บทที่ 173 ฝากเนื้อฝากตัวด้วย "เดวิส ฉันต้องขออภัยสำหรับความหยาบคายที่สามีของฉันแสดงออกมาด้วยนะคะ โปรดเข้าใจด้วยว่าเราจำเป็นต้องจัดการกับคนแปลกหน้าและน่าสงสัยก่อนที่สถานการณ์จะเกินแก้ไข" ซูฮวาหลิงกล่าวด้วยสีหน้าท่าทางที่ดูจนปัญญา เดวิสยิ้มตอบกลับไปพร้อมกับส่ายหน้าอย่างเข้าใจ "ผมเข้าใจครับ การเป็นทหารรับจ้างย่อมมีข้อเสียอยู่บ้าง โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในทะเลทราย" นอกจากนี้ เขายังตระหนักดีว่าเขาทำอะไรลงไปกับสมาชิกคนหนึ่งของพวกเขา นอกเหนือจากการทำตามความปรารถนาของเธอแล้ว เขายังมีความรู้สึกไม่มั่นคงจางๆ เนื่องจากวิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บ เขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าสิ่งที่เขาทำกับเธอนั้นมีเบื้องหลังแอบแฝงหรือไม่ "ใช่แล้วล่ะ สามีของเราไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอหรอก เขาแค่ต้องการตรวจสอบว่าเธอเป็นมนุษย์จริงๆ หรือเปล่าเท่านั้นเอง" เสียงของซูฮวาปิงดังขึ้นราวกับท่วงทำนองเพลงอันไพเราะที่ชวนให้ผู้ฟังตกอยู่ในภวังค์ "ก็อย่างที่พี่หญิงรองบอกนั่นแหละค่ะ เขาไม่ได้คิดร้ายจริงๆ เหตุผลที่เขาทำรุนแรงกับคุณก็เพราะว่าคุณไม่ใช่พวกเรา ถ้าคุณเป็นพวกเรา เขาคงปฏิบัติกับคุณต่างออกไปแล้ว..." ซูฮวาจิงกล่าว น้ำเสียงของเธอมีความยั่วยวนเล็กน้อยและแฝงไปด้วยความหยิ่งยโสไม่น้อย นางสวมชุดคลุมสีน้ำเงินและมีผ้าคลุมหน้า แต่ดวงตาของนางนั้นเหมือนกับพี่น้องอีกสองคนไม่มีผิดเพี้ยน นางมีเส้นผมสีเหมือนกำมะหยี่ยาวถึงเอวรวบไว้เป็นหางม้า เดวิสมองดูลักษณะเด่นเฉพาะตัวของพวกนางแล้วก็รู้สึกอิจฉาดานิอุสขึ้นมา เขากำลังสาปแช่งชายผู้นี้อยู่ในใจตอนนี้ที่มีหญิงงามทั้งสามคนอยู่ในอ้อมกอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพวกนางเป็นฝาแฝดสาม ดูเหมือนว่าพวกนางทุกคนจะเห็นชายผู้นี้เป็นดั่งชีวิตของพวกนางเช่นกัน 'ไอ้หมอนี่มันมีโชคแบบไหนกันนะ?' เขาเดือดดาลอยู่ในใจ แต่ใบหน้าภายนอกกลับยังคงเฉยเมยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "ผมไม่ได้ถือสาครับ และผมก็ไม่มีความสามารถพอที่จะไปขุ่นเคืองพวกคุณหรอก..." เดวิสกล่าวขณะมองพวกนาง ท่าทีเหมือนเด็กๆ ของเขาก่อนหน้านี้หายไปอย่างสิ้นเชิง แม้จะมีสมุดบันทึกความตาย (Death Note) แต่เขาก็ไม่แน่ใจนักว่าจะสามารถสังหารพวกนางได้หรือไม่ เนื่องจากระดับพลังการบ่มเพาะขั้นรวบรวมแก่นแท้ (Essence Gathering) ของพวกนางนั้นสูงกว่าระดับการบ่มเพาะขั้นหลอมวิญญาณ (Soul Forging) ของเขาถึงสามระดับใหญ่ เขาจะสามารถสังหารพวกนางได้จริงๆ หรือหากความแตกต่างระหว่างระบบการบ่มเพาะทั้งสองนั้นห่างกันมากขนาดนี้? แล้วถ้าวันหนึ่งเขาบังเอิญเจอผู้บ่มเพาะหายากที่มีระดับการบ่มเพาะถึงขั้นเก้าในระบบการบ่มเพาะกายาหรือระบบการบ่มเพาะแก่นแท้ แต่กลับมีระดับการบ่มเพาะวิญญาณเพียงแค่ขั้นหนึ่งล่ะ? เขาจะสามารถสังหารผู้บ่มเพาะคนนั้นได้หรือไม่? เขาไม่มีคำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้ สมุดบันทึกความตายจะไม่ตอบคำถามเขาจนกว่าเขาจะใช้โอกาสจากการเลเวลอัพในสายการบ่มเพาะหลอมวิญญาณ ซึ่งตอนนี้เขายังไม่มีโอกาสเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว หรือบางทีต่อให้เขาถามไป สมุดบันทึกความตายก็อาจจะไม่รู้คำตอบเช่นกัน "อีกอย่าง ผม เดวิส