บทที่ 3198 ล้างคอรอไว้เลย "แน่ใจแล้วงั้นหรือ?" เจ้าเมืองจากเมืองใกล้เคียงเอ่ยถามด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว พยายามทำความเข้าใจว่าพวกเขาเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริงหรือไม่ มันแปลกเกินไป โจนส์ตายแล้ว แต่แทนที่อาเนสจะจัดการคนฆ่า กลับเลือกที่จะผูกมิตรกับเขาอย่างนั้นหรือ? ฟังดูอย่างไรก็ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด ต่อให้อาเนสแค่กำลังใช้ประโยชน์จากลูกชายของตน แต่ถึงอย่างไรลูกก็คือลูก ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยสติปัญญาของอาเนสและความสามารถในการชักจูงผู้คน เขาควรจะใช้โอกาสนี้ในการกอบโกยอำนาจให้มากขึ้นเสียมากกว่า เหตุผลเดียวที่พวกเขามีปัญหาในการจัดการกับเมืองของเขาก็เพราะความเข้าใจเรื่องการเมืองอย่างลึกซึ้งของอาเนส และวิธีที่เขาชี้นำความรู้สึกและความคิดเห็นของประชาชน ไม่เช่นนั้นเขาคงถูกบดขยี้ภายใต้แรงกดดันของพวกเขาไปนานแล้ว เรื่องอย่างการตายของลูกชาย ต่อให้คนส่วนใหญ่ในเมืองจะเกลียดชังโจนส์มากแค่ไหน แต่มันก็นำมาใช้ประโยชน์ได้ง่ายดาย ตัวอย่างเช่น อาเนสอาจจะจัดขบวนแห่ศพครั้งใหญ่และบังคับให้เมืองเข้าสู่ช่วงเวลาไว้ทุกข์ ต่อให้โจนส์จะเลวร้ายเพียงใด เขาก็ไม่มีทางมีเวลาไปสร้างผลกระทบต่อทุกคนในเมืองได้หมดหรอก คนส่วนใหญ่คงเพียงแค่ได้ยินเรื่องของเขาผ่านคำบอกเล่าของคนอื่น และไม่มีประสบการณ์ส่วนตัวกับเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ เมื่อการไวทุกข์เริ่มเข้มข้นขึ้น หลายคนอาจเริ่มสงสัยว่าโจนส์นั้นเลวร้ายอย่างที่ว่าจริงหรือไม่ หรือข่าวลือที่พวกเขาได้ยินเป็นเพียงเรื่องเกินจริง หรืออาจจะก้าวไปไกลกว่านั้นว่าเป็นแผนของศัตรูที่ต้องการให้พวกเขาเกลียดชังพวกพ้องเดียวกันเอง หากอาเนสกระพือเรื่องนี้และจบลงด้วยการประหารชีวิตลีโอเนลต่อหน้าสาธารณชน มันก็จะรวมใจคนทั้งหมู่บ้านให้เป็นหนึ่งเดียว แม้จะมีเสียงคัดค้านอยู่บ้าง แต่ในที่สุดพวกเขาก็จะถูกกระแสสังคมกลบฝังจนมิด จนกระทั่งพวกเขาสามารถเปลี่ยนแม้แต่คนที่เรียกตัวเองว่าเป็นเพื่อนให้กลายเป็นศัตรูได้ นี่คือความง่ายดายของการชักจูงจิตใจมนุษย์ ทุกคนต่างหวั่นไหวได้ง่าย คุณไม่จำเป็นต้องโน้มน้าวทุกคน แค่ได้ใจประชากร 60% ก็เพียงพอที่จะเหวี่ยงอีก 40% ที่เหลือจนพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องคล้อยตาม นี่คือเหตุผลที่อาเนสกล้าพอที่จะปล่อยให้ลูกชายของเขาอาละวาดตั้งแต่แรก เพราะเขาเข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้... นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมการที่เขาตัดสินใจทำแบบนี้ถึงได้ดูไร้สาระนัก คำอธิบายเดียวก็คือ... ลีโอเนลอันตรายเกินไป ตู้ม! ในขณะที่เจ้าเมืองกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นที่ประตูห้องทำงานของเขา และหัวของผู้ส่งสารก็กระเด็นลอยหายขึ้นไปบนฟ้า เจ้าเมืองรีบลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างตื่นตระหนก ทว่ากลับพบหอกเล่มหนึ่งพุ่งทะลุหน้าอกของเขา "อ่อนแอ... อ่อนแอ... อ่อนแอสิ้นดี พวกแกทุกคนนี่นะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าพวกมันจะยัดร่างมนุษย์งี่เง่านี่มาให้ข้า" หอกสั่นสะเทือนร่างของเจ้าเมืองที่เสียบอยู่ปลายหอกจนตัวเขาสั่นระริก ก่อนจะระเบิดออกกลายเป็นฝนเลือด "เอาล่ะ เมืองนี้เป็นของข้าแล้ว ใครมีอะไรจะพูดก็มาลองลิ้มรสหอกของข้าดูได้ จะได้รู้ว่ามันเป็นยังไง แน่นอนว่าถ้าเจ้าเป็นผู้หญิง ข้ายังมีหอกอีกเล่มให้เจ้าได้ลองชิม อย่าหาว่าข้าไม่ใจดีกับเพศที่อ่อนแอกว่าล่ะ" ทั่วทั้งเขตแดนนี้ ฉากเหตุการณ์ทำนองเดียวกันกำลังเกิดขึ้น อันที่จริงสถานการณ์เหล่านี้จำนวนมากได้เกิดขึ้นก่อนที่ลีโอเนลจะมาถึงเมืองของเขาเสียอีก แม้ลีโอเนลจะเป็นคนแรกๆ ที่สร้างอาวุธและลงมาจากภูเขา แต่เขาก็เป็นคนที่ล่าช้าที่สุดด้วยเช่นกัน ผู้ควบคุมได้ส่งอสูรและบททดสอบมากมายมาขวางทางเขา จนกระทั่งคนที่เพิ่งจะยึดเมืองได้ในตอนนี้ต่างหากที่ถือว่ามีความเร็วในระดับปกติ ในขณะที่คนที่แข็งแกร่งที่สุดได้ทำสำเร็จไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม เหล่ามือใหม่พวกนี้ค่อนข้างใจร้อน และพวกที่มาถึงก่อนหน้าก็นสังเกตเห็นจุดอ่อนของเมืองที่ลีโอเนลยึดครองอยู่เช่นกัน เมื่อสายลับของพวกเขานำข่าวกลับมา พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าลีโอเนลน่าจะเป็นหนึ่งในพวกเดียวกับพวกเขา และอาจมีความสามารถในการชักจูงหรือสร้างภาพลวงตาเพื่อหลอกล่อผู้คน หากปล่อยให้เขามีเวลาฝังเขี้ยวเล็บลงในเมือง เขาก็จะสามารถควบคุมเมืองของตนได้ดีกว่าที่พวกเขามีในเวลาสั้นๆ ในกรณีนั้น พวกเขาจะต้องใช้วิธีที่เด็ดขาดกว่าเดิม การต่อสู้ จะมีวิธีไหนสร้างชื่อเสียงได้ดีไปกว่าการทำผลงานให้โดดเด่นในการต่อสู้? พวกเขาจะได้ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว "พวกเราจะรออีกสักหน่อย..." เสียงหนึ่งดังมาจากห้องทำงานของเจ้าเมือง แต่เสียงนั้นทุ้มลึกและก้องกังวานเกินกว่าจะเป็นเสียงของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้าราชบริพารคนไหนกล้าเข้าไปดูว่าข้างในนั้นเกิดอะไรขึ้น ภายในห้องทำงานนั้นเต็มไปด้วยซากศพของอสูร มนุษย์หมีผู้ที่มีรูปร่างสูงใหญ่เสียจนแม้จะนั่งอยู่ หัวของเขาก็ยังต้องก้มหลบเพดาน เขากำลังฉีกกระชากซากศพเหล่านั้นออกเป็นชิ้นๆ ทีละศพ "พลังของข้า... ข้าต้องการพลังของข้า... เอาผิวหนังมนุษย์นี่ออกไปจากร่างข้าที..." ยิ่งเขากินมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งคืนร่างสู่สภาวะดั้งเดิมที่แท้จริงของเขามากขึ้นเท่านั้น ความแปลกประหลาดที่ไม่มีใครเข้าใจได้เลยก็คือ เผ่าพันธุ์ทั้งหมดที่เข้ามาในเขตแดนนี้ต่างกลายเป็นมนุษย์ มันไม่ได้รู้สึกเหมือนว่าพวกเขาติดอยู่ในร่างของคนอื่น แต่มันเหมือนกับว่าร่างกายของพวกเขาถดถอยกลับไป หากลีโอเนลอยู่ที่นั่น เขาคงเข้าใจได้ง่ายว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว มนุษย์กึ่งมนุษย์ทั้งหลายก็ล้วนเป็นทายาทของมนุษย์นั่นเอง แต่คนส่วนใหญ่กลับคิดว่ามันเป็นเพียงบททดสอบอีกอย่างหนึ่งของเขตแดนนี้ และพวกเขาก็ต่างกระหายที่จะกลับคืนสู่ร่างที่แท้จริงของตนเอง และอสูรมนุษย์หมีตนนี้ก็ไม่ต่างกัน เลือดไหลซึมออกจากริมฝีปากของเขา ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความพึงพอใจเมื่อพลังงานไหลทะลักเข้าสู่ร่างอีกครั้ง ดูเหมือนเขาจะได้รับผลกระทบทางจิตใจจากการที่ต้องติดอยู่ในร่างมนุษย์ที่อ่อนแอ "เมื่อข้าจัดการที่นี่เสร็จ... ข้าจะไปตามหาไอ้สวะที่กล้าฆ่าน้องชายข้า... ข้าจะดมกลิ่นมันจากตัวเจ้า... ล้างคอรอไว้เลย..." เขากล่าวพลางกัดเคี้ยวเนื้อมนุษย์อย่างบ้าคลั่ง