนัก โดยสร้างดาบขึ้นมาอีกจำนวนไม่น้อย เขาไม่เคยสร้างดาบที่เหมือนกับมิดไนท์อีกเลย เพราะลำพังแค่ต้นทุนก็เป็นสิ่งที่เขาไม่อาจแบกรับได้ เขาต้องการดาบอย่างน้อย 21 เล่มเพื่อให้วิชาค่ายกลดาบ 21 เล่มทำงานได้ เขาจึงหลอมดาบที่เคยสร้างขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ส่วนเรื่องการพัฒนาเทคนิคนั้นและใช้ดาบเพิ่มขึ้น เขาตัดสินใจว่าจะทำหลังจากที่คิดค้นเทคนิคที่ดีกว่านี้ได้ อย่างไรเสียเขาก็สามารถหาแร่เพิ่มจากอุโมงค์ไร้สิ้นสุดได้เสมอ หลังจากนำโลหะมาผสมกับทังสเตนที่หลอมใหม่ เขาก็สร้างดาบขึ้นมาใหม่ 20 เล่ม ทุกเล่มมีรูปร่างเหมือนกับมิดไนท์ แต่มีน้ำหนักน้อยกว่าเกือบครึ่งและมีคุณภาพโดยรวมด้อยกว่ามาก เนื่องจากแทบไม่มีโอกาสที่จะก่อเกิดจิตวิญญาณดาบเลย อเล็กซ์ให้เพิร์ลช่วยเรื่องการลับคมดาบในช่วงแรกๆ แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่ครั้ง เขาก็เข้าใจแนวคิดเบื้องหลังความคมและเรียนรู้วิถีแห่งเต๋าของมันด้วย หลังจากนั้น เขาก็สามารถลับคมสิ่งต่างๆ ได้ดีกว่าเพิร์ลเนื่องจากมีพลังปราณที่แข็งแกร่งกว่า ทว่าเขาก็อดขมวดคิ้วกับความยากลำบากของมันไม่ได้ ทั้งที่เสิ่นจิงทำให้มันดูเป็นเรื่องง่ายดายเสียเหลือเกิน ยังมีวิถีแห่งเต๋าอีกอย่างที่อเล็กซ์สามารถเรียนรู้ได้ แต่ทุกครั้งที่กฎแห่งโลกพยายามจะปรากฏขึ้นมา เขาจะขัดขวางมันด้วยการตัดสินใจไม่คิดถึงเรื่องนั้นต่อไป เขารู้ดีว่าตนเองอยู่ห่างเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดเท่านั้น แต่นั่นก็เป็นทั้งหมดที่เขาทำเพื่อหยุดไม่ให้ชายชราคนนั้นรู้ว่าเขามีความสามารถในวิถีเต๋านั้น นั่นคือสิ่งหนึ่งที่เขาเก็บซ่อนไว้ในแขนเสื้อเพื่อเตรียมพร้อมเอาไว้เผื่อจำเป็น ส่วนวิถีแห่งเทคนิคของเขานั้น เขายังไม่ได้เรียนรู้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีความคืบหน้าเลย อเล็กซ์ไม่เพียงแต่แยกเส้นลมปราณทั้งสี่ประเภทที่เป็นพื้นฐานของรากปราณทุกชนิดได้สำเร็จเท่านั้น เขายังได้เรียนรู้ด้วยว่าเส้นลมปราณแขนงอื่นๆ ทั่วร่างกายของเขาสามารถทำอะไรได้บ้าง เขาจัดประเภทเส้นลมปราณทั้งสี่ประเภทออกเป็นการใช้งานสำหรับเทคนิคที่แตกต่างกันสี่รูปแบบ ประเภทแรกคือวิถีการบ่มเพาะ เป็นวิถีที่ไม่ปล่อยให้พลังปราณออกจากเส้นลมปราณ แต่ใช้มันเพื่อปรับปรุงสิ่งต่างๆ ในร่างกายหรือรวบรวมพลังปราณจากภายนอกเข้ามาแทน ประเภทที่สองคือวิถีการควบคุม เป็นการใช้พลังปราณควบคุมสิ่งของ การยกของด้วยพลังปราณ การควบคุมแสงเพื่อล่องหน และอื่นๆ คือสิ่งที่เขาจัดอยู่ในวิถีนี้ ประเภทที่สามคือการเสริมพลัง ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรืออาวุธ โดยปกติจุดประสงค์ของมันคือการเพิ่มความแข็งแกร่งและการป้องกันให้กับสิ่งที่เขากำลังใช้ แต่มันยังสามารถใช้เพื่อเพิ่มธาตุบางอย่างให้กับวัตถุนั้นได้อีกด้วย สุดท้าย วิถีที่สี่มีไว้สำหรับการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคมดาบ ฝ่ามือ หมัด ไฟ และอื่นๆ นี่อาจเป็นวิถีที่มีการใช้งานมากที่สุด อเล็กซ์สามารถแยกวิถีทั้งสี่ออกจากกันได้และสังเกตเห็นว่าทั้ง 4 วิถีนี้ไม่เคยผสานรวมเข้าหากันเลย มีเส้นลมปราณนับพันสำหรับรากปราณแต่ละชนิด แต่เขาไม่เพียงแต่แยกพวกมันตามรากปราณได้เท่านั้น