Chapter 2350 0.17% ตั้งแต่เริ่มต้น ลีโอเนลถูกบีบบังคับให้เดินบนเส้นทางนี้ และเขาก็แทบไม่มีทางเลือกอื่นใดเลยในเรื่องนี้ แม้ว่าเขาอาจจะพอถือว่าตัวเองโชคดีอยู่บ้างก็ตาม หากดูจากประวัติผลงานของปีศาจสาวคนนั้น โอกาสที่หนูทดลองคนแรกจะรอดชีวิตมาได้น่าจะเป็นศูนย์เสียมากกว่า การที่เขายังมีชีวิตและลมหายใจอยู่ได้ในตอนนี้ถือเป็นปาฏิหาริย์ และเป็นผลมาจากเหตุการณ์โชคช่วยหลายต่อหลายครั้ง อาจกล่าวได้ว่าสุขภาพที่ดีที่เขาแสดงออกมาในช่วงหลังเกิดมานั้น เปรียบเสมือนแสงริบหรี่สุดท้ายของชีวิตที่กำลังจะดับมอด เหมือนกับเฮือกสุดท้ายและประกายแสงที่คนคนหนึ่งจะเปล่งออกมาได้ก่อนจะสิ้นใจ นั่นทำให้เกิดคำถามขึ้นมาหนึ่งข้อ แล้วตอนนี้เขาอยู่ในสถานะไหนกันล่ะ? เอาล่ะ ตามคำบอกเล่าของพ่อ วิธีของเขานั้นจะได้ผลก็ต่อเมื่อวันหนึ่งลีโอเนลสามารถทนทานต่อการปลดผนึกได้ วันนั้นมาถึงแล้ว แต่... วิธีการนี้ทำเอาปากของลีโอเนลกระตุกด้วยความหงุดหงิด เขาคุ้นเคยกับวิธีการฝึกอันโหดร้ายของพ่อดี ถ้าดูจากตารางการฝึกฝนทักษะการสร้างของเขาแล้ว ก็ไม่มีอะไรนอกจากความทรมานที่รอเขาอยู่เบื้องหน้า เขายังจำได้ดีว่าพ่อต้องการให้เขาฝึกนิ้วมือจนถึงขั้นระบุระดับหนึ่งที่สมบูรณ์แบบก่อนที่เขาจะเริ่มทำการสร้างเสียด้วยซ้ำ แม้แต่ตอนนี้ เขายังรู้สึกว่าข้อกำหนดนั้นมันไร้สาระสิ้นดี แต่ในขณะเดียวกัน ข้อกำหนดในการเริ่มเส้นทางแห่งการพัฒนานี้ก็ไม่ได้ดูสมเหตุสมผลไปกว่ากันเท่าไรนัก แต่นั่นเขาก็ทำมันสำเร็จแล้วนี่นา จริงไหม...? โดยพื้นฐานแล้ว เขาต้องพัฒนาไปจนถึงมิตที่เจ็ดกว่าจะรวบรวมทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางได้ หลังจากนั้นถึงจะกลับมาที่มิตที่สามเพื่อปลดล็อกสิ่งนี้ได้ พ่อไม่น่าจะอยากให้เขาทำอะไรไปมากกว่านี้แล้ว... ใช่ไหม? คิดผิดถนัด เมื่อมองดูข้อกำหนดต่างๆ ลีโอเนลไม่เห็นอะไรเลยนอกจากรายการคำถามยาวเหยียด สิ่งเดียวบนหน้าจอโฮโลแกรมที่พอจะอ่านได้จริงๆ มีอยู่สามอย่าง อย่างแรก เขาโชคดีพอที่จะทำมันสำเร็จไปแล้ว [แยกวิญญาณออกจากร่าง] สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนพอจะยิ้มออกได้บ้าง ในที่สุดเขาก็มีแต้มต่อและยืดอกภูมิใจได้เสียที เห็นได้ชัดว่าอีกสองอย่างที่เหลือก็คงเป็นสิ่งที่เขาทำสำเร็จไปแล้วเหมือนกัน ใช่ไหม? [บรรลุสถานะกระตุ้น (Impetus State) ในแรงขับเคลื่อน (Forces) ที่จำเป็นทั้งหมด ก่อนที่จะสร้างดวงดาว] ลีโอเนลถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นข้อความนี้ เขาบรรลุสถานะกระตุ้นสำหรับแรงขับเคลื่อนแห่งความฝัน (Dream Force) ไปแล้ว ดังนั้นนั่นคือหนึ่งข้อกำหนดที่ผ่านไป แต่ถ้าสมมติว่าเขาต้องเดินตามเส้นทางเดิมที่เคยผ่านมา นั่นหมายความว่าเขาจะต้องทำแบบเดียวกันกับแรงขับเคลื่อนแห่งดวงดาวชีวิต (Vital Star Force), แรงขับเคลื่อนแห่งดวงดาวสีชาด (Scarlet Star Force) และแรงขับเคลื่อนแห่งดวงดาวแห่งความว่างเปล่า (Void Star Force) แน่นอนว่านี่หมายถึงสถานะกระตุ้นที่แท้จริง ไม่ใช่แค่การฝืนดันแรงขับเคลื่อนของเขาโดยพึ่งพาโหนดธรรมชาติ (Innate Node) นั่นหมายความว่าต่อให้เขาพบอัลฟ่าบลูสตาร์ของเขา แต่มันก็คงไร้ประโยชน์ในการช่วยแก้ไขปัญหาความเข้าใจที่ยังไม่ครบถ้วนของเขาในตอนนี้ แต่ข้อกำหนดที่สามนั่นสิ ทำเอาลีโอเนลอยากจะหลั่งน้ำตา มันเป็นไปไม่ได้ชัดๆ เขาสามารถได้ยินเสียงหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่งของพ่อจากโลกหลังความตายได้เลย เดี๋ยวนะ เขาไม่ได้หูฝาดไปเอง เจ้าปัญญาประดิษฐ์บัดซบนี่กำลังเปิดบันทึกเสียงหัวเราะของพ่อเขาอยู่ตรงนี้และตอนนี้เลยนี่นา [บรรลุขอบเขตกลุ่มดาว (Constellation Realm)] ลีโอเนลหยุดวิ่งพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อดูว่ามีกล้องซ่อนอยู่แถวนี้หรือไม่ นี่ต้องเป็นมุกตลกอะไรบางอย่างที่ซ่อนไว้แน่ๆ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่นี่จะเป็นข้อกำหนดจริงๆ ขอบเขตสี่ฤดูกาล ขอบเขตกายสวรรค์ ขอบเขตแสงธรรมชาติ ขอบเขตจักรวาล และหลังจากนั้นถึงจะเป็นขอบเขตกลุ่มดาว อย่างแรกช่วยให้ผู้ที่อยู่สวรรค์ชั้นที่สี่สามารถต่อสู้กับผู้ที่อยู่ในชั้นที่ห้าได้ แต่ข้อสุดท้ายนั่นช่วยให้ผู้ที่อยู่ชั้นที่แปดสามารถต่อสู้กับผู้ที่อยู่ในชั้นที่เก้าได้เลยทีเดียว! แน่นอนว่านี่เป็นคำจำกัดความที่หยาบที่สุด ซึ่งเป็นคำอธิบายที่ลีโอเนลเคยเรียนรู้มาตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่ในมิตที่สาม และเป็นสิ่งที่น่าจะเป็นเพียงคำสอนในจักรวาลมิติเท่านั้น แต่นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากนัก [การชำระล้างมิติ (Dimensional Cleanse)] ดูเหมือนจะผูกติดอยู่กับสภาวะการรับรู้เหล่านี้ ตอนที่เขาเข้าสู่มิตที่หก ขอบเขตกายสวรรค์และดวงดาวของเขาก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกันโดยสมบูรณ์ กลายเป็นหนึ่งในความคิด ในขณะที่การเรียกใช้อย่างหนึ่งก็หมายถึงการเรียกใช้อีกอย่างหนึ่งด้วย นั่นหมายความว่าขอบเขตแสงธรรมชาติจะผูกติดอยู่กับมิตที่เจ็ด และเป็นเช่นนั้นต่อไปจนถึงมิตที่เก้าและขอบเขตกลุ่มดาว สิ่งที่พ่อของเขากำลังขอให้เขาทำ ก็คือการทำความเข้าใจบางสิ่งที่ออกแบบมาสำหรับมิตที่เก้า เพียงเพื่อจะปลดล็อกความสามารถในการฝึกฝนวิธีการของเขาสำหรับมิตที่สาม ลีโอเนลถึงกับไม่รู้จะพูดอะไรเลย มันดูเหมือนเรื่องตลกที่ล้อเล่นกันเกินไป อันที่จริง เท่าที่เขารู้ นี่อาจเป็นเพียงข้อกำหนดสามอย่างแรกเพื่อปลดล็อกสิทธิ์ในการพยายามทำข้อกำหนดถัดไปเสียด้วยซ้ำ พ่อของเขาจะให้เขาติดแหง็กอยู่ในมิตที่สามนานแค่ไหนกันแน่? เขาพูดอะไรไม่ออกเลย ลีโอเนลส่ายหัว "เอาล่ะๆ ตาแก่ หวังว่านี่จะไม่ใช่หนึ่งในมุกตลกของคุณนะ ฉันกำลังเอาชีวิตมาเสี่ยงอยู่ตรงนี้" หน้าจอด้านหน้ากะพริบและดูเหมือนจะมีสัญญาณตรวจจับกวาดผ่านตัวเขา ก่อนที่บรรทัดแรกจะถูกขีดฆ่าออกไป ลีโอเนลพยักหน้าให้ตัวเองเบาๆ ก่อนที่มุมปากจะกระตุก บรรทัดที่ขีดฆ่าข้อกำหนด [แยกวิญญาณออกจากร่าง] หยุดชะงักลงครึ่งๆ กลางๆ ราวกับว่ากำลังคำนวณใหม่ จากนั้นแถบความคืบหน้าก็ปรากฏขึ้น ลีโอเนลตกตะลึง ในชั่วขณะหนึ่งเขาคิดว่ามันเป็นแค่แถบปกติธรรมดา แต่เขาต้องเพ่งมองอยู่พักใหญ่กว่าจะตระหนักได้ว่ามีแถบความคืบหน้าเล็กๆ ปรากฏขึ้นมา แต่มันเล็กน้อยมากจนเขาไม่ได้สังเกตเห็นในตอนแรก เขาเอื้อมมือไปแตะมันอย่างลังเล [การแยกวิญญาณ] [ความคืบหน้า - 0.17%] นิ้วของลีโอเนลแข็งค้าง ใช่แล้ว เขาถูกปั่นหัวเข้าให้แล้วแน่ๆ แน่นอนที่สุด เขาแยกวิญญาณออกจากร่างไปแล้วจริงๆ แล้วเขาจะรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ? ก็เขานี่แหละที่ถูกกินทั้งเป็นเพื่อพิสูจน์เรื่องนั้น! เขายังจำรายละเอียดทุกอย่างที่แสนทรมานได้ดี เขายังรู้สึกถึงกระดูกที่ถูกขบเคี้ยว เนื้อที่ถูกฉีกออกจากกระดูก หัวใจที่ถูกบีบจนคั้นเอาน้ำออกมาเหมือนผลส้ม ทำไมเจ้าสิ่งนี้ถึงบอกว่าเขาไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย!