Chapter 994
934 / 3188
8 min read
Chapter 994 Run Away
Published Mar 11, 2026, 10:07 PM
Chapter 994 หนีไป
อเล็กซ์ทุ่มสุดตัวในการโจมตีครั้งนี้ด้วยทุกสิ่งที่เขามี เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้
ก๊อดสเลเยอร์เองก็ทุ่มสุดกำลังเช่นกัน มากเสียจนหลังจากจบการโจมตีนี้ เขาจะไม่มีพลังงานหลงเหลืออยู่อีกเลย
ความมืดมิดเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อไอแห่งความตายแผ่ขยายออกไปจนสุดกำลัง ไอแห่งความตายของก๊อดสเลเยอร์ครอบคลุมทุกอย่างโดยสมบูรณ์ และเนื่องจากมันมาจากชายชรา ไอสังหารนั้นจึงรุนแรงยิ่งนัก
เส้นสายพลังปราณในความมืดมิดถูกเรียกใช้งานพร้อมกับที่อเล็กซ์เติมพลังหยินเพื่อกระตุ้นมัน จากนั้นเขาก็ฟาดฟันเข้าที่หน้าอกของชายชราด้วยกระบวนท่าดาบ
หัตถ์สังหารเทพพิฆาตวิญญาณ
“อ๊ากกก!” ชายชรากรีดร้องเมื่อการโจมตีปะทะเข้ากับร่าง แม้จะเป็นฝีมือของอเล็กซ์ แต่การโจมตีนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ชายชราจะรับมือได้โดยง่ายในยามที่ไม่ได้ตั้งการ์ดป้องกัน
เนื่องจากความสนใจส่วนใหญ่ของชายชราถูกดึงไปที่พื้นที่ที่กำลังบีบคั้น อเล็กซ์จึงฉวยโอกาสนั้นชิงความได้เปรียบมาได้
ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย ชายชราสามารถทำลายพันธนาการจากพื้นที่ที่บีบรัดเขาอยู่ได้ เขาตระหนักแล้วว่าการใช้เจตจำนงเข้าปะทะกับอเล็กซ์นั้นมีแต่จะเสียเปรียบ จึงตัดสินใจใช้พละกำลังดิบเข้าทำลายพันธนาการแทน
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังหลบการโจมตีไม่ทัน
ชายชราแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ร่างกายของเขากลับแทบไม่มีเลือดไหลออกมา ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าระดับอมตะ มันจึงทนทานอย่างน่าเหลือเชื่อ
ดังนั้น แม้เขาจะได้รับบาดเจ็บจริง แต่ก็สร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
อเล็กซ์ค่อยๆ ถอยห่างออกมาเมื่อเห็นดังนั้น เขาคาดไว้แล้วว่าจะสร้างความเสียหายได้ไม่มาก แต่การที่เห็นเพียงแค่เสื้อผ้าของชายชราขาดวิ่นและมีแผลตื้นๆ บนผิวหนังที่แทบไม่มีเลือดไหลซึมออกมานั้น...
ด้วยพลังที่เขาใช้ไปเมื่อครู่ เขาคาดว่าแผลน่าจะลึกกว่านี้ โชคดีที่จุดประสงค์ของเขาไม่ใช่การสังหารชายผู้นี้ในการโจมตีเมื่อครู่
ชายชราหันกลับมามองด้วยความโกรธแค้นและกำลังจะสวนกลับ ทว่าเขากลับสังเกตเห็นบางอย่างหลุดร่วงลงมาจากแขนเสื้อ
โซ่โลหะยาวเส้นหนึ่งหลุดออกมาจากชายเสื้อ ชายชราคว้ามันไว้ก่อนที่มันจะตกถึงพื้นแล้วจ้องมองด้วยความหวาดหวั่น
“แก...”
