Chapter 994 Run Away

Published Mar 11, 2026, 10:07 PM

Chapter 994 หนีไป อเล็กซ์ทุ่มสุดตัวในการโจมตีครั้งนี้ด้วยทุกสิ่งที่เขามี เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้ ก๊อดสเลเยอร์เองก็ทุ่มสุดกำลังเช่นกัน มากเสียจนหลังจากจบการโจมตีนี้ เขาจะไม่มีพลังงานหลงเหลืออยู่อีกเลย ความมืดมิดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อไอแห่งความตายแผ่ขยายออกไปจนสุดกำลัง ไอแห่งความตายของก๊อดสเลเยอร์ครอบคลุมทุกอย่างโดยสมบูรณ์ และเนื่องจากมันมาจากชายชรา ไอสังหารนั้นจึงรุนแรงยิ่งนัก เส้นสายพลังปราณในความมืดมิดถูกเรียกใช้งานพร้อมกับที่อเล็กซ์เติมพลังหยินเพื่อกระตุ้นมัน จากนั้นเขาก็ฟาดฟันเข้าที่หน้าอกของชายชราด้วยกระบวนท่าดาบ หัตถ์สังหารเทพพิฆาตวิญญาณ “อ๊ากกก!” ชายชรากรีดร้องเมื่อการโจมตีปะทะเข้ากับร่าง แม้จะเป็นฝีมือของอเล็กซ์ แต่การโจมตีนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ชายชราจะรับมือได้โดยง่ายในยามที่ไม่ได้ตั้งการ์ดป้องกัน เนื่องจากความสนใจส่วนใหญ่ของชายชราถูกดึงไปที่พื้นที่ที่กำลังบีบคั้น อเล็กซ์จึงฉวยโอกาสนั้นชิงความได้เปรียบมาได้ ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย ชายชราสามารถทำลายพันธนาการจากพื้นที่ที่บีบรัดเขาอยู่ได้ เขาตระหนักแล้วว่าการใช้เจตจำนงเข้าปะทะกับอเล็กซ์นั้นมีแต่จะเสียเปรียบ จึงตัดสินใจใช้พละกำลังดิบเข้าทำลายพันธนาการแทน ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังหลบการโจมตีไม่ทัน ชายชราแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ร่างกายของเขากลับแทบไม่มีเลือดไหลออกมา ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าระดับอมตะ มันจึงทนทานอย่างน่าเหลือเชื่อ ดังนั้น แม้เขาจะได้รับบาดเจ็บจริง แต่ก็สร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น อเล็กซ์ค่อยๆ ถอยห่างออกมาเมื่อเห็นดังนั้น เขาคาดไว้แล้วว่าจะสร้างความเสียหายได้ไม่มาก แต่การที่เห็นเพียงแค่เสื้อผ้าของชายชราขาดวิ่นและมีแผลตื้นๆ บนผิวหนังที่แทบไม่มีเลือดไหลซึมออกมานั้น... ด้วยพลังที่เขาใช้ไปเมื่อครู่ เขาคาดว่าแผลน่าจะลึกกว่านี้ โชคดีที่จุดประสงค์ของเขาไม่ใช่การสังหารชายผู้นี้ในการโจมตีเมื่อครู่ ชายชราหันกลับมามองด้วยความโกรธแค้นและกำลังจะสวนกลับ ทว่าเขากลับสังเกตเห็นบางอย่างหลุดร่วงลงมาจากแขนเสื้อ โซ่โลหะยาวเส้นหนึ่งหลุดออกมาจากชายเสื้อ ชายชราคว้ามันไว้ก่อนที่มันจะตกถึงพื้นแล้วจ้องมองด้วยความหวาดหวั่น “แก...” ก่อนที่เขาจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น