เขายังสามารถแบ่งพวกมันออกเป็นสี่กลุ่มย่อย โดยที่แต่ละวิถีของรากปราณจะมีเส้นลมปราณของตัวเอง จากการทำเช่นนี้ อเล็กซ์เริ่มเข้าใจว่าเขาสามารถลอกเลียนสิ่งที่ทำกับเทคนิคหนึ่งแล้วนำไปประยุกต์ใช้กับรากปราณอื่นได้ จนถึงตอนนี้ เขาประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนการโจมตีธาตุหยาง 'ฝ่ามือสุริยัน' ให้กลายเป็นธาตุโลหะ และเทคนิคเขมือบปฐพีให้กลายเป็นเทคนิคเขมือบวารี เขาสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้เพราะเทคนิคเหล่านั้นมีความใกล้เคียงกันและธาตุเหล่านั้นมีคุณสมบัติเหมือนกันในแง่หนึ่ง เขาไม่สามารถทำให้วารีระเบิดหรือวายุเยียวยาได้ เขาไม่สามารถทำให้โลหะลุกไหม้หรือไฟมีความคม เขาไม่สามารถทำให้หยินมอบชีวิตและหยางพรากชีวิตไปได้ เขายังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิถีต่างๆ ทั้งหมด แต่เขาก็จำเป็นต้องเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความสามารถของแต่ละธาตุด้วยเช่นกัน ท้ายที่สุด สิ่งหนึ่งที่จำเป็นในการทำให้ทุกอย่างทำงานได้คือ 'เจตจำนง' หากเขาไม่รู้ว่าสิ่งนั้นทำงานอย่างไร เขาก็ไม่มีวันสร้างเจตจำนงเพื่อใช้มันได้ ความก้าวหน้าสำหรับเขาเป็นไปอย่างเชื่องช้า แต่เขาก็มีความคืบหน้า หากเขามีเวลาอีก 5 ปีหรือมากกว่านั้น อเล็กซ์มั่นใจว่าเขาจะสามารถฝึกฝนได้มากพอที่จะเรียนรู้ทุกอย่างที่จำเป็นในวิถีแห่งเทคนิค อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่เขาไม่ประสบความสำเร็จแม้จะมีเวลาถึง 8 ปี คือวิธีการหาทางออกจากสถานการณ์ปัจจุบันของตนเอง เขากับก๊อดสเลเยอร์พูดคุยกันบ่อยครั้งว่าจะทำอย่างไรได้บ้าง แต่ด้วยคำสาบานที่มัดตัวอเล็กซ์ไว้ ทำให้เขาไม่มีทางออกใดๆ เลยนอกจากการรักษาชายชราคนนั้น สถานการณ์เลวร้ายถึงขนาดที่ว่าหากชายชราตายไประหว่างพักฟื้น อเล็กซ์ก็ต้องฆ่าตัวตายฐานล้มเหลวในการรักษาชายชรา ไม่มีทางอื่นที่เขาจะทำได้เลย แต่การรักษาชายชราคือสิ่งสุดท้ายที่อเล็กซ์ต้องการจะทำ เขาจินตนาการได้ถึงความเจ็บปวดและโศกนาฏกรรมที่อาจเกิดขึ้นจากการที่ชายชรากลับมามีอำนาจอีกครั้ง กึ่งอมตะที่ท่องเที่ยวไปทั่วโลกโดยไม่มีสวรรค์ขัดขวาง เพราะเขาได้รับบทลงโทษจากพลังที่ถือครองอยู่ในขณะนี้ไปแล้ว แม้ว่าชายชราจะรักษาคำพูดและปล่อยให้เขาปลอดภัย แต่เขาก็นึกภาพออกว่าจะมีผู้คนมากมายต้องตาย ผู้อาวุโสจากนิกายต่างๆ จะต้องตายอย่างแน่นอน "แต่ฉันจะทำอะไรได้นอกจากรักษาเขา?" อเล็กซ์คิด สิ่งเดียวที่เขาสามารถหวังพึ่งได้ในขณะนี้คือชายชราจะปลดปล่อยเขาจากคำสาบานเพื่อความอยู่รอดของตัวเขาเอง แต่ก็นั่นแหละ เขาจะเชื่อใจคนบ้าได้อย่างนั้นหรือ? ประตูเปิดออกและอเล็กซ์ก็เงยหน้าขึ้น หลังจากผ่านไป 8 ปี ในที่สุดประตูก็เปิดออกและชายชราก็กลับมา "โอ้ ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้ามีสหายอยู่ด้วย" ชายชรากล่าวเมื่อเห็นเพิร์ลและวิสเกอร์อยู่ข้างๆ อเล็กซ์ อเล็กซ์รีบเก็บพวกมันกลับเข้าไปในพื้นที่กักเก็บสัตว์อสูรและจ้องมองชายชรา "ท่านออกมาแล้วหรือ?" เขาถาม "ใช่" ชายชรากล่าวด้วยใบหน้าที่ค่อนข้างเบิกบาน "และข้าเห็นว่าเจ้าพัฒนาขึ้นตามคำสั่งของข้าแล้ว" "ข้าทำแล้ว" อเล็กซ์ตอบ "ข้าหวังว่าเพื่อตัวเจ้าเอง มันจะมากพอ" ชายชรากล่าว