ก่อนที่เขาจะพูดอะไรไปมากกว่านั้น วันที่สดใสกลับมืดมิดลงฉับพลัน ท้องฟ้าเต็มไปด้วยพายุสายฟ้าที่กระหน่ำลงมาเพื่อรอเวลาฟาดลงมาในทัณฑ์สวรรค์ของเขา
อเล็กซ์เห็นเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่าเขาต้องหนีไป เขาเร่งส่งเพิร์ลกลับเข้าไปในพื้นที่สัตว์อสูรและหันหลังเตรียมวิ่งหนี แต่ก่อนที่จะก้าวไปไหน เขาก็หยุดชะงักแล้วเหลียวหลังกลับไปมอง
แหวนของเขาถูกซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งในแขนเสื้อของชายชรา และถ้าหากเขาปล่อยให้แหวนโดนสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ มันจะต้องพินาศอย่างแน่นอน
และนั่นจะทำให้ของหลายอย่างถูกทำลายไปด้วย อเล็กซ์ไม่สนว่าของชิ้นอื่นจะพังทลายลง แต่เขาเป็นห่วงเมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก ผลและใบไม้ของต้นหยางแห่งเก้าสวรรค์
เขาต้องชิงมันกลับมาก่อนที่จะหนีไป
‘บัดซบเอ๊ย!’ เขาคิด
ก๊อดสเลเยอร์กลับเข้าไปในจิตใจของเขาแล้วและไม่ได้มีสติพอที่จะช่วยเหลือ วิสเกอร์เองก็จากไปนานแล้ว ส่วนเพิร์ลก็ไม่อยู่ในสภาพที่จะช่วยอะไรได้แน่นอน
ดังนั้น ทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับตัวเขาเองในตอนนี้
“ข้าคิดว่าจะเก็บเจ้าไว้เป็นนักปรุงโอสถของข้า แต่เจ้ากลับสร้างแต่ความลำบาก” ชายชราตะคอก “ข้าควรฆ่าเจ้าทิ้งเสียตอนนี้เลย”
อเล็กซ์เตรียมพร้อมรับมือ แต่ก่อนที่จะลงมือ เขาก็เห็นพายุเหนือหัวและหยุดชะงัก ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร เขาก็ไม่สามารถต่อกรกับทัณฑ์สวรรค์ได้เลย
ชายชราเอื้อมมือมาคว้าคอของอเล็กซ์ไว้แล้วกระชากกลับมา “ข้าควรบีบคอให้เจ้าตายเสีย!” ชายชราคำราม
อเล็กซ์พยายามดิ้นรน แต่สายฟ้ากำลังจะฟาดลงมาในอีกไม่กี่อึดใจ เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่เช่นนั้นเขาต้องตายไม่ด้วยวิธีใดก็วิธีหนึ่ง
ชายชราบีบคอเขาแน่นจนอเล็กซ์รู้สึกได้ว่ากระดูกคอเริ่มแตกละเอียด หากบีบต่อไปอีกนิด กระดูกสันหลังของเขาก็จะได้รับความเสียหายไปด้วย
อเล็กซ์คว้ามือชายชราไว้และพยายามออกแรงดัน แต่กลับทำไม่ได้ จากนั้นเขาก็จ้องเขม็งไปที่ดวงตาของอีกฝ่ายและจู่โจมทางจิตด้วยพลังรูปหมัดเข้าใส่ในระยะประชิด
ชายชรารู้สึกถึงความมืดมิดที่เข้าครอบงำดวงตาชั่วครู่ และในจังหวะนั้นเอง อเล็กซ์ก็เอื้อมมือเข้าไปในแขนเสื้อของชายชราเพื่อคว้าแหวนที่ซ่อนอยู่
ชายชราหมดสติไปเพียงเสี้ยววินาที ขณะที่อเล็กซ์คว้าแหวนมาได้ สติของชายชราก็กลับคืนมาแล้ว
เขาพยายามจะคว้าตัวอเล็กซ์อีกครั้ง แต่อเล็กซ์เตรียมตัวไว้แล้ว ก่อนที่ชายชราจะแตะตัวเขา อเล็กซ์ก็ใช้การเคลื่อนย้ายมิติหายไปไกล