วันที่สดใสกลับมืดมิดลงฉับพลัน ท้องฟ้าเต็มไปด้วยพายุสายฟ้าที่กระหน่ำลงมาเพื่อรอเวลาฟาดลงมาในทัณฑ์สวรรค์ของเขา อเล็กซ์เห็นเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่าเขาต้องหนีไป เขาเร่งส่งเพิร์ลกลับเข้าไปในพื้นที่สัตว์อสูรและหันหลังเตรียมวิ่งหนี แต่ก่อนที่จะก้าวไปไหน เขาก็หยุดชะงักแล้วเหลียวหลังกลับไปมอง แหวนของเขาถูกซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งในแขนเสื้อของชายชรา และถ้าหากเขาปล่อยให้แหวนโดนสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ มันจะต้องพินาศอย่างแน่นอน และนั่นจะทำให้ของหลายอย่างถูกทำลายไปด้วย อเล็กซ์ไม่สนว่าของชิ้นอื่นจะพังทลายลง แต่เขาเป็นห่วงเมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก ผลและใบไม้ของต้นหยางแห่งเก้าสวรรค์ เขาต้องชิงมันกลับมาก่อนที่จะหนีไป ‘บัดซบเอ๊ย!’ เขาคิด ก๊อดสเลเยอร์กลับเข้าไปในจิตใจของเขาแล้วและไม่ได้มีสติพอที่จะช่วยเหลือ วิสเกอร์เองก็จากไปนานแล้ว ส่วนเพิร์ลก็ไม่อยู่ในสภาพที่จะช่วยอะไรได้แน่นอน ดังนั้น ทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับตัวเขาเองในตอนนี้ “ข้าคิดว่าจะเก็บเจ้าไว้เป็นนักปรุงโอสถของข้า แต่เจ้ากลับสร้างแต่ความลำบาก” ชายชราตะคอก “ข้าควรฆ่าเจ้าทิ้งเสียตอนนี้เลย” อเล็กซ์เตรียมพร้อมรับมือ แต่ก่อนที่จะลงมือ เขาก็เห็นพายุเหนือหัวและหยุดชะงัก ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เขาก็ไม่สามารถต่อกรกับทัณฑ์สวรรค์ได้เลย ชายชราเอื้อมมือมาคว้าคอของอเล็กซ์ไว้แล้วกระชากกลับมา “ข้าควรบีบคอให้เจ้าตายเสีย!” ชายชราคำราม อเล็กซ์พยายามดิ้นรน แต่สายฟ้ากำลังจะฟาดลงมาในอีกไม่กี่อึดใจ เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่เช่นนั้นเขาต้องตายไม่ด้วยวิธีใดก็วิธีหนึ่ง ชายชราบีบคอเขาแน่นจนอเล็กซ์รู้สึกได้ว่ากระดูกคอเริ่มแตกละเอียด หากบีบต่อไปอีกนิด กระดูกสันหลังของเขาก็จะได้รับความเสียหายไปด้วย อเล็กซ์คว้ามือชายชราไว้และพยายามออกแรงดัน แต่กลับทำไม่ได้ จากนั้นเขาก็จ้องเขม็งไปที่ดวงตาของอีกฝ่ายและจู่โจมทางจิตด้วยพลังรูปหมัดเข้าใส่ในระยะประชิด ชายชรารู้สึกถึงความมืดมิดที่เข้าครอบงำดวงตาชั่วครู่ และในจังหวะนั้นเอง อเล็กซ์ก็เอื้อมมือเข้าไปในแขนเสื้อของชายชราเพื่อคว้าแหวนที่ซ่อนอยู่ ชายชราหมดสติไปเพียงเสี้ยววินาที ขณะที่อเล็กซ์คว้าแหวนมาได้ สติของชายชราก็กลับคืนมาแล้ว เขาพยายามจะคว้าตัวอเล็กซ์อีกครั้ง แต่อเล็กซ์เตรียมตัวไว้แล้ว ก่อนที่ชายชราจะแตะตัวเขา