Chapter 4447: Nether Springs Death Wolf Clan

เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 04:25

บทที่ 4447: ตระกูลหมาป่าสังหารแห่งบ่อน้ำลึก “อาจเป็นเพราะความลับของพลังงานมรณะแห่งบั้นลึก” รอกุชิ มิไร กังวลสับตา “มีสัตว์ประหลาดอื่นใดที่สามารถใช้พลังงานมรณะบั้นลึกได้หรือไม่?” “ฉันไม่แน่ใจ...” “อาจเป็นหนอนกระดูกมรณะเก้ากระดูก...” นาเดียตอบ เธอรู้ว่าต้องใช้สัตว์ประหลาดนั้นเพื่อกระตุ้นอัญมณีพิษสวรรค์ “ไม่, หนอนกระดูกมรณะเก้ากระดูกเป็นอสูรแห่งความมืดบั้นลึก พิษของมันเท่านั้นที่เป็นมรณะ — เหมือนกับพิษของงูอสูรคาถานรกที่ชื่อ เดรดคอยล์ เนครอฟแอง” รอกุชิ มิไร อธิบาย “เข้าใจแล้ว” นาเดียพยักหน้า เธอรู้แค่ชื่อและลักษณะบางอย่าง ไม่ได้ลึกซึ้งเพราะไม่มีความจำเป็น ทั้งที่พวกเขาได้ครอบครองมันไว้แล้ว “คุณรู้เรื่องสัตว์เหล่านี้ค่อนข้างมากเลยนะ” นาเดียพูดกับรอกุชิ มิไร “ฉันค่อนข้างรู้เรื่องสัตว์ในระดับอัศวินศักดิ์สิทธิ์และอัศวินศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ที่มีพิษมรณะอยู่ ฉันต้องทำความเข้าใจกฎแห่งความตายจากมัน แล้วฉันจะสำเร็จในที่สุด” นาเดียพยักหน้าตอบ “การทำความเข้าใจพลังงานมรณะเป็นเรื่องยาก แต่การใช้มันยิ่งยากกว่ามาก คุณมั่นใจไหมว่าสามารถทนพลังที่อาจทำลายวิญญาณของคุณได้?” “...” รอกุชิ มิไร เงียบ หัวใจเหมือนขาดความมั่นใจที่จะปล่อยพลังมรณะให้เต็มที่ แต่เธอได้เรียนรู้มากจากมิโอร่า ทราบว่าเป็นเรื่องเวลาเท่านั้นที่เธอจะหาวิธีใช้พลังมรณะโดยไม่ให้มันทำลายตัวเอง แม้กระนั้น เธอก็ยังแบ่งปันความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสัตว์พิษมรณะกับกลุ่ม คนอื่น ๆ ฟังต่อไปและเดินทางต่อ หลังจากผ่านไปอีกสิบเจ็ดวัน เวรัลท์หยุดเดิน เขาหันมามองนาดิอา “ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องไปไหนดี แล้วยังดีกว่าถ้าคุณเป็นผู้นำ” “ได้เลย” นาเดียพยักหน้า ด้วยความช่วยเหลือของชเลýa เธอทำให้สารสี้เลือดของเธอสั่นคล้อง ช่วยให้เธอคัดกรองเส้นทางได้ กลิ่นในลมบั้นลึกเริ่มเปลี่ยน เธอรู้สึกถึงมันในเลือดของตัวเอง บางก๊กกำลังใกล้เข้ามา แม้ว่าเธอจะไม่เคยก้าวย่างในดินแดนบรรพบุรุษของตระกูลนี้มาก่อน แต่สัญชาตญาณของเธอกลับเต็มไปด้วยความคุ้นเคยแปลกประหลาด มีการสั่นสะเทือนอ่อน ๆ ในน้ำควันบั้นลึกเรียกหาตัวเธอ นำทางผ่านหุบเขาแยกสาขาและหุบเขาโขดหินที่พังทลาย “ทางนี้” นาเดียตอบพร้อมดวงตาเรืองแสงอุ่น ๆ ขณะเธอให้สายเลือดที่ถูกกดทับสั่นสะเทือนพอให้รับรู้อาณาจักรโดยไม่เปิดเผยตัวเต็มรูป “ข้างหน้าเป็นทางลัด…กลิ่นเหมือนฉัน…” กลุ่มคนลงสู่หุบเขาลึกที่ควันมรกตห่อหุ้มคล้ายควันที่ถูกกักขังในชามใส่ที่มองไม่เห็น ที่ปลายสุดมีรอยแตกกว้างใหญ่พันไปด้วยเถาวัลย์ ปากทางเข้าดูคล้ายปากของสัตว์อันหลับใหลสีดำ‑ม่วงมอสปกคลุมผนังหินและคริสตัลสีม่วงอ่อนส่องแสงจากภายในถ้ำเหมือนเขี้ยวที่รับแสงธรรมชาติ “อืม กลิ่นค่อนข้างคล้ายกับคุณแม่นานาดิอา” อิลลูมิน่าดมใกล้ทางเข้า “เราน่าจะใกล้ถึงแล้ว” นยอรานมาถึงข้างนานาดิอา “ต้องระวังนะ” “มะม” นานาดิอาพยักหน้า “อยู่ใกล้กันทุกคน เตรียมพร้อมเจอกับการต่อต้าน อย่าตกใจ” คนอื่น ๆ พยักหน้าและตามเธอ เวรัลท์ไม่สามารถหยุดสั่นได้ สัญชาตญาณสัตว์ของเขาตะโกนให้วิ่งหนี แต่คนอื่นกล้าบเดินหน้าและลูกชายของเขาก็ทำเช่นนั้น เขาจึงไม่อาจหันหลังให้ จึงก้าวต่อไป พวกเขาผ่านปากโหนกเขาที่แหลมคมและเข้าสู่อุโมงค์ยาวคดเคี้ยว ที่นั่นควันลดลงเล็กน้อยแต่ความดันเพิ่มขึ้น รอยขูดเล็บโบราณทำเป็นรอยบนผนัง บางรอยลึกกว่าบ่ของคนหนุ่ม มันไม่ได้มาจากการต่อสู้เท่านั้น แต่ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ เรื่องเล่า และคำเตือน บางรอยเป็นเรื่องราวของการพิชิต บางรอยเป็นการทดสอบ บางรอยบรรยายการป้องกันต่อเผ่า ที่เคยท้าทายตระกูลหมาป่าสังหารแห่งบ่อน้ำลึกแต่ล้มเหลว แต่นันเดียและคนอื่น ๆ ไม่ได้หยุดอ่าน หลังจากเดินหลายกิโลเมตรอุโมงค์กว้างขึ้นอย่างกะทันหัน เผยให้เห็นห้องสูงที่โครงกระดูกหมาป่าโบราณนอนพับอยู่บนแท่นหิน ขนาดมหึมากว้างยาวสองสิบเมตรจากจมูกถึงหาง มันไม่ใช่ศพธรรมดา แต่เป็นผู้พิทักษ์ที่ถูกฟอสซิลได้นาน เป็นอนุสาวรีย์ นันเดียหยุดนิ่งเมื่อเห็นอนุสาวรีย์นี้ เธอไม่เคยเห็นหมาป่าในรูปร่างของเธอเลย แต่ตอนนี้เธอเห็นกระดูกเป็นรูปของมัน ทำให้เธอรู้สึกเศร้าใจลึกซึ้งจนไม่อาจอธิบาย เธอหยิบลมหายใจลึกก่อนจะก้าวต่อไป คนอื่นกลัวจะเดินผ่านมัน แต่เพราะนันเดียอยู่ที่นั่น พวกเขาก็ผ่านได้ ถึงแม้โครงกระดูกจะสูญเสียวิญญาณไปแล้ว แต่สายเลือดของมันยังคงอยู่ สะท้อนทั่วผนังห้องเหมือนจังหวะการเต้นของหัวใจ ทำให้พวกเขารู้สึกว่าความตายใกล้เข้ามา ด้านนอกของห้องมีอุโมงค์ที่กว้างขึ้นอีกและค่อย ๆ พาไปขึ้นข้างบน ควันที่หนาแน่นค่อยบรรเทาลง