บทที่ 2344 ภัยคุกคาม ลีโอเนลยืนอยู่หน้าถ้ำ เขาพิจารณามันตั้งแต่ต้นจนจบ จากนั้นก็ยื่นมือออกไปข้างหน้า และก็เป็นไปตามคาด เขาปะทะเข้ากับม่านพลังบางอย่าง ทว่าในขณะที่ทำเช่นนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงเบาะแสบางอย่างเพียงเล็กน้อย มันเป็นเพียงศาสตร์พลังที่ใช้สำหรับการตรวจจับธรรมดาๆ เอาล่ะ สำหรับเขามันก็แค่เรื่องง่ายๆ ดูเหมือนว่าแทนที่มันจะตรวจสอบว่าเขามีพลังเกลฟ์ (Glaive Force) หรือไม่ แต่มันกลับตรวจสอบที่วงแหวนอาณาเขต (Domain Ring) ของเขาโดยตรงเพื่อดูว่ามันเข้าคู่กันหรือไม่ หรือแม้กระทั่งดูว่าเขามีวงแหวนอาณาเขตติดตัวมาตั้งแต่แรกหรือเปล่า ลีโอเนลชักมือกลับแล้วแตะไปที่ม่านพลังนั้นอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ทำซ้ำแบบเดิม เขาทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาไม่ต่ำกว่าสิบครั้งก่อนที่จะหยุดลงในที่สุด 'เข้าใจแล้ว' เขาหลับตาลงชั่วครู่ และยื่นมือออกไปอีกครั้งหลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ มือของเขาทะลุผ่านม่านพลังไปได้ราวกับว่ามันไม่มีอะไรขวางกั้นอยู่ตรงนั้นเลย ลีโอเนลยิ้มออกมา เขาไม่ได้เชื่อมั่นว่าทักษะการสร้างของเขาจะเหนือกว่าระดับโลกที่สมบูรณ์แบบหรอกนะ เขาไม่ได้หยิ่งยโสขนาดนั้น ทว่าระดับความเข้าใจของเขาที่มีต่อวงแหวนอาณาเขตนั้นน่าจะเหนือกว่าสิ่งที่คนพวกนี้คาดคิดไว้มาก และที่สำคัญไปกว่านั้นคือ... พวกเขาจะพยายามทุ่มเทความพยายามมากแค่ไหนในการปิดบังจุดประสงค์ที่แท้จริง ในเมื่อพวกเขาคิดว่าทุกคนที่นี่เป็นแค่คนบ้านนอกเข้ากรุง? ลีโอเนลเดินทอดน่องเข้าไปในถ้ำ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนหอกของหญิงสาวชาวป่าเล่มนั้นเป็นหอกไม้เล่มอื่นแทน หอกเล่มนี้มีหัวหอกเป็นกระดูกที่ดูค่อนข้างหยาบ ลีโอเนลไม่เคยใช้มันมาก่อน แต่มันก็ดูใกล้เคียงกับเกลฟ์พอที่จะใช้งานได้ มันน่าจะช่วยให้เขาบรรลุจุดประสงค์ของเขาได้ ลีโอเนลรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่พยายามจะตรึงเขาเอาไว้ แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยิ้มออกมา เป็นไปตามคาด แรงกดดันนี้ถูกออกแบบมาเพื่อสยบพลังเกลฟ์ แต่ลีโอเนลไม่ได้มีพลังเกลฟ์ให้สยบเสียหน่อย แรงกดดันนั้นจึงทะลุผ่านตัวเขาไปเฉยๆ ทำให้ความเร็วในการเดินของเขาลดลงเล็กน้อยเนื่องจากมันกดทับลงบนร่างกายของเขาโดยตรง ความจริงแล้วแรงกดดันนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ทำหน้าที่เช่นนี้ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาอยู่ในมิตที่ห้าเท่านั้น ดังนั้นแรงกดดันที่สร้างขึ้นมาเพื่อสิ่งมีชีวิตในมิตที่เจ็ดจึงส่งผลกระทบแฝงกับเขาเช่นนี้ แต่มันก็ไม่มากพอที่จะทำให้เขาช้าลงอย่างเห็นได้ชัด เขาอยากรู้ว่า อะไรกันแน่ที่รอเขาอยู่ที่ปลายทาง? ลีโอเนลเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดอย่างรวดเร็ว ปรากฏว่าถ้ำแห่งนี้มีไว้เพื่อสยบและขัดเกลาพลังเกลฟ์เท่านั้น ซึ่งดูเหมือนจะเป็นความพยายามที่จะทำความบริสุทธิ์ให้กลายเป็นพลังเกลฟ์ผู้ปกครองที่แท้จริง (True Sovereign Glaive Force) มันเป็นแนวคิดที่น่าสนใจ และสัมผัสของลีโอเนลก็กวาดไปทั่วเพื่อจดบันทึกศาสตร์พลังที่กำลังทำงานอยู่เบื้องหลังทั้งหมด แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็รู้สึกว่ามันไม่มีอะไรพิเศษ เขาคิดว่าถ้าหากนี่เป็นถ้ำสำหรับพลังหอก (Spear Force) เขาก็คงไม่มีโอกาสแม้แต่ 1% ที่จะข้ามผ่านขีดจำกัดที่ยากจะหยั่งถึงนั้นได้ คุณจะทำได้ก็ต่อเมื่อคุณมีเค้าลางว่าเมล็ดพันธุ์แห่งความจริงนั้นคืออะไร เขาปัดความคิดที่จะใช้ที่นี่ช่วยเอ็มน่าทิ้งไปไว้ที่หลังสมอง 'โอ้?' ลีโอเนลหยุดกึก ที่ปลายทางของเส้นทางมีแท่นวางอยู่ และบนนั้นมีวงแหวนวงหนึ่งวางอยู่ เขาไม่จำเป็นต้องคิดมากเพื่อจะทำความเข้าใจว่ามันคืออะไร มันคือวงแหวนอาณาเขตเกลฟ์ ดวงตาของเขาหรี่ลง นี่ต้องเป็นรางวัล เป็นโอกาสที่จะดูดซับวงแหวนอาณาเขตเกลฟ์วงนี้เข้าไปในวงแหวนของตัวเองเพื่อเพิ่มพลังของมันขึ้นไปอีก ลีโอเนลมีความคุ้นเคยกับกระบวนการนี้อยู่บ้าง หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จในการคว้าอันดับหนึ่งระหว่างช่วงการทดสอบ วงแหวนอาณาเขตหอกของเขาก็ได้รับส่วนเสริมใหม่ทั้งหมดและจำนวนหอกก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า นอกจากนี้ เหนือภูเขาลูกนั้น ในสถานที่ที่เคยเป็นความมืดมิดอันกว้างใหญ่ สุสานหอกอีกแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ดูเหมือนว่านี่จะเป็นโอกาสที่จะทำแบบเดียวกัน แต่ทว่ามันกลับรู้สึก... ว่างเปล่า เหมือนกับว่าเขากำลังขาดอะไรบางอย่างไป หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบวงแหวนขึ้นมาแล้วโยนมันเข้าไปในลูกบาศก์แบ่งส่วน (Segmented Cube) 'อนาสตาเซีย เธอทำงานหลายอย่างพร้อมกันได้ดีแค่ไหน?' เขารู้สึกได้แทบจะทันทีว่าเธอกำลังกลอกตาใส่ 'ฉันเป็นจิตวิญญาณโลก หน้าที่ของฉันคือการจัดการโลกทั้งใบ ถ้าจะมีอะไรล่ะก็ นายยังมอบหมายงานให้ฉันไม่มากพอด้วยซ้ำ' ลีโอเนลหัวเราะ 'ครอบครัวของเธอ ฉันจะสั่งเธอไปทั่วตามใจชอบไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?' 'อย่ามาหว่านล้อมฉันด้วยคำหวานเลย เจ้าเด็กเหลือขอ ฉันเห็นนายโตมากับตา ฉันไม่ใช่สาวๆ ที่นายจะมาทำให้ใจอ่อนได้ง่ายๆ หรอกนะ' ลีโอเนลหัวเราะหนักกว่าเดิม 'ฉันรู้สึกว่าวงแหวนพวกนี้มีอะไรแปลกๆ การมีอยู่ของพวกมันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย เธอรู้อะไรเกี่ยวกับพวกมันบ้างไหม' 'เอาล่ะ ถ้านายถามเร็วกว่านี้ ฉันคงบอกนายไปแล้วว่าวงแหวนพวกนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของทั้งหมด ซึ่งควรจะมีอยู่ทั้งหมดเก้ารวง' 'แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าสะสมครบเก้าวง?' 'อืม มันควรจะสามารถสร้างออร่าผู้ปกครองที่แท้จริงแบบกึ่งสมบูรณ์ได้ เป็นออร่าที่เหนือกว่าสิ่งที่วงแหวนแต่ละวงมอบให้ นอกจากนี้มันยังน่าจะเพิ่มโอกาสให้เธอกลายเป็นผู้ปกครองอย่างแท้จริงได้ถึง 50/50 เลยล่ะ' 'แต่ทำไมล่ะ? เหตุผลน่ะมันขาดหายไป...' ลีโอเนลไม่ได้พูดประโยคนี้กับอนาสตาเซีย เขาแค่คิดกับตัวเอง มีบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่ดูไม่สมเหตุสมผล คนพวกนี้ไม่ใช่คนดี ขุมทรัพย์ที่น่าทึ่งขนาดนี้ย่อมเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องเก็บไว้เป็นของตัวเองแน่นอนหากพวกเขามีความสามารถพอ ลีโอเนลเดินออกจากถ้ำและพบกับกลุ่มมนุษย์สัตว์ที่กำลังก้มลงมองซากศพ ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อสังเกตเห็นคนคนหนึ่งในกลุ่ม หรือให้แม่นยำกว่านั้นคือเขาสังเกตเห็นวงแหวนบนนิ้วของชายคนนั้น ลีโอเนลเข้าใจได้ทันที คนคนนี้น่าจะเป็นจ่าฝูง (Alpha) และคนพวกนี้ก็พบถ้ำแห่งนี้เพื่อเขา เขาคือผู้ใช้วงแหวนอาณาเขตที่เหมาะสมกับสถานที่แห่งนี้ 'จ่าฝูงงั้นเหรอ?' ลีโอเนลมองไปทางชายหนุ่มคนนั้น เขามีผิวหนังสีเทาดูหนาเหมือนหนังวัวและมีกล้ามเนื้อปูดโปนออกมาตามร่างกายทุกส่วน เขาสูงเพียงสองเมตร ซึ่งเตี้ยกว่าลีโอเนลเล็กน้อย แต่เขากลับดูหนาและใหญ่โตจนความสูงแทบไม่มีความหมาย ทว่าจุดเด่นที่สุดคือเขาแรดที่คมกริบซึ่งงอกอยู่ตรงตำแหน่งจมูก เมื่อเขาเห็นลีโอเนล เขาก็ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอจนอากาศรอบข้างร้อนจัดขึ้น เกลฟ์ที่ดูเหมือนก่อตัวขึ้นจากแมกม่าและหินลาวาปรากฏขึ้นในมือที่หยาบกร้านของเขา มันตวัดลงมาทางลีโอเนลด้วยท่าทีคุกคาม