อเล็กซ์ก็ใช้การเคลื่อนย้ายมิติหายไปไกล ขณะที่เขาเคลื่อนย้ายออกมา มือของชายชราก็เอื้อมตามมา อเล็กซ์มองเห็นล่วงหน้าจึงตวัดดาบออกไปเบื้องหน้า ตัดผ่านมิติที่อยู่ตรงหน้าทันที มือข้างนั้นปะทะเข้ากับรอยแยกของมิติและถูกหยุดเอาไว้ ชายชราฝืนทำลายมิติเพื่อพยายามจะคว้าตัวอเล็กซ์ แต่ก่อนที่เขาจะทำสำเร็จ สายฟ้าก็ฟาดลงมาจากฟากฟ้าเข้าใส่ร่างของเขา อเล็กซ์ได้ยินเสียงและสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกของสายฟ้าที่สามารถคร่าชีวิตเขาได้อย่างง่ายดายหากไม่ระวังให้ดี เขาถอยห่างออกมาให้ไกลที่สุดจากชายชรา สายฟ้านั้นรุนแรงเกินไป ในใจของเขา ชายชราคงตายไปแล้วแน่ๆ แต่เขาก็ไม่อาจยืนนิ่งดูต่อไปได้ เขาหันหลังเตรียมวิ่งหนี ทว่าก่อนที่จะไปได้ไกล เขากลับพบว่าตัวเองขยับร่างกายไม่ได้ พื้นที่รอบตัวกำลังบีบรัดการเคลื่อนไหวของเขา เหมือนกับสิ่งที่เขาเคยทำกับชายชราไม่มีผิดเพี้ยน อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่ประหลาดกว่าในการถูกบีบรัดครั้งนี้ หากเป็นการบีบรัดพื้นที่ธรรมดา อเล็กซ์อาจจะหนีออกมาได้หลังจากใช้เจตจำนงต่อต้าน แต่ทว่าพื้นที่รอบตัวเขากำลังถูกทำลายและสร้างใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และในขณะที่มันเป็นเช่นนั้น มันก็เริ่มส่งผลกระทบต่อพื้นที่อื่นรอบตัวเขาไปด้วย บาดแผลปรากฏขึ้นทั่วร่างกายจากการถูกพื้นที่ที่แตกสลายเฉือนเข้าเนื้อ อเล็กซ์สวมชุดเกราะโลหิตขึ้นมาป้องกัน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไร้ผล ชายชรากำลังใช้การโจมตีรูปแบบหนึ่งที่ไม่ได้มาจากเต๋าใดที่เขาเคยรู้จัก อเล็กซ์จึงพบว่ามันยากที่จะหยุดยั้งมันได้ พื้นที่ที่ฉีกกระชากนั้นยากจะหยุดยั้ง และที่แย่ไปกว่านั้นคือชายชราได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา ร่างกายของชายชราแขนซ้ายหายไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลืออยู่ก็ไหม้เกรียมจนหมดสิ้น ดวงตาข้างซ้ายของเขาทะลักออกมาทำให้มีเลือดและน้ำตาไหลอาบหน้าอยู่ตลอดเวลา “แก... ไม่มีทาง... หนีไปไหนได้” ชายชรากล่าวเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ได้ศัพท์ พื้นที่ที่ฉีกกระชากรอบตัวเขาหยุดลงเมื่อชายชราเอื้อมมือออกมา “ปรุง... โอสถให้ข้า” เขากล่าว อเล็กซ์ไม่ทำเช่นนั้น ร่างกายของเขากำลังฟื้นฟูตัวเองและเขาใช้จังหวะนี้พยายามวิ่งหนี แต่ชายชราใช้พลังของเขาหยุดพื้นที่รอบตัวอเล็กซ์ไว้อีกครั้ง เขายังฝืนกดดันพลังทางจิตวิญญาณลงมาเหนือตัวอเล็กซ์เพื่อขัดขวางไม่ให้เขาใช้พลังใดๆ ได้ “ปรุงโอสถให้ข้า!” ชายชราตะคอก