ขณะที่เขาเคลื่อนย้ายออกมา มือของชายชราก็เอื้อมตามมา
อเล็กซ์มองเห็นล่วงหน้าจึงตวัดดาบออกไปเบื้องหน้า ตัดผ่านมิติที่อยู่ตรงหน้าทันที
มือข้างนั้นปะทะเข้ากับรอยแยกของมิติและถูกหยุดเอาไว้ ชายชราฝืนทำลายมิติเพื่อพยายามจะคว้าตัวอเล็กซ์ แต่ก่อนที่เขาจะทำสำเร็จ สายฟ้าก็ฟาดลงมาจากฟากฟ้าเข้าใส่ร่างของเขา
อเล็กซ์ได้ยินเสียงและสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกของสายฟ้าที่สามารถคร่าชีวิตเขาได้อย่างง่ายดายหากไม่ระวังให้ดี
เขาถอยห่างออกมาให้ไกลที่สุดจากชายชรา
สายฟ้านั้นรุนแรงเกินไป ในใจของเขา ชายชราคงตายไปแล้วแน่ๆ แต่เขาก็ไม่อาจยืนนิ่งดูต่อไปได้
เขาหันหลังเตรียมวิ่งหนี ทว่าก่อนที่จะไปได้ไกล เขากลับพบว่าตัวเองขยับร่างกายไม่ได้ พื้นที่รอบตัวกำลังบีบรัดการเคลื่อนไหวของเขา เหมือนกับสิ่งที่เขาเคยทำกับชายชราไม่มีผิดเพี้ยน
อย่างไรก็ตาม มีบางอย่างที่ประหลาดกว่าในการถูกบีบรัดครั้งนี้ หากเป็นการบีบรัดพื้นที่ธรรมดา อเล็กซ์อาจจะหนีออกมาได้หลังจากใช้เจตจำนงต่อต้าน
แต่ทว่าพื้นที่รอบตัวเขากำลังถูกทำลายและสร้างใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และในขณะที่มันเป็นเช่นนั้น มันก็เริ่มส่งผลกระทบต่อพื้นที่อื่นรอบตัวเขาไปด้วย
บาดแผลปรากฏขึ้นทั่วร่างกายจากการถูกพื้นที่ที่แตกสลายเฉือนเข้าเนื้อ อเล็กซ์สวมชุดเกราะโลหิตขึ้นมาป้องกัน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไร้ผล
ชายชรากำลังใช้การโจมตีรูปแบบหนึ่งที่ไม่ได้มาจากเต๋าใดที่เขาเคยรู้จัก อเล็กซ์จึงพบว่ามันยากที่จะหยุดยั้งมันได้
พื้นที่ที่ฉีกกระชากนั้นยากจะหยุดยั้ง และที่แย่ไปกว่านั้นคือชายชราได้ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา
ร่างกายของชายชราแขนซ้ายหายไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลืออยู่ก็ไหม้เกรียมจนหมดสิ้น ดวงตาข้างซ้ายของเขาทะลักออกมาทำให้มีเลือดและน้ำตาไหลอาบหน้าอยู่ตลอดเวลา
“แก... ไม่มีทาง... หนีไปไหนได้” ชายชรากล่าวเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ได้ศัพท์
พื้นที่ที่ฉีกกระชากรอบตัวเขาหยุดลงเมื่อชายชราเอื้อมมือออกมา “ปรุง... โอสถให้ข้า” เขากล่าว
อเล็กซ์ไม่ทำเช่นนั้น ร่างกายของเขากำลังฟื้นฟูตัวเองและเขาใช้จังหวะนี้พยายามวิ่งหนี แต่ชายชราใช้พลังของเขาหยุดพื้นที่รอบตัวอเล็กซ์ไว้อีกครั้ง
เขายังฝืนกดดันพลังทางจิตวิญญาณลงมาเหนือตัวอเล็กซ์เพื่อขัดขวางไม่ให้เขาใช้พลังใดๆ ได้
“ปรุงโอสถให้ข้า!” ชายชราตะคอก
อเล็กซ์ตวัดดาบไปรอบๆ พยายามจะตัดพื้นที่ออกไป แต่มันทำได้ยาก เจตจำนงของเขาไม่ได้แข็งแกร่งกว่าชายชรามากนัก และเขาก็ไม่มีพละกำลังดิบแบบที่ชายชรามีเพื่อที่จะทำลายพื้นที่นี้ออกไปง่ายๆ
“ตายไปเสียเถอะ” อเล็กซ์พูด เสียงของเขาก็แหบพร่าเช่นกันเนื่องจากลำคอของเขาเกือบจะแหลกละเอียดเมื่อครู่นี้
“ข้าต้องการโอสถ!” ชายชราตะโกน ใช้พลังปราณทุกหยาดหยดที่มีทำในสิ่งที่ตามมา
ทันใดนั้น พื้นที่ทุกส่วนรอบตัวอเล็กซ์ก็เปิดออก ไม่เพียงแค่พื้นที่ของชายชราเท่านั้นที่ถูกคลายออก แต่อเล็กซ์ยังพบว่าแหวนเก็บของและถุงเก็บของทั้งหมดของเขาถูกเปิดออกพร้อมกันโดยฉับพลัน
สมบัติมากมาย วัตถุดิบ และวัสดุอื่นๆ พุ่งกระจายออกมาจากพื้นที่เก็บของเหล่านั้น
ดาบหลายเล่ม หนังสือ วัตถุดิบปรุงโอสถ แผ่นค่ายกล หินวิญญาณ และทุกสิ่งทุกอย่างกระจัดกระจายอยู่ตรงหน้าเขา
เมล็ดพันธุ์ต้นไม้โลก เมล็ดพันธุ์ต้นหยาง และดาบเล่มสำคัญต่างหลุดออกมา ไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่ตำราเทพโลหิตของเขาก็หลุดออกมาด้วยเหตุผลบางอย่าง อีกทั้ง เมมโมรี่ (Memory) เองก็ออกมาด้วยเช่นกัน
อเล็กซ์อยากจะสนใจของทุกชิ้นที่อยู่ตรงหน้า แต่เขาก็พบว่ามันยากเกินกว่าจะห่วงของเหล่านั้นในเมื่อชีวิตของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย
หากการยอมสละพวกมันหมายถึงการที่เขาสามารถเอาชีวิตรอดได้ เขาก็พร้อมจะทิ้งมันไป มีโอกาสมากมายนับไม่ถ้วนในการค้นหาสมบัติ แต่ชีวิตนั้นมีเพียงแค่ครั้งเดียว
ถ้าเขาตาย ทุกอย่างก็จบสิ้น ดังนั้นอเล็กซ์จึงตัดสินใจวิ่งหนีและปล่อยให้ชายชราตายไป
ทว่า ในขณะนั้นเอง เขาก็เห็นบางสิ่งที่ปลิวออกมาจากพื้นที่ของมัน
เพิร์ล
พื้นที่ของสัตว์อสูรของเพิร์ลถูกฉีกกระชากอย่างรุนแรงและถูกบังคับให้พาตัวออกมา เพิร์ลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะเขาอ่อนแอเกินกว่าจะรับมือกับไอสังหารของชายชราได้
อเล็กซ์เบิกตากว้าง ความคิดที่จะทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังมลายหายไปในทันที เขาไม่อาจทิ้งเพิร์ลไว้ที่นี่ได้ ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายจะต้องตายแน่ๆ
สมองของเขาประมวลผลหาแผนการได้ไม่เร็วพอ แต่สายตาของเขากลับไวกว่า มันกวาดไปทั่วพื้นที่มองหาสิ่งต่างๆ จนกระทั่งเหลือบไปเห็นบางอย่างอยู่ใกล้ๆ
นั่นไง... กระดาษสีเหลืองเรียบง่ายที่สามารถช่วยเขาจากสถานการณ์คับขันนี้ได้ กระดาษที่เขาพบเมื่อกว่า 25 ปีก่อนและไม่เคยได้ใช้งานจนกระทั่งถึงวันนี้
ยันต์เคลื่อนย้ายมิติ
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.