แบ่งเป็นกระแสบาง ๆ ที่บิดตัวขึ้นสู่ความสูงที่มองไม่เห็น พวกเขาออกมาจากอุโมงค์และพบกับบริเวณแผ่นดินกว้างเปิดล้อมรอบด้วยเขาเป็นวงกลม ควันที่นี่บางพอให้เห็นท้องฟ้าดำคลั่งที่วนด้วยลมวนวนสีม่วงและเทา ความสลัวของดวงอาทิตย์ไม่มีในที่นี่ แสงสีแสงอ่อนของต้นไฟบั้นลึกปล่อยแสงจากยอดศาลากลางหน้าผา ทำเงาลึกลับบนทุ่ง ทุ่งกว้างเหล่านี้มืดมนและส่วนใหญ่ราบเรียบ ยกเว้นหลุมอ่าวขนาดใหญ่เต็มไปด้วยน้ำบ่อน้ำสีเหลือง‑ดำ มีหลายสิบหลุม แต่ละหลุมสั่นไหวด้วยสารสืบเนื่องของบั้นลึก นันเดีย นยอราน และอิลลูมิน่าตกใจ ร่างกายของพวกเขาตอบสนองต่อสารสืบเนื่องบั้นลึกในน้ำเหล่านี้ ทำให้อยากกระโดดลงและดูดซึม พวกอัซเบลและเวรัลท์ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แต่ไม่มีใครเคลื่อนไหวนอกจากนันเดีย เธอเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าสังหารแห่งบ่อน้ำลึกอันยิ่งใหญ่ ไกลออกไป พวกเขาเห็นโครงสร้างหินกลมที่สร้างไว้บนผนังของภูเขาเล็ก ๆ แม้จากที่นี่ก็รู้สึกว่ามีดวงตาจ้องมองอยู่ หลายสิบดวง จากยอดหน้าผา จากหลุมอ่าวมืด จากหลังต้นไม้ที่ส่องแสง คอกหมาป่าแอบซ่อนและจ้องมอง ไม่แมวร้องหรืออุทานใด ๆ แต่ความตั้งใจของพวกมันฝังลึกในอากาศเหมือนดาบที่เตะทะลุ พวกมันดูตะลึงเมื่อเห็นนันเดีย เธอก็รู้สึกเช่นเดียวกันแต่ต่างออกไป ทำไมเธอถึงมีหางสามอัน? ทำไมเธอถึงมีปีก? พวกเขาไม่เข้าใจ ดวงตาสีม่วง‑ทองของนันเดียแคบลง เธอรอ แต่ไม่มีการตอบสนอง ทำให้เธอเดินต่อไป คนอื่นตามหลัง ไม่อยากแยกจากกันและถูกทำลาย ยิ่งใกล้เข้าไปใกล้โครงสร้างบนภูเขา ความตึงเครียดก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เขตอาณาเขตของตระกูลหมาป่าสังหารแห่งบ่อน้ำลึกกว้างใหญ่ แต่ไม่มีอะไรหลุดพ้นจากสายตา พื้นกระดูกที่ตั้งอยู่หน้าประตูพอจะพิสูจน์ว่าไม่มีหนทางหนีหลังมาถึงที่นี่ ชัดเจนว่าคนรบกวนจะถูกล่าตามล่า ทำให้คนอื่นรู้สึกกลัวว่าจบลงแล้ว *อวู้~* ทันใดนั้น เสียงโหยหางดังกังวานทั่วแผ่นดินกว้าง เสียงต่ำ กดทับ แต่มีอำนาจ มาจากยอดหน้าผาที่สูงที่สุด ที่ซึ่งหมาป่าขนสีดำยักษ์ยืนอยู่ หางสีฟ้าสีม่วงไหลเหมือนแม่น้ำสีคราม น้ำพุระยางประดานลงตามเกรี้ยวของมัน สายตาของมันเจาะลึกสู่จิตวิญญาณของนันเดียพยายามมองผ่านเธอ ออร่าของมันระดับจักรพรรดิ เธอไม่รู้สึกหวาดกลัวเลย ทำให้มันกัดตามากลั้นตาสีเข้มลง.

React

พูดคุย