อเล็กซ์ตวัดดาบไปรอบๆ พยายามจะตัดพื้นที่ออกไป แต่มันทำได้ยาก เจตจำนงของเขาไม่ได้แข็งแกร่งกว่าชายชรามากนัก และเขาก็ไม่มีพละกำลังดิบแบบที่ชายชรามีเพื่อที่จะทำลายพื้นที่นี้ออกไปง่ายๆ “ตายไปเสียเถอะ” อเล็กซ์พูด เสียงของเขาก็แหบพร่าเช่นกันเนื่องจากลำคอของเขาเกือบจะแหลกละเอียดเมื่อครู่นี้ “ข้าต้องการโอสถ!” ชายชราตะโกน ใช้พลังปราณทุกหยาดหยดที่มีทำในสิ่งที่ตามมา ทันใดนั้น พื้นที่ทุกส่วนรอบตัวอเล็กซ์ก็เปิดออก ไม่เพียงแค่พื้นที่ของชายชราเท่านั้นที่ถูกคลายออก แต่อเล็กซ์ยังพบว่าแหวนเก็บของและถุงเก็บของทั้งหมดของเขาถูกเปิดออกพร้อมกันโดยฉับพลัน สมบัติมากมาย วัตถุดิบ และวัสดุอื่นๆ พุ่งกระจายออกมาจากพื้นที่เก็บของเหล่านั้น ดาบหลายเล่ม หนังสือ วัตถุดิบปรุงโอสถ แผ่นค่ายกล หินวิญญาณ และทุกสิ่งทุกอย่างกระจัดกระจายอยู่ตรงหน้าเขา เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก เมล็ดพันธุ์ต้นหยาง และดาบเล่มสำคัญต่างหลุดออกมา ไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่ตำราเทพโลหิตของเขาก็หลุดออกมาด้วยเหตุผลบางอย่าง อีกทั้ง เมมโมรี่ (Memory) เองก็ออกมาด้วยเช่นกัน อเล็กซ์อยากจะสนใจของทุกชิ้นที่อยู่ตรงหน้า แต่เขาก็พบว่ามันยากเกินกว่าจะห่วงของเหล่านั้นในเมื่อชีวิตของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย หากการยอมสละพวกมันหมายถึงการที่เขาสามารถเอาชีวิตรอดได้ เขาก็พร้อมจะทิ้งมันไป มีโอกาสมากมายนับไม่ถ้วนในการค้นหาสมบัติ แต่ชีวิตนั้นมีเพียงแค่ครั้งเดียว ถ้าเขาตาย ทุกอย่างก็จบสิ้น ดังนั้นอเล็กซ์จึงตัดสินใจวิ่งหนีและปล่อยให้ชายชราตายไป ทว่า ในขณะนั้นเอง เขาก็เห็นบางสิ่งที่ปลิวออกมาจากพื้นที่ของมัน เพิร์ล พื้นที่ของสัตว์อสูรของเพิร์ลถูกฉีกกระชากอย่างรุนแรงและถูกบังคับให้พาตัวออกมา เพิร์ลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะเขาอ่อนแอเกินกว่าจะรับมือกับไอสังหารของชายชราได้ อเล็กซ์เบิกตากว้าง ความคิดที่จะทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังมลายหายไปในทันที เขาไม่อาจทิ้งเพิร์ลไว้ที่นี่ได้ ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายจะต้องตายแน่ๆ สมองของเขาประมวลผลหาแผนการได้ไม่เร็วพอ แต่สายตาของเขากลับไวกว่า มันกวาดไปทั่วพื้นที่มองหาสิ่งต่างๆ จนกระทั่งเหลือบไปเห็นบางอย่างอยู่ใกล้ๆ นั่นไง... กระดาษสีเหลืองเรียบง่ายที่สามารถช่วยเขาจากสถานการณ์คับขันนี้ได้ กระดาษที่เขาพบเมื่อกว่า 25 ปีก่อนและไม่เคยได้ใช้งานจนกระทั่งถึงวันนี้ ยันต์เคลื่อนย้ายมิติ

React

Discussion