ติดหนี้บุญคุณแม่นางซูฮวาหลิงอย่างมากที่ช่วยชีวิตผมไว้" เขามองไปที่นางพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า ระหว่างการเดินทาง นางปฏิบัติกับเขาเหมือนเด็กคนหนึ่ง อาจเป็นเพราะนางเคยบอกว่ามีลูกสองคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา โดยไม่รู้ตัว สิ่งนี้สร้างความประทับใจที่ดีให้กับเขาที่มีต่อนาง "นั่นหมายความว่าฉันขออะไรเธอสักอย่างได้ไหม?" ซูฮวาหลิงถาม ดวงตาของนางมีประกายวูบไหว "แน่นอนครับ... ถ้ามันไม่ใช่คำขอที่เกินตัวจนเกินไป" เดวิสตอบอย่างมั่นใจ แต่ก็รีบส่งยิ้มแหยๆ กลับไป "ไม่ใช่เรื่องเกินตัวหรอก... ฉันแค่อยากให้เธอเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างวารีเมฆาของเรา!" ซูฮวาหลิงยิ้มกว้างจนทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป "แน่นอนว่าเธอจะปฏิเสธก็ได้ ไม่ว่าจะตกลงหรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอก แต่การทำแบบนี้ถือว่าเธอได้ชดใช้หนี้บุญคุณนั้นหมดสิ้นแล้ว" ก่อนที่เขาจะได้ตอบกลับ นางก็เสริมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เดวิสมองนางแล้วคิดว่าตัวเองกำลังมองภาพลวงตา 'คนจิตใจดีแบบเธอมีอยู่จริงในโลกนี้ด้วยงั้นเหรอ? หรือเป็นเพราะนางมองว่าฉันเป็นแค่เด็กกันนะ?' เขาเริ่มสงสัยในคำพูดของนาง "เข้าร่วมกับเราสิ ถ้าเธอทำภารกิจกับเรา เธอจะสามารถหาทรัพยากรได้มากมาย อีกอย่างเธอจะได้เปิดหูเปิดตาดูโลกกว้าง แทนที่จะมัวแต่บ่มเพาะพลังอยู่บนภูเขาทั้งวัน" ซูฮวาจิงกล่าวด้วยน้ำเสียงค่อนข้างเอาแต่ใจ เดวิสมองไปที่นาง เขาเห็นว่านางไม่ได้ดูถูกเขา แต่ดูเหมือนว่านั่นคือบุคลิกของนางมากกว่า 'บางทีนางอาจจะเป็นคุณหนูเอาแต่ใจเพราะมีพี่สาวสองคนคอยตามใจหรือเปล่านะ?' เขาคิดว่าพวกนางคงคอยตามใจนาง แต่เขาไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้องแล้ว "อย่าบังคับเขาเลยจิงเอ๋อร์ มันเป็นตัดสินใจของเขา ไม่ใช่ของเธอ..." ซูฮวาปิงแทรกขึ้น ทำให้ซูฮวาจิงทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ เดวิสหัวเราะแห้งๆ ในใจ จากนั้นเขาก็นิ่งเงียบเพื่อใช้ความคิด จากที่เห็นมา การเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างนี้ไม่มีข้อเสียอะไรเลย พวกเขาทุกคนดูเหมือนจะเป็นคนดีในสายตาของเขา "ผมสามารถออกจากกลุ่มทหารรับจ้างของพวกคุณได้ตลอดเวลาที่ต้องการเลยใช่ไหมครับ?" เดวิสถามขณะมองไปที่ดานิอุส "แน่นอน ยกเว้นแต่ว่าเธอจะทำอะไรที่ถือว่าเป็นการหักหลังพวกเรา..." ดานิอุสตอบ ทำให้เดวิสพยักหน้า "งั้นผมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ หัวหน้าดานิอุส..." เดวิสประสานมือเข้าหากันแล้วตอบกลับทันที ใบหน้าของสามพี่น้องสว่างไสวขึ้นด้วยรอยยิ้มเมื่อมองไปยังสามีของพวกนาง พวกนางรู้ดีว่าสามีจะอนุญาตให้คนบางประเภทเท่านั้นเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างได้หากเขาเป็นคนทาบทามด้วยตัวเอง หากเดวิสสามารถเข้ากลุ่มทหารรับจ้างของพวกนางได้ นั่นหมายความว่านิสัยใจคอของเขาได้รับการยอมรับจากสามีของพวกนางแล้ว อีกอย่าง ความจริงที่ว่าเดวิส อัจฉริยะด้านการบ่มเพาะวิญญาณที่ไม่เคยมีมาก่อนได้เข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างของพวกนางนั้น เป็นเรื่องที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองราวกับงานเทศกาลเลยทีเดียว